DES VAIUATIONS DE LA LANGUE

Armenta, non aurum | aut eburindicum.

Mutare et insignem | atténuât deus.

Fortuna cum stridore | acuto.

Urbesque gentesque | etLatium ferox.

At volgus intidum | et nieretrix rétro.

Heu lieu cicatricum | et sceleris pudet.

Hue vina et unguenta | et nimium brèves.

Thessalo victore | et ademptus Hector.

Quem ai puellarum | insereres choro.

Tandem querelarura | et potius nova.

Quis devium scortum | eliciet domo.

(0. n, II, 21.)

Hylaîum domitosque | Herculea manu.

Fregisse cervicem | et penetralia.

Oderit curare | et amara lento.

Dixi sacramentum : | ibimus, ibimus.

Regum timendorum | in proprios grèges.

Insultet armentum | et catulos ferœ.

Insania ? Audire | et videor pios.

ET DE LA MÉTRIQUE d'hORACE 209

Vos leiie consilium | et datis et dato.

Mag:iium illa terrorem | intulerat Jovi.

Delicta majorura | immeritus lues.

(0. Iir, 6, 1.)

Hinc omne principium, | hue refer exitum.

(0. IIL 6, G.)

Primum inquinavere | et genus et domos.

Tu iene tonnentum | ingenio admoves.

Pravi sunt elementa | et tenerœ nimis.

Imbrium divina | avis imminentum.

(0. III, ici, 10.)

Jam clarus occuUum j Andromedre pater.

Exegi monumentum | sere perennius.

Vitabit Libitinam : | usque ego postera.

(0. lU, 30, 7.;.

Regnavit populorum, | exhumili potens.

Duces tura, lyrseque | et Berccyntito.

Votis ominibusque | et precibus vocat.

Mos et lex iiiaculosum | edomuit nefas.

Rejectseque retrorsum | Hannibalis minse.