‹ Des obligations naturelles en droit romainChapitre 46 sur 51 · L. 18, § 1, De pecunia constituta^ D. (XJII-v · texte numérisé non relu

L. 18, § 1, De pecunia constituta^ D. (XJII-v

IILPIANUS^ libro XXTU ad Edictom. ULPlM,sar TÉdit, Utre 27e.

LXXV. Quod adjicitur, eamque pecuniam, cum constituebatur, debitam fuisse, interpretationem pleniorem exigit. Nam primum illud efficit ut, si quid tune debitum, cum constituerez tur, nunc non sit, nihilominus teneat constitutum, quia retrorsum se actio refert. Proinde temporali actione obligatum constituendo, Celsus et Julianus scribunt teneri debere; licet post constitutum dies temporalis actionis exierit. Quare et si post tempus obligationis se soluturum constituent, adhuc idem Julianus putat, quoniam eo tempore constituit, quo erat

LXXV. Les termes qui suivent : qu*au moment du constitut, il y eût dette de pecunia, ont besoin d'une interprétation plus complète. Il en résulte d'abord que si, lors du constitut, il y avait une dette,' qui aujourd'hui n'existe plus, le. constitut se maintient néanmoins, parce qu'il se réfère à une dette antérieure. Par conséquent, celui qui, étant tenu d'une action temporaire, ferait un constitut, serait obligé, ainsi que l'ont écrit Celse et Julien, bien qu'après le constitut le terme assigné à l'action vint à expirer. C'est pourquoi, si on fixe

TEXTES EXPLIQUÉS. 449

obligatio,licetinidtempusquo l'époque du payement au-delà non tenebatur. de la durée de l'obligation, Ju-

lien admet encore la validité du constitut, parce qu'il y avait obligation au moment du constitut, bien que le paiement ait été reporté à une époque où l'obligation avait cessé.

Page 1