LUDW
Handhuch dcr Minéralogie, nach A. -y], JVerner. Léipzick, i8o3i8o4i à' vol. in-8°., ' ^ jk* * ■ :
Historiée insilionis variolaram humancirum et vaccinarum comparalio • Lcipzick, i8o3-i8o8, in-4°.
Diagnoslices chirurgie ce fragmenta . Léipzick , i8o5, in*4°.
Catalecta Htterana physica et medica. Léipzick, 1806-1808, in-4°. »
Einlcitung in die Buecherkunde der prahlisç/ien Medizin. Léipzick , 1806 , in-8°.
Programma de mulomedicinà in civitale regendd. Léipzick, 1807.,.
in-4°. , # ....
Programma de venœsectione injelici. Léipzick, 1807 , in-4°.
Lüdwig ( Jean-Frédéric) , né dans le p^js de Wurtemberg, vers le milieu du dix- huitième siècle, passa quinze ans de sa vie à Surinam, et mourut le 17 janvier 1800 à Gueglingen. On a dp lui:
Neueste Nachricht von Surinam. Iena, 1789, in-8°.
Publié , avec des notes, par Philippç-Frédériç Binden. (z.)
LUDWIG (CnRtTiEN-THKOpBiiE), médecin et botaniste allemand, naquit à Brieg, dans la Silésie, le 3o avril 170g. Quoique ses parens fussent peu favorisés du côté de la fortune, ils ne négligèrent rien pour son éducation, et l’envoyèrent à PUniversilé de Léipzick, où. il suivit avec assiduité les cours de la Faculté de médecine. Comme il était sur le point, pour se créer des ressources, de passer en Hollande, et qu’il méditait meme de faire un voyage auxlndes orientales, Waltlier, qui connaissait son goût pour la botanique, l’emmena à Carlsbad, afin de luj faire étudier avec lui les plantes du pajys. Vers le même temps, Ludwig fut admis dans le sein d’une société de naturalistes qu’Hebenstreit formait aux frais du roi de Pologne, et dont la destination était d’aller faire des découvertes en Afrique. A son retour de ce voyage, daus lequel il recueillit beaucoup d’observations importantes, il termina ses éludes médicales à Léipzick, et prit le grade de docteur. La cour de Dresde lui ayant accordé une pensjon, et la mort de Walther, «pii Pavait institué son légataire universel , Payant mis en possession d’une fortune assez considérable, il n’eüt plus d’inquiétudes pour l’avenir, et put se livrer sans contrainte à ses goûts.
T HTr» î irnrr ■ t n lui /«Aima « H / M />L n 1 ^
eût vu la botanique en naturaliste et en philosophe. Effectivement il ne contribua guère raoius à opérer une réforme salutaire dans cette science que l’illustre Suédois, qui lui rendit un hommage mérité , en donnant son nom h un genre de ph<ites ( Liidwigia) de la famille des onagraires. Ses ouvrages , quoique fort estimables pour la plupart, n’ont cependant guère franchi les frontières de P Allemagne. Ils portent pour titres :
Dlsserlatio de vcgilulionc plantant m matin arum . Léipzick, 1736 ,
ia«4°.
LUDW i3r
Defininones plantarum in nsum auditorum collectez. Léipzick , 1787/. in-8°. - Ibid. 1744 1 >n-8°. - Ibid. 1760, in-8°.
La méthode que Ludwig présente ici est celle de Rivin modiGée danw quelques parties parcelles de Rai , de Tonrnefort et de Boerhaave. Elle se compose de dix-huit classes , fondées sur la présence ou l’absence de la corolle, le nombre et la régularité de ses lobes ou pétales. Quant aux ordres, ils sont établis sur la considération du nombre, de la nature et de la position des fruits. La troisième édition, due à G.- R. Boehmer, est fort augmentée, car le nombre des genres s’y trouve porté à 1288, tandis qu’en n’en comptait que 1068 dans la seconde.
Dissertatio de deglutitione mnurali et prœposterâ. Léipzick, 1737, in*4°.
Programma de minuendis plantarum generibus. Léipzick , 1737 , in*4°.
L’auteur établit que les genres sont l’objet le plus important dans la botanique, et qu’on doit les fonder sur des caractères tirés de la fleur, quoiqu’il admette encore le port des plantes comme caractère générique de second ordre.
Dissertatio de sexu plantarum. Léipzick , 1737 , in~4°.
Ludwig rapporte tous les argumens en faveur du sexe des plantes. On trouve cette dissertation dans la première partie du Sylloge opusculot'um botanicorum de Reichard.
Aphorismibotanici. Léipzick , 1738, in-8°.
Esquisse claire et rapide des connaissances qu’on possédait alors en anatomie et en physiologie végétales. Le nombre des aphorismes est de cinq cent soixante-six.
j Epistola de vomitu navigantium. Léipzick, 1738, in-4°
Dissertatio de culiculâ. Léipzick , 1739, in-4°*
Ludwig prétend que l’épiderme est formé dus extrémités des vaisseaux rapprochées par la compression.
Programma sistens observa tioncs in melhodum plantarum scxualcm IÀnnœi. Léipzick, 1789, in-4°.
Dissertatio de arleriarum tunicis. Léipzick , 1789, in*4°.
L’auteur prouve que la tunique des artères, alors appelée tendineuse, n’est formée que par du tissu cellulaire. Cet opuscule est d’un haut intérêt, et mérite encore d'être lu.
Programma de minuendis plantarum speciebus. Léipzick, 1740, in~4°. -
Decas quæstionum medicarurn , <]uœ sub ejus moderamine ventilatæ surit. Léipzick, 1740, in- 4°.
Programma de glandularum differentiis . Léipzick, i^4o, in*4°.
Institiiticnes Jiistoriœ phrsicœ regrii vegetabilis. Léipzick , 1742 , in*8°.
- Ibid . 1757,10-8°.
Ludwig donne le tableau détaillé de sa méthode , dans laquelle il a seulement changé la disposition de plusieurs ordres et d’un grand nombre de genres. C’est un des meilleurs ouvrages de ce genre , après la Philosophie botanique de Linné. Le style en est clair, simple et sans prétention.
Specimen botanicum /, quô radicuin ojjicinalium bonilalcm ex vegetalionis historiâ dijudicandam esse, generatim demonstrat. Léipzick,
i743,in»4°« -
Specimen botanicum II , quo radicum ojjicinalium bonilalcm ex vegetalionis historiâ dijudicandam esse , speciatim demonstrat. Léipzick ,
1743, in~4°.
Decas quæstionum medicarurn , quœ sub ejus moderamine ventilatæ sunt. Léipzick, 1743 , in*4°.
Panegyricus in Aug.-Fi id. IVallherum. Léipzick, 1747 , in-4°-
Dissertatio de hu.more culim inungenle. Léipzick, 1748, in-4°-
Ludwig prétend que les poils tirent leur origine du tissu cellulaire , et qu’ils sont humectés par une liqueur huileuse qui découle du bulbe placé à leur racine.
i3a LUDW
Programma de ortu et structura unguium . Léipzick , 1748 , in»4°. L'auteur -veut que les ongles soient formés par les extrémités des nerfs et des vaisseaux, appliqués les uns sur les autres.
Dissertatio de prima rum viarum debilitute. Leipzick, 1748 , in-4°. Terra Musei regii Dresde nsis , quœ digessil , uescripsii , illustravit D. C. G. L. Leipzick , 1749» in-fol.
Cet ouvrage est orne de douze planches. On y trouve les figures des terres sigillées sur lesquelles "Wurfbein et A.*Q. Rivinus avaient déjà écrit. Dissertatio de viclu anima ii. Léipzick, «748, in-4°.
Dissertatio de terris medicis. Leipzick, 1762, in-4°.
Inslitutiones physiologiœ , cuni preemissâ introductione in universam medicinam , prœlectionibus academicis accomodatœ. Léipzick, 175a, in*4°. ■Programma de corlice denlium. Léipzick, 1753, in*4°.
Inslitutiones paitdogiœ. Léipzick, 1754, in-8°. - Ibid. 1767 , in-8°. Inslitutiones thérapies généra lis. Léipzick, 1754, in*8°.
Dissertatio de diarrhoeâ in Jehribus acutis. Léipzick, 1754» in-8°. Progamma de collo femoris ejusque fraclurâ. Léipzick , 1755, in-4®. Programma de physioiagid per phœnomena puthologico - tlierapeutica illuslrandâ. Léipzick, 17&5, in-^0. .
Programma de situ visccrum in infimo ventre. Léipzick, 1755, in-4°. Programma de colore plantarum. Léipzick, 1756, m-4°.
Observationes in sectione cadaveris Jœminœ , cujus ossia emollita erant. Léipzick, i757,in*4°.
Dissertatio de vulnerum residuo. Léipzick, 1758, in-4®.
Dissertatio de medicamentorum contrariorum compositione . Léipzick ,
,758 ,in-4®. . ,
Programma de dcbihtate corporum , curationem morborum impedicnte.
Léipzick, 1758, in-4°*
Programma de abscessu latente. Léipzick, 1758, in-4°.
Programma de usu roboranlium in cacochymiâ. Léipzick , i758, in-4°.. Programma de vanis longœvilatem acquireiuli prœsidiis. Léipzick ,
X758 , in-4°* .... ... '
Observationes quœ vicem bilis cysticœ déclarant. Léipzick, 1758, in-4®. programma de colore planlanmi mulabili. Léipzick, 1758, in-4°. Programma de finibus officii medentium. Leipzick, 1788, in*4®. Insniuliones medicinœ ctinicœ. Léipzick, 1768, in-4 °»~Ibid. 1 769 , in-8°. Âbhundlung , wie ferrie die pharmaceutische und chirurgisclie lluelf smitlel und Diact zur V erlaengerung des Lebens bejoeiderlich scyn hoennen. Leipzick, i758,in-4°.
Dissertatio de lœsâ os sium nutritione. Léipzick, 1769, in-4°. Programma de Jallaci judicio vulgi super vi ùnaginalionis maternes in fœtum. Léipzick, 1759, in*4°.
programma de sanitate senili. Léipzick , 1759, in-4°.
Programma de situ prœternaturali viscerum imi ventris. Léipzick,
, in~4°»
y Programma quô monita de exscindendis tumoribus tunicâ incluais. Léipzick , 1759, in- 4®.
Dissertatio de crudito medico , placidœ moriis adjumento. Léipzick ,
1759, in-4°.
Dissertatio de colore plantarum , species distinguente. Léipzick, 1759,
in-4®. # ...
Dissertatio de caussii prœternaturali s viscerum abdaminis si lus. Léipzick , 1759, in-4°.
Dissertatio de céleri corporum incremertto , caussâ debililatis in morbis. Léipzick , 1760, in~4°.
Programma de rnembranâ epicratiiâ et musculis in earn inserlis. Léij>xick, 1760, in-4®.
LU DW i33
Programma de celeri obesitate, caussâ débilitait s in morbit. Léipzick „ i76o,in-4°>
Eetypa vegetabilium , usibus medicis præcipui deslinatorum in phar~ macopolüs obviorum ad natyrce svniUludincni ea : pressa. lialle et Léipzick, 1760-1764, rn-foL
Cet ouvrage , écrit en latin et en allemand', est composé de huit fascicules. 11 a été publié par Gcorges-Godcfroi Trampo. On y. trouve deux Cents planches.
Programma de vitd molli, caussâ débilita lis in morbis. Léipzick ,1761»
ïn-40.
Programma de himbricis intestine perfora ntibus. Léipzick, 1761, in*4®. Programma de aquœductu Cartha gi ne n s ». Léipzick , 1761, in-4®. Programma de aquarurn puntate à magistratu curandâ „ Léipzick >
- 1-762, in-4°.
Programma de nimid animi defatigalioue , caussâ debilitatis in morbis. Léipzick, 1762, in *4®.
Dissertatio de contenlione studiorum ad sanitatis normam. Léipzick-, 1763 , in- 4®.
Programma de immoderaùs excrelionibus , caussâ debilitatis in morbis. Léipzick, 1763, in-4°.
- Inslitutiones cAi>urgicÆ..Léipzick, 1764, in-8°. -Trad. en allemand par L'auteur même, avec des additions, Ibid. 1766, in-8a;
Medicina culloribus exkiosa. Léipzick, 1*764» in-4°.- Obserraliones angiologicce. Léipzick, 1764, iu-4°.
Programma de verâ studiorum ratione ineundâ. Léipzick, 176 5,10-4®- Programma de naturâ fibrœ animait s elasticte. Léipzick , 1765, in-40. Programma de cauto usu exemplnrum prospéra; curalionis , ad definie naos lethalitatis gradus. Léipzick, 1765, in-4®.
Inslitutiones medicinœ Jbrensis. Léipzick, 1765.» in«4°." Ibid, 1774» in - 4 0 .
Dissertatio de pleikorice dijferentiis. Léipzick , 1766 , in-4®.
Methodus doctrinœ medicce. Léipzick , 1766 , in-4°.
Programma de cura oculoruut in litterarum s Lu dus. Léipzick, 1766 ,
ra-40.
Dissertatio de venaesectione , dijferenliis plethorœ accomodandd. Léipaick, 1767 , in-40.
Dissertatio de morbi notion e. Léipzick, 1767, in-4®.
Programma de nutrilione puerperarum non luclantium. Léipzick , 1767, in-4®.
Programma de variantibus arteriœ brachialis ramis , in aneuiysmatis. opéra tione attendendis. Léipzick, 1767, in~4°.
Adversaria de contagioso itarioloso. Léipzick, 1767, in*4°. Programma de ischuriâ à tumoribus vesicce. Léipzick, 1767, in-4®. Programma de paraplegiâ ex fraclurâ vertebrarum. Léipzick, 1 767 ,
io-4° • , .
Programma de luxalione verlebranim colli à medico fôrensi circurnspeclè disquirendâ. Léipzick, 1767, in-^°.
Programma de contentione studiorum in cetate puerili cavendâ, Léipzick, 1767., in*4°.
Programma de cruone post vcncesectionem aucto vel inxminuto. Léipaick, 1768, in-4°.
Programma de suctione vnlnerum pectoris. Léipzick , 1768, in-4®. Programma de t'ei herbariœ studio et usu. Léipzick ,1768, in-4®. Programma de elaborutione succorum plantarutti in umversum . Léip-
aick, 1768-1772,10-4°.
Programma de lucubrationis dàmnis. Léipzick, 1769 . in*4°« Advcrsaria medico-pracûea. Léipaiek , 1769-1773, 3 vol. iu-8°.