աւալու.մն s. roulement; révolution, tour

Թ-աւամ՚ագ a. chevelu, velu, poilu.

Թ-աւայատակ a. qui a le derrière velu.

B-աւայօն a. aux sourcils épais.

Թալանամ՛, ացայ VU. devenir touffu ou velu, s'épaissir.

. Թաւար&ի a. poilu, velu; — ujjh , homme velu , couvert de poil.

Թաւիշ s. velours.

Թաւիշեայ a. de velours.

ԹաւուԹիւն s. qualité de ce qui est velu ou touffu, épaisseur; gram. aspiration.

Թաւուտ a. touffu, fourré, boisé, buissonneux; s. lieu fourré, bois touffu, taillis.

Թավւ s. fond, profondeur, abîme ; accès ; impétuosité ,

élan, saillie, fougue ; — անցանել, pénétrer, percer, passer à travers, traverser de part en

part, s'introduire ; ընգ — անցուցանել՝ — ք)անել, faire pénétrer, passer, enfoncer ; զ— առնուլ, prendre son cours,

ՏՕՈ élan; — առհաԼ շրօել,

errer; ի Թավւս գժո խոց, dans les profondeurs de l'enfer; — կր ից , impétuosité des passions.

ցանց a. pénétrant, perçant; pei méable.

Թսսի անցա կան ուԹիւն S. pé-

nétrabilité, perméabilité.

Թավւանցեցուցանեւք Voyez Թափ ք) անեմ՛.

Թափանցիկ a. pénétrant; transparent, diaphane; —լինել

ԹափանցկուԹիւե, Թափանցում ի ւն s. transparence, diaphanéité.

Թափանցումն s. pénétration.

Թափաո ական adj. errant, vagabon, rôdeur; — շո£*յլ^.

Թավւաո.ականուԹիւն S. vie

errante, vagabondage.

Թափաո անք,նաց S. laction

d'errer, course vagabonde.

B-uj ւի ա ոփ մ՛, n.bcj այ vn. errer, rôder, vagabonder, flâner.

B-uiijuiin-mn a. errant, vagabond, rôdeur, flâneur.

8-աւիեալ ուրլերլ a. écervelé, fou ; s. cervelle fêlée, tête éeervelée, homme sans cervelle.

B-ավւեւՐ, եցի va. verser.

répandre, épancher; évacuer, décharger, jeter; vider, transvaser ; ôter. priver, dépouiller, arracher, ravir, emporter; dégager, sauver, délivrer, débarrasser; — ւլգիէփ, cuver son vin. se désenivrer, se dégriser ;

— օլոգհս ուրուք, tenir qn. en suspens ; — գանձն, se sauver, se débarrasser, se défaire de, se soustraire à , échapper à ;

— էլոյժ եւ զօլօրուԹիւե, employer toutes ses forces, tous ses efforts, se mettre en quatre:

ածել—, ajouter, joindre; — զւքադձն , décharger sa bile;

— յոք (լցասոււքն իւո, décharger sa colère sur qn.; — ի լ&ոյ, affranchir du joug: — զոք ի ձեռաց ուրուք, tirer, débarrasser ou sauver qn. d'entre les mains d'un autre ; Թավւեաց նաւն զբեռն, le navire se déchargea; — աւար puuqnLif, faire beaucoup de butin.