PREMIÈRE PARTIE

ABRÉVIATIONS. — ՃԱՄԱՈ֊ՕՏԱԳՐՈհԹԻՒՆՔ.

a. ou adj.

adjectif.

ած ils էլան.

adv.

adverbe.

agric.

agriculture.

alg.

algèbre.

anat.

anatoinie.

arch.

architecture.

arith

arithmétique.

astr.

astronomie.

auxil.

auxiliaire.

օժանգակ OU Էական.

bot.

botanique.

chim.

chimie.

chir.

chirurgie.

com .

commerce.

conj.

conjonction.

cuis.

cuisine.

déf.

défectif.

dém.

démonstratif.

figuré.

géog.

géographie.

géol.

géologie.

gram.

grammaire.

impers.

impersonnel.

raxpr.

imprimerie.

interj.

interjection.

math.

mathématiques.

méd.

médecine.

mus.

musique.

myth.

mythologie.

nom.

opt.

optique.

ornith.

ornithologie.

peint.

peinture.

phys.

physique.

pi.

pluriel.

poét.

poétique.

pop.

populaire.

poss.

possessif.

prép.

préposition.

pro.

propre.

pron»

prendra.

qch.

quelque chose.

qn.

quelqu'un.

rhét.

rhétorique.

sculpt.

sculpture.

s. ou sm.

substantif masculin.

sf.

substantif féminin.

théol.

théologie.

verbe.

voir.

va.

verbe actif.

vd.

verbe défectif.

Vf.

verbe passif.

v. impers.

verbe impersonnel.

vn.

verbe neutre.

vp.

verbe pronominal.

EOOl.

xoologie.

Ա (aïp), այրի, բից S. première lettre de l'alphabel (՛է première voyelle, la plus employée dans la langue arménienne ; un, premier.

Ա՜, Ս՛ա, interj. ah ! oh ! ա՜ Թշո ւա n ակա՛ն , oh ! malheureux ! malheureux!

Upiuu, ու. Աբբահայր, f)op.

Աբբայ, ից s. abbé, supérieur ;

ընդհանրական աբբայ , abbé

général.

Աբբայական a. abbatial.

Աբբայարան, աց s. abbaye.

ԱբբայուԹիսն s. charge, dignité d'un abbé , d'un supérieur

Աբբասուքյի, f}i֊nj, ()եաց sf.

abbesse, supérieure.

ԱբեԹ, ի s. amadou.

Աբեղայ , ից s. moin r, religieux ; — լինել , devenir, se faire moine.

Աբեւլսւյական a. de moine, monacal , religieux.

Թիւն s. état, vie d'un moine, état monastique.

Ագաք), ի, աց a. avare ; դժոխային —, très-avare, âpre, insatiable avare.

Ագահամիտ a. avare, ava~ ricieux.

Ագահանամ՛, ացայ \'Ո. être,

devenir avare.

Ագաք)եէք, եցի vn. èire. devenir avare, faire l'avare ; être avare de qeh., l'épargner, le

ménager; — զագաք)ուԹիւն, êi re fort avare ; — իԺաւք անահն, être avare de son temps.

Ագա()ուԹիւն s. avarice;

être, devenir fort avare.

Ագանելիք, լեաց s. pi. habits, vêtements, habillements.

գուցեալ\ո. se vêtir, s'habiller; se loger quelque part, chez qn., demeurer; — կօշիկս, mettre ses bottes, se chausser ; — qpiu- 5ըս, s'armerdecuirasse.

Ագապ, ի s. agapes.

Ագարակ, աց s. ferme.

Ագարավային a. de ferme, rural.

Ագարակիկ s. petite ferme.

^bi.npa. qui a une queue ;

— աստւլ, COûlète.

Ագի, ագւոյ s. queue.

ԱԳոյց£>ՈԼ9ԻՅ s- P-- levier> barre; anneau; enchàssure, emboîtement, emboîiure, gâche.

Ագոն. ի s. combat, lutte.

agonothète.

Ագոսագաշտ, աց S. lieu dll

combat, arène.

Ագոնարար, աց S. combattant, athlète.

Ագոնիստայք S. pi. leSCOm-

ttants, les athlètes.

Ագուգայ, ից s. tuyau . conduit, canal, aqueduc.

Ագուցանես,գուցի Va.vètir,

habiller ; enchâsser, emboîter, monter: recevoir chez soi, loger;֊ կօշիկս, chausser qn.,

lui mettre ses bottes ; — tfuj.

տանիււ ումեք, mettre ou pas֊ ser une bague au doigt deqn.

Ագուցիկ a. enchâssé, emboîté.

Ագո աւ,ու s*corbeau; կռտել

կռնչել՛ գո գո ա{ , Croasser.

banane.

s. bananier.

Ագաւքանգ, ի s. diamant; aimant.

Ագաւքանգեայ a. de diamant: dur comme le diamant, très-dur; d'aimant.

Ագեն, ի, Ագին, այ s.Éden, le paradis terrestre.

Ագագանաւք, ացայ Հ՜Ո. Se

sécher, se dessécher.

ԱդագեւՐ, եցի va. sécher, dessécher.

Ագա q ի if \ . Ագա գան ա if .

Ազազուն, a. sec , desséché, aride; maigre, grêle.

Ազատ , ի , աց a. libre, indépendant ; exempt, affranchi, quitte, délivré, dégagé; large, vaste; noble;— Մասիս, le haut,

le noble MassiS;— Թարգս՞անու-

Թիւն, traduction libre ; — աո..

նել, affranchir, délivrer, donner la liberté ;— կացուցանել,

dispenser, exempter.

li-լատ , Ազատաբար adv.

librement, en toute liberté; noblement.

Ազա տար ան h մ, եցի VU . parler librement, franchement.

Ազա տաբեր ան a . f r an C ,

hardi; adv. franehemen է, hardiment.

գրաց s. affranchi.

Ադատագունգ S. Խ COrpS

de la nohlesse, Th noblesse ; a.

formé, composé de nobles.

liqui m ագրեւք , եցի va. affranchir, rendre à la liberté.

ԱղւաոագոուԹիւս s. affranchissement.

ԱղատսւդԷւՐ adv. à visage découvert , franchement.

Ադա տ ա դա ր if , ի g . Ադա in vu գ-

գի, գւոյ, եաց a. de noble race.

Ադատադօրք 9. pi. soldats

nobles.

Ադա in աժո ղուլ , Ադատա-

էյոււքր, a. composé de nobles; s. le corps de la noblesse , la noblesse.

Աղատախօս a. qui parle franchement, franc; — լինել, avoir son franc-parler.

ԱզատախօսուԹիւն S. franc-

jkarler, franchise.

Ադա m ական a. libre ; libéral ; noble.

Ազատական ու Թիւն S. liberté; libéralité; noblesse.

Ազատակին,կնո£ s. femme noble, grande dame.

Ագատ ակից a. compagnon de liberté ; compagnon de noblesse.

Ադա in ut կոյ tn Yé Uiqiumiuգունգ.

Ադա m ui միտ a. libre ; libéral ; qui professe des idées d'homme libre, quia des idées avancées.

Ադատաս՚ւոոււծիւն s. l'action

d'avoir l'esprit exempt de toute passion ; libéralisme , esprit libéral.

ԱդատանաւՐ, ացայ vn. être

libre, s'affranchir, s'émanciper, se délivrer, se sauver; s'ennoblir.

Ադատանի,նւոյ s. pi. la noblesse, l'aristocratie, les nobles.

Ադաաասէր a. qui aime la liberté, ami de la liberté, libéral.

ԱօատասիոուԹիւն S. amour

delà liberté, libéralisme.

Ադատատոքյւք S. de noble

famille, noble.

blesse de famille.

Ադատարար, աց a. libératour, sauveur.

Ադատեւք , եցի va. sauver, délivrer; affranchir, émanciper; exempter, dégager, débarrasser.

Ադա in ի չ V. Ադա տարա p.

Ադա տորգի, գւոյ S. fils d'un

noble, noble.

Ադատորեար , երոյ S. pi. la

noblesse, les nobles.

ԱդատուԹիւն s. liberté ; exemption ; privilège ; délivrance , affranchissement , émancipation ; noblesse ; libéralité, générosité; franchisé; — ^երԹոդական, licence poétique ; — խոյ» ի , liberté de conscience.

Ադատքեւլ s. persil.

Ադա m օր էն adv. librement, franchement.

Ազբն, բին s. trame, chaîne.

Ազգ, ի, աց s. nation, peuple ; génération : race ; genre ; espèce, sorte; sexe, âge, époque, siècle, temps; manière, façon ; branche ; յագգէ յագգ, de génération en génération ,

d'âge en âge; ագգաց յագգս,

à chaque génération ; — Ziujng; la nation arménienne; Գագւլիացի յագգէ, de la nation française, Français;— կանանց, le sexe féminin , le beau sexe ; — iftu ր գկան , le genre humain ; ազգով, avec toute la nation; մի —, de même, pareillement, également, de la même manière; ւսգգք ագգք բան ասի րու-

Թեան , les différents genres de littérature; ազգք եւ ազինք, toutes les nations, tous les peuples; ճայ եւ ազգաւ, VOUS êtes

Arménien de nation, d'origine.

Ագգա բաժան a. qui divise, désunit la nation.

Ազգաբան, ից s. généalogiste.

Ազգաբան ական a. généalogique.

Ազգաբանեւք, եցի va. faire la généalogie.

ԱգգաբանուԹիւն s. généalogie.

Ագգագոփ a. qui loue la nation, qui fait l'éloge de sa nation.

Ազգադսււ a. qui trahit la nation,

Ազգագգորգ a. qui ébranle, agite, bouleverse la nation.

Ագգա գա րգ a. qui orne la nation, qui en est l'ornement.

Ագգա Թիլ s. parent ; généalogie.

ԱզգաԹnգa. qui abandonne sa nation.

ԱզգաԹուեւք, եցի va. faire la généalogie.

Ազգաժոգոփ a. réuni par la nation; s. assemblée nationale.

Ագգա լուր a. ouï, entendu par toute la nation.

Ազգախաբ a. qui trompe la nation.

Ազգախաբն a. parent, consanguin.

ԱզգաէսաօնուԹիւն s. parenté, consanguinité.

Ազգախնամ, qui a soin de la nation.

Ազգախում՛բ a. réuni par la nation.

Ագգախո ու|^. qui trouble la nation.

Ազգախբախոյս a. qui en-

courage la nation ; encouragé parla nation.

Ագգա ծան օԹ a. connu par la nation ; connu à la nation.

Ազգական S. parent ; մեր-

ձաւոր — , proche parent ; at semblable , analogue.

Ագգա կան ուԹիւն s. parenté ; race, famille; analogie , ressemblance ; մեր ձա ւոր — , proche parenté ; զօգ ագգակսւ-

նուԹեան, les liens de parenté.

Ագգականու1)ի sf. parente.

Ագգակեգծ a. qui dissimula sa nationalité.

Ազգակեցոյց a. qui fait vivre, qui sauve la nation.

Ազգակից a. de même nation, national ; semblable, analogue; s. parent; compatriote.

Ազգակործան a. qui ruine la nation.

Ագգակորոյս a. qui fait perdre la nalion.

Ազգակցիւք , ցեցայ Vn. s'al-

lier, s'unir par parenté.

Ազգահամար, աց s. dénombrement ; — առնել, faire le dénombrement d'une nalion.

Ազգա1)ատուԹիւն S. CXtinC-

tion d'une nation , d'une race.

Աօգաք)ար a. qui frappe sa nation.

Ազգաք)աւ. ի , ուց S. chef,

père d'une nation, d'une race.

Ագգաւքաոս» a. antinational.

Ագգամոււաց a. qui oublie sa nation .

Ազգային s. parent ; a. national; աւանգուԹիւն—, tradition

nationale; — ժուլովն Ziujng,

l'assemblée nationale des Arméniens; — բ"»լ»ք > caractère national.

Ագգայորգոո a. qui exhorte, engage la nation ; fait d'après le vœu de toute la nation.

Ազգայօգ a. qui unit la nation; s. lien national.

ԱգգայօԺաո a. agréable à la nation , fait par le concours

empressé de toute la nation.

Աղգանախատ a. qui outrage la nation ; outragé par la nation.

Ագգանուէո a. offert, dévoué à la nation ; offert par la nation.

Ագգաշա!) a. qui est utile à la nation.

Ագգաշէն a. qui édifie, qui embellit la nation ; qui est construit , embelli par la nation .

Ազգա պա I) a. qui conserve la nation.

Ազգապանծ a. qui se vante de sa nation , qui en est l'orgueil.

Ազգապաւոիւ a. qui honore la nation; honoré par la nalion.

Ագգապարտ a. qui doit à la nalion , qui lui est redevable.

Ազգապետ: աց S. chef, gOU-

verneur d'une nalion.

ԱգգաւգետուՕիւն s. charge, dignité du chef d'une'nation.

Աօլգապիգծ a. incestueux.

Ազգապզ&ու|()փւն S. inceste.

Ազգասէո a. qui aime sa nation , patriote; Յշմարիտ ֊, un vrai patriote.

Ազգասիրական a. patriotique.

ԱզգասիրուԹիւն S. aUlOUr

de la nation, patriotisme.

Ազգասպան a. qui lue la nation.

Ազգա վայել a. qui convient àla nation, digne de la nation.

Ազգավաո. a. qui anime la nation.

Ագգավբէժ a. qui venge sa la t ion.

Աւլդաւո uirLÛbif va. exterminer une nation, une race.

Ազգատեց ու Թի ւն S. haine

contre sa nation.

Ազգտտեաց a. qui hait sa nation.

Ազգատոհմ*, ի g s. famille, race; parent.

Ազգի Ազգի a. différent, divers; adv. différemment, de différents genres.

Ազգովի tfp , Ազգովին adv.

avec toute la nation.

ԱգգուԹիսն s. nationalité.

Ազգ s. sensation, sentiment;

avis; — առնել՝ տալ, donner

avis, avertir, faire savoir; — ւինել, être averti ; — լեալ Էր նոցա , ils venaient d'apprendre ; — եւլեւ նւքա , il a été

averti.

Ազգաոար, ի s. qui avertit, moniteur.

ԱզգաբսւոուԹիւն s. avertissement.

Ազգելի a. qui tombe sous les sens, sensible; sensible, qui sent.

Ազգեւիք, լեաց s. pi. les sens.

Ազգեմ', եցի va. donner avis, avertir, faire savoir ; faire impression, produire de l'effet, influer, opérer, agir; inspirer, suggérer ; pouvoir, valoir ; être bon, utile, servir à.

efficace, énergique.

ԱզգեցուԹիսն s. efficacité, énergie , force , action , vertu ; influence, ascendant, autorité, empire, instinct, sentiment, inspiration ; — ուսել ի վերայ ուրուք, avoir de l'influence, de l'empire, de l'ascendant sur qn. ; — ւէեծ գոոծելյոք, exercer une grande influence sur qn.

Ազգոյ , Ազգու a. efficace, énergique ; grave, mortel ; — վէրք, blessure grave, mortelle.

Աղգր, գեր, գեր աց S. Cuisse,

jambe; dos, épaule.

nation; peuple; race; sexe, genre, espèce ; — կանանց, U sexe féminin, le beau sexe; ազգք եւ ագինք, toutes les nations, tous ies peuples.

Ազեիւ.նուի, ուաց a. noble,

excellent, exquis, bon, pré՝»

eieux, fin; — երեսօք, beau?

joli de figure, charmant ; adv* interj. bien! très -bien! fort bien ! bravo !

Ազնուաբաբ adv. noblement, d'une manière noble.

Ազեուաբարոյ , ից a. qui a

un noble caractère.

ԱզեուագուԹ a. miséricordieux, tendre ; — ifwjn, tendre mère.

Աքտէազգի a. de noble nation, èe noble race.

ԱՋՆ — 7 — ULb

Ազւփւ , ի g s. raisin vert, verjus.

Ազոխաջուր, ջոոյ S. Verju».

LU) ար, ի S. b0USé.

Uli>[m. V. Ակճիքլ.

ԱԹոռ. , ng s. chaise, siège ; trône; chaire de professeur; chaise percée, selle; — եպիսկոպոսական, siège épiseopal • նստուցաՆել յաԹոռ, faire asseoir sur une chaise, sur un

trône ; նստել յա Թոռ., s'asseoir

sur une chaise, sur le trône, occuper un trône; աԹոո ս արկանել, donner des chaises, des sièges; ելանելյաԹոււոյ, se lever de sa chaise, de son siège.

ԱԹոռագոոծ, աց s. fabricant de chaises.

ԱԹոո սւԺաո Ա/սգ s. héritier du trône, successeur d'une dignité.

Ս.Թոո ակ,սւց s. petite chaise, tabouret.

ԱԹոռակալ, աց S. SUCCeS-

seur au trône , à une dignité; vicaire.

ԱԹոո ակալուԹիւն S. SUCCeS-

sion ; vicariat.

ԱԹոռակից a. qui siège avec collègue, assesseur.

ԱՍոռ-ակցուԹփւն S. l'action

de siéger ensemble.

Ս.11ուԹայք, յից s. pi. lettres , caractères.

ԱԹուր V. Un. սւԹուբ.

U.à fcrti a . d e b on ma rch é ; ad v . à bon marché ; — գնել, acheter bon marché.

Ալեղարգ 3. OHlé été CÏie

veux blanes.

ԱզնուազգուԹիէնտ. noblesse de nation, de race.

Աքլեուախո1յ a. qui a des sentiments nobles.

Աօնուական S. noble ; a.

noble, généreux, élevé.

blesse; générosité.

qui a de nobles sentiments.

blesse des sentiments.

Ազսուանաւք, ացայ vn. s'a-

méliorer, se bonilîer, devenir meilleur ; s'ennoblir , devenir llOble.

Աօնուապաշտօն a. pieilX,

religieux, dévot.

Ասն ուա պետ , աց s. aristocrate.

Աօնուա պետ ական a. aristocratique.

ԱսնուապետուԹիւն s. aristocratie.

ԱղնուապԷս a. noblement, d'un air noble.

Ասն ուա սիրտ a. qui a un cœur noble.

ԱօնուասրտուԹիւն S. noblesse de cœur.

Ազսուատո()ւք, ից a. de noble famille.

Աօնուատո()ւքուԹիւն S. noblesse de famille , haute naissance.

améliorer , bonifier , rendre meilleur ; enuoblir , rendre noble.

ԱզեուուԹիւն s. noblesse ; hsnté ; bonne qualité.

ԱւեւոյԹ, ուԹի s. vieillesse,

ilge avancé ; յ ա լեւոյ Թ խ ոն ա ր-

1)ի[, être sur le relour, commancer à déchoir, à vieillir

Սդեւոր, աց a. qui a les cheveux blancs , grison , gris ; vieux, vieillard.

Սդեւոր ի if, եցայ Vn. grison-

ner , devenir gris , blanchir ; fig. vieillir.

ԱլեւորուԹիւն s. blancheur des cheveux, vieillesse.

Սվէլուիսւ s. alléluia.

Աէխառն a. mêlé de blanc, gris, grison.

Ալէծուփ , Սվէկոծ a. agité parles flots, houleux; fig. agité, floftant, incertain, indécis; — առնես", V.U^n&biT ; — լինիս՞, V. Ալէկոծիւք.

Ալէ կոծես՞, եցի va. agiter par les flots, agiter ou soulever les flots, flotter, tempêter.

Ալէկոծիս", եցայ vn. être

agité, ballotté par les flots, flotter; fig. s'agiter, flotter dans l'incertitude.

Ալէկո&ուԹիւն s. agitation des vagues, mer houleuse, tempête ; fig. agitation, trouble, incertitude.

Ալէաանչ a. tourmenté par les vagues ; qui tourmente par ses vagues, houleux, orageux.

Ալիւո,ալեո,ալեոբ s. farine.

ՍվիւրայիՆ a. farineux.

Ալի ւբա վաճառ., աց S. marchand de farine.

Ալիք, ալեաց S. pi. flot, Va-

gue, onde ; fig. agitation, trou-

ble; cheveux blancs, barbe blanche ; vieillesse ; ալիս յարուցանել, soulever, agiter les

flots ; քյերձանել՝ ս|ւստաւնել

գալիս, fendre les ondes ; — £bլաւԹեան , extrême vieillesse;

խոնալւքյեալ յալիս , avancé en

âge, blanchi.

Ալոչ, աց s. jeune chèvre, chevreau, biquet.

UinL9 V. սլք.

Ալք, ալուց, ալից S. pi. partie

intérieure, fond, enfoncement.

Աիյաւեւլագէս s. ceinture d'une colonne.

ԱխԶասլակ, etc., V. Յախ- ՜ճասլակ, etc.

են ի , ից s. champion, adversaire^ défenseur ; émule, rival; trophée ; — կանգնել, élever un trophée.

Ախոյանաբաո adv. comme un champion , vaillamment.

Ախոյան ական in եղի S.diamp

de bataille, arène.

Ախոյանաձեւ a. qui a la forme d'un trophée ; adv. en trophée, en triomphe ; — ցուցանել, montrer en triomphe.

Ախոնգանոա a. hypocondriaque.

Ախոնդանք, նաց, Ախոնդիք, դեաց s.pl. hypocondre, thorax.

Ախոռ., ոյ s. écurie.

Ախոօ-ասլան , աց S. garçon

d'écurie.

Ախոռապետ, աց S. écuyer.

ԱխոոԺ a. agréable; — բանք, paroles agréables ; — փսյրք,

îieil\ délicieux; — յօժարու-

Թեամբ, adv. de plein gré , trèsvolontiers, avec grand plaisir.

Ախորժք, [igs.pl. agrément, pUiisir, envie, désir, goût ; appétit ; կամօք եւ ախորժիւք,

volontiers, de bon gré; ըստ

մտացն ախորժից, ըստ ախորժից իմն, capricieusement, avec caprice.

Ախորժաբար adv. agréablement, d'une manière agréable; avec plaisir , de bon gré.

Ախորժաբեր, աց a. appétissant , qui excite le goût , attrayant ; porté avec plaisir.

Ախորժալից a. agréable, plein d'agrément.

Ախորժալուր a. agréable, doux à entendre ; qui écoute, exauce de bon gré, indulgent, favorable, propice.

Ախորժակ, աց S. appétit;

goût ; envie, désir, goût, gré ; inclination, penchant ; étude ; ուեել— , avoir appétit, de l'appétit ; avoir du goût ; չունել — իմիք, n'avoir goût à rien ; պակասուԹիւս ախորժակի , manque d'appétit ; manque , absence de gOÙt; ախորժակաւ

■ւտել, manger avec appétit ;

exciter, réveiller, ouvrir l'appétit; բաո նալզախորժակ,Օէ6Ր

l'appétit ; ընտիր՝ կիրԹ— , bon

gOÙt. gOÙt exquis; անկիրԹ— , mauvais gOÛt ; ըստ իմոյս ւս-

խորժակի, à mon goût.

Ախորժական a. agréable.

շակ a. qui a un goût agréable, appétissant, ragoûtant, savou* reux, exquis.

Ախորժանք, նաց S. pi. appétit; envie, goût, plaisir; ախորժանօք, avec appétit; avec plaisir.

Ախորժարար a. ragoûtant, agréable.

Ախորժելի a. agréable ; չէ ինչ—, il n'est pas agréable; — Է, il est agréable.

ԱխորԺես0, եցի vn. trouver bon, à son goût , goûter, aimer, se plaire à , se complaire dans, trouver plaisir à, prendre plaisirà ; Թէ ախորժի , s'il vous plaît; չախոըժել, ne pas trouver bon, à son goût.

Ախորժեցուցանեւք , ուցի Va.

inspirer du goût, du plaisir.

s. agrément, plaisir, goût.

Ախտ, ից s. mal, maladie; passion, affection; vice; զախտս մա 1)ու շերանիլ , toucher au lit de mort , être mortellement malade , à l'article de la mort ; — քնոյ , sommeil ; —

մար գա ^ա^ուԹեան, adulation, flatterie ; ախտի ք)ոգ տանել, ասլաս ունել ախտի, մե-

ծարել զախտ , s'adonner aux vices, se livrer aux plaisirs.

Ախտաբան, ից S. patholo-

giste.

Ախտաբանական a. pathologique.

ԱխտաբանուԹիւն S. pathologie.

Ախտաբեկ a. brisé, accablé de maladies, maladif, in- . firme.

Ախտաբեր a. qui apporte, cause des maladies ; morbilique.

Ախտ m բիծ a. souillé de vices, de passions.

Աիյտաբիծքտ.ր1* souillures, taches de vices.

Ախտաբոյմ, բումի, cf ից a.

qui guérit les maladies.

a. malade, inûrme, maladif; malsain.

ԺէտուԹիւե s. maladie, infirmité.

Ախտալից a. plein, accablé de maux, de passions.

Ախտակիր, կրի, րաց a. SU-

jetaux maladies, maladif; sujet aux passions, vicieux.

Ախտ ակից a. qui est affecté de la même passion , qui a la même maladie ; compatissant, qui prend part, qui est sensible aux maux d'autrui; complice; — ւինել ումեո, avoir compassion, pitié de qn.

ԱխտակրեւՐ, րեցի Vn. avoir,

sentir du mai, souffrir; être malade, se porter mal, avoir mal.

ԱխտակրուԹիւե s. souffrance; mai, maladie; vice; compassion.

Ախտակցաբար adv. avec

compassion, pitié.

ցիս՞, եցայ vn, compatir , être

toueiié de compassion, souffrir avec.

ԱխտակցուԹիւն S. COmpaS-

sion , pitié ; passion , vice.

Ախտաք)աւած , ից a. qui

chasse, qui guérit les maladies.

ԱխտաւՐոլ , ից a. vkieUX ,

adonné au vice.

Ախտանաս՞, ացայ vn. être

malade , contracter ou gagner une maladie ; avoir une passion, se passionner, être vicieux, se gâter, se corrompre.

— ոտից ուրուր. , avoir mal au pied , souffrir des pieds ;

— յանձն եւ ի մարմին , être

malade de l'àme et du corps:

— յերկար , être longtemps malade . garder longtemps le lit.

Ախ տաս էր a. qui aime le vice; vicieux.

Ախտասիրես՞, եցի vn. aimer les passions, les vices.

ԱխտասիրուԹիւն S. amOlir

du vice, des passions.

Ախտասպան, ից, աց a. qui

tue ses vices , qui réprime ses passions ; — լինել» mortifier

ses passions.

ԱխտասսլանուԹիւն S. répression des passions, mortification.

Ախտարակր, աց a. pi. naturel, physique ; s. nature ; nécessité naturelle; յախտարակաց; ad v. naturellement, physiquement.

Ախտարար a.qui occasionne des maux, morbifique, morbide.

- lî —

Ախտարծարծ a. qui excite les maux ; qui enflamme les passions ; — կերպարս/ս, image voluptueuse.

Սիտար, ի s. faiseur, tireur d'horoscope.

Ախտարք, րաց S.pî. horOS-

cope ; étoile, destinée; sort, destin; bon augure, heureuse destinée.

Ախտացեալ a. malade, atteint d'une maladie.

rendre malade.

Ախաաւոր, աց a. ini.i'me, malade ; morbide, cause de maladie; vicieux, passionné; — ^աւքբոյր , baiser passionné, amoureux ; — սէր, amour passionné, déréglé; — բնուԹիւն, nature corrompue.

ԱխտաւորուԹիւն s. maladie, souffrance; vice, passion.

Ած, ածք s. pousse, bouture, rejeton.

Աճական, աց a. adjectif.

Ածականօրէն adv. adjectivement.

Ածանց, աց, ից a. S. dérivé.

Ածանցական, աց a. dérivé,

dérivatif.

Ածանցեմ՛, եցի va. faire dériver, faire venir.

Ածանցիս", եցայ vn. être

dérivé; venir, provenir de.

s. dérivation.

Աձելեւք, լեցի va. raser; — զւքօրուս , faire la barbe à qn.; se faire la barbe.

rasoir ; a. ce qui peut être amené, apporté; celui qui amène.

Ածեւք, ածի, ած va. porter, apporter , mener , amener ; ceindre; investir, cerner, entourner; frapper: — ընդ. խր, emmener, conduire avic soi.

— գնովիմ^' իվերայ OU — Թափեք, ajouter, induire, conclure; — qpo.iuifp օօեո աւքթ գձեո-օք, prendre, saisir, s'emparer de;— գիւրեւ՝ «լիւրեաւ յին^ն, s'attirer, séJuire, gagner, captiv-r;— qpngm[, passer parla flamme, par-d?ssus

le fru, briller; առանց րնգ բանս ինչ ածելոյ , sans contredit, sansdifïicul té, sans hésiter, incontestablement ;— իներքս, introduire ; — իմէջ, citer, alléguer ; — վերստին՝ անգրէն,

ramener.

Ածխագործ, ացտ. charbonnier.

Ածխակէզ աո նես° va. brûler comme du charbon.

Ածխահանք , նաց S. houillère.

Ածխանաս0 , ացայ Vil. Se

charbonner , devenir charbon.

ԱծխախաՏառ., աց s. charbonnier, marchand de charbon

Ածու, ոյ s. couche, planche, carré, plante; petite nation, peuple.

Ածուխ, ածխոյ s. charbon.

Ակա!) a. instruit, versédans.

plein , rempli, comblé ; — ufëmւլովս ծաո ք, arbres chargés de fruits.

Ակաօայ, ից, այց a. falVO-

lon taille, contraint, forcé.

ՍԼկաէքայ adv. involontairement, fortement, malgré soi, à contre -cœur; եՍԷ կամա t., ե»է ակամայ, bon gré malgré, quand même.

Ակաւքայ ուՈիւՆ s. manque de volonté, contrainte.

Ական s. mine, fossé :— Cm-

տանել, miner ; — ֆատանել

լաան. percer la maison.

Ականակապ Տւ. monté, en-

ricin de pierres précieuses.

Ականակիտ a. limpide, cristanin; — f»HP՝ ""VtHP՛ eau* fontaine timpide.

Ականակուռ ¥.Ականակապ Ականահատ , աց S. mmeUT ;

qui fouille les tombeaux pour les Toler, pour les dépouiller.

Ականամուք, ոյ S. propolis.

Ականատ s. piège , trappe ; — «Ոլանց, ratière, souricière.

Ականատես, այ, իօ a. qui

a tu, qui mit de ses propres yeux ; qui se montre aux yeux, visible, apparent ; — «|Կ«յ, témoin Oculaire ; — ճշսաստու- Թիւն, vérité palpable,é¥idente; adT. visiblement, à vue d'ceil ; voyant de ses propres yeux ; — lpfeb|, voir de ses propres yeux.

ԱկանատէաուԹիէն S action

de voir de ses propres yeux.

Ականասոս, աց a insigne ,

remarquable, distingué, il- >;՝::֊.

Ականն*, եցի va. regarder, voir, lorgner.

Ականի, նւտյ, Ibwg a. qui

a des yeux, voyant.

Ականողիք, դեաց S. pi. le?

regards, les veux.

s. oreille, les oreilles ; — ձախւ, anse, petit golfe ; — ձկս,ն .

moule ; ձգել դա կանչ ուոուք ,

tirer l'oreille à qn., mi frotter

le%OreilleS; խնուլ գականէս,

bouclier , fermer les oreilles ; տնկել գականչս , dresser les

Oreilles ; ասել* խօսել յական-

յըս, dire, parler à Foreille;

ունել օու յականչս. avoir mal aux Oreilles ; ցաւ ականչաց ,

mal d'oreilles; լսելիւոաԼ m- ..'.•-:. ֊:.:::■::֊ :'r sf s propres oreilles.

Ակաէ «աւուո a. qui a entendu de ses propres oreilles; qui est entendu par desoreilles; — վկայ , témoin auriculaire ; adv. en entendant de ses propres oreilles, en entendant par

les Oreilles ; յականչալուոս

լսել, entendre de ses propres

Oreilles ; յականչալուո գալ,

être entendu.

Ականշա սան, աց S. la €ՕՈ-

que de Foreille.

Ականջամուտ . if տ ի . ի :

perce-oreille.

Ականջատ a. qui a les oreilles coupées.

Ականչաց— ., .յ, fc. S. mal

d'oreille ; qui a mal aux oreilles, qui souffre des oreilles.

Ականչեւք, ե<փ va. prêter Foreille.՛

Ականք կոկ^ա s.eure-oreffle«

Ակաո անք, ա՛նց s. les habitants de la citadelle : garnison.

ԼԼկաոձ s. citadelle.

Ակաստան s. sûreté, abri:

կալ յա կաս տանի , être en SÛreté. à l'abri : յ ա կաս տանի կա-

ցուցանել, mettre en sûreté, à l'abri.

Ակատ, ի. s. agate-, esquif, petite barque . nacelle.

Ակ^յ ի n S . յ ա Ip n n u կա լ , յ ա-

Թիո ս եւ յակ՚Յիո-ս կալ, regarder, écouter avec admiration, avec attention, être tout yeux , tout oreilles , être en suspens , être enchanté . ravi d'admiration.

Ակւքբիւք, բեցւսյ yn. s'assembler, se réunir.

Ակն, կան, կաւՐբ s. œil ; vue, regard ; espoir, espérance ; œil. maille, trou ; կորովաբիբ —, œil très-pénétrant , perçant, yeux d'ArgUS; յականէ, de vue ; Չտնատել գոք յականէ,

connaître qn. de vue : յականէ անուանէ. de vue et de nom, nommément : — առնուլ, faire acceptation de personnes : — ա&ելյումեքէ, avoir des égards, des prévenances pourqn.; soigner qn., avoir soin de lui; յակն արկանեի montrer: jeter, donner un coup d'oeil, revoir,

parcourir; — կաո ուցեալ f)iu-

յել, regarder fixement: ընգ ակաւքբ ք)այօլյոք, regarder qn.

de travers , de mauvais œil ;

յակն անկան ել՝ գալ, frapper

lesyeux, tomber sous les yeux, Paraître; գալզակաւքբ, offus-

quer la vue, troubler les yeux; — դնելիմիք՝ ումեք, aspirer, désirer ardemment, envier,

Convoiter, ըստ — անկանել,

disparaître, se perdre de vue;

զակն արկանել յումեքէ, détourner les yeux, la vue de qn., l'abandonner, le délaisser, le négliger; ընդ— խոցել, blesser le cœur, blesser à vif, offenser,

affliger; — ունել իւէիո՝ ումեք,

compter sur, espérer en, s'attendre à; attendre, être dans l'attente ; — իխոնարք), lesyeux

baissés, tout confus ; առ. ական

դիպել, rencontrer, voir par hasard; աո ականէ, adv. par égard, par considération.

s. pierre précieuse; source; pinne marine; — արեւու՝ լու-

սոյ տուընջեան . l'astre ÙU

jour, le soleil.

oculiste.

ԱկՏ ագործ, աց s. joaillier, bijoutier.

ԱկնագոըձուԹիւն s. joaillerie, bijouterie.

qui éblouit les yeux, éblouissant ; — լինել, être ébloui.

va. faire respecter, inspirer du respect.

Ակնածու, ի s. inspecteur, surveillant ; a. respectueux.

ԱկնածուԹիւն s. égard, respect, déférence, considération; inspection, surveillance.

lUrii

ա կ սս ռ ո ա \ . Ս»կԼ կ ա rwn^t g կռիւ ւինիւք VII ՜

՝ les regards, frappe: les regard?, la vue.

U^tmI ... - .

vue. charmant, gentil.

s. lapidaire.

Ակնաքյա- uipbif.

Մ.կՆ u;f) lu [i [ï մ V. Ա.1Հ!.

ԼԱլնադբիւր ^ . U»npt

Ակ՛ն ա պա p lu p a. q ui eh arm e -ux, qui réjouit les i attrayant, charr:

Ակնաո ու, աց a. qui fait acception de personnes, partial.

Ակնաո ու0իւն s. a; de personnes, partialité ; respect ; ակ*Սաո ուԹեաւքբ | աո. ոք. montrer, avoir de la partialité pour qn.

ԱկՆարկեմ՝, եցի va. faire signe de l'œil, faire signe des yeux; indiquer, montrer; regarder, envisager, avoir en vue; regarder, jeter les yeux sur. jeter des regarcs un coup d'oeil t- faire allusion ; — յուԱեքԷ, avoir du ifs:

des égards pour qn.

Ակնարկի առնես* va. faire signe des yeux, fair֊ âgne Կ l'œil; se moquer de; — աչօք.

insulter du regard.

yeux ; regard, vue ; ali a

ion, sens; aperçu;

Pw

COUp L

Ակնքացի a. qui a les yeux

s yeux ouverts.

bptoL a. évident, mani-

adv. à vue d'ceil, visi-

- ՝. clin d'ceil.

- , espérer, tendre à.

: կւա իմ՛, եցայ VU. être

Ակնկալ^!, a. qui espère, qui

ԱկնկալոսՕիէծ s. attente, née ; soupçon,

crainte ; իոնոսփ — կապքդ,

s'attacher à un Tain espoir ;

պել, être frustré, trompé dans son attente.

Ակնկաո֊ոյց a. qui fixe ses yeux , qui regarde attentivement ; — լինել՝ կալ, fixer ses a vue sur a air tachés sur; — ս.ո 1յ. fan»

de baissés

Ակնկ^թխք , եցայ vn. ai

Je honte, être

ԱկնկորոսԹիւն s. confusioa, honte.

juindtytà s. efirac-

uzu

tïon, infraction; — ամուսնու- Թեան, infraction, infidélité aux lois rlu mariage.

ԱՀս1)ար a. fasciné, enchanté par les yeux; s. épouvantai! ; աո.— , comme un épou vantail, pour faire peur.

Ակն f) ա p bif , եց ի va . fasciner , enchanter par le regard.

Ակն!) արիս", եցայ vn. être fasciné, enchanté par des regards.

ւքան adv. devant les yeux, sous lesyeux.aux yeux, en présence.

Ակնոց , աց s. lunettes.

Ակն ունիս", ակնկա|այ, vn.

attendre, s'attendre à, espérer, compter sur ; croire, supposer; ւքա()ու ակն ունիս", j'attends la mort.

Ակոււքբ,ակւքբի, ից s. cercle, assemblée , réunion ; table,

banquet, festin ; — առնուլ՝ բոլորել, se réunir, s'assembler, se rassembler, faire tapisserie; — ւքաշկեայ , peau garnie de son poil, fourrure.

Ակքան s. chardon.

Ակօս, ից, աց S. sillon ; — կոտորել ք)ատանել սլատա-

ո.ել, sillonner.

Ակօսաբեկ a. Sillonné; — չինել. être sillonné ; — առնել , sillonner.

Ակօսաձես a. en forme de sillon.

Ակօսաօիգ a. qui sillonne; adv. en sillonnant.

Ակօսեւք , եցի va. sillonner.

Աք), ի, իւ, uif)n., ից, իւք Տ.

crainte, peur, frayeur; վասն ա^ին ^րէ[ւց, par la crainte des Juifs; —արկանել, faire peur, inspirer de la crainte, effrayer, jeter l'épouvante ; <լա(}ի ք)աոկանիլ, craindre, avoir peur, s'effrayer ; յաք)ի՝ յա()ի եւ ի գոգւՐան կալ, frémir, frissonner de peur, trembler de

frayeur ; — կալաւ գնա , la

crainte, la frayeur le saisit; առ ա()ի, adv. de peur que, de

Crainte que ; աո. աք)ի նորա ,

par peur de lui ; ա!) ընդ. աք),

adv. avec peur, d'un air timide.

Աք)ա adv. voici, voilà; —

գա՜ս, ah! VOUS VOilàî— ազատեց աք, nous voici sauvés ; tout de suite, de suite.

Աք)ա աւագիկ, Աք)ա աւանիկ, Ա1)ա աւասիկ adv. Voici.

voilà.

Աթաբեկ a. effrayé, épouvanté ; effroyable, épouvantable; — առնել, frapper d'épouvante, effrayer, épouvanter, consterner :— լինել, s'effrayer , s'épouvanter , être frappé d'épouvante , saisi de crainte, de frayeur.

Աք)ա.բեկուԹիւն s. consternation, terreur, épouvante.

effroi.

ԱՏ) ագին , գնի , ից a. terrible, épouvantable, effrayant ;

énorme ; adv. d'une manière effrayante, terriblement; d'une manière énorme, énormément.

Ա f) ա գնա գոյն u adv. d'une manière on ne peut plus terrible.

Ահագնալուր a. affreux à entendre, effrayant, terrible.

Ահագնատեսիդ, dont l'as-

pect est terrible, épouvantable.

Ա1}ագնուԹ[)ւն s. air, aspect

formidable, terreur ; énormité.

Ահարկես՞, կեց ի , կbալVa.

faire peur, effrayer, intimider.

Աք)արկու, ի,աց a. effrayant, terrible.

ԱքշարկուԹիւն s, intimidation, terreur.

Աք)ացուցանեւք; ո»-ցի va. effrayer.

Աքյաւասիկ adv. voici, voilà; — ես , — կամ*՝ ես", me voici, me voilà ; — նա , le voilà ; — գայ , le voilà qui vient ; — Գրիգոր, voilà Grégoire.

Ա^աւոր, աց a. terrible, redoutable.

Ա^աւորագոչ a. qui crie d'une manière terrible.

Աքյաւորալուր a. terrible à entendre.

Ա^աւորաւգէս adv. d'une manière terrible, effroyable.

Ա^աւորատես a. dont l'aspect est formidable.

Աքյաւորափայլ a. qui brille d'une manière effroyable.

Աք)աւ!ւրուԹիւն s. terreur,

effroi; majesté, grandeur imposante.

Աքյեակ,եկի,եկաց a. gauche; s. la gauche, la main gauche ; րնգ ա^եկէ, յա^եկէ, à gauche, à la gauche; յա^յէ եւ յա^եկէ, à droite et à gauche.

Աք)եկակոդւ1ն s. le côté gauche, la gauche.

Ահեկան, ի s. le neuvième mois de l'année arménienne.

Աք^եկեայ, եայք, եաց, Ահեկին, ինք a. ce, celui, celle qui est à gauche ; gauche.

Ա!)եկիք, կեաց S. pi. CeUX,

celles qui sont à gauche.

Աք)եգակերս|3. dont l'aspect est imposant, terrible.

Աք)եմ\ եցի va. faire peur, effrayer.

Ա^ընկէց a. qui jette, qui inspire l'épouvante, terrible.

Ահիպարանոց a. qui dresse le cou, qui lève la tête fièrement, qui porte la tête haute, superbe, fier.

Աղ, ի, իւ s. sel.

Աղաբողոն , ի, աւ s. manteau de philosophe.

Աւլագ , ի , աւ S. UlOyen ,

expédient, ressource, voie, remède ; raison, motif; ելի աղագս գտանել, trouver un expédient , un moyen, un remède.

Աղագաւ adv. à cause de;

pour cela, dans ce but, dan*

le but de , à cause de quoi , pour cette raison, pour ce motif, ainsi; էդր —, pourquoi?

pour quelle raison ?

ԼԼքլախաո^ա՚եբ , ՛նաց s. déchirement d'entrailles , de cœur, douleur vive.

Աղախին, խնոյ, խնոփ, uil, նայք, նայց,նանց, նաց, նովք,

նեայք , նեայց , նեօք sf. servante, domestique, bonne.

ԱդախնեւՐ, եցի va. servir comme une bonne.

Աղախնորդի S. fils d'une

servante.

ԱոախնուԹիւն s. état d'une servante, domesticité.

Աղակատանո S. débauche, inconduite; ւսւղա կա տա՛նս (}ա-

սանել, faire la débauche, se livrer à la débauche.

Աղա գա կ , ի , աւ S. Cl*i ;

bruit ; clameur, rumeur, vacarme; — ալեաց, le bruit, le murmure des vagues; — ծովու, le mugissement de la mer; —

pousser, jeter des cris, faire

du bruit; — ցն&ուԹեան (չարկանել, pousser des cris de joie.

Աղա գա կես , եցի va. crier,

S'écrier; ի ձայն բարձր՝ իձայն

մեձ՝ ուժգին —, crier fort, à haute voix.

Աւլաւք, ացի va. moudre ; broyer , réduire en poudre ; mâcher.

ԱւլաւՐան, հց s. salière.

Սօլա Jlu u n ւկ աճեմ՝ va. détruire, abîmer.

Աւլաւքար a. ignorant, sot,

insouciant.

Ագամա րուԹիւն S. ïgnO-

rance, sottise, insouciance.

Աղա if ալ a. égaré, dévié, fourvoyé; dissipé, distrait.

Աւլաւքոդեմ*, եցի va. égarer, détourner; dissiper «

UnuiifnnJnJ՝, եցայ \p, s'éga-

rer, se détourner ; se dissiper.

Ադաւքոքլումն s. égarement; dissipation.

Աղանդ, ոց , աց S. secte ;

hérésie; մ՛ոլար—, une secte

erronée.

Աղան դա կից a. compagnon de secte.

Աղ անգամն ար a. créateur, fondateur dune secte.

Ագանգապետ, աց S. chef,

fondateur de secte, hérésiarque

Աւլան գա ւոր, աց s. sectaire, sectateur, sectatrice.

Ագանգեր s. hors-d'œuvre.

Աւլան գուԹիւն s. secte, erreur, hérésie.

Ագանգուսոյց a. qui enseigne une secte, une hérésie.

va. rissoler, rôtir, brûler.

Աւլան ձն ի if, եցայ Vn. S6

rissoler, se rôtir.

Աղանձումն s. action de rissoler, rôtissage.

plein de prières ; suppliant ; —

պաղատանք, instances.

Ադաչսւխսւո.ն a. mêlé, entremêlé de prières.

Աղաչակից s. qui prie avec ; — լի՚սել, prier ensemble.

Աղաչանք, նաց S pi. prière, Supplication ; աղաչանօօ իէքովք, յաւլայանս իւք, Ա ոտ prière ; ունկն սՆյտուցանել աղաչանաց ուրոլք , exaucer

la prière , les supplications de qn.

Աւլաչաւոր, Աղաչելի a. suppliant ; pétitionnaire.

Աղաչեմ՛, եցի va. prier, supplier ; լուր, աղաչեմ՝, écoutez, je VOUS prie ; Թախանձանօք— ,

prier instamment, avec instance, conjurer.

Աղապատանք, նաց S. pi.

sympathie , affection , tendresse.

Աղաշուր s. saumure , eau salée; a. scélérat, misérable, insensé.

Աղարծի a. tendre, délicat, jeune.

Աղարձան s. statue, masse de sel.

Աղարտ վարեմ՛ va. dévaster, ruiner, détruire.

Աղարտանք, նաց S. deS-

truction, ruine, dégât; dénigrement, diffamation.

Աղա ր տեւք, եցի va. dévaster, détruire, endommager, porter atteinte , dénigrer, décréditer, flétrir.

destructeur; diffamateur; a, destructif; diffamatoire.

Աղացիկ a. moulu, réduit en poudre; — խունկ, encens fin.

Աղա ւա ղ , աց a. gâté , C01՝-

rompu, détérioré.

ԱղաւաւլեւՐ, եցի va. gâter, détériorer, abîmer, détruire; mépriser ; faire cesser, interrompre.

Աղաւաղիչ a. destructeur ; destructif.

ԱոաւաւլուԹիւն s. détérioration, altération, destruction,

Աղաւնակերսլ a. qui a la forme, l'air d'une colombe -T comme une colombe.

Աղաւնարօտ s. verveine.

petite colombe, pigeonneau.

Աղաւնեվաճաօ. , աց S. Vendeur de colombes, de pigeons.

ԱղաւնաւղԷս adv. comme une colombe.

Աղաւնէտուն s. colombier, pigeonnier.

colombe, pigeon; — մն^է, վուփուս արձակէ, la colombe gémit, le pigeon roucoule.

Աղբ , ոց , ից s. excrément, fiente; fumier; ordure; ընդ.

— գալ, se traîner dans la fange, dans la boue.

Աղբակեր a. qui mange de* ordures.

Աղբանոց , աց S. latrines,

égout.

Աղբասէր a. qui aime les ordures.

Աղբասնունդ, a. qui se nourrit d'ordures.

Աղբեղէն, դենի, նաց a. excrémentiel, d'ordures; méprisable, vil.

Lknpbif, եցի va. fumer, engraisser avec du fumier; se décharger le ventre.

Աղբերակն , tu էլա՛ն , կունք,

կանք, անց s. source ; source, origine.

Աղբերակս a. qui coule comme une fontaine , ruisselant.

Աղ բ ե ր ան ա մ , ա >՚յ այ vn . CO U-

ler comme une fontaine, jaillir comme d'une source; ruisseler.

Աղբերացոլցանեւք, ոլցի Va.

faire couler comme une fontaine, comme une source, faire jaillir, faire ruisseler; combler, remplir.

Աղբեւք, եւսւց s. ordures , immondices ; fumier, engrais ; vidanges.

բերօք s. fontaine ; source ; source, origine.

Ադբիւրաբար adv. comme une fontaine; abondamment.

Աղբիւրանաւք, etc. V. Աղբերանա if, etc.

Աղբոտ a. sale, malpropre. Աղբորակ, ի9 աւտ. salpêtre.

Ս/ԼԵ Ադեխաուն a. mêlé de se).

Ադեկաբծ a. inopiné , inattendu.

Աղե^աւք a. qui a un goût de sel, salé.

Աղեղն , գան , դանք , ղանց S. ai՝C; — Աստու&ոյ՝ երկէփց, l'arc-en-ciel ; [արել զադեդն ,

tendre, bander un arc; մտանել ընգ — , tirer de l'arc ; այր

աղեղան, archer ; — բոլորակի,

Tare de cercle.

Աղեղնակապարճ S. Carquois

Աւլեգնաձեւ a. qui a la forme d'un arc, courbé en arc.

Աղեղն ա լոր, աց s. archer , Sagittaire.

ԱդեղնաւորուԹիւն s. art de tirer de l'arc, des flèches.

Աղերս, ի, ոյ, ից s. supplication, prière, instance, demande ; rapport , relation , liaison ; don, présent ; յ աղերս

անկանել մ՛ատչել, աղերս արկանել ւքատուցանել, adresser une prière à qn., demander comme une grâce, supplier, prier, solliciter, être en instances auprès de qn.; յադերս

ui&btf իանար()եցուցանեւք ,

ցուցտնեւք, attendrir, touchers գալ յադերս , s'attendrir, se laisser toucher ; a. suppliant , tendre, insinuant.

Աղերսսւբան a. suppliant; flatteur, adulateur.

plication , instance ; apologie , excuse.

supplique, requête, pétition, demande.

suppliant, plein de supplica-

Աղերսախառն a. mêlé de prière, de supplication.

Աղերսական s. suppliant , pétitionnaire ; a. suppliant , insinuant.

Աղերսա1)այց a. demandé avec instance, imploré.

Աղերսանք, նաց s. supplication, instance, prière.

Աղերսարկու , ujcj a. suppliant, pétitionnaire.

Աղերսեմ՝, եցի va, supplier, conjurer, prier avec instance, instamment ; solliciter, implorer ; excuser, justifier.

Աղէ interj. eh bien ! hé ! hé bien !

Աղէբեկ a. gris, grison.

ԱղէԹափ a. atteint d'une hernie.

ԱղէԹափ ուԹիւն s. hernie.

Աղէկապ , ի s. bandage, brayer, suspensoir.

Աղէկաա, ի s. quenouille.

Աւլէկէէլ a. qui déchire les entrailles , le cœur ; navrant , déchirant; — լինել, avoir les

entrailles déchirées, le cœur déchiré, navré; -ցաւ, douleur cuisante.

ԱղԷկիդու֊Թիւն s. déchirement d'entrailles, de cœur; déchirement.

Աղէտ, ետի, իտի, ից s. malheur, misère, infortune, calamité, désastre, catastrophe, fatalité ; compassion , pitié ; ո՜վ աղետիցս, quel malheur!

hélaslque je suis malheureux!

որպիսի՜ աղէտք, quel malheur ! quelle fatalité !

տաւոր a. fatal, funeste, malheureux.

Աղի, աղւոյ a. salin , salé; — լինել, être salé ; amer ; աղի արտասուք, larmes amères.

Աղ ի կա մի a. autonome, indépendant.

ԱղիկաւքուԹիւն S. autOnO-

mie, indépendance.

ԱղիԱ,աւլՅի sf. prostituée, fille de joie.

Աղիողորմ՛ a. misérable, déplorable, pitoyable ; touchant, plaintif, navrant, déchirant, tragique.

Աղիւս,ոց s. brique; carreau.

Աղիւսագուոն s. porte en briques.

Աղիւսակ, սւց s. petite brique, carreau; table, index.

Աղիւսաձեւ^. qui a la forme d'une brique.

Աղի lu ան ս՞ան a. semblable à une brique»

ԱղՏատարան , ից a. rado-

teur.

ԱղՏաս՜ւալ»անեմ , եցի va.

dire des niaiseries, des bêtises, radoter.

Աղէւսււոանք , նաց S. pi.

radotage , rêverie , niaiserie , bêtise.

ԱղՏատիմ, եցայ vn. déraisonner, radoter, dire des sottises , des bêtises ; tomber en enfance ; être décrépit ; աղճատեա՚լ ծեր, vieux décrépit.

Աղւքկասէր a. qui aime les troubles, séditieux.

Աղմկարար a. perturbateur, séditieux, turbulent, brouillon.

Աղմկեմ, եցի va. troubler, agiter ; alarmer, bouleverser, brouiller.

Աղմկի մ՛, եցայ vn. être troublé, agité, bouleversé.

Աւլմուկ, մկի, աւ, աց S.trOU-

ble, alarme, tumulte ; sédition, révolte, soulèvement; tapage,

bruit; ղաղմկաւ |ինել, être

troublé, faire du tumulte, être dans le trouble ; — առնել յա-

րուցանել , յարուցանել աղմ՛ուկս շփոԹից, աղմ՛ուկս յուղել, exciter une sédition, des troubles, faire du tumulte, mettre en combustion , soulever, se soulever; յայն — շփոԹի, dans ce désordre.

Աղու a. doux, affable, insinuant; rusé, fourbe, faux, trompeur, méchant.

Աղուամաղ S. duvet , poil

follet.

Աղիւսաշէն a. bâti de briques.

Թի ւն s . fabrication de la brique .

Աղ[սսեայ a. de brique, bri quêté.

Աղի lu եմ, եցի va. carreler, briqueter.

Աղիք, աղեաց s. boyau ; entrailles , viscères , intestins ; entrailles , tendre affection , compassion; corde à boyau, corde d'un instrument de musique; գալարէին — նորւս ի վերայ եղբօրՆ , ses entrailles étaient émues à la vue de son frère; խո ովին — իմ, j'ai pitié ; խո ովելղաղիս, remuer les entrailles ; որղի աղեաց , tendre , fils, fils bien aimé.

Աղխ, ից s. bagage, effets; suite, train, équipages.

Ադխք, խից s. anneau; serrure.

Աղխ աղխ եմ, եցի va. charger, remplir ; rassembler, entasser.

Աղխաղխիմ, եցայ \թՏ. être

chargé, rempli.

Աղխամաղխ, ի s. marchandises; cargaison.

Աղխատրոյղ a. grossier, barbare, rude.

Աղխեմ, եցի va. fermer, fermer à clef.

Աղ&եալ a. salé,

Աղկաղկ, աց a. pauvre, indigent.

Աղկեր s. poisson salé, sardine.

Աղկիոն, աց S. alcyOU.

Աղուանամ', ացայ Vil. devenir rusé, méchant.

Ադուաշ a. follet, fou, timbré.

Աւլուեսաբաբոյ a. renard, rusé.

Աղուեսացաւ s. alopécie , chute des cheveux.

Աղուեսաքուն, քնոյ S. sommeil de lièvre, sommeil léger, court.

peau, fourrure de renard.

Աղուէս, եսու, ուց s. renard; fig. renard, homme rusé.

ԱղուԹիւն s. salure , goût de sel.

Աղուհացք, ացից S. Carême.

Աղուճակ, ի s. sel gemme.

ԼկուուԹիւն s. douceur, insinuation ; ruse, fourberie.

bouture, marcotte.

Աղջամղջին a. ténébreux,

obscur.

Աղջամուղջ, մղջաւ s. ténèbres, obscurité.

sf. fille; bonne, servante.

Աղջկամարդ, ոյ , աց sf.

jeune femme.

Աղջկորդի, դսոյ s. fils, enfant naturel.

Աղջուր, չրոյ s. saumure, eau salée.

Աղտ, ոյ s. ordure, saleté; crasse, souillure.

Աղտ, ի, ից s. saline; sel.

Աղտաղտ, Աղտաղտին, Աղտաղտուկ a. salin, salé, saligîneux.

Աղտաղտուկը s. pi. terrain saligineux, salifère.

Աղտեղա()անդերձ a. qui a

des vêtements sales.

Աղտեղանամ՛ , տցայ Vil. S6

salir.

Ադտեղասէր a. qui aime la saleté, salaud, saligaud.

Աղտ եղա ցուցիչ a. salissant.

Աղա եղեմ՛, ղեցի Va. Salir,

souiller, barbouiller ; fig. salir, souiller.

Աղտեղի a. sal, malpropre; fig. sale, impur, souillé,, obscène.

ԱղտեղուԹիւն s. saleté, maipropreté , saloperie ; ordure, immondices.

Աղտոր s. sumac.

Աղցան, ի s. salade.

Աղցանամ՛ան, ի s. saladier.

Աղցաւոր a. nécessiteux, indigent ; nécessaire ; — կեանք, vie pleine de nécessités.

Աղցք, ցից S. pi. nécessité,

besoin.

Աղ •փա տ , աց a. pauvre, privé, dépourvu; s. pauvre.

Աղքատաբար adv. pauvrement, d'une manière pauvre.

de dépouiller les pauvres.

Աղքատանամ՛, ացայ vn„

s'appauvrir, être ou devenir pauvre; manquer, diminuer.

Աղքատանոց, աց S. hOS-

pice pour les pauvres ; tronc.

Աղքատ աս էր a. quiaimeles pauvres, charitable.

Աղքւստասնոյց a. qui nourrit les pauvres.

Աղքատ ատեաց a. qui déteste les pauvres.

ԱղքատատեցուԹիւս S. 1 action de délester les pauvres, aversion pour les pauvres.

va. appauvrir, rendre pauvre,

ifuig a. pauvre d'esprit, sans esprit.

Աղքատին a. pauvre, simple, commun.

ԱդշատուԹիւն s. pauvreté ; manque, privation.

Աղքատս ի րուԹիւն S. amour

des pauvres, charité.

ԱղօԹագիրք, գրոց s. livre de prières, paroissien.

ԱղօԹակաՆ a. de prière ; s.

qui prie Dieu,

ԱղօԹակից a. compagnon de prière ; — լինել , prier Dieu ensemble.

ԱդօԹաս՞ատոյց a. qui adresse à Dieu des prières ; s. V . Աղօ-

ԱդօԹա՚Սոց, աց s. oratoire.

ԱղօԹանուէր a. qui offre à Dieu des prières ; offert à Dieu avec prières, fervent.

ԱղօԹասէր a. qui aime les prières, dévot.

ԱղօԹասիքուԹիւն s. amour de prière, dévotion.

ԱղօԹատեաց a. qui déteste les prières.

ԱղօԹարան, աց s. oratoire; prie-dieu.

ԱղօԹես՞, եցի vn. prier, adresser à Dieu des prières.

ԱլօԹկեար, ԱղօԹկեր s. qui prie Dieu ; suppliant.

Ա^օԹք, Թից, |}իւք s. prière, oraison; prière, vœu, souhait;

աղօԹս աո-Նել, կանիւել յաղօԹս , յաղօԹս կայ , prier,

adresser des prières à Dieu.

Աղօտ, ից a. terne, obscur, sombre; — լոյս, lueur ; ըսգ— , adv. obscurément.

Աղօտաէւաս" , ացայ Vil.

s'obscurcir, se ternir, être offusqué.

Աղօտացուցաէւեւք , ոլցի Va.

obscurcir, ternir,- offusquer.

Աւլօրի, րւոյ, րեաց S. UJOU-

lin ; pi. les dents molaires.

Lift ակա՛ն a. qui croît ou fait croître.

Աճապարես*, եցի \Ո. Տ6 hâter, se dépêcher, se presser.

ԱՏառ., աց s. savon ; cartilage, nerf.

ԱՅ առա պատ a. nerveUX ,

cartilagineux.

Ա5աո-եւք, եցի va. chiffonner, froisser; savonner.

Ահես", եցի vn. croître, accroître, s'accroître.

ԱոեցուՆ a. qui accroît, qui augmente; ascendant.

ԱՏեցռւցաՆես™ , ուցի va*

croître, faire croître, accroître, augmenter.

Ա՛Տ եցո լցիչ a. qui fait croître, qui augmente.

ԱՏ իմ՛, tibguij V . ԱՅեմ* .

ԱՏ ի ւն ., ի s . eend re ; յ աձ [i ւն դառնալ, être réduit en cendres ; jiut.JilÎi դարօուցանել

դատել, réduire en cendres.

ԱՏիւնախառն a. mêlé de cendres.

Աէյիւնանամ', ացայ Vn. Se

réduire en cendres.

Uo ի ւն ai ց n ւց uAi bif , g n ւց h Va.

réduire en cendres.

crue, croissance, augmentation; — առնուլ, croître, se développer.

USr^y. Աճեցուն.

Աճպարար, աց s. escamoieur.

Ա-Յս|արարուԹԷ,ւն s. escamotage.

Աս", աց s. an, année ; ամի

lu մի , աս0 յամէ, ամ՝ ըստ ամէ

adv. par an , annuellement , chaque année , tous les ans ;

յետ միոյ ամի ,՝ dans ԱՈ an ;

յաո-աշիկայ ամի, l'année prochaine: յա՛ն ցելում՛ ամի, l'année dernière, l'année passée: զայս —, յայսւք ամի, cette année; ի վեր i կոյս ամին , vers la fin de Tannée ; դամն ողչոյն , toute Tannée.

ԱւքաղԹեղՉիւր s. corne d'abondance.

UiTuitf, ացի va. verser, transvaser, vider.

Աս°ամէ£ք s. intervalle des

années ; ամա մ էշս առնել, donner quelques années d'intervalle.

Ամայանաս՞, ացւսյ vn. devenir désert, se dévaster; se dernier, se priver.

Ամայացուցանեւք , ուցի va.

rendre désert , dévaster ; dernier, priver.

Ամայի, այւոյ, յեաց a. désert, inhabité, dépeuplé, solitaire , désolé ; abandonné , privé, dénué de.

ԱմայուԹիւն s, solitude , isolement; abandon, privation, dénûment.

Ամ՛ան, ոյ, ով, աւ, ոց S. Vase.

pot; ոտից —, soaliers, chaussures ; — լւսլոյ աոտասուաց , œil.

Ամ՛ան եմ, եց ի va. mettre dans un vase, transvaser, verser.

Ա՛մանոր, ոյ , այ S. nouvel

an, nouvelle année; մ՚ադԹել ումեք q— , souhaiter la bonne

année à qn.; տօն աման որ այ,

le jour de Tan.

Ամ՛աչեմ՛, եցի vn. avoir honte, être confus.

Ամ՛ա չեցո լցան bu" , ուցի va.

faire honte , confondre.

Ամաչեցուցիչ a. qui fait

honte.

Ամառն, արան, րունք S. été.

Ամառնամուտ s. l'entrée, le commencement de la saison

d'été.

այնոյ a. d'été, de Tété.

l'été ; adv. dans, pendant l'été.

Աւքարայնոյ adv. dans l'été.

Ամ՚արանի, անւոյ S. l'été;

adv. dans, pendant Tété.

Ամ՛արանոց , աց S. maison

de campagne , de plaisance , château, villa.

Ամա րա սուն a. élevé dans l'été.

Ալք՚բ աււ՚Լա լիք , ալեաց S. levier, barre ; crochet.

Ամբաո նաւք , բարձի VU. se

lever, s'élever, monter; —ի պատիւ, être promu, élevé à une dignité ; va. lever, élever, relever, soulever, faire monter; — ի պատիւ, élever à

Une dignité; — (լգլուխ՝էլձեո ս,

se soulever, se révolter; գոտս —, s'en aller, partir.

Uifpiuuunuu, աց a. accusateur; s. accusation; — լինել զումեքէ, accuser qn. , porter une accusation contre qn.

cusation.

Ամբաստանեմ՛, եցի va. aC-

cuser.

ԱմբաստանուԹիւն S. aCCU֊

sation.

Ամբարանոց, աց Տ. V. Zuj»P-

բաբանոց; archives, trésor.

impie.

Աւքբար()աւաէ>, ի, ից a. orgueilleux, fier, hautain.

Աւքբարքչաւաճեմ՝, եցի VU.

s'enorgueillir, être orgueil leux, faire le fier.

ուցի va. enorgueillir, rendre orgueilleux, fier, hautain.

Ամ*բարք)աւա^ու1օփւն S. Orgueil, fierté.

Ամ՛բար շտաբ ար ad\. avec

impiété.

Աւքբ արոտանամ՛, ացայ, Ամ՛բարշտի մ՛, եցայ vn. être impie, faire ou dire une impiété.

ԱմբարշտուԹիւն s. impiété.

Ամբարումն s. approvisionnement.

Ամ՛բարտակ, աց S. levée,

digue ; rempart, tour.

ԱւՐբաբտ աւանս adv. avec

fierté, orgueilleusement.

Ամ՛բար տա ւան ական a. hautain, fier, orgueilleux.

Աւքբարտաւանատեաց a. qui

hait les fiers.

Ամբիձ, բ^ից? բ^աց a՛ ÎD1"

maculé, sans tache, pur ; innocent, candide.

Ամբծանամ՝, uigiuj vn. être immaculé, pur.

ԱւքթծուԹիւե s. pureté, innocence, candeur.

Ամբոխ, ի, ոյ, ից S. foule,

multitude; troupe, rassemblement, attroupement ; tumulte, trouble, émeute; — աօնել, exciter des troubles , une émeute; a. tumultueux.

Ամբոխալից a. pleindetroubles, tumultueux.

Աւքբոխ արար a. turbulent, perturbateur, factieux.

Ամբոխեմ՛, եցի va. faire du tumulte, agiter, soulever, attrouper.

Սօքբոխիւք, եցայ vn. se troubler, s'agiter, se soulever, s'attrouper.

ԱմբոիյուԹիւն s. foule; trouble, tumulte, agitation.

Ամբոկ s. achèvement; յ —

achever, exécuter, finir.

Ամբողջ, ից a. entier, complet, intégral; adv. entier, entièrement, tout entier.

être, devenir entier, complet.

rendre entier, compléter.

ԱմբոդշուԹիւն s. intégralité, intégrité, totalilé.

ԱմեԹ a. solide, ferme.

Ամեհաբար adv. furieusement, d'une manière indomptable.'

ԱմհՀի çLnj, Çbmg a. in-

domptable, furieux, fougue ա | ԱմեքյուԹիւն s. fureur.

Ամեն ա բարեպաշտ a. très-

pieux.

Ամենաբարի a. très-bon.

Ամենաբարձր a. frès-haut, très-élevé.

Ամենաբեր a. կ\ձ produit tout.

Ամենաբմիշկ a. qui est le médecin de tout le monde.

Ամենաբոյ& a. qui nourrit tout le monde.

Ամենաբուժ a. qui guérit toutes les maladies.

a. très- beau, charmant.

ԱմենագԷտ a. qui sait tout.

ԱմենագԹած a. très-miséricordieux.

a. très-louable, digne de tout éioge.

Ամենագործ a. qui fait tout.

Ամենագազան a. très-dur, très-rude.

Ամեն ագմո ւար a. très-difficile.

Ամենագից մեք)եան S. panthéon.

Ամեն ազան a. très- Varié.

Ամենագարգ a. très-orné.

ԱմենագուարՏ a. très-amusant, plein de plaisirs.

Ամենագօր a. tout-puissant, absolu.

ԱմենազօրուԹիւնտ. latoute-

puissance, omnipotence.

Ամենամանտ a. très 'mauvais, très-méchant*

ԱմեՆաժողուլ տօն S. fête

solennelle; foire.

Ամեն ա լա ւ a. très-bon, excellent.

Ամենալի, Ամենսվիր, Ամենալից a. très-plein.

ԼԱենալցոյց a. qui remplit tout, qui pourvoit aux besoins de tout le monde.

Ամենախնամ՛ a. qui soigne tout le monde.

Ամեն ա խումբ a. public.

Ամենաձախ a. qui consomme tout.

Ամենածաղիկ a. plein de fleurs, tout à fait fleuri.

Ամենածին a. qui engendre, produit tout, très-fertile.

Ամեն ա կազմ a. tout à fait prêt, bien arrangé.

Ամենակալ, ի, աւ a. qui

tient tout sous sa puissance, tout-puissant; s. le Tout-Puissant.

Ամենակատար a. entièrement parfait.

ԱմենակատարուԹիւն S. la

perfection même.

a. qui peut tout, tout-puissant.

Ամենակերակրիչ a. qui

donne à manger à tout le monde.

Ամենակեցոյց a. qui sauve tout, sauveur de tout le monde.

Ամենակործան a. qui ruine tout.

Ամենակուլ a. qui avale, dévore tout.

Ամենաք)ւսյեաց a. qui VOÎt

tout , dont les regards s'étendent sur tout.

Ամենահայր, ք)օր s. père de toutes choses, le père de tout le monde.

Ամենահաս a. qui arrive partout ; qui comprend tout.

Ամենահաստիդ a. qui crée tout, créateur de tout.

Ամենաքյասարակ a, très-

commun, très-ordinaire.

Ամենաքյարուստ a. très-

fort, très-puissant ; très-riche, richard .

Ամենահեշտ a. très-facile, fort aisé, très-agréable.

Ամենահնար a. très-industrieux, très-habile ; très-fertile en expédients, rusé.

Ամենա()րաշ a. très-merveilleux, fort admirable.

Ամենա^շւքարիտ a. très-vrai.

Ամենամաքուր a. très-propre, très-pur.

Ամենամեծ a. très-grand, énorme.

Ամենամեո^. grand pécheur, très-coupable.

Ամեն ա մերձ, Ամեն un foin a.

très-près, tout près.

ԱմենայաղԹ a. vainqueur dans tous les combats, très victorieux; très-grand, énorme.

Ամեն այ այտ a. très-clair.

Ամեն այ ար գար a. qui dispose, arrange tout; tout à fait disposé, bien arrangé.

Ամեն այ ար մար a. trÔS -

propre, très à propos, Irèsapproprié.

Ամենայն, ի, իւ, ից a. tout ;

chaque, chacun, quelconque j — ոք, chacun, chaque personne , tout homme , quiconque; — ինչ, tout, chaque

Chose ; ամեն այն ի ւ , յ ամենայնի, — իրօք, adv. en tout, en toutes choses , sous tous les rapports, de toute manière ; յ— Ժամ1, à toute heure ;

ընգ — ժամանակս, en tout temps; ընգ — տեդիս, — ուրեք

adv. partout, en tous lieux; սփեգեոք —, tout l'univers; «լգիշերն —, toute la nuit; <լ— աւուրս , tOUS les jours ;

s. tout, le tout; ընգ —, en tout; ի վեր քան q— , par-dessus tout, au-dessus de tout;

յաո սւ£ քան q— - , avant tout ;

յետ —ի, après tout, au bout

de compte; պատրաստ լինել

—ի, être prêt à tout.

Ամենայօժար a. très-disposé, plein d'envie.

Ամենանուա(լ a. très-peu.

Ամեն անո lui uui a. très-

humble.

Ամենաշատ a. très-utile , très-avantageux, très-lucratif.

Ամենաշիչոյց a. qui éteint tout.

շնոր^ոգ; plein de grâces.

Ամենաշնոր()ոգ a. qui accorde tout; qui accorde toutes les grâces.

Ամեն ա չար a. très-méchant; 8. le diable.

Ամենապաղ a. qui conserve tout.

Ամեն ա պայ &աո a. Irès-brilr lant, très-éclatant, splendide, magnifique.

Ամենապատիր a. fort trompeur, très-faux.

Ամենապատիւ^. très-ՈՕՈՕ-

rable, très-honoré, révérendissime.

Ամենա պատճառ, a. qui est

la cause de tout.

Ամենա պա տշսւԱ a. très ,

fort convenable.

Ամենա պատրաստ a. tout

prêt, tout disposé.

Ամենապարգեւ a. V. Ամենա պար գեւոգ; donné, accordé à tout.

Ամենապարգեւոգ a. donateur de tout.

Ամենապարծ a. dont tout le

monde se vante, glorieux.

Ամենա պարկեշտ a. treS-

modeste.

Ամենա պետ a. maître de tout, chef suprême.

ԱմենապիդՏ a. tout à fait impur, exécrable.

Ամենապտուգ a. qui produit des fruits de toute espèce ; composé de toutes sortes de fruits

Ամենաո ատ a. très-abondant ; très- généreux , fort libéral d'artichaut.

Ամեն աս Էր a. qui aime tout le monde ; — սիրտ , cœur d'hôpital.

Ամենա սխալ a. très- fautif, très-feux.

Ամենասուրբ a. très-saint ; — Կոյս, la très-sainte Vierge.

Ամենասպառ, a. qui épuise tout.

Ամենասփիւո. a. répandu, diffus partout.

Ամեն ա սքանչելի a. merveilleux, excellent.

Ամենավաճառ., աց a. S. qui

vend de tout, brocanteur.

Ամեն ա վայ ելուչ a. très-COn-

venable.

Ամbնավաuտակa. très-fati-

gué, très-las.

Ամեն ավար a. qui gouverne tout.

Ամենավստա!) a. très-sûr.

Ամենատարած a. répandu partout, qui s'étend partout.

Ամենատենչ a. fort désirable ; très-désireux.

Ամենատես a. qui voit tout ; très-voyant , très-apparent.

Ամեն ատ ես ակ a. de toute sorte, de toute espèce.

Ամենատեսուչ a. qui surveille tout ; qui pourvoit à tout.

ԱմենատեսչուԹիւն s. providence universelle, divine.

Ամեն ատ էր, տեառն S. maître de tout, chef suprême.

Ամենատխուվ^. très-triste.

Ամենատուր a. qui donne à tout ; donné à tout.

Ամենատօն , ի s. grande fête, jour solennel.

Ամեն ա ր ա ր a . qui a fait tout .

Ամենարուեստ a. habile dans tous les arts, très-habile,

fort industrieux; très-artificieux, rusé.

Ամենափափաքելի a. très-

désirable, fort souhaitable.

Ամենափրկիչ a. sauveur de tout.

Ամենաքաշ a. très-brave , intrépide.

Ամենաքաղցր a. très-dOUX.

Ամենեւիմբ, Ամենեւին adv.

tout à fait , totalement , complètement; — մի՛, — ոչ, nullement, en aucune façon, d'aucune manière; պատուիրեցին — մի՛ խօսել, ils ont ordonné de ne point parler.

Ամենեքեան, Ամենեքին, նեցուն, ցունց, եքումբք a. tOUS, tOllleS; վասն ձեր ամենեցուն, pour vous tous; ք)արքն՝ ս՞արքն մեր —, tous nos pères, toutes nos mères.

Ամենուստ adv. de tous côtés, de tous les côtés, de toutes parts.

Ամէն adv. amen, ainsi soitil; en vérité.

Ամէն, ի, ից a. tout, tOUS,

chaque.

Ամէներչանիկ a. bien heureux, très-heureux.

Ամէն իմաստ a. doué de la plus grande sagesse.

Ամէնիմաց a. qui comprend, qui sait tout.

Ամէն իշխան a. maître de tout, chef suprême.

Ամէնոդորմ* a. très-miséricordieux.

Ամէնուսոյց a. qui apprend, qui enseigne tout,

Ամէնօր(>նեալ a. tout à fait béni.

Ամիկ, մկի s. jeune chevreau, biquet.

Ամի6, Ժ՚ճոյ s. friandises, mets délicats.

Աժիս, liVinj, ամսեան, tfung 8. mois; ամիս յամ՚սոյ, ամսոյ ամսոյ, tous Խտ mois ; սաւագին

օր ամնոյ, premier jour du

mois; ի սկիզբն ամսեան, au

commencement du mois; իվեոչ ամսոյ, à la fln du mois; իմէջ կոյ» ամսեան, vers le milieu du mois.

Ամիրայ, ից s. seigneur , grand seigneur.

Ամիրապետ, ի, աց S. Calife.

Ա*քլանամ% ացայ Vil. être,

devenir stérile.

ԱմլացուցանեւՐ, ցուցի Va.

rendre stérile.

Ամլորդի, գւոյ s. fils d'une femme stérile; saint Jean- Baptiste.

ԱլքլուԹիւն s. stérilité.

Ալքւլան S. Cape.

couple, paire d'animaux attelés ensemble ; — գաո-անց , couple d'agneaux ; iîg. couple, paire; compagnon, camarade, collègue.

Ալքոլաչիւլ, աօղի S. nerf de

la cuisse.

Ամոխախ, ի, աց S. élevé

ensemble, camarade, compagnon ; a. familier, habitué à.

Ամորձիք, ձեաց S. pi. testî-

euîes, génitoires.

Ամուլ, ւքլոյ, ոց a. stérile;

fig. stérile, infécond, infertile, s. femme stérile.

époux, mari; épouse.

Ամ՛ուսնական a. COnjllgaï.

Ամ՛ուսնանամ*, ացայ vn. SP

marier; avoir commerce avec, s'unir.

ԱլքհւսնասԷր a. qui aime son époux, son épouse.

Ամուսնացուցանես*, nւցիva.

marier, donner en mariage.

Ամուսնաւոր, ի, աց a. marié, mariée.

ԱմուսնուԹիւն s. mariage; union de deux sexes ; commerce charnel, intime; գա| յ— , se marier.

Աս՞ուր a. solide, fort, ferme; — կալ, rester ferme; adv.

d'une manière solide, fermement.

s. fort, forteresse; յա մ՛ուր ի կալ, être en sûreté; յ— անկանել, se réfugier, se retirer dans un lieu sûr.

Ամ՛ուրի, րւոյ, րեաց s. célibataire.

ԱմուրուԹիւն s. célibat.

Աւքոք a. doux, agréable, insinuant.

Ամոքախառն a. doux, tempéré.

Ամ՛ոքանք, անաց s.pl. assaisonnement, sauce.

Ամոքեմ՛, եցի va. apprêter, assaisonner; adoucir, apaiser, calmer, tempérer ; digérer.

Ամ՛պ, ոյ, ոց s. nue, nuage,

nuée; — փոշւոյ՝ ծխոյ , ԱՈ

nuage de poussière, de fumée.

Աւքպագոյն a. qui a une couleur de nuage.

Ամպախաղաց a. qui Vient

avec les nuages.

Ամպաճին a. qui produit les nuages ; produit par les nuages.

Ամպահարեմ՛, եցի va. frapper par les foudres, foudroyer.

foudroyé.

Աւքպաձեւ a. en forme de nuage.

Ամպամած a. enveloppé ou couvert de nuages, nuageux.

Ամ՛պանա if, ացայ Vil. devenir nuage , se transformer en nuage.

Ամ՛պաչու a. qui voyage dans les nuages, qui s'élève aux nues.

Ամպաչուեւք, եցի vn. voyager dans les nuages, s'élever aux nues.

Ամ՛պատեսիլ a. semblable à un nuage.

Ամ՛պար s. ambre.

Ամ՛պարիշտ et tous ses dérivés, V. Ամ՛բարիշտ, etc.

Ամ՚պեւլԷն a. de nuage, formé de nuages, nuageux.

Ամ՛պեմ՛, եցի vn. s'amasser en nuées, se couvrir de nuages, être nuageux.

Ամպ իոն, ի s. chaire.

Ամպհովանի, նւոյ s, dais, baldaquin.

Ամպոտ և nuageux, couvert de nuages.

Ամ՛պրոպ, աց S. COUp de

tonnerre , tonnerre յ orage , ouragan.

nant , qui lance des foudres, qui soulève des orages.

Աւքպրոպսւյոյէլ a. qui agite les orages.

Ամ՛սագիր, գլայ s. journal mensuel.

Ամսագլուխ s. commencement d'un nouveau mois, le premier, le premier jour du mois.

ԱմսաԹերԹ, ից s. feuille ou journal mensuel.

ԱմսաԹիւ, Թուոյ , ոց S. le

jour, le quantième du mois.

Ամ՛սական, աց a. d'un mois,

mensuel ; s. les menstrues, les règles ; le mois , la paye d'un mois.

mois, qui dure tout un mois; — Ժամ՛անակ, un mois, espace

d'un mois; յ— ժամ՛անակի,

dans un mois : — մ՛անուկ , enfant âgé d'un mois.

Աւքրարնակ a. qui demeure dans un lieu sûr, fortifié.

Ամ՛րագործ a, solidement fait.

Ամ՚րախիտ առնեմ՝ va. fourrer, mettre dans un lieu sûr, fortifié, mettre en sûreté.

Ամ՛րածածուկ a. bien COU-

vert, caché; — առնել, bien couvrir, cacher ; — ւինել, bien se couvrir, se cacher.

Ամրական, աց a. fort, fortifié, sûr; s. lieu fortifié, forteresse, place forte.

Ամրականք, անաց S. pi. les

habitants d'une place forte ; garnison.

Աւքբակաո-ոյց a. bâti , construit solidement, de solide construction.

Ամրակողմն, ման S. le CÔté

plus fort , l'endroitbien fortifié .

Ամրակուռ, a. très-solide , très-dur; — <լէնք, armes solides.

Ամ՛րանամ՛, ացայ \Ո. Se

fortifier, se raffermir ; se fortifier, se munir, se retrancher, seremparer ; se réfugier, chercher un refuge, un asile.

Ամրապաք), աց a. qui garde, qui conserve bien ; bien gardé, bien conservé ; s. châtelain, la garde d'une forteresse.

Ամ՛րապարիսպ a. dont les

murailles sont bien fortifiées.

Աւքրացուցանեմ՝ , ուցի va.

fortifier , renforcer , munir ; raffermir, affermir, consolider, soutenir.

Ամ՛րափակ a. bien, hermétiquement fermé.

Ամրափակեմ՝, եցի va. fermer bien , hermétiquement.

Ամրոց, աց s. château fort, forteresse.

Ամ՚րուԹիւն s. solidité , fermeté, consistance ; fort, fortification.

Ամ՛փոփ a. contracté, rétréci , resserré , serré , réduit, restreint; étroit.

Ամ՛փոփ ես՞, եցի va. contracter , resserrer , restreindre , serrer, rétrécir, renfermer, concentrer ; աո. ինքն —, s'attirer ; — գմիտս , se recueillir ; — զսուրն, mettre l'épée dans le fourreau.

Ամ՞փոփիս", եցայ vn. se contenir, se renfermer, être renfermé, contenu; se resserrer, se contracter, se serrer, se rétrécir, se ramasser, se concentrer; se replier, se fermer, se réfléchir, retourner; — upnj, rentrer dans son fourreau.

Ամ՛փոփ ուԹիւն s. restriction, contraction, assemblage.

փուԹիւն . — մ՚տաց, recueillement.

ԱմօԹ, ոյ, ոփ s. honte, confusion ; — Է, il a honte, il est honteux; j— առնել, faire honte, couvrir de honte, confondre ; j— լինել, quiiToBji քյարկանել, — ով կալ, avoir

honte , se couvrir de honte , être confus ; pi. parties honteuses.

Ամօ!}ա{ի a. honteux.

Ամօ Թալից a. honteux; adv.

honteusement.

ԱմօԹանօ, նաց S. pi. honte,

confusion ; déshonneur.

Ամօ Թա սլար un , աց a. COU-

vert de honte , de confusion ;

honteux, confus; — առնել,

couvrir de honte, de confusion, faire rougir; — լինել, être couvert de honte, de confusion .

ԱմօԹերես a. qui a l'air honteux, confus; adv. d'un air honteux, confus.

ԱմօԹխած, ի, սւց a. qui a de la pudeur, pudique, honteux, timide.

ԱւքօԹխա&ուԹիւն s.pudeur, pudicité, retenue.

ԱւՐօԹոյ, ոյք s. honte, action honteuse ; parties honteuses ; a. honteux, infâme.

Այ interj. ho! holà! ô! hé, toi! ah ! ouf! — Թշուաո., oh !

malheureux! — դու, p>q ասես՞, holà ! je te dis ; — գու, ô toi !

Այբբենարան, ի, աց S. alphabet, abécé.

Այբուբենական a. alphabétique; table —, — ցանկ.

Այբուբենդ, ից s. alphabet.

Այգ> Գոհ Գոլ> ոլէ> Գոլ9 տl'aube, le point du jour, aurore; — [ինել, V. Այգանամ*, ընդ այգն, ընդ այգս այգուն.

adv. au point du jour, de bon matin , de très-bonne heure ; յայգուէ, adv. dès le point du jour, de bonne heure ; յայգուէ յինչեւ յերեկոյ, depuis le matin jusqu'au soir.

Այգանամ՛, ացայ vn. être

jour, luire, commencer à être jour.

Այգաւէտ a. vignoble, plein de vignes , qui abonde en

vignes.

Այգեգորձ, աց s. vigneron.

Այգեգոր&ուԹիւն s. culture de la vigne.

ԱյգեկուԹ, կԹաց a. vendangeur.

ԱյգեկուԹք, կԹոց s. pi. ven danges.

նեայք , եայց S. pi. vignobles ,

vignes.

Այգի, գւոյ, գեաց S. vigne ;

vigne (plante).

Այգորեմ՛, եցի vn. souhaiter le bon jour.

Այգուն adv. au point du jour, dès le matin ; — այգուն, tous les matins.

Այգուց adv. dès le point du jour, de bonne heure.

Ա^դ՛ այգր> այգոոՒԿ Pron-

démonstr. ce, cette, celui, celui-ci, celle-ci, cela; այգու, par cela.

Այդչափ a. adv. tant, autant ; — դի, tellement que, au point que.

Այդսլէս adv. ainsi, de cette façon, de cette manière; ոչ—, ce n'est pas comme cela, ce n'est pas ainsi.

tel; այդսլիսեաւշերմ՚ուԹեամբ,

avec une telle chaleur.

Այդր adv. là, en ce lieu, en cet endroit; եկն —, il est venu là. il y est venu ; a. ce, cette -

Այդր էն adv. de nouveau;

արձաւ, il est retourné;

— մեծացաւ, il est enrichi de iiouveau ; V, Այդր adv.

Այգրէնտծին a. indigène,

Այեր s. air, atmosphère.

ԱյԹիո.. ՅայԹիո-ս կալ, se tenir tout prêt. V. ԱկՅիո..

Այժմ՛ adv. à présent, présentement, maintenant, tout à l'heure, actuellement ; mn.֊-, pour le moment, pour l'heure ; g— > յինչես a—, jusqu'à pré sent.

Այժմն4ձի1ւ a. nouveau-né, naissant»

ԱյԺ մեան a. présent, actuel, récent, moderne.

Այժմէն adv, dès à présent, dès ce moment, dès cette heure.

rfnmY, Այժմ՝.

Կէ autre ; — ոք , ԱՈ — , bu ոչ -՛ոք, pas même un— ; այ^ք,

Խտ autres ; այլով յեղանակաւ,

d'une *֊- manière; յայլմէ կոդմպնէ, d'un -T- côté, de 1'—

CÔté; այլով $անապաոք)աւ ,

par un — chemin ; — է ասել, եւ — գոր£էդէ — chose est de dire, — chose est de faire ; եւ այլն , et caetera 5 -~- ընդ այլոյ, l'un pour 1'—, confus, pêlemêle; — յայլմէ լինել, être hors de soi, s'étourdir, être transporté de; ընդ. —, d'un

— coté, d'un rm chemin ; — t*ttt » — [&չ > — chose ; ոչ —

իւիք , en aucune — manière.

Այլօօււյ. mais, cependant.

Այլ adv. encore, de plus, davantage.

Այլաբան, ի, ից S. allégO-

riseur.

Այ լա p ան ա կան a . allégorique.

Այլաբանեմ՝, եցի V3. allé-

goriser.

ԱյլաբանուԹիւնտ. allégorie.

Ս^լաբանօրէն adv. allégoriquement.

Այ լա բուն a. d'une autre nature.

Այ լա գոյն a. d'autre couleur; s. autre couleur.

Այլագունակ a. différent, divers; adv. différemment, d'une autre manière.

Այլագունեմ*, եցի Va. déC0=

lorer, déteindre, faire pâlir, altérer*

Այլագունիմ՝, եցայ Vil. Se

décolorer, changer de couleur, se déteindre, pâlir, s'altérer;

այլագունեալ դէժք, figure

pâle, altérée.

ԱյլագունուԹիւն S. décojo-

ration, pâleur.

Այլազգ a. autre, différent; adv. autrement՛ d'une autre manière.

qui est d'une autre nation, étranger; a. étranger, différent; païen.

ԱյլազգուՍ իւն s. paganisme.

ԱյլազրկուԹիւն s. usurpation, vexation.

— éo —

Այլալեզու, աց a. qui parle

une autre langue, étranger; s. langue différente.

Այլակարծիք, ծեաց a. de

différente opinion, d'un avis différent.

Այ լակեր սլ, ից, սւց a. d'une

autre forme, de forme différente ; déguisé , travesti ; — յորչորշումն, allégorie, métaphore; յայլակերսլս լինել, se déguiser, se masquer, se travestir ; se transfigurer, se métamorphoser.

Այ լա կերպարան a. d'une

autre ligure.

Այլակերպեւք, եցի va. transformer, transfigurer, métamorphoser; déguiser, masquer, travestir; défigurer, altérer; — զերեսս, changer de visage.

Այ լա կերպիս", եցայ vn. V.

Յայլակերսլս լի՞սիս՞; changer, s'altérer.

ԱյլակերպուԹիւն s. transfiguration, transformation, métamorphose ; déguisement ;

différence; — Քրիստոսի, la

transfiguration de J,-C.

Այլակրօն, ից a. qui est d'une autre religion, hétérodoxe.

ԱյլակրօնուԹիւն s. hétérodoxie.

Այ<ա()աւատ a. qui est d'une autre foi, hétérodoxe.

Այլաձայն adv. sans accord.

Այլաձեւ a. d'une autre formée

autre secte, sectateur* dissident*

Այ լա միտ a. qui a une autre intention, qui est d'un avis différent.

Այ լայ լա խ ա ռ-ն a. mêlé Ùt

différentes choses, confus.

Այլայլակ a. différent, divers, altéré, changé.

Այլայլեւք, եցի va. altérer, changer; altérer, troubler.

Այ լայքիս՞, եցայ vn. s'altérer, changer; s'altérer, se troubler, s'émouvoir.

ԱյլայլուԹիւն s. altération, changement; altération, trouble, émotion, différence.

Այլայլումն s. altération , changement.

Այլանդակ, աց a. bizarre, étrange, drôle, absurde, singulier, baroque, extraordinaire, monstrueux, original \ dénaturé, dégénéré, extravagant.

Այ լան գա կա թայ» adv. d*UTie

manière bizarre, étrange, absurde.

Այ լան դա կես", եցի va. TBTt^

dre bizarre, absurde, dénaturer, altérer, dégénérer. ?

Այլանդակիս" , եցայ vil. devenir bizarre, absurde, se dé naturer, se dégénérer.

ԱյլանդակհւԹիւն S. bîzâr^

rerie , étrangeté t absurdité , monstruosité, extravagance, ! originalité, dégénération.

Այլանշան a, d'un attlfiT

Այլանուն a. allonyme.

double, dissimulé, faux.

^JLUJ2n£t,^l յորջորջումն V.

Այ լա չափ a. qui a une autre mesure, de mesure différente.

Այլապէս adv. autrement, d 'une autre manière , différent.

Այլասացիկ a. allégorique; — յորչորչոսմն, allégorie.

qui est d'une autre espèce , d'un autre sexe, hétérogène.

Այլատարազ a. de forme différente.

Այլատեսակ a. d'une autre espèce.

Այլացեղ, d'une autre race ou tribu , étranger.

Այլափաւս, սւց a. hétérodoxe.

Այլավւոխ a. transformé , changé ; allégorique ; adv. différemment.

Այ լա փոխես՞, եցի va. transformer, changer, modifier, diversifier, dénaturer, altérer; déguiser , travestir ; — զինքն իձեւ ծա n. այ ի , se travestir en

ԱՈ serviteur ; այլափոխեալ

դէմք, visage défiguré, altéré.

ԱյլափոխուԹիւս s. transformation, changement, altération.

Այլեւ conj. mais encore.

Այլեւ այլ a. différent, divers; j— տեղիս, en différents lieux, endroits; adv différemment.

Այլ եւս conj. encore, outre

Cela; — երեք աւուրք, եւ...

encore trois jours, et...; une autre fois, plus, davantage ; չկամիս" —, je ne veux plus.

d'ailleurs, d'autre part, d'un autre côté.

Այ լուր adv. ailleurs, autre part, dans un autre endroit.

Այլ սակայն conj. mais cependant.

Այլօրինակ a. différent; adv. différemment.

Այծ, ի g s. chèvre.

Այծամարդ, s. satyre.

Այծարած, ի g s. chevrier.

chevreuil.

Այծեայ,էի,ից a. de chèvre ; s. poil de chèvre ; camelot.

Այծեղշիւր , շեր s. Capricorne.

Այծեմնիկ s. chevrette.

Այծենի, նւոյ, ենեաց a. de

chèvre ; de poil de chèvre.

Այծերամակ, ա g S. troupeau

de chèvres.

chèvre.

Այծքաւլ s. bouquetin.

այնուիկ pron. dém. ce, cet, cette , celui , celle , celui-là , celle-là, le, la; ընգայս ընդ. — rj par-ci , par-là , à droite , à gauche.

Այնգունակ a. tel, semblable, pareil; adv, tellement,

.reillement, de telle manière.

Այն զի conj. parce que, car, d'autant plus.

Այն է, Այն ինքն է, Այն իսկ է conj. c'est-à-dire.

Աքս [&<adv. pendant, tandis que; récemment, à peine ; — ձնեալ, nouveau-né.

Այնու q[i conj. par cela, par cela même que.

Այնու!)եաեւ conj. depuis, depuis lors, depuis ce temps-là.

Այնչափ â.adv. tant, autant, si, aussi, tellement, à un tel point ou degré, à tel point ; — զի, tellement que, au point

que'; — ... որչավւ , tant...

autant.

Այնսլէս adv. ainsi; tellement, de cette façon, comme

Cela, tant, Si; — պւստուական

էր, il était si, tellement précieux; — Է, c'est ainsi; — զի, tellement que , de façon que , si bien que , de sorte que , en sorte que; սակայն եւ — , avec cela même, malgré tout cela.

tel, pareil.

Այո adv. oui; —, կամիւք, oui, je veux.

Այ սլան ալի g a. plein de dérision, dérisoire, risible.

Այպանեւք, եցի va. bafouer, railler, se moquer de, narguer.

Այ պան ու Թի ւն s. dérision , noquerie, raillerie.

Այպն s. raillerie, nargue,

dérision, risée, moquerie; -«՛, կաւոականաց, raillerie, mot querie, ignominie; — առնել,

— եւ կատակ lunJlibj , — կա* ւոականաց առնել, tourner en

risée, en ridicule, en dérision, couvrir de ridicule , d'opprobre, d'ignominie, de honte et ele risée, exposer à la risée de chacun.

mime, bouffon.

այսուիկ a, dém. ce, cet, celte, ceci, celui, celle, celui-ci, celleci ; այրս — , cet homme ; կինս — , cette femme; ոարինոս այսոքիկ, ces pierres; — Է, c'est, c'est-à-dire ; ընգ —, par ici; զայսս°անէ, là- dessus; աո. —, à cela, pour cela; à cette occasion ; յտյաՐանէ, par cela, à cause de cela; ըսա այսւք, ainsi , de cette manière ;

վայն այսորիկ, pOUl՝ cela, c'est

pour cela, à cet effet.

Այս, այսու, ոց S. l'espril ,

le démon; — պիղծ, l'esprit

immonde ; — չար՝ չարուԹեան,

l'esprit malin, le mauvais espril ; — ւքոլորուԹեան, l'esprit de séduction; souffle, vent.

Այսակիր a. démoniaque, possédé ; — լինել, être possédé du diable.

Այսաք)ալա& a. qui chasse les démons.

Այսաֆար, աց a. possédé'

du démon, démoniaque, énergumène.

Ս.յ u ա f) ա րի if , bg uij Vil . èiTQ

possédé du démon.

Il սալքոււո \ . Ա սա '՚

Ա u անուն a. tel, un LeI, un

li u

ri] V UjUU^U.

- Bavoir 3 e1 ist-à dire .

ւ^եաեւ ad?, désc i

-aavani. à l'avenir; eonj.

donc.

Այսչաւ՚ո, [i , է g , tu g a. ad?.

tant, autant; — մարդիկ, laul

d ՝ i 1 0 m m es: յայ սչա փ o i

նակէ ւյեաէ, depuis tant de

temps, depuis si longtemps : bL

ոչ — միայն, C€ O՛ 3Sl p S

Այսպէս ad?, ainsi, comme ceia. de même, de cette façon,

manière, sorte; որսլէս ... — , comme . . . ainsi, de même que.

a. tel ; ad?. V. Այսպէս.

Այ un adv. ici. en ce iieu-ei, dans cet end roi I , ça; — անււբ, ça et là, de côté et d'autre, parci . par-là; — եւ անգո fjuipկ ան ի լ P) ա ո կ Աւն ե լ գմ ի տ u , vaciller, chanceler, hésiter, être irrésolu ; de çà, en deçà ; իբէն եւ —, en deçà de toi: a. ce.

cet, cette.

Ասււր!;ն adv. de noir՝ eau :

— գաո Նաւ, retourner: ici, m ce lieu*; կալ— . rester ieî.

Ա^սքան, ոյ, ի, ի g Uyi

ն ւ n ! « ն b ա g a . tant : utj u d ան ոյ

վաոաո-էլ, vendre à tant.

Ujuop, quiju on, ցայսօր adv.

aujourd'hui: մյւնչեւ guijvopy jusqu — . jusqu'à ee jour.

Մ,յսօրւսօ-յ.ն a. qui est né aujourd ' nui , nouveau-né.

Uiuopbtuj a. d'aujourd'hui.

. d ձ là, de ià-nas.

paria} prou. <֊'£,

Սլ. ւո ե n ւ if , ւո biu | , ւոուցեւսլ

vil. s' : gonfler.

^J«"J9i BL9Ï s՛ enflure, tumeur

Ս»;տոԼս՝ն s. enflure, tuméfaction, gonflement^ bouton,

Այտուցս/ubif , ni ց ի va. enfler, gonfler, bouffir, tuméfier.

Այտք, տ[ւց S. JOU6 ; f)iuif-

բուրօլ quyinu, baiser à la — , sur la — .

Այ n , ա itii . յ ա ուն Է , ա p ա մռ. ,

արք, ա ոա՚եց s. homme : mari,

épOUX; — իւրա^անչիւո, chacun, chaque personne ; — զարաւքյ? ելանել, entrer en concurrence les uns avec les autres, rivaliser, faire à l'envi.

à qui mieux mieux, se faire concurrence; ա՛ո այո, այր ըստ աոձէ, tout homme, chaque homme; — յընկեր, l'un à l'antre; — զընկեր, l'un l'autre, lesnns les autres; ոնգ— bL ընդ կ[ն, tant l'homme que la femme; աո. — -, յայր, par personne, par tête, à chacun;

— խւսոաո,ուԹեսքե. 110ՈՈՈ8 de paix; mn-V ար անց { հՆ b լ , Sp marier , épouser qn . ; աօ.1ւ

տալ» marier ; քա£ արանց , César, empereur; վատ արանց,

lâche, homme lâche.

grotte, caverne.

Այրաբար adv. en homme, comme un homme, virilement, valeureusement.

ԱյրաԹոգ, ի , աց a. qui a laissé son mari, séparé de son mari, divorcé.

Այրական a. d'homme,viril, mâle.

Այրակերպ a. en forme d'homme.

Այ ր ա կեր պի if , եց այ vn . prendre la forme d'un homme.

Այրանամ՛, ացայ Vn. devenir

homme, entrer dans l'âge viril, prendre de la force.

Այրասէր a. qui aime son mari.

ԱյրասիրուԹիւն s. amour d'une femme pour son mari.

Այրասիրտ a. doué d'un cœur viril, brave.

Այրասպան a. qui a tué son

mari. Y. Մարդասպան.

Այրացաւեր սուն ել, brûler

et dévaster.

Այրեաց տալ, brûler; յարեւսց եւ յաւեր դարձուցանել,

brûler et dévader.

Այրելի a. combustible; celui qui brûle.

Ա րեւք, եցի va. brûler.

Ա ոենոց s. hospice pour les veuves, pour les veufs.

Այրեցած, ի, ոյ s. brûlure ; la zone torride.

Այրեցալ, աց a, brûlant,

caustique.

Այրեցուա£, ոյ s. brûlure.

Այրեւձի, աոն եւ ձիոյ s. cavalerie,

Այրրնտիր a. choisi parmi les hommes, brave, vaillant; — փնել, choisir les braves.

Այրի, րւոյ, րեաց s. a. veuve, veuf.

Այրիչ a. celui qui brûle.

Ա րոսԹիւն s. veuvage, viduité; l'âge viril, virilité.

Ա՚րուձի, ձիոյ s. cavalerie.

Այրումն s. brûlement.

Այց S. visite; — առնել,

յայց ելանել, visiter, faire une visite ; inspecter ; — եւ խնգիր

աււնել, յայց եւ իխնդիր ելանել, faire des recherches, examiner, inspecter.

Այցելու, ուի, աց S. visiteur;

inspecteur; -— լինել,, visiter; inspecter.

ԱյցելուԹիւն s. visite ; inspection, surveillance, examen.

Այցեմ՝, եցի va. visiter ; inspecter.

Անագ, ի, ոյ s. étain.

Անագան a. tardif; adv. tard; s. le soir.

Անագան ուրեմն adv. tard, trop tard.

Անագան ավար a. semétard; qu'on sème lard.

•Անագանի adv. tard.

Անագանիւք, եցայ \Ո. tarder, retarder, venir tard.

ԱնագանուԹիւն s.tardiveté, retard.

ԱՆագեայ a. d'étain.

Անտգեւք, եցի va. et amer.

étameur.

cruel, impitoyable, inhumain,

féroce.

ԱնագորոյնուԹիւն S. Cruau-

té, inhumanité, férocité.

Անագումն s. étamage.

Անազատ, աց a. qui Ո՚6Տէ

pas noble ; ignoble, bas, vil.

ԱնազատուԹիւն s. manque de noblesse.

qui est de basse naissance, de basse origine, Vil.

Անագդ, a. sans être averti, subit.

Սնագգակւսն a. inefficace.

ԱնագգակիւՐ, եցայ va. être

indiscipliné, polissonner.

Անւալգելի a. qui n'est pas sensible, insensible.

Անալի a. qui n'est pas salé, indpide.

ԱնալուԹ, ի s. girafe.

désagréable, déplaisant.

Անախա a. qui n'est pas sujet aux passions, aux maladies ; innocent, pur.

ԱնախտռւԹիւն s. apathie; pureté, innocence.

Անակնկալ a. inattendu, inespéré, inopiné.

Ան ւս կն n ւն b լի \ . Ան vu կն կա լ.

Անաքյ a. sans peur.

Անաղ, Անաղի a. Sans sél,

insipide.

Անադտ a. sans souillure, pur.

Անաւլօտ a. sans obscurité, clair.

ԱնաՅելուԹիւն s. défaut de croissance, décaissement.

Ան ամ՛ուսին a. non marié, célibataire.

ԱնաւքուսնուԹիւն s. célibat.

Անաւքպ a. sans nuages, dégagé de nuages, serein.

Անաս՞օԹ, ից a. qui n'a point de honte , déhonté , éhonté , dévergondé, impudent.

ԱնաւքօԹաթաո adv. sans honte, impudemment.

ւքօԹիւք, եցայ vn. perdre toute pudeur, se conduire avec impudence.

ԱնաւքօԹուԹիւն s. impudence , impudeur, dévergondage.

inaltérable», invariable , immuable.

Անայր a. sans mari, non mariée.

Անայցելու a. qui n'est pas visité ; abandonné.

Ան անկողին a. qui n'a point de lit.

sans corps, inanimé, sans vie.

Ան անձնգով a. qui ne fait point son éloge, modeste.

Անանձուկ a. qui ne peut pas être désiré; désagréable %

qui n'est pas étroit; large, spacieux.

Անանձ րեւ a. sans pluie.

Անանուխ, ն խոյ s. menthe.

Անանուն a. qui n'a pas de nom, anonyme; sans nom, inconnu, obscur.

inséparable.

նանցանելի a. qui ne passe pas, sans fin, éternel; sans passage , impraticable , impénétrable.

Անանցաւոր a. qui ne passe pas, éternel.

Անաշխատ a. infatigable, sans fatigue, sans peine, aisé; adv. sans fatigue, sans peine.

Անաշխարհիկ a. étranger; expatrié, dépaysé.

\1նաչառ a. qui ne fait pas acception de personne, impartial.

Անաչաո-ուԹխն s. impartialité.

Անապակ, աւ a. pur, sans mélange ; vin pur.

Ան ա սլա կան a . illC 01՝ riip -

tible,, impérissable.

ԱնասլականուԹիւն s. incorruptibilité.

a. qui ne se repent pas, impénitent; adv. sans faire pénitence, sans repentir.

ԱնապաշխարուԹիւն S. im-

pénitence.

Անապատ, աց, էւց S. désert;

a. désert, inhabité.

Անապատական՜, uiq a. SO-

litaire , ermite , anachorète.

Անապատակեաց a. qui Vit

dans le désert , ermite , anachorète.

Ան ապա տաս էր a. qui aime le désert, la solitude.

Անապաւոաւոո, աց a. ermite, anachorète.

ԱնապատուԹիւն S. SOli-

tude, isolement, abandon.

Անապաւէն a. sans protection, délaissé.

. Անաո ակ, աց a. prodigue, libertin, débauché, déréglé.

Անառակաբար adv. d'une

manière déréglée, en débauché

Անաո-ակխք, եցայ vn. mener une vie déréglée, vivre en débauché.

Անաո,ակուԹիւն s. vie déréglée, débauche, libertinage, prodigalité.

Ան առաջնորդ, a. sans guide, sans chef.

Անառիկ a. imprenable, insaisissable, inexpugnable .

Անասելի a. indicible, qu'on ne peut pas dire.

Անասնաբար adv. brutalement, bêtement.

Անասնաբարոյ , ից a. brutal, bête, grossier.

Անասնաբոյծ^. qui nourrit,

élève du bétail.

Անասնագէտ a. qui aie vice de la bestialité, bestial, brutal.

Ան ա սն ա գի տ n ւԹի ւն S . CFÎme

que l'on commet avec une bête, bestialité, brutalité.

Անասնական a. brutal, bestial.

Ան lu սն ւսն սւ u", ացայ \Ո. s'a-

brutir, se changer en bête.

va. abrutir.

ԱՆ lu սն ա սն nj g \ • Անասնւս* բոյծ.

Անասնիկտ. animalcule, petite bête, petit animal.

ԱնասնուԹիւՆ s. nature de la brute, brutalité.

Սպասուն, սնոյ, uting s. animal, bête; a. bête, bêta, irraisonnable, insensé.

ԱՆ ա u տ ա n. a . sans doublure .

Ս»էււսստուա&, hg a. athée.

Անաստոււս^ու!ՅԷ.ւՆ s. athéisme.

idolâtrie.

Անւսրատ, ից a. immaculé, sans tache, pur.

Անարատաբար adv. sans tache, purement.

ԱնւսրատուԹիւն S. pureté.

Անարար, աց a. qui n'est

pas fait, qui n'a pas été fait.

Ան արարիչ a. qui n'a pas eu de créateur.

ԱՆւսոգ, աց a. vil , abject, méprisé, ignoble, déshonoré, méprisable.

Անարգաբար adv. ignominieusement, sans honneur.

ԱնւսրգամեՑ-ւսլ» a. qui honore les indignes, les humbles.

Անարգանա if, ùUgtuj Vil. S՝a-

■silir, être déshonoré, s'humilier.

Անարգանք, անաց S. dés-

honneur, ignominie, affront, mépris,

Անարգասաւոր , աց a. In»

fertile, infécond, infructueux, stérile.

Անարգասւսւորու13իւն s. infertilité, infécondité, stérilité.

Անարգել a. adv. sans obstacle.

ԱեւսրգելուԹիւն s. état d'une chose sans obstacle, liberté.

Անարգես", եցի, bui^a. déshonorer, mépriser, avilir.

Անարգիչ, Անարգու a. qui

déshonore, déshonorant, avilissant , méprisant , dédaigneux.

ԱնարգուԹիւն s. déshonneur, avilissement , ignominie, abjection, humiliation; j— իօանել, s'avilir.

Անարգ, nj a. sans orne֊ ment; difforme.

Անւսրգար, ng a. injuste, inique.

ԱնարգւսրուԹիւն , S. injustice, iniquité.

Անաոգ՚րւն a. infrUC'f U6UX ,

inutile ; sans mérite.

ԱնարգուԹիւն s. manque d'ornement; difformité.

Անարեւ a. sans soleil.

Անարւ+ան, ի, [ւց, ւսց a. in«

digne; — քյսւմարել, dédaigner, ne pas juger digne , regarder comme indigne; — լինել, se rendre indigne, démériter; Y.

նւսպէս adv. indignement, d'une manière indigne.

Անարժւսնաւոր a. indigne.

ԱնաոժանուԹհւն S. indî-

gniîé ; ^-£, indignement; Y.

Անպա tn շ սւ՜Յո ւԹի ւՆ .

Սնարի, [»<-nJ5 Ը^աց a« Q^i

manque de courage; pusillanime, lâche; gigantesque, énorme.

qui n'a pas de sang ; non sanglant.

n'a point ou ne reçoit point d'argent ; qui n'est pas à prix d'argent, gratuit.

U/uuip&ujUuii^pa.quin'aime pas l'argent.

Անարւքատ a. qui n'a pas de racine, sans racine.

Անարուեստ, ից a. qui n'a pas d'art, qui est sans art, inhabile; sans art, simple, naturel ; rustique, grossier.

աւարուԹիւե s. manque de courage, pusillanimité, lâcheté.

non labouré ou défriché , inculte.

Անաւագ, աց a. faible, débile; humble, bas.

Աէւաւագսւկեր a. qui vexe les faibles.

ԱնաւագուՏիւն s. faiblesse ; abaissement, humilité.

Սձաւեբ a. qui n'est pas ruiné.

Անբաժ- a. inséparable ; privé.

Անբաժանական V. Անբաժան եւ tu

Անբաժանելի a, indivisible.

Անբաժին a. inséparable;

privé de sa part, qui n'a point de part à.

Անբախտ a. infortuné, malheureux.

ԱնբախտուԹիւն Se infortune, malheur.

Ան բամբաս a. irréprochable, irrépréhensible.

Անբան, ի g a. privé de raison, brute ; privé de la parole; s. bête brute, bête, animai.

Անբանս, Անբանաբար adv.

comme une brute, comme un animal, bêlement.

Անբանական a. brutal, irraisonnable.

Ա1 ւբ ան u u ա u°, ացայ va. S՛ a-

brutir. devenir comme une bêle brute.

Անբանաւոր, աց a. ÎITaï-

sonnable, irrationnel, brute.

ԱնբանուԹիւն s. manque de raison, privation de la parole; abrutissement, brutalité.

Անբաշխելի a. impartible.

Անբաո աչ a. sans mugissement, sans bêlement.

Անբասիր a. irréprochable, hrrépréheiisible ; — առնել, excuser, justifier; — լինել, être excusé, se justifier.

Անբարբառ, a. qui ne parle pas, muet; — կալ, ne pas parler, rester muet.

Անբալ-եկաւՐ a. qui n'a pas d'ami, sans ami.

Անբարեսէր a. qui n'aime pas le bien, ennemi du bien.

Անթարի, րւոյ, րեաց a. qui

n'est pas bon ou bien, mauvais, méchant.

Սձբաց a. qui n'est pas ouvert, qui ne s'ouvre pas.

Անբաւ, ից a. infini, immense, excessif; impossible; — , յան բա lu, adv. a l'infini.

Անբաւագօր a. dont la puissance est infinie.

ԱնթաւածաւալԱ. très-éten-

du, immense.

Անբաւական a. insuffisant, incapable; immense, infini.

ԱնբաւականուԹիւն S. ill-

suffisance, incapacité.

ԱնբաւուԹիւն S. infinité.

immensité.

Անբեր a. improductif, infructueux, infertile, stérile.

Անբերելի, լեաց a. insupportable,

ԱՆբերուԹիւն s. infécondité, infertilité, stérilité.

Անբժշկելի a, inguérissable, incurable.

ԱնբԺշ1|ուԹիւն s. incurabilité.

Անբիծ, etc. V. Ամբիծ, etc.

Անբնակ a. inhabité, désert ; qui n'a pas d'habitation, de foyer.

Անբ՛նական a. qui n'est pas naturel, artificiel.

Անբնակելի a. inhabitable

Անբնիկ a. abusif.

Անբոյս a. sans végétation; qui ne pousse , qui ne végète pas.

կելի a. infini, immense: in compréhensible, inconcevable.

Ան բովան դա կռւԹիւն S. infinité, immensité.

Անբոց a. sans flamme.

Անբուն a. qui n'est pas de même nature, bâtard.

Ան բո lu ական a. qui n'est pas végétal.

Անբռ.նա դա m a. sans contrainte, volontaire.

Անգամ՛ adv. fois; այս -

cette —, pour cette — ; այլ—, une autre — ; ՛ա ռաշին —, la première — ; բազում՛ —, plusieurs —, nombre de — , plus d'une—, maintes — ; քան ի՞ց u — , combien de — l քանիցս toutes les —, autant de — ; մի, աո. — մի, une —, une seule — .

Անգամ՛ conj. même, aussi; ինքն — , lui même.

Անգայտ a. clair, peu serré, peu dense ; raréfié , dilaté ; fluet, grêle.

Անգայտ ան՛աս0, ացայ vn.

se raréfier, se dilater.

va. raréfier, dilater.

Անգայտ ուԹիւն s. raréfac* tion, dilatation.

Անգար, ի. s. migraine.

Անգարշa. qui n'exècre pas, qui ne se dégoûte pas ; — լինել, ne pas se dégoûter.

Սձգեւլ s. anse.

Անգեղ, Անգեղեայ , Ան գեղեցիկ a. qui n'est pas beau, laid.

Աեգէտ a. ignorant; ignoré, inconnu; յանգէւոս, adv. par ignorance, à l'insu, sans savoir.

ԱնգԹաբար adv. sans pitié, cruellement , impitoyablement

ԱնդԹուԹիւն s. cruauté; անգԹուԹեաւքբ, cruellement.

Անգիծ a. qu'on ne peut pas rayer; sans rayure, sans raie.

Անգին a. sans prix.

Անգիտաբար adv. igno-

ramment, sans savoir.

Անգիտանաս0, uiguij, ացիր

vn. ignorer, ne pas savoir.

Անգիտելի a. ignoré, inconnu.

ԱնգիտուԹիւն s. ignorance ; անգիտուԹեաւՐբ , par ignorance, sans savoir;

Անգիր a. non écrit, sans écrit.

Անգիւտ a. introuvable, rare, précieux; յանգիւտս, adv. par défaut, n'ayant pas.

Անգլուխ a. sans tête ; sans chef.

Անգձելի a. qu'on ne peut pas rayer.

vautour.

Անգնալի, Անգնաց a. OÙ ՕՈ

ne peut pas aller, marcher; impraticable, impénétrable.

Անգոք) a. mécontent.

Անգոյ , ի g a. qui n'existe pas ou ne saurait exister ; —ք, s. pi. rien, néant; յանգոյից

ստեղծագործել, créer de rîen.

ԱԼ՛ գոյն a. incolore, sans couleur.

ԱնգոյուԹիւե s. néant.

Անգոսնասէր a. qui aime à mépriser.

Ան «անես՞, ե(յի va. mépriser, ne faire aucun cas de.

Անգովելի a. qui n'est pas louable, blâmable.

Անգործ a. inoccupé , désœuvré, inactif; oisif, inerte; non travaillé, brut, inculte.

Անգործադրելի a. impraticable , inapplicable , inexécutable.

ԱնգործագրուԹիւն S. inexécution.

Անգործածելի a. dont ՕՈ ՈՑ

peut pas se servir.

usage.

ԱնգործուԹիւն s. inaction, désœuvrement , inactivité , oisiveté, inertie.

ԱնգուԹ a. impitoyable, cruel, inhumain.

Անգրագէտ a. illettré, ignorant.

Աեգօաի a. sans ceinture.

Սագ, ոյ, ng s. champ, campagne.

Անդ adv. là, là-bas, y; ի վեր —, là-haut ; alors ; autrefois; a. ce, celui ou celle qui est là, qui est là-bas.

Անդադար a. qui n'a point de cesse, continuel, assidu, adv. sans cesse, sans relâche^

Ան դա Տեւք, եց|« vn. penser, méditer, réfléchir; examiner.

Անդ. tu if, ոյ, ng s. membre; աււնի —, membre viril, la verge ; անդամ՛ անգամ, mem- Dre par membre, en morceaux ; — յօշել, démembrer, découper.

ԱնդամաԹիլ, Թուի S. les

membres découpés, tous les membres.

ձից, a. s. paralytique, paralysé.

Անդաւքալու&իւք, ծեցայ vn.

être paralysé, se paralyser, être atteint de paralysie.

ԱնդաւքալուձուԹիւն s. paralysie.

Անդամակոտոր luîLubcf va.

casser les membres.

Անդամահատ a. qui a ԱՈ

membre coupé.

Ան դա if այ ա դԹ V . 3 ա դԹանդամ\

Անդաւքանդտ. diamant.

Անդամնաւորիւք, րեցայ Vn.

avoir les membres formés , se former.

Ան դան դադ a. qui n'est pas lent, prompt, diligent, empressé ; adv. sans lenteur, promptement , avec diligence.

ԱնդանդադաԹիւն s. diligence , promptitude , empressement.

Անդանօր adv. là, là-bas.

Անդաշն a. sans contrat.

Անդաստակ, աց S. por-

tique.

Անդաստան, աց S. champ,

campagne.

Անդաստիարակ a. qui n'a

pasLreçu d'éducation,, sans éducation ; qui n'a pas de précepteur.

Անդատ a. qui n'a pas été jugé ; — յինել, nepas être jugé ; — կալ մնալ, rester sans être jugé.

Անդատասլաբտ a. qui n'a

pas été condamné ; non condamnable.

Ան դատաստան a. sans jugement.

Անդատաւոբ a. ՏՅՈՏ juge.

Անդարձ, ից a. irrévocable; inconvertible; — կամօք, absolument; V. Անդարձաբար.

Անդարձաբար adv. irrévocablement, à jamais, pour toujours.

a. irrémédiable, irréparable, incurable.

դեայթ, եայց s. troupeau de gros bétail.

եդաց s. antidote , contre-poison.

Անդեւ a. sans démon.

Անդէն adv. là, là-même, dans ce lieu même, sur la place; de suite; — եւ անդ, — փ«դփսդսւկի, — իսկ, adv. sur-lechamp, tout de suile, à l'instant même, aussitôt aprcs.

Անդէորդ, աց s. bouvier, pâtre.

Անգէորդական a.bucoiique.

ԱՆգէորգուԹիւն s. métier de pâtre.

Անդէպ a. inopportun, inconvenant, déplacé; adv. mal à propos, d'une manière inconvenante.

Անդնդալից a. plein d'abîme?.

՜ -գա [սոր a. profond

comme un abîme, très-profond.

a. d'abîme; infernal; trèsprofond.

Անգսգւսքյերձ a. qui fend les abîmes, les eaux.

Անդնդապտոյտ a. qui Se

tourne dans l'abîme, précipité dans l'abîme.

Անգնգւսսո|<լՅ. abîmé, submergé, précipité dans un abîme, engouffré ; — լինել, s'engoueïer. se précipiter dans un abîme, aller au fond ;— առնել, engouiïrer, précipiter dans un gouffre . coulera fond.

Անդոհական a. inquiétant, fâcheux, effrayant, affreux, sinistre.

Անգար, a. large.

Անդորր a. large, vaste; s.

lieu vaste ; élargissement ; allégement, tranquillité, soulagement, aise, repos, paix; յանգրրրու, adv. paisiblement, à son aise, tranquillement; j— քյանել, — առնել, alléger, soulager, reposer, tranquilliser, calmer.

Անդորրագիր, գրոյ s. quittance.

Ան դո ր րա ii p mi a. d'un esprit tranquille , paisible , serein.

être large, s'élargir; se tranquilliser, se calmer, se soulareposer.

Անդորրացա ցանեւՐ, RLg[1 »

ցանես", ու(յ!ւ va. élargir ; tranquilliser, calmer, apaiser, soulager, alléger, faire reposer.

Անդորրիչ a. qui tranquillise, repose, allège, tranquillisant.

ԱնդորրուԹիւն s. grande étendue; tranquillité, sérénité, calme, repos, aise, bien-être, soulagement, allégement.

Անդուր, qui ne cesse point, qui n'a point de relâche, contiinrel, assidu ; adv. sans cesse, sans relâche.

Անդանդո, դնգոց s. abîme, gouffre; fig. Tartare, enfer.

Անդուո ն a. sans porte ; ftg.

— բերան՛ լեզու, indiscret, bavard, langue effrénée.

Անդուստ adv. de là, de làbas, de ce côté-là; depuis, depuis lors, dès ce moment; —

յւսյնս քքաւքանակաց, dèslorS;

— [.վերուստ . dVn haut, de làhaut, du haul ; dèsle commencement, dès l'origine.

Անդ ուրեմն adv. là-bas; alors.

ԱնգստէւՆ adv. dès, dès que, depuis, dès le principe, dès l'origine, dès l'abord ; de nouveau ; même ; aussitôt, aussitôt après, à l'instant même ; — իկաւոք , de îa même argile; — իւքւսնկուԹենէ, dès l'enfance.

Անդր adv. là, là-bas; de côté, allons, fi, fi donc! Թոդ — իբաց ղքրիստոնէուԹիւնն, allons , laisse de côté le christianisme.

adv. au delà, au delà de. de l'autre côté s outre , loin ; depuis, dès.

Աս գր ա դա ր o s . échange . récompense ; réplique, repartie; a. réciproque, mutuel; retourné en sens inverse , inverse, renversé.

Ասգոսւո-սւոօոսՅփւե s. retour; renversement, inversion : récompense ; échange ; réplique, réponse; — լուսոյ , réflexion de la lumière.

կաց a. s. aîné, premier -né :

primitif, principal, premier.

Ասգոանկաօ՜սվս a. qui extermine les premiers-nés.

a. qui enfante , qui a enfanté une première fois , primipare.

Ան դ n ան կա ծն n ւն գ a . pr e-

mier-né.

Անդրանկանաւք , ացայ vn.

être l'aîné.

va. rendre L'aîné , investir du droit d'aînesse.

ԱնդլսսնկուԹիւն S. primo-

géniture, aînesse.

Ան դ. ր աւ [ա n m p d , in b ա g S .

culotte, chausses.

Անգրգուելի a. inébranlable, ferme, inflexible,,

Անդր էն adv. de nouveau, une autre fois : là, là-bas, dans ce m me lieu; — սասանել, recommencer; — նոր ոգել, renouveler.

Անգլւօ-նլի a. inviolable.

Ան դո ի , n ւոյ , ր եւս g S . Statue .

Անդրիագործ, ի, աց s. statuaire . ՜ sculpteur; a. fait comme une statue, sculpté.

Ագլվսսնգ, ի, tu g \ . Աս որ ի.

Աս գ p ի f-uîi ա ա գ ո ր ծ A . Ան դրիագործ.

ԱնդրոյԹք s. renvoi, régurgitation.

Անդրոշմ՛, աց a. san s marque, sans signe ; qui n'est pas confirmé, baptisé.

monture, cheval de harnais;

attelage, équipage.

Անեզր, Անեզրական a. SailS

bornes, sans limites, immense.

Անել a. Sans iSSLie; — փողոց, impasse.

Անեղ, ից a. incréé; qui n'a point existé, non avenu.

Անեգաբար adv. sans être créé, étant le créateur de soimême.

Անեգածին a. qui est né du Père incréé.

Ան եղբայր, բօր a. qui n'a pas de frère, sans frère.

Անեգծ, [ifj, Անեղծական ••.

incorrompu, incorruptible, impérissable , indestructible.

Անեզ&ուԹիւն s. incorruption, incorruptibilité, indestruciibilité.

Ան՛եր, ոյ s. beau- père, père de l'épouse; beau-frère, frère de l'épouse; աներք, les parents, la famille de l'épouse.

ԱներաԺէշտ a. étranger à la musique.

ԱՆերւսԺշտուԹիւն s. ignorance de la musique.

Աներանամ՝, ացայ vn. être,

devenir beau-père, beau-frère.

a. sans frein, débridé.

Աներեկ, Ա՚ներեկոյ a. qui

n'a pas de soir . toujours lumineux.

non apparent, invisible.

ԱներեւոյԹ, ռւԹի, ից a. invisible, caché; s. gram. l'infinitif; — լինել, disparaître.

adv. in visiblement ; en cachette.

ԱներեւուԹանաւք, ացայ Vil.

disparaître.

Աներեւու|<)-ացուցանեւք, ցուցի va. faire disparaître, dérober à la vue.

ԹուԹիւն s. disparition.

Աներ կա Թ a. sans fer, sans chaînes.

Աներկբայ a. qui n'est pas douteux , indubitable . incontestable ; adv. indubitable-

ment, sans doute, incontestablement ; — լինել, ne pas

douter, être certain, sur.

Անեջկեւ-ան a. sur, certain, assuré ; sans crainte , hardi ; adv. sans doute, sûrement, avec sécurité; sans crainte, hardi nient.

ԱներկեւանուԹիւն s. sûreté, sécurité.

Աներկիւգ a. qui ne craint pas, sans peur, hardi, intrépide ; qui n'inspire pas de crainte, où ii n'y a pas à craindre ; adv. sans crainte, intrépidement, hardiment, courageusement.

Աներկիււլաձ a. qui n'a point la crainte de Dieu, irréligieux.

ԱներկիսլաձուՑիւն s. irréligion.

ԱնեոկիւղուԹհւն s. absence de crainte , intrépidité , hardiesse, courage.

Աներկմիտ a. qui ne doute pas, qui n'hésite pas, sûr, certain.

fils du beau-père , beau-frère.

Անեփ a. qui n'est pas cuit,

cru.

Անզւսնազան a. indifférent.

Անզանազանու-Թիւն s. indifférence.

Անզարդ a. qui n'est pas orné, sans parure, simple.

Ան զարգանամ՛, ացաւ VU. S6

déparer, être privé, dépouillé de sa parure.

vâ. déparer, priver ou dépouiller de sa parure.

Անգար գուԹիւն s. manque d'ornement, de parure.

Անգաւակ, աց a. qui n'a pas d'enfants; qui n'enfante pas, stérile.

ԱՆզաւա1|եւք, եցի va. priver du bonheur d'avoir des enfants.

Անցա լակիս՞, bgiuj Vil. n'a-

voir pas d'enfants, se priver, être privé de ses enfants, perdre son enfant, ses enfants.

ԱնգաւակուԹիւն s. privation, impossibilité d'avoir des enfants, stérilité.

Անզբազ a. qui n'est point occupé ou distrait, inoccupé;

recueilli; adv. V. Անգբազասլէս.

Անզբազապէս adv, sans 0C-

cupation. sans distraction, sans être distrait par rien.

ապբաղուԹիւն s. manque d'occupation , de distraction; recueillement.

Անզբօս a. qui n'est pas disirait, recueilli.

ԱնզբօսուԹիւն s. manque de distraction, recueillement.

Անզգամ՛, ի, աց a. insensé, fou, sot; imprudent, étourdi, coquin, méchant, malveillant, insolent.

Անզգամաբար adv. comme un insensé, sottement, follement ; imprudemment, méchamment.

va. rendre insensé % méchant.

Անզգամիս՞, <քեց այ, Jbu^Vn.

se conduire mal , agir méchamment, être méchant, malveillant, insensé.

ԱնգգամուԹիւս s. méchanceté, perversité; folie, sottise, imprudence.

Անղդայ , ից a. insensible, apathique ; stupide, hébété ; — լինել, être, devenir insensible.

գգայս adv. insensiblement, d'une manière insensible; avec apathie, stupidement.

adv.

être, devenir insensible, apathique.

va. rendre insensible, apathique.

ԱնզգայուԹիւն s. insensibilité , apathie.

Անզգայուն, յնոյ, ոց a. insensible.

Անզգաստ, ից a. imprudent, étourdi , non senti, non averti,

ՈՕՈ aperçu; յանզգաստս,

յ անզգա ստից, adv. insensiblement , sans qu'on s'en aperçoive; sans avertir, par niégarde.

ԱնզգաստուԹիւն s. imprudence, étourderie, inadvertance.

Ան*լգոյշ> Գ,1Լ£]?> Ւց a« qui n'est point sur ses gardes, qui

ne prend pas de précaution, malavisé, imprudent; — լինել, ne pas se tenir en garde , sur ses gardes.

adv. sans précaution, imprudemment, par mégarde.

ԱնօգուշուԹիւ֊ն s. manque de précaution, imprudence.

Անգգօն, ի g a. indiscret, imprudent.

Անզեղջ, ի g a. qui ne se repent pas, impénitent; irrévocable; adv. sans se repentir, sans regret.

Անդեր £ a. dont on ne peut se sauver.

ԱնզԷն a. qui n'a point d'armes ; adv. sans armes.

Անզիրկ a. qui n'est point privé.

ԱնզղշուԹիւն s. impénitence, endurcissement.

Անզնին, Անզննելի a. qu'on

ne peut observer, examiner ; incompréhensible , imperceptible.

Անզոք) a. qui n'est pas propre aux sacrifices ; impur, profane ; adv. sans sacritices.

Անզոյգ a. impair, impareil ; — գորճել, déparier, dépareiller.

Անզուգական a. inégal, incomparable, sans égal, sans pareil, unique.

ԱնդուգականուԹիւն S. inégalité, élat d'une chose incomparable, excellence.

ԱնզուգուԹիւն s. disparité, inégalité; discorde, dissension.

interminable, infini.

sans force, faible; impuissant, inefficace.

sans force; ne pouvoir pas, devenir impuissant.

Անզօրացուցանեւք, ուցի Vft.

rendre sans force, impuissant.

ԱնգօրուԹիւն s. manque de force ; impuissance ; méd. adynamie.

Անգօշաքւա^. désintéressé.

Անէ&ք, նի&ից s. malédiction, imprécation.

Անէ՜&ք interj. malédiction!

maudit soit!

ԱնէուԹիւն s. néant.

impatient; insupportable.

Ան pif թոն V. Անսլաւոշա՜Յ.

Անըմբռնելի a. insaisissable, imprenable; inconcevable, incroyable.

Անրնգգիւքաբանե|ի a. incontestable.

irrésistible.

Անընդել a. qui n'est pas apprivoisé, familier, familia risé; qu'on ne peut apprivoiser, familiariser; inaccoutumé, extraordinaire, étrange; sauvage, brutal.

Անընգելական a. inaCCOU-

tumé, extraordinaire.

ԱնընգելուԹիւն s. manque

natu-

de familiarité ; humeur rel sauvage.

Անընդդատ a. continu, Ո011

interrompu ; eoritinuel , successif; adv. sans interruption, continuellement.

Անընդմիջաբար adv. immédiatement.

Անընդմիջական a. immédiat.

Անընդունակ a. qui n'admet pas ; non susceptible de ; qui n'a pas été admis ou reçu, inadmissible; incapable, inhabile, inapte.

Անընռ ունակուԹիւն S. l'ac-

tion de ne pas recevoir, d'admettre ; incapacité, inhabileté.

Անընդունելի a. inadmissible, désapprouvé.

ԱնընԹաց a. qui ne marche, qui ne court pas.

ՍԼնընԹեո-ն^ a. illisible, indéchiffrable.

Անընկալ a. non reçu , admis; inadmissible; adv. sans recevoir.

Անընկեր a. sans compagnon; seul.

Ան ոն կերա կան a . insociable .

sociabilité.

Անընկեըասէր a. qui n'aime pas ses compagnons.

Անընկճելի a. indomptable, indompté.

Անոնչասէը a. qui n'aime pas les richesses, désintéressé.

ԱնընչուԹիւն s. manque de biens, pauvreté.

Անընտանի a. qui n'est pas

familier; étranger; sauvage, brutal.

Անընտիը a. non choisi, non

élu; rebut, commun, mauvais.

Ան [s ն տ ը ա բ ա ը ad v . s ans faire

choix ; \ . Անընտրոդաբար. '

Անընտըոո a. qui ne fait pas de choix ; indiscret.

Անընտըոոաըւսը adv. indiscrètement.

Ան ըն տ n n ղ n ւԹի ւն s . manque de choix; indiscrétion.

Անըսագիւտ a. irréprochable, irrépréhensible.

Անըւսոերհւր a. infaillible.

Ան Թագա լոր, աց a. Sans

roi.

ԱնԹադ a. qui n'est pas enseveli, enterré.

Ան Թան n g ի կ s . fascicule , brassée, botte.

Անեհսռաւք a. immareessible, qui ne se flétrit pas; adv. sans se flétrir; s. amarante, immortel.

Ան Թ ա n գ if ան , Ան Թ a ւ ը գ մ ա -

նեւի a. intraduisible; sans interprète.

Ան&աըԹափ a. qui ne cligne pas l'œil; adv. sans cligner l'œil, fixement; — աչօք պշնուլ, regarder fixement, d'un œil fixe, fixer ses regards, ses yeux sur qn., sur qch.

Անւ^աց a. qui n'est point mouillé, sec.

ԱնԹավ» a. qui a tout son

poil, tOUt neuf; — ի մտա ց յի-

շել, se rappeler, se souvenir très-bien.

a. impénétrable, opaque.

qui ne se cache pas. qu'on ne peut pas cacher, évident,

ԱնԹեղ, ի S. braise; — կարկանես0, couvrir le feu sous la cendre.

ԱնԹես՞, ի s. camomille.

ԱնԹեոի a. entier, complet, achevé, parfait; adv. entièrement, complètement.

ԱնԹեւ, ից a. sans ailes.

ԱնԹիքյիւպաւոոս, աց S. pro-

consul.

ԱնԹիպատուԹիւն S. prOCOn-

sulat.

ԱնԹիւ, Թուոյ , ng a. sans nombre , innombrable ; — իքաօլս°ուԹենէ, d'une multitude innombrable.

Ան Թլփատ, ի g a.incirconcis.

ԱնԹլփատոլԹիւն S. incir-

concision.

Աս Թող, ԱսԹողլի a. impardonnable, irrémissible.

Ան Թոշակ a. sans pension, sans gage ; sans le viatique.

ԱնԹոյն a. sans poison.

Ան Թուրծ a. qui n'est pas cuit; — սա վար, urne non cuite.

Անժամ՝ a. intempestif, inopportun ; adv. à contre-temps, dans un moment inopportun , avant, mal à propos.

Անժաման a. qui n'est pas arrivé, tardif.

qui n'a pas de temps, n'est pas soumis aux lois du temps, éternel.

Ան ժամու Թի ւն s. contretemps, inopportunité, mal à propos.

Անժառանգ a. qui est sans héritier.

Անժառանգեմ*, եցի va. rendre sans héritier ; -déshériter.

Անժխտելի a. irréfutable, incontestable.

ԱնԺո՚Ժ, Ժուժի, ից a. impatient ; qui ne peut pas endurer.

Անժուժելի a. insupportable, intolérable.

Անժուժիս՝, եցայ vn. s'impatienter, perdre la patience.

ԱնԺուԺկա ^. impatient ; incontinent, intempérant.

ԺուԹիւն s. impatience; incontinence, intempérance.

Անժպիտ a. qui ne sourit point, triste, morose, sévère; adv. sans sourire , tristement.

Անիծ, ոյ s. lente.

Անի ծա բեր a. qui porte la malédiction.

Անի ծա կուր աո նես° va. maudire, accabler de malédictions.

Անիծանի a. qui maudit; digne de malédiction.

Անիծանես՞, ծի, Անիծես՞, եցի va. maudire, faire des imprécations contre.

Անիծապարտ a. Slljet aUX

malédictions, maudit, qui mé~ rite d'être maudit.

Սձիձեսւլճ. maudit.

Անիծիչ a. celui, celle qui maudit, qui fait des imprécations.

Անիւքէսյ, ի g a. qui ne comprend pas, imbécile.

Անի ման ափ a. inintelligible, incompréhensible, incomprenable, inconcevable.

Անիմաստ, ից a. qui manque de sagesse , de science ; insensé , privé de raison , déraisonnable ; inconsidéré, imprudent; յանիւքատս adv. follement, sans raison; sans s'en apercevoir.

Անիմաստաբար adv. peu

sagement, follement, imprudemment.

ԱնիւքաստասԷր a. qui n'aime pas la philosophie, la sagesse, les sciences.

ԱնիւքաստուԹիւն s. manque de sagesse, folie, imprudence.

Անի ս՞աս տուն a. qui manque de sagesse, insensé, fou.

Անիմ՛աց a. incompréhensible, incomprenable ; qui ne comprend pas.

Անինչ, ընչի, ից a. Sans

biens, qui n'a pas de biens, gueux; s. rien, néant, nullité.

Անիշխան a. qui est sans prince, sans chef; qui est maître de lui-même, indépendant ; qui n'est pas prince, che% anarchique.

Անիշխանական a. anarchique.

ԱնիշխանուԹիւն s. anarchie.

Անիսոն, ի s. anis.

Անիրան a. sans corps, difforme.

Անիոաւ, աց a. injuste, inique; յանիրաւի adv. injustement, iniquement.

Անիր ասեմ*, եցի va. Անիրաւիս", bfjiuj vn. être injuste, commettre une injustice.

ԱնիրաւուԹիւն s. injustice, iniquité; — £, injustement.

Ասիւ,նուոյ, ոց S. roue.

Անլոյծ, լուծի , ից a. qu'on

ne peut délier, détacher; insoluble, indissoluble.

Անլոյս, լուսի, ից a. qui n'a pas de lumière, qui n'est pas éclairé ou illuminé ; obscur.

Անլու, ի, աց a. qui n'entend pas; indocile, désobéissant.

Անլուա) a. non lavé, sale.

Անլուսին a. sans lune.

Անտւր a. qui n'entend pas; qui n'a pas entendu; qui ne veut pas entendre , indocile , désobéissant; inouï, étrange.

Անլռելի a. qui ne se tait pas, qui ne sait pas se taire.

Անլսուլ a. qui ne veut pas entendre, indocile, désobéissant.

Անխաբ a. qui ne se peut tromper, infaillible ; imprenable, inexpugnable, sûr; qui ne trompe pas, sincère, juste.

Անխախուտ a. solide, inébranlable, ferme.

Անխաղաւլասէր a. qui n'aime pas la paix , turbulent.

Ա1; Ki աղաց a. qui ne marche pas, immobile, ferme.

Անխայես՞, եցի va. vn. épargner, ménager; ne pas épargner.

ԱնխայուԹիւն s. épargne, ménagement.

Անխառն a. sans mélange, pur; qui fie se mêle pas, distinct; intempérant, incontinent, déréglé; — բաժակ, vin pur, sans eau ; — երանուԹխ.ն, bonheur sans mélange.

Անխաո նուԹիւն S. pureté;

intempérance, incontinence.

Անխարդախ a. exempt de fraude, d'artifice; non falsifié, non frelaté; sincère, ingénu, loyal; adv. sans fraude, sincèrement, loyalement.

Անխարխար a. non ruiné ou croulé, solide, ferme.

Անխարիսխ a. sans base.

ԱնխարշՅ. non bouilli, cru.

Անխասար a. qui n'est pas ténébreux, clair, lumineux.

Անխավւան a. qui n'est pas empêché ; qu'on ne peut empêcher, entraver ; adv. sans empêchement, sans obstacle, sans en l raves.

Անխդեէի a. qu'on ne peut briser, détacher, séparer, indissoluble.

Ա-խԷԹ a. qui n'a pas d'obstacle; qui est sans d 'fiance, hardi, sûr; adv. sans obstacle; «ans défiance, hardiment.

ԱնխԷւլԶ a. qui n'a pas de conscience; adv, sans conscience.

ԱնխւլՏւքտուԹիւն s. manque de conscience.

Սձխմոր, ից a. qui est sang levain, azyme.

Անխնաս՞ a. dont on n'a point soin , délaissé , abandonné; adv. sans soin, à l'abandon.

Անխնամեւք, եցի va. ne pas avoir soin de.

ԱնխնաւքուԹիւն s. faute de soin, abandon.

Անխնայ a. qui n'épargne , ne ménage pas, cruel; qui n'épargne pas, libéral, prodigue ; non épargné , abondant, copieux; sans soin.

Անխնայ , 3— adv. sans épargner, sans ménagement, cruellement ; sans épargne , sans économie, ave s profusion.

Անխնայում ի ւն s. l'action de ne pas épargner, cruauté; prodigalité, profusion.

Անխնդիր a. sans question, qui n'a pas été l'objet d'une enquête.

Անխոհական a. imprudent, indiscret.

ԱնխոքյականուԹիւն s. imprudence, indiscrétion. fi

Անխո()եւք a. imprudent.

Անխոհեմաբար adv. imprudemment.

ԱնխոքյեւքուԹիւե s. imprudence.

Անխոնջ a. infatigable; qui n'est point fatigué, frais; adv.

sans se fatiguer, sans se lasser, infatigablement.

Անխո< a. sans obstacle.

qui n'est pas détourné, qui n'est pas de travers, droit ; adV. sans se détourner, sans détour, droitement.

Ան խ n ր ա ման կ a . sans fraud e , ingénu, naïf.

Անխորհուրդ a. irréfléchi, inconsidéré, étourdi.

Անխորք)ոգւսբւսո adv. sans réflexion, inconsidérément.

Անխոր^րդ-ածուԹիւե s. irréflexion.

qui ne garde pas le secret, indiscret.

indiscrétion.

ԱնխորքշրգուԹիւն s. inconsidération, étourderie.

Ան խ n p շ a . qui est sans golfe ; qui n'évite pas ; adv. sans éviter, sans répugnance.

Ս.ն խորշելի a. inévitable.

Անխորտակելի a. qui ne se casse pas, qui ne peut rompre, qui n'est pas cassant.

Անխոց a. qui n'est pas blessé, qui ne peut être blessé, invulnérable ; adv. sans se blesser, sans blessure.

Անխուլ a. secret ; յաէւխուլս adv. secrètement.

Անխոցելի a. invulnérable.

Անխո ուլ a. imperturbable, calme , paisible , tranquille ; adv. sans trouble, imperturbablement, tranquillement.

Անխտիր a. indifférent; licencieux ; — լինել, être indifférent, sans réserve, licencieux.

Անխտիր, Յսւնխտիրս, Անխտրաբար adv. indifféremment; sans réserve.

Ան խ տ ր ո ւԹ ի ւն S . illdiffé -

rence ; licence.

Անխոաւք a. sans brèche.

Անխրաւքատելի a. OÙ 011 ne

peut faire une brèche, trèsfort, très-solide.

Անխրատ, ից a. mal élevé, grossier; indiscipliné; indisciplinable ; indocile ; polisson ; insensé, sot.

ԱնխրատուԹիւն s. manque d'éducation; indocilité.

Անխօս, ի g a. privé de la parole , brute ; qui ne parle pas , muet ; adv. sans parler.

Ան խ o u n ւԹ ի ւն s . privation de la parole, de la raison.

qu'on ne peut consumer, inconsomptible , incombustible.

Անծածեելի a. qu'on ne peut pas cacher, couvrir.

ԱնծաձկոյԹ a. découvert, dévoilé.

Անծաղիկ a. qui est sans fleurs, qui n'a point de fleurs, défleuri.

Անծամ՛ a. qui n'a pas été ou ne peut être mâché.

Անծայր a. sans lin.

ԱնծանօԹ, ի g a. qui ne connaît pas ; qui n'est point connu, inconnu, ignoré, étranger; — լինել, être inconnu , ne pas être connu; յանծանօԹս adv.

sans connaître; sans être

Connu, incognito ; յանձանօԹս

— լինել, se déguiser, se masquer.

ԱնծանօԹանալ, ացայ vn.

être inconnu , ne pas être connu.

ԱնծանօԹուԹիւն s. défaut de connaissance, ignorance.

Անճառ, a. sans arbres.

Անծաո այ a. non asservi, libre ; qui n'a pas de domestique.

Անծաո այական a. qui n'est

pas servile, non asservi, libre.

Անծեդ, ի, ացտ. la pie.

a. qui ne peut vieillir.

Անծին, ծնի a. qui n'est pas né; qui n'engendre pas, stérile.

a. stérile.

ԱնծննդուԹիւն s. stérilité.

Անծուփ a. qui ne flotte point, non agité par les flots, calme, paisible.

Անկ, ից a. convenable, convenant; — Է, impers, il convient, il faut; — Էր, il convenait, il fallait; քեզ— Է, cela vous regarde, vous concerne; Wui — Էր, c'est à lui qu'il fallait.

Անկաօյք a. qui n'est pas préparé ou organisé ; sans préparation ou apprêt; non relié.

ԱնկայլմուԹիւն s. défaut de préparation, d'apprêt: désorganisation.

Անկախ a, indépendant,

ԱնկայսուԹիւն s. indépendance,

Անկած, ի, ից a. trmbé,

échu, déchu . ruiné; appauvri, indigent s. butin.

Անկա&ուԹիւն s. chute, décadence ; appauvrissement, indigence.

Անկամ՝ a. involontaire, forcé; -յ անկամս, adv. sans vouloir , involontairement , malgré soi.

Անկայան a. qui n'a point de stabilité, inconstant; fragile, périssable.

Անկան, ի, աւ, իւտ. mortier.

Անկանգնելի a. qui ne peut se lever; qu'on ne peut lever, rétablir; irréparable, irrémédiable, sans ressource.

Անկանեմ* , անկի va. tisser, tresser, tramer, ourdir.

vn. tomber; s'abattre, être renversé; recourir, avoir recours à, s'adresser à, se réfugier dans; convenir; fléchir, décliner, se décourager, s'affaiblir, languir, dépérir; manquer, diminuer, cesser; déchoir, se priver, se dépouiller, perdre; échouer, succomber, pécher ; périr, être tué ; tomber, fondre, se précipiter sur, attaquer; avoir commerce, relation intime avec une femme ; se laisser aller, s'adonner, se livrer, s'abandonner, s'occuper; tomber, se jeter, se prosterner ; appartenir, revenir ; tomber, couler, s'écouler, descendre; — իմիտս՝ «լմտօք՝ ի

սիրտ, se rappeler, se souvenir, venir à l'esprit; — ի£ա- !ւապարք)՝ իչու՝ յուղի, semettre enroule, en voyage ;-?փւ[երայ, fondre sur, allaquer, s'élancer, surprendre; — իւքտաց, perdre la raison, la tête, devenir fou; — իկենաց, perdre la vie, le jour; — իյուսոյ, perdre l'espoir, se désespérer; ֊- իվեյյայ երեսաց, tomber le visage contre terre; se prosterner la face contre terre ; — յոտս ուրուք, se jeter, tomber aux pieds de qn. ; — գբանիւյ), entrer en conversation , tenir conversation, s'entretenir, causer avec; — իձեռս ուրուք, tomber entre les mains, au pouvoir de qn. ; — ընդ. ու-

այր, se battre,՝ en venir aux mains, se quereller, se disputer; — յիշխանոսԹենէ, perdre l'autorité, être déchu du pouvoir; անկեալ դնիլ, être COU-

ché, étendu, gésir, languir dans.

Անկանոն a. irréguiier, anormal.

ԱնկանոնուԹիւն s. irrégularité , anomalie.

Անկանոնական a. apocryphe.

a. incorrompu; qu'on ne peut corrompre, qui ne reçoit point de présents, incorruptible, intègre.

Անկապ a. sans lien, délié, libre.

qu'on ne peut dépouiller, inviolable; adv. sans être dépouillé, sans perte.

Անկասկած, ից a. qui n'est pas suspect ou soupçonné ; sûr, certain ; qui ne soupçonne rien, sûr.

Անկասկածաբար , յԱնկասկածի, յ անկասկածս adv. sans

exciter ou concevoir des soupçons, sans rien soupçonner, sûrement.

Անկատակ a. qui ne plaisante pas, sérieux; adv. sans plaisanter, sérieusement.

Անկատար, աց a. imparfait, incomplet ; sans exécution, non exécuté; sans fin; s. gram.

imparfait.

Անկատար ած a. qui n'a

point de fin, infini.

Անկար a. qui est sans couture, non cousu; impossible; impuissant, incapable; — Է, il est impossible.

Անկարանաս", ացայ Vil. Ո6

pouvoir pas , être impuissant , ne pas être capable.

Անկարգ a. qui est sans ordre, dérangé, déréglé, désordonné; débauché, sans mœurs; étrange, extraordinaire; յ անկարգ adv. sans ordre, en désordre, dérèglement.

ԱնկարգուԹիւն s. désordre, dérangement , dérèglement.

qui n'a point de compassion , insensible ; — լինել, être insensible à.

ԱնկարեկցուԹիւն s. défaut de compassion , insensibilité.

Անկարծ a. inopiné, imprévu; յանկարծս , adv. sans inquiétude, sans rien soupçonner, sûrement.

a. qu'on ne peut raccommoder; irréparable.

Անկարոքլ a. incapable, impuissant.

ԱնկարուԹիւն s. impuissance, incapacité.

Անկարօտ a. à qui rien ne manque , qui ne manque de rien, qui n'a besoin de rien.

ԱնկարօտուԹիւն S. l'action

de ne manquer de rien , de n'avoir besoin de rien.

vie malheureuse , insupportable ; ւ!ե<լ կեանքս անկեանք

են , il nous est impossible de vivre, la vie nous est insupportable, nous est à charge.

Անկելանոց, աց S. hôpital,

hospice.

Անկեղակսւլւծ a. indubitable, sûr, certain.

Անկեղեւ a. dénué d'écorce, sans écorce.

Ան կեղծի կ a. qui n'est pas feint ou dissimulé, sincère, ingénu, naïf, candide.

ԱնկեղծուԹիւն s. sincérité, naïveté, ingénuité eandeur,

bonne foi; — բ, sans feinte, sans dissimulation , sincèrement , ingénument , naïvement, de bonne foi.

Անկեն գան a. qui est sans vie, inanimé; qui n'a rien d'animal; s. chim. azote.

Անկերակուր a. sans manger.

informe, difforme, défiguré. .

ԱնկերպարանուԹիւն s. apparence informe, difformité.

Անկէ<^. qui ne peut être brûlé, incombustible.

Անկէտ a. sans terme, sans fin, éternel.

Անկին a. qui n'a point de femme, sans femme, célibataire.

Անկիր a. qui n'est point sujet aux passions; qui ne sent rien, impassible.

ԱնկիրԹ a. non instruit, indiscipliné , inculte ; impoli , grossier; — ախորժակ, mauvais goût.

Անկիւն, կեան, կեանց S. angle ; բուԹ —, — Obtus; սուր —, — aigU ; COin ; յան կեան ուրեք, dans ԱՈ COin; — քյատանել V. Ական ք)ատանել.

Անկիւեակալ a. angulaire; — վէ՚ք՝ քար, pierre — .

Անկիւնաչափ s. goniomètre.

Անկիւնաւոր, աց a. anguleux, angulaire.

ԱնկդիտանաւՐ, ացայ VU. se

laisser entraîner, s'abandonner entièrement, s'attacher à, s'acharner après, se livrer à,

aimer éperdu ment, se passionner de.

Անկն իք a. qui n'est point scellé ou cacheté, sans cachet; qui n'est pas baptisé.

Անկնունք a. non baptisé.

Անկշիռ, Անկշռելի a. qui

ne peut être pesé , impondérable ; démesuré ; sans égal , incomparable.

Անկոխ a. qui n'a pas été foulé aux pieds, où l'on n'a pas marché , infréquenté , non battu, qui n'est pas frayé ; impraticable, inabordable, inaccessible , impénétrable.

Ան կոդին , ոն՚ոց , ն|»ց , նաց S. lit; matelas; էքւոանե] յ— ,

se mettre au lit; յանկոոնի

իւոոււՐ, dans ՏՕՈ lit; jiuaJL-a:

յան կոդն Է , sortir du lit , se lever; — u արկանել, faire un lit; յւսոդաոել <լ — , îairelelit; գնել յանկոոնի, mettre au lit ;

անկեայ գնել յան կողն ի , être

au lit; garderie lit; վւ ետ բալից — , ht de plume ; յար գալից

—, lit de paille, paillasse.

Անկողնակից a. qui couche dans le môme lit, coucheur, compagnon de lit.

Ան կո գս ա ր կ լին ե յ vn . faire un lit.

լի a. qui n'est point ou ne peut être dépouillé, inviolable.

Անկոչ a. qui n'est pas appelé ou invité ; adv. sans être appelé ou invité.

Անկործան a. qui ne se ruine pas, indestructible.

Անկորուստ a. qui ne peut se perdre , imperdable , impérissable ; atlv. sans perte, sans perdre.

Անկուած, ոց S. tiSSU ; tis-

sure, texture.

Անկուածոյ , ից a. tiSSU ,

ourdi.

Անկումն s. chute; décadence, déclin.

ԱնկուշեւՐ, եցի va. regimber, ruer, récalcitrer; rejeter avec mépris, maltraiter, rebuter.

Անկուի a. non dégrossi ou ■poli, brut.

Անկոփնչ a. sans cri, sans crier.

Անկովդ a. sans combat, sans querelle; qu'on ne peut combattre, inexpugnable, insurmontable.

Ասսո ուելի a. inexpugnable.

Ան կ n Ifr n ւ Թ ի ւն s . m an que d'instruction , de discipline ; grossièreté, impolitesse.

Անկոօն , ի g a. irréligieux.

ԱՆկոծԱուԹիւն s. irréligion.

Անկցոոգ a. qui n'a point de part à, qui ne participe pas.

ԱնկցոոգուԹիւն S. la ՈՕՈ-

participation.

Անկուսակից a. qui n'est d'aucun parti, impartial, neutre.

ԱնկուսակցուԹիւն s. impartialité, neutralité.

Անքյալ a. infusible; indigeste.

Ան^ակաո.ակ a. qui ne s'oppose pas.

Ան!)ակաո.ակուԹիւն S. l'ac-

tion de ne pas résister, conduite pacifique.

Ան^աւլորգ, ից a. qui ne

communique , participe pas , qui n'est pas commimieatif; qui n'a pas reçu la communion.

Անք)աւլոբգական a. incommunicable; non conducteur.

Ս.նք)ա£ոյ, ից a. désagréable, déplaisant ; — լինել , déplaire , être désagréable.

UùÇuilT, ի g a. sans saveur, fade, insipide, affadi.

Անհամաձայն a. dissonant, discordant; V. Անմիաբան; —

լինել, différer de voix, d'intonation . être discordant; Y.

ԱնքշամսւձայնուԹիւն S. dÎ3-

sonance, discordance; V. Ան-

Ան f) ա ման ա if , ացայ Vn. s'âf-

fadir, devenir fade, insipide.

Ան1)աւՐար a. qu'on ne peut compter, incalculable, innombrable.

Ան I) ա մա բ ձ ա կ a . qui manque de franchise, qui n'est pas hardi, timide.

Ան^ամարձակուԹիւնտ. manque de franchise, de hardiesse, timidité.

Ան1)ամբաւեսւ^. ՈՕՈ divulgué ou publié.

Անհամբեր a. impatient; — լինել, s'impatienter, perdre patience.

ԱնքւամբեբուԹիւն s. impatience.

apprivoisé , sauvage , insociable, intraitable, inaccostable, indocile, dur, rude, revêche.

տական a. qui manque de proportion, de symétrie , disproportionné, incomparable, sans pareil.

Անֆամեւքաւոաբաո adv. incomparablement , disproportionnément , sans comparaison.

ԱնքյամեմաւոուԹիւն S. in-

comparabilité , disproportion.

Անհամեստ a. immodeste, uéshonnête, indécent.

Ան §ամես m ուԹիւն s. immodestie, déshonnêteté.

Ան^աւքուԹիւն s. fadeur, fadaise , affadissement , insipidité ; impudence.

Անք)այր a. qui n'a pas de père, sans père; qui a perdu son père.

Ան()անգէւո a, qui n'est pas conforme , dissemblable , disproportionné, inégal.

Անհանգիստ a. inquiet, agité:

mal à son aise, mal à l'aise, gêné; incommode, gênant; turbulent, frétillant, remuant; indisposé; adv. sans se reposer, sans cesse ; — լինել, être inquiet, mal à son aise; — առնել, inquiéter , incommoder , tracasser.

Անք)անգիտու Թիւնտ. dissemblance, disproportion, dispaparité, inégalité.

Անք՚անգսւոուԹիւն s. inquiétude ; malaise, incommodité; indisposition.

ԱՆքյս/սգարտ a. qui ne reste pas tranquille, qui n'est pas sage, remuant.

■ Անք)անգերձ a. qui est sans vêtements, qui n'est pas vêtu ; sans apprêt, simple, naturel, ordinaire.

գու(ւժե|ի a. insupportable, intolérable.

Անէյս/սճար, £kj, uig a. qui

manque de genre, sot, déraisonnable, absurde.

Ան^ա՚ե-Յսւրէսբալւ adv. Sans

génie , sottement , absurdement, déraisonnablement.

U»ti Ç) աՆՋա ր ա կան V . ԱՆ f) ան~ Յար .

ԱՆք)ան£աոուԹիւՍ S. défaut

de génie , d'intelligence , sottise, absurdité, inconsidération, déraison.

Անհաշտ a. irréconciliable, implacable.

ԱնքյաչւոուԹիւն S. l'action

de ne pas se réconcilier, haine implacable, hostilité.

Անուսս, ից a. qu'on ne peut atteindre , inaccessible ; caché , obscur ; inconcevable , inintelligible, incompréhensible ; qui ne comprend pas , ignorant ; qui n'est pas mûr.

Անք)ասակ a. sans taille, difforme.

Ան^ասական a. inconcevable, incompréhensible.

Ան^ասուԹիւն s. ineompréhensibilité , inintelligibilité ; défaut de maturité.

Անհաստատ a. inconstant,

sans solidité, instable, volage, versatile, chancelant, variable, mal assuré; fragile.

ԱնքյսւստսււոուԹհւՍ S. inconstance, instabilité, versatilité; fragilité.

ՍՖք)աւո, ից a. qu'on ne peut couper ou entamer, indivisible, inséparable ; qui n'est pas coupé; non interrompu, assidu , continuel ; inépuisable , intarissable ; individuel ; s.

individu; atome.

Անհատական a. individuel ; atomique.

Անք)սւտուԹիւն s. l'action d'être inépuisable ; individualité.

Ան հատուցումն a. ՕՄՕՈ ne

peut payer.

Անհարազատ a. bâtard , naturel ; — nn գի, fils naturel.

Անքյա՚ոԹ a. non aplani, qui n'est pas uni ou égal, raboteux ; anomal, irrégulier.

ԱՆ^աոԹուԹիւ՚ն s. surface raboteuse, inégalité, aspérité; anomalie, irrégularité, désordre; — օգոյ , intempérie, mauvais temps.

Անհարկ a. qui ne paye pas de tribut, exempt d'imposition.

Աննաոսսացեալ a. qui n'est

pas mariée, qui n'a pas goûté du mariage.

ՍՖքյաոց a. non demandé, interrogé; adv. sans être de-

mandé ou interrogé; sans demander ou interroger.

U/LÇuig a. qui n'a point de pain ; adv. sans pain.

Ան^աւան , ից a. difficile à consentir, incrédule; désobéissant, indocile, rétif, insubordonné.

UAifiiULurtiiu^u/L , UlïlîjUILUJ-

նեփ a. improbable, invraisemblable,

ԱՆքչաւանիւՐ, եցայ vn. ne

pas consentir, ne pas approuver, désapprouver, rejeter.

Ան^աւանուԹիւն s. incrédulité ; désobéissance, indocilité, insubordination.

U>lif)UJLiuuujp , luq , ից a.

inégal.

ԱՆ^աւասարուԹիւՆ s. inégalité, disparité.

Անք)սյւսւււտի a. incertain, douteux.

U^ÇuiLuim, ից a. intidèle, irréligieux, païen.

Ան^աւսստա^ւ a. incroyable.

Ս>Ն I) ա լա in ա d՝ , uuugji , Ա՚ն- ^աւատանաւՐ, UJ9UJJ vn՛ ռշ Pas

ajouter foi, ne pas croire.

a. infidèle, déloyal.

Սձք)աւատաբւքուԹԷււՅւ S. infidélité, déloyauté.

Ան1)աւատոսԹիւն s. infidélité, incrédulité, irréligion.

Անքյեգեգ a. disproportionné, monstrueux, gros, gigantesque , énorme , immense ; extraordinaire, étrange, bi-

zarre , fantasque , absurde , indécent , extravagant, malfait, baroque, original, grotesque , biscornu , difforme , grossier; adv. bizarrement, d'une manière absurde, étrange, monstrueux, gauchement, indécemment.

Ան1)եդեդս\7. U.*L.r}ba.bn-adv.

Ան()1յդեգու1ւ1իւն s. difformité , disproportion , absurdité , étrangeté , originalité , monstruosité, énormité.

Անք)եԹեԹ, etc. V. UÛÇbդեդ, etc.

Ulifjbui a. sans trace, sans vestige; adv. sans laisser de trace, d'intervalle, continuellement; — առնել, ne pas laisser de trace, faire disparaître , détruire ; — լիՂւել կորնչել, ne pas laisser de trace, disparaître, s'évanouir.

Անհերքելի a. irréfutable, irrejetable.

Անհիմն a. sans fondement, dénué de fondement, sans base.

Անքնին a. qui n'est pas vieux.

Ան()իւԹ a. qui est sans suc, sec. V. ԱնքյիւԹական.

ԱնքյիւԹական a. immatériel, réel, spirituel.

Անք)լոս a. indocile.

Ան1)լուԹիւն s. indocilité.

Անզուտ a. inexpérimenté, ignorant, inhabile, maladroit.

Ան f) ifm ա բ m ր adv . sans expé֊

rience,sans habileté, sans aucune connaissance de, maladroitement.

ԱՆքյմտուԹւււն s. inexpérience, impéritie, ignorance, -inhabileté.

Անք)նագւսեդ, ի(| a. désobéissant , insoumis, insubordonné ; — լի՚Նել, désobéir.

désobéir à.

Ա՚ե^նազսյ՚ււգուԹիւն s. désobéissance, insubordination.

Անհնար, ից a. impossible; յ ա՚ն ?քև ա p u մտան ել, être embarrassé , manquer de ressources, être réduit à l'extrémité, ne savoir quel parti prendre; յւսն!)նարիցն Է, il est impossible, il est de toute impossibilité.

Ան fjli ա ր ա կան , Ս»*ն ffti ա ր ա ւ ո ո

a. impossible.

աւք)նւսրսււորուԹիւն s. impossibilité.

Անհնարին a. impossible; excessif , extrême , énorme , exorbitant , fort , véhément , énergique, étonnant, étrange, prodigieux; grave, tuant, assommant, insupportable, horrible.

excessivement, extrêmement, au dernier point , d'une mar"i3re exorbitante, beaucoup, îortement , étonnamment , grandement, horriblement.

Ան ք)ն tu p n ւԹի ւն s . impossibilité.

Ան^նուԹիւն s. défaut de

vieillesse , de vétusté , nouveauté.

Սձքյոգ, աց a. insouciant, nonchalant, indolent, négligent • qui est sans souci, sans inquiétude.

Ա՚սքյոգ, Յա՚նքյոգս adv. négligemment, nonchalamment; sans souci, sans inquiétude.

Անհոգանաս0, գացայ Vil. né

gliger, ne pas se soucier, ne pas s'inquiéter de.

Անհոգի a. sans âme, inanimé.

Անք)ոգուԹիւն s. insouciance, négligence, nonchalance, indolence ; absence de tout souci, de toute inquiétude.

Անք)ոլու[^. indéclinable.

Անդողս՞ a. qui n'est pas agité par les vents, calme, serein.

Անք)ոդս°ուԹիւն s. silence des vents, calme, sérénité.

Ս>նք)ու|իւ a. sans pasteur, sans berger.

Անքյոտ a. sans odeur.

Անքյոսն a. sans gué, non guéable, impraticable; infini, immense.

Անբուն, Յանքյուն adv. à l'infini, infiniment, immensément.

Անդուր a. sans feu.

Աննպատակ a. in subordonné, insoumis; qui n'est pas sujet.

ԱՆ1) պա տակուԹիւն s. insubordination.

Ա*ն(յպարտ a. qui n'est pas orgueilleux, modeste, humble*

Ան ք) պ ա ր տ ո ւ Թ ի ւն s . manque d'orgueil, modestie, humilité.

Անդելի a. dont on ne peut approcher, qu'on ne peut toucher, inaccessible, inabordable.

Ան քյրւսժեշտ a. indispensable.

ԱնքյրաւՐան a. sans permission, sans ordre.

այք)րսւպոյր a. insensible aux appas, aux attraits, qui ne se laisse pas séduire.

Անքյրաւէր a. qui n'invite personne, inhumain; non invité, sans invitation.

Անձայն a. qui n'a pas de voix , qui ne rend aucun son ; adv. sans voix, sans aucun son, sans bruit.

ԱնձայնուԹիւն s. privation de la voix, aphonie.

qui ne s'ennuie pas, diligent; adv. sans s'ennuyer, diligemment.

Անձաւ, աց s. antre, caverne, grotte.

Անձեռագործ , Անձեռակերտ a. qui n'est pas fait de main d'homme, naturel.

Անձեռն a. qui n'a point de mains ; adv. sans mains.

Անձեռնհաս a. à qui on ne peut toucher ou arriver, inaccessible; incapable, impuissant.

Անձեռոց , աց s. serviette de table.

Անձեւ a. sans forme , difforme.

Անձխոտ s. fumeterre.

Անձկափ a. désirable, souhaitable, désiré.

Անձ եայ րեաց a. qui brûle d'envie , de désir , très-désireux, qui soupire après.

vn. désirer, souhaiter, soupirer après , avoir envie ; devenir étroit, se rétrécir.

Անձկանք, նաց S.vif désir,

impatience; անձկանօք adv.

impatiemment , avec impatience ; սպասել— , attendre—,

Ան â կա ցուց անես՞, ուցի Va.

étrécir, rétrécir, rendre étroit.

ԱնձկուԹիւն s. étrécissement, rétrécissement; anxiété, peine , tribulation , angoisse , détresse.

personne ; personne , âme ,

Corps ; ան ձաւքբ, անձ աս՞ր անձին, յ անձն է adv. en personne,

personnellement; անձին առնել՝ հրամ՛այել, se donner la mort, attenter à sa vie, à ses

jours; զանձսւմբ առնուլ արկանել, ընգ — արկանել, en-

dosser, mettre ou jeter sur soi, sur ses épaules , se revêtir de ; յան ձին ունել, prendre sur soi, accepter, se charger; j— առնուլ, prendre sur soi, se charger de , s'engager à , entreprendre; չառնուլ յ— , ne pas accepter, ne pas se charger, refuser ; ձեռն յան ձին

կարկանեի se vanter, se flatter, se piquer de; յ— աօնել, recommander, confier; յ— «ինել, se recommander, se confier, s'abandonner, se livrer; être recommandé, confié.

Անձնագեղ, ոյ a.beau, gentil, joli, charmant, bien fait.

Անձնագովդ, qui fait l'éloge de sa personne, vantard, présomptueux, fanfaron ; — լինել, se louer, s'applaudir, se préconiser, s'appliquer des éloges.

ԱնձնագովուԹիւն s. louange qu'on se donne à soi-même, vanterie, fatuité.

Անձնազոհ a. qui se sacrifie ; s. sacrifice de soi-même.

Անձնակամ՛, աց a. maître de sa volonté, indépendant; volontaire, libre; volontaire, capricieux, présomptueux, fier; — կաւքօք, adv. volontairement, volontiers, de bon gré.

Անձնական a. personnel , propre.

ԱնձնաքյաՏ a. content de soi-même, présomptueux.

ԱնձնաքյաՏուԹիւն s. contentement de soi-même, présomption, fatuité.

Անձնաւքատն a. qui trahit, qui livre soi-même ; — լինել, se trahir, se livrer.

Անձնանախատ a. quiinsulte

soi-même ; — լինել, s'insulter.

Անձնանուէր a. dévoué.

1աւնուիրումն s. dévouement.

Անձնանաք), ա^ s. garde du

corps ; a. réservé, circonspect ;

— լինել, se garder, se ménager, se réserver, être réservé, être ou se tenir sur ses gardes.

Անձնապահապետ S. Capitaine des gardes du corps, commandant de la garde d'un prince.

Անձնապանծ a. vantard , fanfaron, glorieux; — լինել, se vanter, se glorifier.

Անձնապաշտ a. qui adore soi-même, trop attaché à soimême, égoïste.

vn. se sauver, s'échapper, l'échapper belle.

Անձնաււէլւ a. qui aime sa personne, qui a de l'amourpropre; — լինել, aimer sa personne, avoir de l'amourpropre.

ԱնձնասիոուԹիւն s. amourpropre, amour de soi-même.

Անձնասպան, աց a. Suicide,

qui se tue soi-même.

ԱնձնասպանուԹիւն S. SUÎ-

cide, action de se tuer.

Անձնատէր a. maître de luimême, indépendant.

Անձնատուր a. qui se rend, qui se livre ; livré , adonné ;

— լինել, se rendre ; se livrer, s'adonner, s'abandonner.

Անձնաւոր, աց a. personnel.

Անձնաւորես՞, եցի va. personnifier.

Անձնաւոլւիւք, եցայ VU. S8

personnifier.

ԱնձնաւոլաւԹիւն S. perSOJV

nalité.

Անձն գի cp a. qui cherche ïes aises, égoïste ; aisé, confortable, commode; ըստ անձնգիւրի, adv. selon ses aises, à son aise.

ՍնձնգիւրուԹիւն s. l'action de chercher ses aises ; aises , commodité, le confortable.

Անձնեայ, Անձնե.լ a. fort, grand , membru , de haute taille, d'une belle grandeur.

va. chercher ses aises , son intérêt ; choisir parmi les hommes.

Անձնիշխան, աց a. qui est

maître de soi, qui a son libre arbitre, libre, indépendant.

Անձն իշխանաբար adv. librement, de sa propre volonté.

Անձն իշխան ական a. libre,

absolu, indépendant.

ԱնձնիշխանուԹիւն s. libre arbitre , libre volonté , indépendance.

ԱնձնյարգուԹիւն s. estime de soi, présomption.

Անձնուրաց a. qui a de l'abnégation ; — այր, homme d'abnégation.

ԱնձնուրացուԹիւն s. abnégation.

Անձուկ, ձկի, ձկոյ a. étroit, resserré ; difficile , pénible ; s. lieu étroit, détroit, défilé; gêne, embarras; յանձուկ արկանել, mettre à l'étroit, dans l'embarras, réduire à l'extrémité, gêner.

s. désir, souhait , envie ; — ունել, désirer, souhaiter, envier.

Անձրեւ, ի, ոյ, աց S. pluie ; — արտասուաց , pluie de

larmes; — իշանել, pleuvoir, tomber de la pluie; յորգ— , pluie à verse.

Անձրեւաբախ a. battu par la pluie.

Անձրեւաբեր a. qui amène la pluie, pluvieux.

ԱնձրեւաԹաց a. mouillé , trempé par la pluie.

Անձրեւա&ին a. qui engendre la pluie, pluvieux.

Անձրեւածք s. pluie d'orage, ondée, averse.

Անձրեւակ s. petite pluîe.

Անձրեւային a. pluvieux.

Անձրեւայոյգ a. pluvieux.

ԱնձրեւաշիԹք s. pi. gouttes de pluie.

Անձրեւաչուր s. eau pluviale, eau de pluie.

ԱնձոեւեւՐ, եցի va. faire pleuvoir; vn. pleuvoir; անձ-

րեւէ , il pleut ; յորգա()ոս անձ-

րեւէ, il pleut à verse, il pleut

fort; անձրեւեաց, il a plu.

Անձրուկ s. anchois.

ԱՆՃաք) a. inconvenant, déplacé, indécent, étrange, absurde; անՅաք)ս, adv. d'une manière inconvenante, mal à propos, étrangement, absurdement, à tort, hors de propos, gauchement.

- es -

Անճաճանչ a. sans éclat, sombre.

Անճանաչելի a. méconnaissable.

Անճանապարհ. SaUSTOUte,

sans chemin, impraticable.

Անճաշակ a. dont on n'a point goûté; qu'on ne peut goûter ; qui est à jeun ; qui n'a point goûté.

Անճառ., ից a. ineffable, inexprimable, indicible.

Անճառ ագայ13^. sansrayon, sans éclat.

Անճառահրաշ a. ineffable, merveilleux.

Անճաո ուԹիւն S. ineffa-

bilité.

Անճար, Անճարակ a. incapable, maladroit; irrémédiable, irréparable.

Անճետ a. sans postérité ;

Անճիտեմ՛, եցի va. exterminer, éteindre la postérité, la race.

incompressible.

Անճոդոպրելի a. dont on ne peut se débarrasser, inévitable.

Ան ճ n ռն ի a . m on s tr u eux , vilain, mal fait, absurde, ridicule.

Անճոռ-նուԹիւն s. monstruosité, absurdité.

Անմա!), ից a. immortel;

— լինել, être, devenir — .

Անմ՛ահական a. immortel ;

— ճաշակ, ambroisie.

Անմահանամ՝, ացայ vn. Տ6

rendre immortel , s'immortaliser.

Անմահարար a. qui fait ou

rend immortel.

rendre immortel , immortaliser.

Անմ՚ա էականա ցու. a. immortel.

Անմ՚այյուԹիւն s. immortalité.

Անմ՛այր a. qui n'a point de mère, sans mère.

Անմ՛աշ a. qui ne s'use pas.

Անմասն a. qui n'a point de part à, privé, exempt.

inaccessible, inabordable.

va. dépeupler, rendre inhabitable, désert.

Անմար գի a. dépeuplé, inhabité, désert, désolé ; inhumain, sauvage , brutal , insociable ; grossier, impoli; — կացուցանել, յ — գնել, dépeupler, réduire en désert, désoler.

dépeuplé , devenir inhabité , désert.

Անմ՚արգուԹիւն s. dépeuplement , dépopulation , désolation; inhumanité, brutalité; grossièreté, impolitesse.

ԱնւՐայւԹ a. impossible ; — է, il est impossible.

Աճ մար մին, մնոց, Ս.*Լ iTtu ր tf-

1յաւոր a. incorporel, sanseorps.

Անմարս a. indigeste.

ԱնմարսուԹիւն s. indigestion.

Անմար m a. sans combat; inexpugnable, invincible.

Անմաքուր a. impur, immonde, malpropre, sale.

Անւքաքրապէս adv. impurement, d'une manière impure.

ԱնւքաքրուԹիւԼ s. impureté, malpropreté, saleté.

Անմեծար a. sans respect, déshonoré, flétri, vil".

Անմեծարգի a. qui n'aime point les honneurs, qui manque d'ambition.

ԱնմեծալւգուԹիւնտ. manque d'ambition , indifférence pour les honneurs.

ԱնմեձարուԹիւ՚ն s. manque de respect; — ք)իւրոց, inhospitalité.

Անմեդ, աց a. innocent.

Անմեղս , Անմեղաբար adv.

sans pécher, innocemment.

Անմեղադիր աօնեմ՝ va. ex-

cuser, justifier; — գանձն, s'excuser, se justifier.

Անմեղադրելի a. excusable, irrépréhensible.

ԱնմեղագրուԹիւնտ. exCUSC Անմեղանամ՛, ացայ Vn. être,

devenir innocent.

Անմեղանչական a. incapable de pécher, impeccable; innocent.

Անմեղացուցանեւք, ուցի va.

innocenter, déclarer innocent, absoudre.

Անմեղկելի a. qui ne se relâche point, constant.

ԱնմեւլկուԹիւն s. l'action de ne pas se relâcher, constance.

ԱնմեղուԹին s. innocence.

Անմեռուկ s. pourpier.

Ան մերձ ական a. inséparable, inamovible.

Անմերձենալի a. dont on ne peut approcher, inaccessible, inabordable.

Անմի աո.նեւՐ va. ne pas laisser un seul, exterminer.

Անմիաբա՛ն a. qui ne s'accorde pas , qui est en désaccord , en dissidence, dissident ; — լինել, ne pas s'accorder, être en désaccord, en dissidence, différer d'avis.

Անմիաբանու^իւն s. discorde, dissension, désunion, désaccord, dissidence, mésintelligence; — ձայնի, discordance, dissonance.

Անմիջական a. immédiat.

Անմիչապէս adv. immédiatement.

Անմիջնորգ a. qui n'a pas de médiateur ; adv. sans médiateur.

Անմիս a. sans chair; sans viande.

Անմի m, մՆւի, աց, ից a. insensé, sot, bêta, niais, nigaud.

ԱնմիյիԹար a. privé de

consolation, désolé; inconsolable; adv. sans consolation, ineonsolablement.

Սձ մշակելի a. qu'on ne peut cultiver.

Անմոլար, Անմոլոր, աց, ng

a. infaillible; — աստեղք, étoiles fixes; adv. sans erreur, infailliblement.

ԱնւքոլորուԹիւՆ S. impossibilité de s'égarer, infaillibilité.

Անմոռաց a. qui n'oublie point; qu'on ne peut oublier; qui n'est pas oublié.

Անմոռանալի a. qu'on ne peut oublier.

Անմոռաց ուԹիւն S. l'action

de ne pas oublier, souvenir éternel.

Անմոսլ, ւքդից a. non dressé, indompté ; indomptable.

Անմուտ a. où on ne peut entrer, impénétrable, inaccessible ; sans couchant, qui ne se couche pas.

Անւքուրուս a. sans barbe, imberbe.

qui ne crie pas; sans crier.

Անմտաբար adv. sottement, bêtement, comme un insensé.

Ան մ՛տա դիր a. inattentif, inappliqué, distrait.

Անւքտ ա դրուԹյււն s. inattention, inapplication.

Անմտանաս", tu ց այ vn. être,

devenir insensé, fou. sot, être dépourvu de sens, perdre l'esprit, agir follement.

ԱնմտուԹփւն s, folie, bêtise, sottise, niaiserie, étourderie.

Անյագ, աց a. insatïable,| avide ; qui n'est pas rassasié.

Ան i iu գ -, Անյ ա գ ա թ ա ր a d V .

insatiablement, avidement; — | ուտել, manger avec avidité.

ԱնյագուԹիւն s. insafiabi-l 1 il é , avidité.

invincible, insurmontable.

Անյայտ, ից a. qui n'est pas I évident , indistinct , obscur, caché: apocryphe; — ւինել, | disparaître; — առնել, faire disparaître.

Թիւն s. invisibilité, obscurité.

Անյանգ a. sans rime.

Անյապւալ a. qui ne met pas de retard, prompt, expéditif ; adv. sans délai, promptement, sans retard.

Անյաջուլ a. qui ne réussit pas, défavorable, funeste.

Անյ ա ջ ո գա կ a . inhabile .

maladroit, malhabile.

Անյ ա £n դակու Թի ւն s. inhabileté, maladresse.

ԱնյաշոդուԹիւն s. manque de réussite, mauvais succès, insuccès.

Անյատու^. impropre.

Անյ ար դար a. qui n'est pas arrangé, ajusté ou paré.

ԱնյարիրՅ. qui ne peut se lever, se relever, se tenir debout; dont on ne peut se lever, se relever; peureux, découragé.

est sans espoir, désespéré, qui n'espère plus, qui n'a rien à espérer ; désespérant ; inespéré ; adv, sans espoir, contre tout espoir; — լինել, être sans espoir, être désespéré, désespérer, perdre l'espoir, tout espoir; — առնել, désespérer, mettre au désespoir, faire perdre l'espérance.

désespéré, inespéré.

ԱնյուսուԹիւն s. manque d'espoir, désespoir.

դաւոր a. qui n'est pas composé, simple; inarticulé, incomplexe, incohérent.

Անյօ^այւ a. qui n'a pas envie, mal disposé, qui n'est pas enclin; involontaire, forcé.

Աննախանձ a. exempt d'envie ; libéral, généreux, abondant; adv. sans envie ; généreusement, abondamment.

Անն ա [սան û ա ւո nn ւԹի ւն , Ան*

նախանօուԹիւն s. absence de tout sentiment d'envie.

Անն են գ a . exempt de fraude, candide, sincère, naïf, ingénu, loyal; adv. sans fraude, sincèrement, loyalement.

Աննենգու-Թիէն s. candeursincérité, loyauté.

Աննեցուկ a. sans apç^ii.

Աններելի a. impardonnable*

Աննիազ a. à qui rien ne manque, qui n'a besoin de rien,

Անյարկ a. sans toit; sans Teu ni lieu, sans asile; adv.

sans abri, à découvert.

Անյարւքար a. mal assorti , qui n'est point d'accord, disproportionné , inconvenant , déplacé, incommode.

Անյաւ a. infini, interminable.

դուկ a. qui n'est point versatile , immuable, invariable, inflexible, ferme, constant.

Այեոկուանալի a. qui n'est pas douteux, indubitable.

Անյիշասսո a. qui oublie facilement le mal reçu, qui n'a point de rancune.

ԱնյիշաչարուԹիւն S. Oubli

du mal reçu, amnistie.

Անյիշաւոակ, Անհիշատակելի a. dont on ne fait pas mention, dont on ne se souvient pas, immémorable, immémorial, sans mémoire, sans aucun souvenir.

ԱնյիշաւոակուԹիւն S. Oubli dll passé , Oubli ; — մեղա g ,

pardon ; — եոախտեաց, ingratitude.

ԱնյիշողուԹիւն s. manque de mémoire ; V. Անյիշատա-

Անյուլդուլգ a. inébranlable, ferme, constant; adv. inébranlablement. fermement.

Անյոյզ a. qu'on ne peut rechercher, inscrutable.

Անյոյս, յուսից, uig H. qiîl

a. immatériel.

Ասն կար a. qui n'est pas peint; qui n'est pas formé.

Աննկարագրելի a. indescriptible.

Աննկուն a. invincible, indomptable, insurmontable.

ԱննւՐան, ի g a. dissemblable, nonparejl, inimitable, incomparable ; — է յոյժ նոցա, il n'a rien de commun avec eux.

ԱննւՐանուԹիւն s. dissemblance.

Աննման, ից a. gui ne porte point de signe, qui n'est marqué d'aucune marque ; insignifiant, sans importance : — վարել կեանս, mener une vie obscure, vivre dans l'obscurité.

Աննշմարելի a. impercevable, imperceptible.

ԱննչոյլՅ. sans éclat, impénétrable, sombre, obscur.

Աննոր ոգելի a. qu'on ne peut renouveler, indéformable.

Աննուազ a. qui ne diminue pas, qui n'est pas diminué.

Աննուադ^. qui ne diminue, ne s'éclipse pas, inextinguible.

Աննուա-a a. indomptable, indompté.

Աննուէր , n լիրա g a. qui

n'offre rien; qui n'est pas offert; implacable, inexorable, inflexible, cruel.

Աննուիրական a. qui n'est pas sacré, profane.

Անշաք), ից a. sans profit .

inutile, qui n'est bon à rien; qui ne gagne rien.

Անշահախնդիր a. désintéressé .

Անշաղախն գրուԹիւն s. désintéressement.

Անշաք)ասէր a. désintéressé.

Անշաք)ասիրուԹիւՆ s. désintéressement.

Ան-աք)ուԹիւն s. manque de gain, inutilité.

Անշաղախ a. qui n'est jîas souillé, pur.

Անշայեկան a. inutile.

Անշարժ, ից a. immobile; adv. d'une manière immobile.

ԱնշարԺուԹիւն s. immobilité."

Անշեգ a. qui ne penche d'aucun côté, droit.

Անշէն a. inhabité, désert.

Անշէչ a. qu'on ne peut éteindre, inextinguible; adv.

sans éteindre, d'une manière inextinguible.

Անշնորհ, ա g a. qui manque de grâce, disgracieux, mal fait:

ingrat : — առնել գոք , ne pas

remercier qn., ne pas savoir gré à qn. ; յանշնորցս adv.

sans grâce, d'une manière inconvenante.

Անշնորհակալ, Անշնորքսսկալու, աց a. ingrat ; — լիՆել

երեւել առ. ոք , être ingrat envers qn. : — մտօք, avec ingratitude.

Անշնորք^ակալուԹիւն s. ingratitude.

Ան շնչական a. sans respiration, expiré.

Անշնչանամ՛ , ացայ va. expirer ; s'asphyxier.

Անշնչացեալ a. asphyxié.

asphyxier.

ԱնշնչուԹիւն s. perte de la respiration; asphyxie.

Անշշուկ, Անշշունջ a. qui ne crie pas , qui ne fait aucun bruit ; adv. sans cri , sans bruit, en silence; — լո ուԹիւն, profond silence.

Անշունչ, շնչից, ng a. Sans

respiration, sans vie, inanimé.

Անշուշտ a. certain, sûr, assuré, inévitable ; adv. certes, certainement, sûrement, assurément, sans doute.

Անշուք a. sans honneur, sans gloire, obscur; vil, mesquin , sans ornement, simple ; — վարել կենցաղ, mener une vie obscure.

ԱնշփոԹ, ից a. qui n'est pas ou ne peut être confondu, qui n'a rien de confus, distinct; imperturbable, calme, paisible; adv. sans contusion, distinctement; imperturbablement, paisiblement.

ԱնշւիոԹու»[ււն s. l'action de ne pas être confondu, distinction; imperturbabilité, calme.

Անշքանամ՛, tu g այ vn. être

sans gloire, être déshonoré; perdre son éclat, sa beauté, se flétrir; s'avilir, s'obscurcir.

faire perdre la gloire, l'éclat, îa beauté, défigurer; déshonorer, flétrir, obscurcir.

ԱՈյշքուԹԷւմն s* vie sans

gloire, obscurité; déshonneur, avilissement, décadence; laideur.

Անշօշափելի a. impalpable.

Անոլորտ a. illimité, indéfini, infini.

Անոխակալ, աց a. qui n'a

point de rancune. ..

ԱնոխակալուԹիւն s. absence de toute rancune.

Անողորկ a. raboteux, inégal, non uni, non poli.

ԱնողորւՐ, ի g a. impitoyable, qui est sans pitié, cruel, inhumain.

adv. impitoyablement , sans pitié , cruellement.

մուԹիւն s. manque de pitié, cruauté, inhumanité.

Անողոք, Անողոքելի a. implacable , inflexible , inexorable.

ԱնոՏ a. sans style, sans ordre, confus; — u իմն, pêlemêle, en termes vagues.

ԱնոյԺ a. qui n'a pas de force, faible.

Անոյշ, նուշի, ուշունք, ուշից a. doux, suave; mus. dolce ; քյոտ անուշից, parfum, douces senteurs.

Անոյշք, շից s. douceur, agrément, suavité.

Անոսլայ, ից a. rustre, grossier, impoli, brutal.

Անոտն a. sans pieds, apode ; յանոտից aclv. aux pieds , du côté des pieds.

Ան ոտնաձայն աո նեւք Va. ne

pas faire de bruit avec les pieds.

Անորգի , դւոյ > դեա9 ^r* Անզաւակ ; — մեո անել, mourir

sans enfants.

Սն որդիս", եցայ vn. rester sans enfants, perdre ses enfants.

Անnpիշa. indéfini, indéterminé, indistinct, indécis; indifférent ; inséparable ; adv.

indéfiniment, indistinctement; inséparablement.

ԱնոոոշուԹիւն s. indétermination, indislinction.

Անուաձեւ, ի a. semblable à une roue.

Անուանադիր a. celui qui impose un nom.

Անուանա գրես՞, եցի va. imposer un nom, dénommer.

ԱնուանադրուԹիւն S. imposition de nom.

Անոււսեակիո a. qui porte le nom, dont on porte le nom ; renommé, célèbre ; s. patron, patronne (saint ou sainte).

Անուանա կից a. qui porte le même nom, homonyme.

ԱնուանակոչուԹիւն S. déllO^

mination; nomenclature.

Անուանակօյիւք , ցեցայ Vn.

porter, avoir le même nom.

ԱնուանակցուԹիւն S. Conformité de nom , homonymie.

Անոէւսնայատ a. qui a plusieurs noms.

Անուանարկ, uig a. dKTàtïïé,

discrédité, infâme.

աւուանաոկուԹիւն s, diffamation, discrédit.

Ան n ւա՚ե ա լի n խ n ւԹի ւն s . changement de nom, métonymie.

Սձոււսնեալ^. nommé, surnommé, intitulé; de nom, soi-disant.

Անուսւ՚սեւք, եցի va. nommer, appeler, donner le nom de; intituler, surnommer.

Անուանի, նեաց a. renommé, célèbre, illustre ; — ւինել, se rendre célèbre, s'illustrer.

Անուանիււ, նեցայ Vn. Se

nommer, être nommé , s'intituler.

Անօւս/Սումն s. nomination

Անուաւոր, աց a. qui a des roues, à roues.

ԱնուԹ, նՕի, Թոյ, Թոց s. aisselle.

Ան ուղիղ a. qui n'est pas droit; indirect.

Անուղղակի a. indirectement.

Անոււլդայ , ի g a. qu'on ne

peut dresser, incorrigible, indisciplinable.

s. nom; renom, renommée; nom, titre; gram. nom, substantif; խոոէն —, nommé Corène, de nom Corène; յանուանէ, nominativement, nommément, par son nom; j—

նորա՝ իւր, en ՏՕՈ ՈՕՈ1 ; j— •

իւք, en mon nom ; այս —, leî un tel; — չար գ^ել իվեու#| ուրուդ, diffamer, dénigrer c

առ՛նել իւը —, se faire un nom, se signaler; առնել — ■ քաչու- Թեան, se faire un renom de bravoure, se signaler; յատուկ

—, nom propre; — մեծարա-

1ւաց՝ շքոյ, litre.

Անունգ առնես՞ va. détruire le nom , la race.

Անուշագիր a. inattentif, inappliqué.

Անուշադր s. sel ammoniac.

ԱնուշագրուԹիւն s. inattention, inapplication.

Անուշակ a. doux, doucereux, suave.

յ.ն ri ւ<չա?)ամ\ , Քաղցրանա մ.

Անուշահոտ a. qui sent bon, odorant, odoriférant.

Անուշահոտեմ, եցի va. parfumer, embaumer.

Անուշա()ոտխք , եցւսյ Vil.

lentirbon, répandre une bonne odeur, se parfumer.

Անուշաք)ոտուԹիւե S. bonne

odeur, parfum.

Անուշանամ՛, ացայ Vn. s'a-

doucir, être ou devenir doux.

Անուշարար a. qui rend doux; s. confiseur.

ԱնուշարսւրուԹիւն S. COnfi-

aerie.

ուշէոք, եյյի va. adoucir, radoucir, ren Ire doux : — «լերկս՛ զձանձրոյԹ, adoucir le travail, l'ennui.

ԱնուշուԹիւն s. douceur; douce saveur ou odeur, suavité.

սմանց a. quin'estpas instruit, ignorant.

ԱնուսումնուԹիւն s. ignorance.

Անուտհլի a. immangeable, qui n'est pas mangeable.

Անուր, անրոց S. COllieP,

carcan, anneau.

Անուրեք a. qui n'a ni feu ni lieu, qui n'a point d'habitalion.

Անուրջք, նրշոց, ից S. pi.

songe, rêve, rêverie.

Անոք a. qui n'a personne pour aider, abandonné, délaissé.

Անչար a. qui n'est pas méchant, bon.

ԱնչարուՕիւն s. absence de toute méchanceté, bonté.

qui est exempt de torture, impassible.

ԱնչարչարուԹիւն s. impassibilité.

Անչափ, ից a. sans mesure, démesuré , immense , infini , extrême, immodéré, outré, outre mesure, excessif, exorbitant; — յանչափն ձգտիլ, outrer.

Անչափ, յանչափս adv. San»

mesure, infiniment, à l'infini, immodérément, à l'excès, immensément, excessivement, extrêmement, d'une manière exorbitante, à outrance, par trop.

Ան չափակցումի ւն s. manque de symétrie , disproportion «.

Անչավյաք)աս, ից a. qui n'a

pas atteint l'âge de puberté, impubère.

Անչաւի աբասու Սի lu s. im-

p liberté.

Ան չա փ n ւԹի ւե s . immensité , infinité; excès.

Ան պակաս a. auquel ne manque rien , complet ; qui ne manque pas . inépuisable ; ad y. sans manquer, continuellement, sans cesse.

Անպակաս ուԹիւն s. continuité, perpétuité.

Uïmjuil)uil| a. sans gardien.

Ան պա քսակիս", bcjiuj vri. éviter, s'esquiver, s'éloigner.

Անպա})պանաթաո adv. SailS

être gardé ; sans précaution , imprudemment.

ԱնպաքյպանուԹիւն s. prévarication, inobservation, infraction.

Անպաճոյճ , -Տուճից a. Sans

parure , sans recherche , sans coquetterie, simple.

Անպայման a. immense, excessif, extrême; adv. immensément, extrêmement; sans condition, à discrétion.

Անպաշտօն a. sans emploi, sans place; — [ինել մնալ, être sans place, rester sans emploi, être sur le pavé.

Ան պա տ ա u իյ ան ի a . SailS

réponse ; — առնել, confondre.

Անպատեհ, ից a. inconvenant , inconvenable , inopportun , déplacé , indécent , absurde, inconséquent; — Է, il est inconvenant.

ԱՆպատեքյուԹիւն s. ineon»

venance, disconvenance, indécence, inconvénient, absurdité , inconséquence ; յ— իջա-

tomber dans l'absurde.

Անպատեոագւքասէո a. qui

n'aime pas la guerre, pacifique.

Անպատժեււ, եցի\՚ո. enlever sa punition, ne pas punir.

Անպատիժ a. impuni , sans punition; adv. impunément, sans être puni.

Ան պա տ ժո ւԹի ւե S . hiip unité .

Անպատիր a. qui ne trompe pas, juste; qu'on ne peut tromper, infaillible.

a. sans honneur, déshonoré, déshonorant; — դոաւք, fausse monnaie.

Անպատկառ, ից a. qui n'a

pas de pudeur, de respect, irrévérend; — բանք, propos irrespectueux; adv. sans pudeur, sans respect.

Անպատկաո֊ուԹիւն s. manque de pudeur, de respect, irrévérence, impudence.

Անպատկեր a. sans image.

Անպատճառ a. sans cause, sans motif; adv. absolument.

Անպատոսես , եցի Va. dés-

honorer.

Անպատում1 a. inénarrable, ineffable.

ԱնպատուուԹիւՆ S. dés-

honneur.

Անպատսպարան a. sans refuge, sans appui, délaissé, abandonné.

Անպատրաստ, ից Ց.ՈՕՈ préparé , յանպատրաստից adv.

sans aucune préparation ou préparalif, au dépourvu, à l'improviste; — խօսել, parler d'abondance, sans préparation.

ԱնպատրաստուԹիւն S. défaut de préparation, d'apprêt.

Անպատրուակ a. ՈՕՈ VOilé,

sans voile, nu, découvert, sans déguisement.

ԱնպարագրուԹիւն g. im-

mensité, infinité.

Ան պարապ a. qui n'a point de loisir, occupé, affairé.

ՍապարապուԹիւՆ s. manque de loisir, occupation.

ՍապարԷւսպ a. sans muraille, sans fortification.

•Անպարծ a. sans jactance, modeste.

ԱնպարծուԹիւն s. manque de jactance, modestie.

Անպարկեշտ, ից a. immodeste, indécent, immoral.

ԱնպարկեշտուԹիւն s. immodestie, indécence.

ՄԱպարոյր a. non circonscrit, non défini, sans fin, sans limites ou bornes.

Անպարսաւ a. irréprochable, irrépréhensible.

Անպարտ, ից a. qui n'est

point coupable, innocent; inconvenant, déplacé, indécent;

— առնել կացուցանել, déclarer innocent, libérer.

Անպարտ ական a. qui Ո՚6*է

point coupable, innocent.

Անպարտելի a. invincible ;

մնայր —, le combat de deux côtés restait indécis.

ԱնպարտուԹիւն S. l'action

de ne pas être coupable, innocence.

ԱնպերՏասԷր a. ennemi de

tout faste.

Անպէտ, Անպիտան a. dont

on ne t'ait ou ne peut faire aucun usage , inutile ; rejeté , mauvais, méchant; — աո֊նել, mettre hors d'usage, rendre

inutile; յանպէտ, յանպէտս

adv. inutilement; — ծախել,

dépenser ֊ .

Անպիտանանամ՛, ացայ Vn.

n'être bon à rien, être, devenir inutile, être rejeté, mis au rebut, se gâter.

Անպիտանացուցանես", ցուցի va. rendre inutile, mettre hors d'usage, gâter, détruire, abîmer.

ԱնպիտանուԹիւե S. le ՈՕՈ-

usage d'une chose, l'impossibilité de s'en servir ; inutilité.

աւպիւոոյք, ոյէւց 3. pi. choses

inutiles.

Անպգտոր a. qui n'est pas trouble, limpide, clair.

Անպսակ a. sans couronne.

Անսյտւլսւբեր a. qui ne՜ produit pas de fruits, infructueux, infertile.

պադուՏՅիւն s. infructuosité, infertilité, infécondité, stérilité.

Անպտուղ a. sans fruits.

Անչան a. qui ne se donne pas beaucoup de peine ; aisé , facile; adv. sans peine, aisément.

Անջատ a. séparé, détaché; — Թիլ, nombre abstrait.

Անջատես", իցի va. séparer, détacher, disjoindre.

Անջատիս՞, եցայ \'Ո. Se séparer, se détacher.

ազատումն s. séparation, détachement.

Անջինջ a. ineffaçable ; malpropre, sale.

Անշնչելի a. ineffaçable.

Անջուր a. sans eau, anhydre.

a.qui manque d'eau* sec* aride.

Անդելի a. ineffaçable, indélébile.

Անջրպետ , աց* ից s. intervalle, espace, interstice.

Անջրպետես", եցի va. passer entre, séparer, retrancher, espacer, barrer, éloigner.

ԱնշրպետուԹիւն s. intervalle , espace , séparation , retranchement; différence.

կան, աց a; indéfini , illimité, sans bornes, infini, immense; indéfinissable.

Անսաքյս°անո?-Թիւն S. iot-

mensité, infinité.

vn. écouter, prêter l'oreille àt exaucer; obéir, être docile à, consentir, se soumettre, se résigner, suivre, céder, permettre ; attendre, attendre patiemment, supporter.

a. qui ne glisse pas , non glissant* qui ne bronche pas, qui ne fait pas de faux pas ; infaillible, sûr, suivi, exacte

ԱնսայԹաքուԹիւն s* exactitude.

Անսանձ a. débridé, saîis bride, sans frein; effréné, sans retenue; indomptable, indompté.

inébranlable, ferme.

indomptable , indompté * fougueux, furieux ; insubordonné, indocile , intraitable , téméraire, insolent, rétif, désobéissant;

Անսաստես", եցի vn. désobéir, contredire, résister;

ԱնսաստուԹիւն S. insubordination, désobéissance, insolence, témérité.

Անսեդան a. sans table.

Անսերմն a. sans semence; sans progéniture, stérile; adv.

sans semer.

ա՛ս էր à. sans amour, sans affeetion.

Անսիոելի a. qui n'a point d'amants, d'amis; antipathique.

Օիւն s. manque d'amour, d'affection, antipathie.

Ա' սիրտ a. sans cœur.

Անսխալ a. sans faute; infaillible.

ԱնսխալուԹիւՆ s. infaillibilité.

Մն սկզբնաբար adv. Sans

commencement.

Ան սկզբնական a. qui n'a pas eu, qui n'a point de commencement.

Անսկզբնակից a. coéternel.

ԱնսկզբնուԹիւն s. manque de commencement, éternité.

qui n'a point de commencement, éternel ; sans principes, sans fondement, vain, frivole.

Անսովոր a. non accoutumé, inaccoutumé, qui n'a pas l'habitude de ; inusité ; extraordinaire, hors ligne.

Անսուադ a. qui n'a pas mangé* qui est à jeun; adv.

sans manger, à jeun.

ԱնսուաղուԹիւն S. absU-

aence, jeûne.

Անսուգ a. exempt de deuil ; dont on ne porte pas le deuil ; adv. sans deuil.

Անսուտ, ստից a. qui ne ment pas, qui ne saurait men tir ; qui n'est pas faux , vrai.

Անսուրբ, սրբոց a. qui n'est

impur, immonde,

pas sam, profane.

Անսպառելի a, inépuisable, intarissable.

Անս տացու ած, ից a. qui Ո0

possède rien, qui est sans biens, sans propriétés.

ստացուԹիւն s. non-possession, manque de biens.

կան a. incréé.

Անստին a. sans mamelles.

Անստոյգ a. incertain.

ԱնստուգուԹիւն s. ineerlî* tude.

Անստուեր, աց a. sans ombre ; plein d'éclat, lumineux.

ԱնստուԹիւն s. absence de tout mensonge, véracité.

ԱնսրբուԹիւե 8. impureté, incontinence.

ԱնսրտնուԹիւն s. l'action de ne pas se fâcher, mansuétude.

Անվաղ a. qui ne sauta pas, immobile.

նական a. sans fin, éternel.

Անվաճառ a. qui ne se vend pas, invendable; non vendu.

Անվայել a. indécent, inconvenant, vilain.

disgracié, difforme, laid.

Անվայել m Թիւն s. indécence, inconvenance; difformité, laideur.

Անվան, Անվանելի a. qui ne peut être repoussé, inexpugnable.

Անվաստակ a. infatigable; qui ne veut pas travailler ou se fatiguer, désœuvré, paresseux ; adv. sans se fatiguer, travailler .

Անվար a. inculte, non labouré.

Անվարժ, ի g a. qui n'est pas habitué ou exercé, inexercé, inexpérimenté, novice, nouveau.

ԱնվարԺուԹիւն s.impéritie, inexpérience.

Անվարձ a. qui n'a point de salaire, de récompense; adv.

sans salaire, sans récompense.

invalide, nul, non avenu, non authentique, illégitime ; — աո նել, invalider, rendre invalide, nul.

վաւերուԹիւն s. invalidité^ nullité, illégitimité.

Անվեհեր a. intrépide; adv.

intrépidement.

ԱնվեքյերոսԹիւն s. intrépidité.

Ան վերա կա ց ու a. qui n'a pas d'inspecteur, de chef.

Անվերնագիր a. sans titre, sans inscription.

Անվէր a.quin'estpasblessé, sans plaie ; invulnérable.

ԱնվԹար a. inviolable, intact, entier, inaltérable, incorruptible , sûr, infaillible ,

intègre, exact, parfait, sans danger, sain et sauf, solide, ferme, inébranlable ; adv. inviolablement , sans danger, sûrement, fermement, infailliblement, exactement, tout entier.

Անվիշտ a. qui n'a pas de peine, qui n'a rien à souffrir; qui ne souffre pas, impassible ; adv. sans peine, sans souffrance.

Անվկայ a. sans témoins.

Անփկանգ a. inexpugnable, invincible , inattaquable , à toute épreuve.

Անվթար a. non payé.

Անվնաս a. qui ne nuit pas, inoffensif, innocent ; exempt de dommage , non endommagé , sain et sauf; adv. sans dommage, sain et sauf;

Անվնասակար a. qui n'est pas pernicieux ou préjudiciable, innocent.

ԱնվնասուԹիւն s. qualité de ce qui ne peut nuire, absence de tout dommage.

ԱնվշտուԹիւն s. absence de souffrance; impassibilité.

Անվստաք) a. défiant, méfiant; — լինել, se défier, se méfier de.

mérite aucune confiance.

Անվստա1)ուԹիւն s. défiance, méfiance.

Անվտանգ a. exempt de danger, sain et sauf; adv. sans danger, sain et sauf; — l)uiսանեյ , arriver sans dangê*.

sans accident, arriver à bon port.

Աձւխւիտ a. qui n'est pas

maigre ou cbétif.

ԱնվրէԺխնդիր a. qui ne se venge pas, qui n'est pas vindicatif.

Անվրէպ a. infaillible, immanquable, exact, ponctuel, sûr, certain, assuré ; adv. sans faute, infailliblement, immanquablement, ponctuellement, sûrement, exactement, assurément, certainement.

ԱնվրիպուԹիւն s. infaillibilité, sûreté.

տուկ a. qui n'est pas ennuyeux, fastidieux ou importun, agréable, aisé; adv. sans ennui, sans ennuyer.

Անտանելի a. insupportable, intolérable; qu'on ne peut porter.

UWmifni^a.sanshumidité, sec.

Անտաշ, ից a. non dégrossi ou raboté, brut.

Անտառ., աց S. forêt , bois ;

նսեւքաստուեո — , sombre forêt.

Անտառախիտ a. rempli, couvert de forêts, plein de bois, boisé; touffu, épais; — նիզակք, piques hérissées.

Անտառակ, ի S. bocage ,

bosquet.

Անտաո.ային a. de bois , de forêt.

Անտաո-սւնսւյ^ո. se couvrir

de bois, devenir un bois, une forêt ; pousser trop de bois, de feuillage, devenir touffu.

Անտառասնունդ, a. élevé

dans la forêt.

Անտատան a. qui ne vacille pas, immuable, ferme.

Ան տարա կոյս a. indubitable, sûr, certain; adv. sans doute, certainement, assurément.

Անտարբեր a. indifférent.

Անտարբերարար adv. indifféremment.

ԱնտարբերուԹիւն s. indifférence.

Անտարբ, ից. Ան տարրական a. qui n'est pas composé d'éléments, simple.

Անտեդեակ, դեկաց a. qui

n'est pas informé on renseigné, ignorant.

ԱնտեդեկուԹիւն s. manque d'information, de renseignement, impéritie, ignorance.

Անտեդի, ղեաց a. qui n'a pas de lieu, non circonscrit, immense; absurde, déplacé, inconvenant.

Անտեղիտալի a. qui ne cède pas, inflexible, dur.

ԱնտեոուԹիւն s. manque de lieu, immensité; absurdité, inconvenance, inconvénient, suite fâcheuse.

Անտենչիկ a. qui ne désire pas, qui n'aspire pas ; — աւագուԹեան, dénué d'ambition.

Անտես, ի g a. invisible, imperceptible; qui n'est pas \ա, inaperçu ; qui ne voit pas ,

aveugle; étrange, nouveau; — առնեի ne pas avoir soin, négliger, délaisser, abandonner, dédaigner; — ւինել, êire négligé, abandonné, dédaigné; s'échapper, disparaître.

Անտես արար adv. in visiblement.

ԱնտեսուԹիւն s. invisibilité, cécité; manque de soin, abandon, délaissement, négligence; — շա!)ոս, désintéressement.

Անտերեւ a. sans feuille.

ԱնտերնչուԹիւն s. manque de chef, de gouvernement, interrègne; manque de protection, abandon, délaissement.

Անտերունչ a. qui n'a point de maître , de possesseur ; qui est sans gouvernement, sans chef; sans protecteur, abandonné à soi-même, délaissé.

Անտեւական a. qui ne dure pas, inconstant.

Անտէր a. sans maître, sans possesseur.

Անտի adv. de là, delà-bas, de ce côté-là ; de l'autre côté ; a. ce, cet, cette; աստի ել — , décote et d'autre; ի&աո ոյ -— , de cet arbre; գնաց—, il partit

de là; նստան — աղբերն, ils

s'assirent de l'autre côté de la fontaine.

Անտի , իք a. ce ou celle qui est de là, de là-bas, de l'autre monde ; s. l'autre

monde , là vie future ; les I choses de l'autre monde ; [

cherchons le repos de là-bas, I de l'autre monde, de l'autre

Vie ; վայելել յանտիսն , se

jouer des choses de l'autre monde ; յ— կեանս, dans l'autre vie; — կեանք, l'éternité, la vie future.

Անտիական a. jeune, en bas âge ; jeune , enfantin , puéril.

Անտիպ a. non imprimé, inédit.

Անտիք, ոց s. bas âge.

Անտիքրիստոստ. antechrist.

Անտխեղծ f . sans défaut, sans tache, bè-u, parfait; — օրինակ, parfait exemple ; — աո աքինուԹիւն , pure vertu, une vertu accomplie.

Անտոէյս* a. de basse naissance.

ԱնտոէյւքուԹիւն s. défaut de naissance.

Անտուն a. qui n'a point de maison, qui n'a ni feu ni lieu ; adv. sans maison, sans feu ni lieu ; — լինել մնալ, être sur le pavé, n'avoir point de domicile.

Ան տրտում՛ a. qui n'a point de chagrin, qui n'est pas chagrin, joyeux; adv. sans chagrin.

Անրակ, աց s. clavicule.

Անրջական a. de songe* de rêve; — երազք, rêves, fantômes.

Անց, ի, իւ, անցք, ից S. pas-

gage, trajet; canal; passage, transition; aventure, accident, événement, fait ; traitement ; passion, envie; յանցի-adv.

en passant; uilig եւ անց առնել, passer de côté, laisser passer, abandonner, dédaigner; անց եւ դարձ աո֊նել, aller et venir, traverser, parcourir ; բազում՛ անցք անցին, il

est passé bien des événements ;

յանուրչս, j'ai bien souffert en

SOnge; 1յմ՝տուԹիւն անցից ան-

ցելոց, expérience des choses

passées; պատմէին իոեոաց որ ինչ անցք ընգ իւրեանս ան-

ցեալ էին, ils se racontaient tout ce qui leur était arrivé ;

ցնոյն անցս կրեցին, նոյն անցք անցին եւ ընգնոսա, ils eurent le même sort; անցք մեծա-

մեծք անցանեն , il arrive des choses très-considérables; այս

ւուրս անցին, tous ces faits arrivèrent dans l'espace de peu de jours.

Անցական a. passager ; transitoire.

Անցագիր , գրոյ s. passeport; — տալ, délivrer un — ;

հաստատել զ— , viser le — .

Անցանեւք, անցի, անց vn.

passer; passer, traverser; passer, aller au delà, dépasser, outre-passer, devancer, excéder , franchir ; passer outre , négliger, omettre; parcourir, énumérer; passer, se passer, périr, disparaître ; passer, se

passer, s'écouler; passer, finir, cesser; s'éteindre ; passer, être omis, oublié; passer, s'introduire, pénétrer; se passer, arriver, survenir, avoir lieu; se passer, éprouver, goûter, essayer; passer, traiter, parcourir rapidement, effleurer; passer, changer de parti, passer dans le parti contraire; — ի Թշնամին, passer à l'ennemi, déserter; — զսլատուի-

transgresser les commandements de Dieu, la loi, contrevenir aux commandements de

Dieu, à la loi; — զուխտիւ՝ ըստ ուխտ զբանիւ ըստ երգումն,

violer le contrat, un traité, sa promesse, son serment ; — զաւուրբք, avancer en âge, prendre de l'ùge, devenir vieux, vieillir; — յաշիււսրքյէ, passer de celte vie en l'autre, passer, mourir, expirer ;—օլանցանել> surpasser, exceller, l'emporter sur; f)ui տանել—, traverser,

franchir; — ըստ չափ, ըստ

սայյմնւն, excéder, oui re-passer la mesure, aller au delà ; —

f)tuupbui զբաղում՛ իւ֊իք, passer

rapidement sur beaucoup de

faits ; սակաւ ինչ — բանիւ,

dire, exposer en peu de mots.

Անցասումն a. qui ne s'emporte , ne se fâche pas , doux , calme.

Անցաւ a. qui ue cause ou n'éprouve aucune douleur, exempt de toute douleur ; adv.

sans douleur»

Անցաւոլ» է աց Ա» passant,

passager, voyageur; passager, transitoire , périssable , momentané, caduc.

Ս&ցաւուԹիւն s. manque de douleur.

*Անցնիււ, ց այ vn. V. Ան-

ցանեւՐ; ւսնդին — , passer de l'autre côté, outre ; դժուարու- Թեանց վրայէն — , passer pardessus les difficultés; վոայէն —, repasser.

Անցն ի ւր a. chacun, chaque ; personnel, individuel, propre, respectif.

Անցողական a. transitif.

Անցորգ, աց a. passant.

Անցուկ a. passant; — փուլոց, rue passante, fréquentée.

Անցումն s, action de passer, passage ; transition.

Անցուցանեմ՝, ուցի, ցո va.

passer, faire passer, faire traverser ; passer, transpercer, percer , enfoncer à travers ; emboîter, enchâsser, enlacer; enlever, ôter. détourner, éloigner; remettre, pardonner; transporter, transférer; apaiser, faire cesser, satisfaire, guérir ; violer , enfreindre ; éteindre; faire éprouver, faire souffrir, traiter bien ou mal, faire; passer le temps, la vie, vivre ; avorter, faire une fausse

COUChe; — զանց ուց անել, dépasser, surpasser, exceller; — ըն գ Թիւ, compter, dénombrer ; — զմեւլս, remettre les péchés ; չարիս — ընգ, faire du mal

à qn.; — զյյննուԹիւն իւր, pas-

ser «0Ո examen ; — վնասումն,

apaiser îa colère; — զժաւքանակն, passer le temps.

Անւիախուստ a. dont ՕՈ ne

peut échapper, qu'on ne peut fuir, inévitable.

Անփակ a. qui n'est pas

fermé, ouvert.

Անվւայտակեոտ a. qui n'est pas construit de bois.

Անփաո, ից a. sans gloire, obscur.

Անւիաո ասէր a. qui n'aime pas la gloire, qui n'est pas ambitieux, modéré.

ո ուԹԷ,ւն s. manque de gloire, Vie sans gloire , obscurité.

Անւիաո ունակ a. sans ՈՕՈ-

neur.

Ան փափուկ a. indélicat.

ԱնփափկուԹիւն s. indélicatesse.

Ան փոխանակելի a. qu'on

ne peut remplacer, échanger.

Անփոխանորդ. a. qu'on ՈՕ

peut remplacer, sans remplaçant.

ԱնվայՈ֊ a. négligent, insouciant, nonchalant, indolent;

négligé, abandonné ; — առնել,

négliger, avoir peu de soin de, ne pas se soucier de, ne pas s'occuper ou s'inquiéter de; — լինել, être négligé, abandonné.

ԱնփոյԹուԹիւՆ s. négligence , nonchalance , insouciance.

Անփորձ , ի(յ a, qui n'a pâa d'expérience, inexpérimenté, Inexercé, novice; non essayé, non éprouvé ; qui n'est pas tenté, qui est à l'abri des tentations; intact, pur.

ԱնփորձուԹիւն s. inexpérience ; manque de tentation.

Անփուտ a. qui n'est pas pourri; qui ne pourrit pas, incorruptible.

կան, Անվւովախելի a. invariable, immuable, inaltérable, ferme ; adv. invariablement immuablement.

ԱնփոփոխուԹիւն s. invariabilité, immuabilité.

ԱնվւտուԹիւն s. manque de pourriture, incorruptibilité.

Անքակ a. indestructible, indissoluble, insoluble ; inséparable.

ԱնքակուԹիւն s. indestructibilité, indissolubilité; inséparabilité.

Անքադաք a. sans ville, sans patrie.

Անքաղաքագէտ a. împO-

litique.

Անքաղաքավար a. incivil ,

impoli.

ԱնքաղաքափարուԹիւն S. incivilité, impolitesse.

Անքայլ a. sans pas, qui ne marche pas.

Անքանակ a. sans quantité, sans mesure.

ԱնքատՅ. sans moyens, sans

reaaourcea. pauvre, indigent,

Անքաւհւի a. inexpiable; ~

յանցանք, fautes irréparables.

Անքէն a. qui n'a pas de

rancune.

ԱնքԹԹելի, ԱնքԹիԹ a. qui ne clignote pas les yeux, qui fixe , qui regarde fixement , adv. sans clignoter, fixement ;

յիմն, fixer ou attacher ses yeux , ses regards sur.

Անքնին, Անքննելի a. qui ne peut être examiné, inscrutable ; non examiné.

ԱնքննուԹիւն s. inscrutabilité; manque d'examen.

ԱնքոյԹ a. sûr, assuré.

Անքուն a. qui ne s'endort pas, qui veille; vigilant; adv.

sans dormir , sans sommeil ;

— կա լ, ne pas dormir, veiller.

Անօգնական a. sans aide,

sans secours ; — Թողուլ, laisser sans aucun secours.

Անօգուտ a. inutile, désavantageux; adv. inutilement, désavantageusement.

ԱնօԹ, ոց, ից s. vase, pot, vaisseau; meuble, bagage; instrument, appareil, usten-.

sile;— ք խոհակերոցի, batterie, ustensiles de cuisine ; յ— առնուլ, emprunter; յ — տալ, prêter.

ԱնօԹի a. qui a faim; — լինեի avoir faim.

ԱնօԹուԹիւն s. faim.

Անօսր, ից a. mince, menu; clair peu serré; rare; fin;

adv. peu, très-peu. rarement.

ԱնօսրաւՐարմին a. qui a le corps mince.

Անօսրանաս0, ացայ Ml. devenir mince, fin, rare : s'amincir, se raréfier; s'amoindrir, s'atténuer: s'exténuer.

նօսրեմ՝, եցհ va. rendre mince, fin, rare; amincir, raréfier; amoindrir, atténuer; exténuer.

ԱնօսրուԹիւն s. ténuité; rareté; raréfaction; finesse.

Անօրէն, րինի, նաց a. qui

n'a pas de loi, qui vicie les lois, scélérat, impie, criminel, injuste, inique; contraire aux lois, illégal, illicite.

ԱնօրէնուԹիւՆ s. absence de toutes lois, transgression de la loi; scélératesse, iniquité, injustice, crime, péché.

Անօրինարար adv. sans lois; contre les lois, illégalement, injustement.

եցայ vn. agir contre les lois, la justice, enfreindre les lois; commettre une injustice, violer sa foi ; traiter mal qn., lui faire du tort.

aurore; ընգ աշալուրշսն adv.

au lever de 1'—, au point du jour.

Աշակերտ, աց s. élève, disciple ; écolier; étudiant; — արուեստի, apprenti.

Աշակերտաբար adv.comme un élève.

Աշակերտակից S. COndis î-

ple, camarade.

Աշակերտանոց, աց S. école.

Աշակերտասէր a. qui aime son élève, ses élèves.

Աշակերտեմ՛, եցի va. avoir pour élève, enseigner, instruire.

ԱշակերտիւՐ, եցայ Vn. être

élève de qn., le suivre.

Աշակերտում ի ւն s. qualité d'élève; apprentissage: élèves.

Աշակերտուհի s. écolière , élève.

Աշակերտ օր էն adv. comme un élève.

Աշխատակից s. compagnon de travail, collaborateur.

Աշխաւո առնեմ՛ va. fatiguer.

donner de la peine, beaucoup de peine, lasser, importuner';

accabler de fatigue, harasser, harceler ; — լինել, se fatiguer.

se lasser, se donner beaucoup de peine, se donner la peine, être fatigué, las, accablé de fatigue ; travailler.

Աշխատասէր a. qui aime le travail, laborieux, travailleur.

Աշխատասիրաբար adv. laborieusement.

aimer le travail, travailler avec ardeur., être laborieux; faire, composer un ouvrage.

ԱշխատասիրուԹիւն S. gOÙt;

amour du travail; ouvrage travaillé avec soin; œuvre, ouvrage, travail.

Աշխ ա տա ւոր, աց a. Celui

qui travaille, travailleur.

ցուցաՆեւք, ուցի va. fatiguer, donner de la peine ; iaire travailler.

Աշխատեցուցանոգ, uig a.

qui fait travailler; qui donne de la peine.

Աշխաւոեցուցիչ a. fatigant.

Աշխասփմ* , եցայ , եաց vn.

se fatiguer, se donner de la peine; travailler; անհնարիս —, travailler excessivement, comme un forçat.

ԱշխատուԹիւն s. fatigue, peine, casse-tête; travail, labeur; œuvre, ouvrage, traité; երկայնամիտ—, travail obstiné ; — յանձն առնուլ, prendre

la peine de, se donner la peine.

Աշխար s. cri de douleur, lamentation, plainte, gémissement; — գնել, plaindre, déplorer, pleurer.

Աշխարան, ի s. lieu de larmes.

Աշխարանուագ a. plaintif,

lamentable.

Աշխարեւք, եցի va. pleurer sur, se lamenter, pousser des cris de douleur, déplorer.

Աշխարելի a. déplorable , lamentable.

Աշխարք), աց s. monde, univers; pays, contrée, territoire, terre; le monde, les hommes; vie; ըստ — ք)անել, expatrier, dépayser, bannir, exiler, expulser; ֆանգերձեալ

— , l'autre monde, la vie future ; յ այսս՞ —ի, dans ce monde; — ամենայն, tout le monde; ընդ. ամենայն — , par toute la terre; յաչս —ի, aux

yeUX du monde; ելանհլ փո-

խիլ յաշխաըք)է, aller dans l'autre monde, mourir; գալ յ— , venir au monde, naître ; Թոգուլ գ— , quitter le monde ; առաջի —ի, devant le monde.

Աշխարհաբնակ a. habitant d'un pays, indigène; citoyen du monde, cosmopolite.

Աշխարհագիր s. géographe; recensement; — առնել, recenser, faire un recensement.

Աշխարք)ագոյժ առնեմ* va.

proclamer par tout le monde, déclarer hautement, publier, divulger, ébruiter.

Աշխարք)ագոչՅ. quicrie, qui proclame partout le monde.

Աշխարքյագուլ a. loué de tout le monde.

louange universelle.

Աշխար1)ագործ s. créateur du monde.

Աշխար1}ագոր£ուԹիւն Slli.

création du monde.

գնգի s. globe.

Աշխարհագրական a. géographique.

Աշխար()ագրուԹիւն S. géographie; — բնական, —physique ; — քաղաքական, — politique.

ULChi

Աշխարք)ագիւոեւք , եցի va.

observer, épier un pays, en

faire la reconnaissance.

Աշխարհազոր a. composé

de toute la force du monde, très-nombreux.

Սօխարքւաժոքլով^. Composé

de tout le monde, général, universel : s. assemblée générale, diète; — գուբարել, faire une assemblée générale.

Աշխարքյաժողովուրգ S. le

peuple , la population d՝un pays.

Աշխար!)սդոյս a. qui éclaire tout le monde.

soin du monde.

Աշխ արք)սյ խորք) a. qui est fait par un conseil universel ;

— ք}աւս/նու£գւե, approbation générale , assentiment universel.

Աշխարհախումբ a. COm-

posé de tout le monde ; trèsnombreux, où le monde afflue, universel, général; — ոազմուԹիւն, multitude immense ;

— տօն, fête solennelle.

Աշխարք)աՏ-անօԹ a. COimu

de tout le monde.

ծնուննդ. a. né dans le même pays, indigène.

Աշխարհակուլ S. OC'éan.

Աշխար^աձուվւ a. qui agite, trouble tout le monde; agité, troublé parle monde.

Աշխարհակալ, աց S. maître

du monde ; conquérant : préfet, gouverneur; a. répandu

dans tout le monde, universel; qui entoure l'univers.

quète.

Աշխարք) ավան a.dumonde; mondain, terrestre: s. laïque, séculier; — լքե&ուԹիւնք, grandeurs mondaines ; րնգ — u քյամարիլ, être réduit à l'état de laïque.

Աշխար^ավեաց a. séculier, laïque.

Աշխւսրք)ավեցոյց a. qui

sauve le monde.

Աշխ արշավիր a. qui porte le monde ; qui se passe dans le monde, mondain.

Աշխ արփավոր ծան a. qui

ruine le monde, destructeur du monde.

Աշխարք)ավորոյս a. qui perd le monde.

Աշխարք)ավուլՅ. qui avale, engloutit tout le monde.

Աշխարք)աք)սւլա& a. chassé,

persécuté par tout le monde, par tout le pays.

Աշխարք)աք)սսքար S. Censeur;

dénombrement.

Աշխարք) աք) այր, ք)Օր S. père

du monde.

Աշխարք)աք)ո չավ a. célèbre

dans tout le monde, célébrité.

Աշխարքյամ՚ած a. répandu,

étendu sur tout le monde.

gens du monde, le monde.

milieu du monde, d'un pays.

Աշխարք)սււքուտ a. par où entre tout le monde, trèsfréquenté.

Աշխարք) անագ a. remarquable dans tout le monde.

Աշխար^աշէն a. qui embellit le pays, bâtisseur.

Աշխարք)ապա1) a. qui ՇՕՈ-

serve le monde.

Աշխարք)ապաք)ասլան a. gardien du monde, du pays.

Աշխարքյասլաղատ a. imploré par tout le monde.

Աշխարհապատում՛ a. qui

raconte la création du monde.

Աշխարք)ասէր a. qui aime le monde, mondain.

amour, goût du monde, mondanité.

Աշխարհաստեղծ, ից a. qui

a créé le monde , créateur du monde.

Աշխարհատարած a. répandu par tout le monde.

Աշխար1)ատեաց a. quihait, qui déteste le monde.

Աշխարհատես a. qui pOUl'-

voit au monde, qui a soin du monde; vu, connu de tout le monde, notoire, public; quia vu beaucoup de monde; — առնել, mettre en vue de tout le monde, montrer à tout le monde, afficher.

Աշխարք)ատէր s. maître du monde, du pays, prince.

Աշխարք)արար a. qui a fait le monde, créateur du monde.

création du monde.

carte, carte géographique.

Աշխարքյաւանգ, ից S. Cabaret, taverne.

Աշխար^աւանղիկ S. Caba-

retier.

Աշխարք)աւեր a. qui ruine, détruit le monde, le pays.

ցեաց s. cosmopolite.

Աշխար^աքարnoլa. prêché, annoncé dans tout le monde.

Աշխարհիկ a. séculier, laïque; vulgaire; ոնգ -— u գրել, réduire à l'état d'un simple laïque ; — լեզու, langue vulgaire.

Աշխարհ օր էն adv. mondai nement, séculièrement ; publiquement, avec tout le pays, universellement.

Աշխէտ ձի s. cheval alezan.

ԱշխոյԺ, խուժից a. vif, ardent, actif, frétillant, remuant, alerte , pétillant , fougueux , bouillant, fringant.

ԱշխոյժուԹիւն , Աշխոյժք , ուժից , ԱշխուժուԹիւն S. VÎ-

vacité, ardeur, feu, activité,

fougue ; աշխոյժք մանկու-

Թեան, la fougue de la jeunesse.

Աշնանային, այնոյ a. d'automne, automnal.

Աշնանի, անւոյ s. l'automne; adv. à l'automne.

Աշուն, շնան s. l' automne.

Աշտանակ, աց S. chande*

lier, flambeau, bougeoir.

Աշտւսեակամսյ<լԱ. qui a les

cheveux hérissés, dressés.

Աշտանակեւք, եցի vn. monter sur ; իձի — , monter à cheval ; իշորի —, monter sur un mulet.

Աշտարակ, աց S. tOUT ; —

^աբելո՚նի, — de Babel.

construit une tour.

construction d'une tour.

Աշտարակազարդ a. Orné,

flanqué de tours.

Աշտարակաձեւ. a. qui a la forme d'une tour.

կեայ a. qui a des tours, entouré de tours.

ԱշտուՏ a. sec; — Çuicj^ du

pain sec.

Աչագար a. qui a les yeux malades.

Աչագեւլ, ոյ a. qui a de beaux yeux.

Աչալուրջ a. circonspect, avisé , éveillé , bien entendu ; franc, confiant, joyeux, gai.

ԱչալրչուԹիւն s. circonspection ; franchise , confiance , assurance, gaieté, joie.

Աչակաքաւ a. qui remue les yeux.

Աչաո-btf, ծչԷ> Աչառիս",

եցայ vn. faire acception de personnes.

Աչառու, աց a. qui fait acception de personnes, partial.

ԱչառուԹիւն s. acception de personnes, partialité.

Աչարձակու|()իւն s. avidité, convoitise.

Աչացաւ s. mal d'yeux , ophihahnie; a. qui a mal aux yeux.

Աչեայ a. qui a des yeux.

*Աչկապուկ s. colin -maillard.

Աչկունք s. pi. yeux.

Ա£ք, աչաց S. pi. œil, Veux;

vue, regard; ÇiuSnj Թուեցաւ

բանն յաչս նորա, la proposition lui plut; աչս արկանել

արձակել, jeter les yeux, manger des yeux, regarder avidement, être amoureux, avide de, convoiter ;յաչաց f) անել, faire perdre les bonnes grâces, l'affection, la faveur de qn.; յա.

չաց ելանել, perdre les bonnes grâces, l'affection, la faveur de qn., être disgracié, en défaveur, tomber en disgrâce ; րստ աչս գատել, juger sur l'apparence , sans examen; կալ

u^iug,deveniraveugle; Թերաբաց —, yeux à peine ouverts; յաչս, aux yeux, sous les yeux; առ աչս, avec acception de personnes , partialement ; առ

fantôme, spectre; աո. աչօք պատրանք, illusion, chimère; յաչս դնել, mépriser, ne faire aucun cas de , affronter , braver; աչս առնուլ V, Աչառես՞տ

«աչս ի վայր արկանել, baisse?

les yeux; *— գոցել, fermer les yeux, faire semblant de ne pas voir; *— խաբել, jeter de la poudre aux yeux, éblouir par des apparences trompeuses ; *■— աւսնուլ, éblouir les yeux; *— ընել, faire signe des yeux ;

իւոոյ, être sage à ses propres

yeux; *— ը մէկուն վրայ լինել, avoir l'œil sur qn., le Surveiller ; նախանձալից աչօք

^այել ընգ միմեանս, se regarder d'un œiljaloux;— յարտասուս, les larmes aux yeux ;

tomber sous les yeux, voir; *— ը կտրե՛լ, voir de loin , apercevoir; croire capable, croire bon;* — ը չկտրել, nepascroire, ne pas croire capable, ne pas trouver bon ; ne pas se sentir capable , ne pas avoir le courage; *— ը բանալ, ouvrir les yeux; fig. dessiller les yeux àqn.; pervertir.

Ապա, եւ ասլա adv. puis,

aprèî , ensuite; conj. donc; աո.յապա, un jour; à l'avenir ; j— Ժաւքանակս, dans la suite ;

յասլայս , աո. իյապայս âdv.

dorénavant; աո. իյապայսն

յիշատակ, pour servir de monument à la postérité ; աո. յապայք s. l'avenir, les choses

futures; յիշեա զաո-յապայսն,

souviens-toi de l'avenir.

Ասլա բան a. qui est sans ré- Donse, sans réplique.

ԱպաբանուԹիւն S. éloge ,

apologie, excuse, justification.

Ասլագայ, ի g a* futur, qui est à venir ; s. l'avenir ; գեղեցիկ—, bel avenir.

Ապագովեէք, եցի va. blâmer.

Ապա եԹԷ՝ ԹԷ conj. mais si, si, en cas que; ապա եԹԷ ոչ conj . sinon , autrement , sans cela.

ԱպաԹարց, ի s. apostrophe.

Ապաժամ՝ a. qui est hors de temps, intempestif, tardif; adv. tard.

Ապաժաման a. qui arrive trop tard , qui est en retard , tardif; arriéré; inférieur, vil, lâche; incapable.

ԱպաժամանուԹիւն S. hlfé

riorité, vileté, lâcheté.

Ապաժոյժ» ժուժաւ S. Sang՜,

effusion ou flux de sang; ընգ

գալ, suer sang et eau, faire de grands efforts , se donner beaucoup de peine.

ԱպախուրեւՐ, եցի Vn. Ôter

lacidare, le turban ; — գգլախ իւր, découvrir la tête, se découvrir, ôter son chapeau.

Ապալեր, Ապալերկ a. dé-

pourvuj dégarni; désert, inculte.

Ապախտ a. négligé, méconnu j rejeté, méprisé, vil ; — առնել, négliger, omettre, ne pas se soucier de, tenir pour vil , mépriser , méconnaître , dédaigner, violer, réprouver, rejeter ; — լինել, être négligé, méprisé, rejeté.

Ապախտարօ, Րս'ք| S» pl«

mauvais augure , mauvaise destinée.

Ապախտաւոր, աց a. ingrat;

— լի՛նել աո. ոք, être ingrat envers qn.

ԱսլախտսււորուԹիւն s. ingratitude.

Ապա խ mbif V. Ասլխտեւք.

Ասլախտիք, տեաէյ s. ingratitude.

Ապա կա գործ, աց s. verrier, vitrier.

ԱսլակագորձուԹիւն s. verrerie, vitrerie.

Ապականագործ a. qui COr-

rompt, corrupteur, destructif.

Ասլականասէո a. qui aime la corruption.

Ապականացու, աց a. corruptible, destructible.

Ապականելի a. corrupteur, destructif; corrompu, impur.

Ապականեւք, եցի va.corrompre, gâter, altérer, décomposer , dégénérer , détériorer , abîmer; ruiner, ravager, détruire ; salir, souiller, empester, infecter; — գկոյս, déflorer, violer une jeune fille ; — զսիրտ, empoisonner le cœur;

— զաո-ողչուԹիւն, ruiner la santé; — qcuipu, corrompre, dépraver les mœurs; — գօգ, empester, corrompre l'air.

Ապա կան ի չ a. corrupteur, destructeur, destructif.

ԱպականուԹիւն s. corruption, destruction, ruine ; souillure, infection; corruption,

dépravation, perversion, dégénération; corruption, putréfaction, pourriture; — ռարուց, dépravation des mœurs, corruption ; — կուսի, défloration,viol; յ — գնել գաբձուցանել\^. Ապականեւք; յ — գնիլ գաօնալ \ . Ապականիս0; լու-

ծանել յ— , se corrompre.

corrompu, ruiné, gâté, dégénérer ; se salir, se souiller.

Ապակե՚գէն a. de verre.

Ապակի, կւոյ, կեաց s. verre;

— պատոլքյանաց , vitre , Car-

reau.

Ապաշար գան, ի s. répudiation, divorce; գիր՝ ԹուգԹ ապաք)արգանի, acte de divorce.

Ապահարկ a. exempt d'impôts ; — առնել, exempter d'impôts, d'impositions.

Ապաք)արկուԹիւն s. exemption d'impôts, immunité, franchise.

Ապաք)ուլ a. sûr, assuré;

յապաքյովի լինել՜ կալ, être en

sûreté, en pleine sûreté, être à l'abri de ; յապաքյովի adv. en sûreté, à l'abri, à couvert; — լինել, être sûr; — աօնել, assurer; յապաքյովի կացուցա-

նել, mettre en sûreté, à l'abri.

Ապահովագիր s. assureur.

Ապահովագրես՞, եցի va.

com. assurer.

ԱպաքյովագրուԹիւն S. COU),

assurance*

Ապահովանաս", etc. V. Յապա հովանամ՝, etc.

Ապաշաւտ. repentir, regret, remords ; pénitence , contrition ; a. repenti, repentant,

Contrit ; զեղջ եւ — լի՛ն ել, se

repentir, avoir du regret , regretter; գալ յ— , faire pénitence, se repentir.

Ապաշաւեւք, եցի va. sç repentir, regretter, avoir du regret; plaindre, avoir pitié.

Ապաշխարական a. péni-

tentiel.

Ապաշխարանք S.pénitence.

Ապաշխարեմ՛, եցի va. faire pénitence , vivre dans la pénitence, faire un acte de contrition.

Ապաշխարոգ, աց S. pénitent.

ԱպաշխարուԹիւն S. pénitence.

Ապաշնորք), աց a. ingrat;

sans grâce, vil, vilain.

Ապաշնոր^ուԹիւե s. ingratitude.

Ապա ուրեմն COnj. donc ,

or; adv. enfin.

Ապառաժ, ից s. rocher, roche, roc ; a. de rocher, plein de rochers, pierreux; — Արաբիա, l'Arabie Pétrée. •

Ապառաժուտ a. plein de rochers, pierreux, abrupt.

*Ապաոփկ a. à crédit; — գնել վաճառել, acheter, vendre — .

Ապառնի , նեաց a. futur,

qui est à venir ; s. gram. fu-

tur; — ք, les choses futures.

Ապառում՝ a. inexorable , dur, insensible, cruel, obstiné, insolent.

Ապաստան, աց S. refuge

asile, recours, abri ; — առնեմ՛, confier, fier, s'en rapporter à qn., remettre aux soins de; — լինիս0, se réfugier, recourir, avoir recours à, se lier, se confier, s'abandonner, se livrer ; յոգիս — լինել, être épuisé,

exténué; յոգիս — լինել յաշ-

խատուԹենէ, être épuisé, exténué de fatigue ; յոգւոցն պարգել— լինել, être à l'extrémité, à l'agonie, prêt à mourir, être agonisant.

Ապաստանապաք) a. COn-

servé dans un lieu sûr.

ԱպաստանուԹիւն S. refuge,

recours, confiance.

Ապատ s. lieu habité, habitation.

Ապարաք), ից a. qui a ses

règles; s. règles, menstrues;

յա պար աք) է գանց առնել, Satisfaire ses grands besoins.

Ապարանագարգ a. Omé de

palais, d'hôtels.

bracelet.

Ապարանք, նից, նաց S. pa*

lais, château, hôtel.

Ապարաււան, ից a. effréné,

récalcitrant , insolent , licencieux, arrogant, rétif.

Ապար աս անեմ՝, եցի vn. re-

sïster au frein, être insolent, récalcitrant, se révolter.

ԱպարասանուԹիւն S. inSO-

lence, indocilité, fougue, arrogance, licence, révolte.

Ապարում՝ s. frange, corde de tente.

Ապարօշ, ից s. turban, bandeau, cidare.

Աս{ացոյց> 9nLebg s- preuve,

démonstration; յայտնի — , preuve évidente.

prouver, démontrer.

Ապաւանգակ, աց S. COrde,

cordon, cordelette.

Աս|աւաււ, աց S. fiente, ex-

crément, évacuation.

Ապաւէն, ւինաց S. refuge,

recours, asile, abri, couvert, soutien.

նեցուցանեւք, ցուցի va. inspirer de la confiance, s'attirer.

Ապա լին ի if, եցայ vn. se réfugier auprès de qn., avoir recours , recourir à , se reposer, mettre sa confiance, son espoir sur, se fier, se confier, s'abandonner.

ԱպաւինուԹիւն s. refuge , recours, confiance.

Ապաքէն conj. certes, en vérité, en effet, sans doute, sans nul doute ; en tout cas, de

toute manière ; ո՞չ —, n'est-ce pas? — ցապաք adv. inévitablement, de toute manière, en tout cas, enfin, absolument, nécessairement.

va. guérir, rendre la santé,

Ապաքինեմ՛, եցի va. guérir; vn. guérir, se guérir, être guéri, recouvrer la santé.

Ապերախտ, ից S. ingrat.

Ապերախտ իմ՛, եցայ VU. être

ingrat; — աո. ոք, être ingrat envers qn.

ԱպերախտուԹիւն s. ingratitude.

Ապիզակ s. broche, ornement de poitrine.

Ապիկար a. impuissant, incapable, faible.

ԱպիկարուԹիւն s. impuissance, incapacité, faiblesse.

Ապիրատ, ից a. méchant, inique, coupable, injuste, corrompu, pervers, scélérat ; mauvais, déplacé; — ինչ ոչ գոր-

ծեաց, il n'a rien fait de mal.

Ապիրատիս՞, եցայ Vn. Sô

conduire mal, agir méchamment , être injuste , se rendre coupable.

ԱպիրատուԹիւն s. méchanceté, iniquité, perversité, scélératesse.

Ապխտեմ*, եցի va. saler, s&֊ cher de la viande, faire de»

jambons.

Ապշանամ՛, ացայ Vll.s'hébé-

îer, devenir stupide, s'abrutir.

Ապշեցուցանեւք , ոլցի Va.

étourdir, élonner, frapper de stupeur, de vertige, d'éîonnement, surprendre, transporter d'admiration, stupéfier, ravir, hébéter.

Ապշիւք, շեցայ vn. être

frappé de stupeur, d'étonnement, de surprise, tomber dans la, stupeur, être stupéfait, étourdi, surpris, s'étourdir, s'étonner, se désappointer, demeurer la bouche béante, tomber des nues.

Ապշոպեմ* , եցի va. se saisir de, s'emparer, se rendre maître de.

ԱպշոսԹիւն s.ébahissement, étourdissement, stupeur, saisissement, stupéfaction, profond étonnement, admiration ; stupidité, abrutissement; j— վորձանեի hébéter, rendre stupide ; V. Ապշեցուցանեւք ; յ — կործանի լ ընկղմի լ, s'hébéter,

devenir stupide; V. Ապշիմ՝.

Ապուխտ s. viande salée et séchée, jambon; — ք, charcuterie.

Ապուշ a. stupide, hébété; étourdi, stupéfié, stupéfait, ébahi, interdit; idiot, nigaud; — գորճել, hébéter, rendre stupide, abêtir, abrutir ; — անկանել, hésiter, balancer, douter ; j — առնել արկանել գարձուցանել կործանել կրԹել V.

գառնալ՝ [ինել կրԹի|՝ Çuip կսւնիլ\\ Ապշիմ".

Ապուռ., պռ֊ից S. butin.

Ապուր s. nourriture; po

tage ; V. Ապուռ..

Ապռեւք, եցի va. butiner, piller, dépouiller.

Ապսպարեմ*, եցի va. recom mander, confier.

Ապստամբ, աց s. rebelle, révolté, insurgé; rebelle, insoumis, indocile; — իռ-եղոց, rebelle aux remèdes.

Ապստամ՛բական a. insurrectionnel, séditieux , rebelle.

Ապստամ՛բեմ՛, եցի vn. se révolter, se soulever, s'insurger.

va. pousser à la révolte, révolter.

Ապստամ՚բուԹիւն S. rébellion , révolte , insurrection , soulèvement, émeute.

Ապտակ, աց S. SOUfflet , , Claque, tape; — ածել 1)անել ւքատուցանել, donner ԱՈ SOUf-

flet, une claque, une tape, détacher, flanquer ou appliquer un soufflet, souffleter, claquer ;

— առնուլ ըմ՛պել ուտել, recevoir un soufflet, une claque, être souffleté. -

առնես՞ va. souffleter.

Ապտակատու, ի a. BUllille-

teur, qui donne des soufflets.

Ապրանք, նաց S.pl.VÎe; ոչ

է աս|ոանսւց, ne peut vivre.

Աս|րո-ոււՐ, գմով s. soie, •oie à coudre.

Ապրեցուցանեմ՝, ուցի vn.

sauver, tirer du péril; faire vivre.

Ապրեցուցիչ S. sauveur.

Ապրիլ, ի s. avril.

Ապրիմ՝, եցւ՚՚յ vn. S6 Sauver.

être sauvé, échapper à un danger ; vivre.

Ս֊ս֊լ n է շ^ո llT Հ . Ապրգում*.

Ապրուստ s. vie, salut; vivres, Subsistances; *— ունենալ, avoir de quoi vivre.

Ապրսաւք \. P ա ւլս ui if ոն .

Ապօրինաւոր, աց a. illicite,

illégitime.

Ալ, ոյ, ու s. la main droite, le bras droit, le côté droit, la droite; a. qui est à droite, droit; ընդ. աջմէ, à droite; յա£ուս°, adroite, à main droite; յաշմէ եւ յաքյեկէ, à droite et à gauche; յ— եւ յաք)եակ, à tort et à travers; — Թեւ բանակի , l'aile droite d'une armée ; —

ումեք, donner, tendre à qn.

la main, consentir, approuver.

Ալակից a. adjudant, coadjuteur, aide.

Աօակողւք, ման S. le CÔté droit^la droite; յա£ակուլման,

adroite.

a. qui est à droite, placé à

droite , droit.

Աչակցիւք, ցեցայ vn. donner la main, aider, secourir.

Աօակցու13փւն s. aide, concours, secours.

Աչաքյամբոյր, բուրի S.baise>*

main.

Աօին a. qui est adroit, droit.

favorable: adroit, habile.

ԱօուլակուԹփւն s. adresse .

dextérité, habileté.

Այոգաձեո-ն a. adroit de ses mains, habile.

Աօոյ, Աչու a. droit.

Աո. prép. à, au, aux; près, auprès , chez . dans 3 parmi ; selon y conformément à. en comparaison de. comparativement, relativement, d'après, à côté de, eu égard à, à l'égard ; durant, pendant, lors de. sous, dans le temps : près de . environ , à peu près ; pour ; sur, par-dessus, outre; devant, en présence ; contre, vers, du côté de; par, de; աո֊ օր, par jour;

ils logèrent chez lui, dans une auberge; աո. որս, chez qui;

աո իս, chez moi; աո սէր քո,

pour l'amour de toi; աո իգի-

տել, pour savoir ; աո. եգերբ

ձու[ու, au bord de la mer; աո.

մեօք, sous nos jours, dans notre temps, dans notre époque; աո ԹագաւորուԹեամբ

Օգոստեայ, sous le règne d'Auguste; աո. այսոքիւք, Olltre,

excepté cela; եԹԷ առցես կա-

vous prenez pour femmes d'autres que mes filles, չոքաւ առ արքայ , il est allé chez le roi; առ Zuiju, chez les Arméniens; փառք իս° ոչ ինչ են աո. քոյով!ւ , ma gloire n'est rien auprès de la tienne ;

մեծարոյ է աո. ամեն ես էն , il

est respecté de ou par tout le

monde; աո. նովին մամանա-

կաւ, en ce temps-là, vers ce temps-là; աո. այր, par personne; աո. աք) ի, de peur, par crainte; աո. չարուԹեան, par malice ; աո. ի u Է, il est auprès

de moi; խայտ ալ աո. խնգի,

. sauter յ tressaillir de joie ; բազմել առ ումեմն, s'asseoir près, auprès de qn.

Աո., իւ s. action de prendre, prise; pillage, butin, dépouilles; — աւար s. pillage, butin ; jiua. յապուր adv. en pillant, en dépouillant.

Առագաստ , ից , աց S. rideau ; voile; voile d'un vaisseau; chambre, couche nuptiale ; — աաոոել մերացուցա-

նել, faire voile, déployer, hisser les voiles; իչուցանել q— ,

carguer, amener, mettre bas

les VOileS ; ուռնուն գոգանան

— ք, les voiles s'enflent.

Առա գաս տալի ր adv. à pleines voiles.

gue.

Առագաստ ա ձեւ a. en forme de rideau, de voile.

Առագաստեմ*, իցի va* couvrir d'un voile, d'un rideau, voiler, masquer, cacher, dissimuler, pallier; faire voile, mettre à la voile.

Առա գրեմ*, եցի va. poser ou mettre auprès, apposer, appliquer.

I) ար կան ել va. fouler aux pieds.

Առած, ից s. maxime, adage, axiome.

Առածիս՞, եցայ , uîo4juilVTK

tourner; յետս —, reculer.

Առակ, աց s. proverbe, pa r aboie ; fable ; énigme ; exemple ; opprobre , ignominie , risée ; — արկանել, dire un proverbe, une parabole, raconter des fables, donner une énigme

à deviner; առակօք խօսել,

parler en parabole ; յ— ածել, citer, apporter un exemple de

qch. ; յ— գալ, յառակս լինել,

devenir proverbe , passer en proverbe , être passé en proverbe ; ըստ առակին, Suivant le proverbe, comme dit le proverbe ; յ— լինել, — լինել ամենայն երկրի, — նշաւակի լինել ամենայն աշխարհի, լինել յառակս նա խատան աց , être

la fable de tout le monde, s'exposer à la risée de tous, se donner en spectacle ; — առնել, յ — նշաւակի դնել, տալ գոք յառակս նախատանաց,

rendre qn. la fable de tout le monde, l'exposer à la risée de tous; — օրինակի, exemple,

type, modèle; առ սւռակէ,

pour servir de spectacie, ignominieusement ; առակաւ, աn.uil|op, par, en paraboles, par énigmes.

Առակագիր a. qui écrit des proverbes.

Առա կախ ou a. qui dit des proverbes, fabuliste.

Առակախօսեւք, եցի VU. dire

des proverbes, raconter des fables.

Առա կախ ou ուԹի lu s. expression proverbiale, parabole.

Աո-ակական a. proverbial, énigmatique.

Առա կանեմ*, եցի va. fermer, condamner, boucher.

Առականք, անաց S. honte

publique , ignominie , opprobre, risée; les parties honteuses ou génitales.

Առակւսբկու, աց a. qui dit

des proverbes, fabuliste.

Առա կես՞, եցի va. raconter des fables, dire des proverbes ; donner pour exemple, comparer, représenter, faire allusion; rendre la fable de tout le monde, donner en spectacle, exposer au blâme public, rendre infâme , diffamer.

ԱւՆսւկոսւՐս s. Faction de dire des proverbes, parabole; ignominie, diffamation.

Առակօրինակ ^puiiftuu S.

dogme.

Առաձգական a. élastique.

ԱուաձգուԹիւն s. élasticité.

particulier, spécial, propre, singulier ; isolé, séparé, retiré, privé, solitaire; adv. particulièrement, spécialement, en particulier , singulièrement ; isolément , seul , à part , séparément, indépendamment de.

liloque.

Առանձնական a. particulier, spécial; seul, solitaire*

solitaire.

ԱռանձնակեցուԹիւն S. SOli-

tude, vie retirée.

Առանձնանաս՞, նացաւ vn.

se retirer, vivre retiré , être seul.

privilège, prérogative.

Առան ձն աս էր a. qui aime la solitude.

ԱռանձնեւՐ, եցի va. prendre sur soi, accepter.

ԱռանձնուԹիւն S., solitude,

retraite, isolement.

Առանց prép. Sans ; — նորա,

sans lui;՛— իւք, sans moi; —

տեսանելոյ գնա , sans le VOÎr ;

— npnj , sans quoi; — սիրոյ* sans amour, sans affection.

Առանցանեւք, ց ի Vn. perdre

la raison , déraisonner, extravaguer; passer, dépasser.

Առանց ի կ a. faux, fabuleux, eon trouvé.

Առանցք, ցից S. axe, pivot;

essieu; passage, espace, intervalle ; proéminence , saillie ?

avance, bosse, relief; — աշ֊ խար^ի, axe du monde.

Առ աշոգ a. distinct; adv.

distinctement.

Առապար, աց a. escarpé , abrupt , coupé à pic , hérissé , rocailleux; s. roc, roche, falaise, pic, rocher à pic.

Առա պարին a. qui se trouve, croît dans des lieux escarpés.

Աո֊այ, ոյ, Աո-աչքտ. devant, la partie antérieure; bras, branche , ramification ; — գեinng, affluent; — qopuig, division , colonne , corps de troupes; — նաւու, proue; յաո-սւ-

£nj , devant, par-devant; ընգ

աո ա£, au-devant; ընդ. աո.ա£ գնալ ելանել, aller au-devant ; զառաչս ունել, prendre le devant, les devants, prévenir; aller au-devant, par-devant.

Առ-աչագաք) s. place d'honneur, première place, préséance ; a. qui occupe la place d'honneur, qui préside.

Ս»օ.աչա գրեմ՛, եցի va. mettre devant, proposer, offrir; se proposer, prendre une résolution.

Աո ա£ագրուԹիւն s. proposition , projet, résolution; offrande ; fjiug — ÎF, pain de proposition.

Առ.ա£ան[ււԹք s. éléments.

Աո.ա£ւսկոգմն , ման S. le

devant, partie antérieure.

Աո ա£ապաք), աց S. avant-

garde.

Առա £iu պահեստ ,

avant-poste.

Առաջարկ, աց S. proposition, projet.

Առաջարկեւք, եցի vn. proposer, offrir.

Աո ա£արկուԹիւն s. proposition, offre; projet, dessein; problème.

Առաջաւոր, աց a. proposé,

offert; premier, précédent; plaeé devant; — ք s. pi. prémices, primeurs.

Աո.ա£աւորուԹիւն s. proposition , offre , offrande ; prémices.

Աո ա£եայք, էից s. offrandes.

Առաջեւ, գԱո ա£եաւ adv.

devant; գարաջեօք անկանել,

aller au-devant, à la rencontre de l'ennemi.

Առաջի prép. adv. devant, en présence, en face de ; avant, en avant; contre; — նորա, devant lui, en sa présence; — ամենեցուն , devant tout le mon^e, publiquement; — աո..

նել արկանել գնել, proposer,

présenter, représenter, produire, exposer, offrir ; — կալ, rester devant, se présenter, comparaître ; résister, tenir tête, s'opposer; — կայ, imp.

il reste, il est présent , il doit, il est sur le point d'être; որ

առաօիս կայ խրատ, le présent Conseil; գայլ թագում* գործս գոր ասել կայ մեգ — , plusieurs

autres actions que nous allons

dire; որում՛ Տնանել — կայցէ,

celle qui doit accoucher.

Առաջիկայ, ի g a. présent, actuel; prochain, futur; placé devant, de devant, antérieur ; s. assistant ; — տարի , l'année prochaine ; յ — եօԹնեկի , la semaine prochaine; — ամիս,

le COUrant; ի!)ինգ — աւքսեան,

Խ cinq du courant, cinq courant; — լինել, être présent; յաո-աշիկայսն adv. à l' avenir, désormais, dorénavant.

Առաջի կայուԹիւՆ s. présence.

a. premier; antérieur, primitif, préalable; — d, s. pi. les ancêtres.

Առաջին, յառաջնումն adv.

avant, auparavant, d'abord.

Առաջին adv. premièrement, en premier lieu, d'abord; jmռաչնւքէ adv. dès le premier;

— օրէ, dès le premier jour.

Առաջնա սլա fj V. Առաջասլսւք).

Առաջնապաւոոււք a. raconté

le premier.

ԱռաջնաստեւլՏ- a. Créé le

premier.

Առաջնեբոոռ, աց a. premier.

Առաջնորդ, աց S. guide ,

conducteur; chef, principal, commandant; ordinaire, prélat, supérieur; auteur, cause;

— կենաց, auteur de la vie.

Առաջնորդական a. qui convient au guide, au chef, au prélat.

désir de primer, d'être chef.

Առաջնորդարան , աց S. résidence du prélat, de l'ordinaire.

ԱռաջնորդեւՐ, եցի va. guider, conduire, mener, diriger; gouverner, être le chef, le commandant, commander; enseigner.

ԱռաջնորդուԹիւն S. action

de guider, de conduire ; conduite, direction, commandement; prélature, supériorité.

ԱռաջնուԹիւն s. primauté, priorité, ancienneté.

Առաջոյ adv. par-devant , devant, en avant, sur le devant, au-devant de ; là-bas, près ; — կողւքանէ, par-devant, de devant ; — կոդս՞անէ նալին, de la

proue du navire; յառաջոյ քան prép. avant.

Առասան , աց , ից S. ficelle.

Առա ս անեւք, եցի va. ficeler. Առասպել, աց S. fable; Conte; առասօլելս արկանել,

raconter des fables , faire des contes.

Առասպելաբան, ից S. fabuliste, conteur; a. fabuleux.

Առասպե լար անես՞, եցի vn.

raconter, dire des contes.

ԱռասպելաբանուԹիւն S. fable, conte.

Առասպելագիր a. qui écrit

des fables, des contes, fabuliste.

ԱռասպելագրուԹիւն S. écrit

fabuleux,

Առասպելական a. fabuleux.

Առասպելապատիբ a. qui

trompe par des contes.

raconte des fables , fabuliste ; fabuleux.

Առասպելարկու, աց a. COn-

teur de fables.

ԱռասպելարկուԹիւն S. récit

fabuleux, fable, conte.

Առասպելօրէն adv. fabuleusement.

Առաստաղ, աց S. plafond.

plancher, lambris.

Աո֊ատ, աց a. abondant, copieux ; libéral , généreux ; clair, net.

Առատաբաշխ a. qui distribue abondamment, généreux, libéral.

Առատաբեր a. qui produit ■abondamment, abondant, fertile.

ԱռատաբերուԹիւս S. abondance, fertilité.

Առատաբուղխ a. qui COUle

abondamment , abondant.

ԱռատագուԹ Y. PiuqiPiuգուԹ.

Առատաձեռն a. généreux,

libéral; adv. à pleines mains, abondamment , généreusement, libéralement.

Առատաձեռն ես՞, նեցի va.

donner abondamment, libéralement, faire des largesses, faire le généreux.

ԱռատաձեռնուԹիւն S. générosité, libéralité, largesse, munificence.

Առատաձիր a. qui donne libéralement, libéral; qui est donné abondamment , abondant, copieux.

Առատաւքիտ a. qui a des sentiments généreux, libéral, généreux , magnanime ; intelligent, ingénieux.

ԱռատաւՐտուԹիւն S. générosité, libéralité ; grande, vaste intelligence.

Առատանաս0, tuguijvn.être

libéral, généreux, faire le généreux, étaler sa magnificence, faire du bien à; abonder, être ou se trouver en grande quantité ; s'emporter, se fâcher.

Առա տա պէս adv. abondamment, copieusement; généreusement; libéralement, largement.

Առատացուցանեւք, ուցի Va.

rendre abondant, fournir ou produire en abondance, combler, prodiguer.

ԱռատուԹիւն s. abondance ; générosité , libéralité ; simplicité , naïveté , sincérité ; — սրտի, effusion.

ficelle, corde.

Առար կա կա՛ն S. objectif.

Առաոկայ, ից S. objet, SUJet,

Սւո.արկեւքյ եցի vn.proposer; objecter, faire une objection.

Աո-արկու a; adversaire, antagoniste, opposant; S. U.H.IU-

Աո.արկուԹիւև s. proposition, propos; objection.

Աո աւել, աւ, օք, ովք a. ex-

cessif, considérable, abondant, grand; adv. plus, davantage, déplus, plutôt, surtout; trop, avec excès ; — եւս , ou եւս — , adv. beaucoup plus, bien plus, bien davantage , à plus forte raison ; —քան prép. plus que, par-dessus, supérieur; —քան՝ քան ԹԷ conj. plutôt, surtout,

d'autant plus; — քան qui-

ո,աւել adv. de plus en plus, à un plus haut degré, de la manière la plus distinguée, plus , davantage > excessivement; — ես՞՝ լինիս՞՝ գտանիւք V. ՍւՈ.աւելոււք .

Առա ւելա գոյն adv* bien plus , beaucoup plus , bien davantage.

Աո-աւելադանց a. excessif,

exagéré*

Աո-աւելագանցուԹիւն S* ex-

cès, exagération.

adv.

Աոաւելաստաց a. cupide ,

avide.

Աո.աւելասւոացհեԹիւն S. Cupidité, avidité.

Ա^աւելուԹի ւն s. abondance,

grand nombre, grande quantité; excès; avantage, prérogative, supériorité, distinction.

Առաւելոււք, ելի va. augmenter, accroître, multiplier, ajouter, redoubler; -- դգինս , hausser, augmenter le prix.

Աւսաւելոււք, ելայ vn. être

en grande quantité, être riche en , augmenter , croître , se multiplier; exceller, se faire distinguer , avoir le dessus , surpasser, l'emporter sur, être supérieur à, prévaloir.

Աո աւփր adv. en vain.

Աո-աւուր a. diurne; éphémère.

Աււաւօտ, ոլց> frL s» matin; matinée ; ընդ. — ն , ընդ. — u, adv. le matin, vers le matin, de bonne heure ; ընգ — u — u, adv. tous les matins ; վադ քաշ ընդ. — Ն? de très-bonne heure,

dès le point du jour ; — առնել,

se lever matin , de bonne heure; arriver dès le matin, de bonne heure, aller de bonne

heure ; յաո աւօտԷ մինչեւ ցե-

ըեկոյ, du matin jusqu'au soir;

աստդ աււաւօտու, i étoile du

matin, du jour.

Աո աւօտ անաս՞, wgiuj vnê

faire jour.

Ս.ո.աւօտեան a. matinal, du matin.

Առաւօտին a. matinal, du matin; աստդ — * étoile du

matin, du jour; յաո-աւօտին-

սոն adv. tous les matins.

urvb

Առաւօտու, տուց adv. le

matins dès le matin.

Առաքեալ, ելոց S. apôtre.

Աււառելառտր adv. aposto-

liquement, a la manière des apôtres; a. apostolique.

Առաքելագոբծ a. fait par les apôtres.

Աո.սւոելախօս a. qui est dit par les apôtres.

ԱռաքելածանօԹ լի՛նել, connaître les Actes des apôtres.

Առաքելական a.apostolique.

Աո-աքելակարգՅ. établi par les apôtres.

Առաքելակից s. compagnon des apôtres, de mission.

Աո աքելանշսւն a. qui signale les miracles, les Actes des apôtres.

Առ ւսքելսյշնոյւք) a. qui a les grâces des apôtres.

Առաքելասլետ S. Chef des

apôtres.

Աո֊աքելարան s. tombeau des apôtres.

Աո աքելուԹիւն s. mission ; apostolat.

£ար adv.

Առաքես՝, եցի va. envoyer, expédier, adresser.

Առաքինաբար adv. vaillamment ,. courageusement ; vertueusement.

Առաքինազարդ a. Orné de

▼ertus, vertueux.

Առաքինանամ՝, ացայ vn.

faire preuve de bravoure , de courage, montrer du courage, se signaler, s'HJustrer, dé-

ployer ses forcés^ son courage, se soutenir, se distinguer, sa faire remarquer ; être vertueux , pratiquer la vertu , acquérir de la vertu.

Առաքինասէր a. qui aime la vertu, vertueux.

Առաքինարան, աց S. \ÏQX>

où s'exerce la vertu.

քինեցուցանեմ4, ni^va.rendr vaillant, inspirer du courage rendre vertueux.

vaillant, valeureux, courageux ; vertueux.

ԱռաքինոսԹիւն sm. vertu guerrière, valeur, bravoure, trait de courage ; vertu ; bonne conduite.

Առաքիչ s. celui qui envoie, expéditionnaire.

Առաքոսմն s. envoi, expédition.

Առբերես", բերի va. apporter, porter; présenter, ofîrip.

Առգին s. échantillon.

Առգնոքլ a. courtier.

Առեւլ, աց S. le էեՈՕՈ d'une

voiture.

Առեղձանեւք, ծի va. deviner, expliquer une énigme ; expliquer, dire explicitement.

Առեղծուած, ոց S. énigme; explication; — u արկանելդ

proposer une énigme.

Առ ե՛՛րբ adv. quand?

Առ հրեկս adv. vers le soir.

Առեւանգ, աց s. rapt, enlèvement ; — առն ել V. ԱռեւանգեւՐ.

Առեւանգեմ, եցի va. enlever, ravir.

Առ եւ գնաց առնել, enlever, emporter, ravir, entraîner.

Աո-էչ, էշ, binJ՛ ib9 s- chaîne de tisserand.

Առ-ընԹեր prép. près , auprès, à côté;— նորա,— de lui ; գնել— միմեանց, comparer; a. présent, contigu, attenant, adjacent ; — կալ, assister, être présent.

Աո րեԹերադիր a. qui est mis auprès, apposé, joint.

Թերակաց, աց a. qui est, qui reste près, "voisin, présent.

ԱռընԹերակայուԹիւն Slll.

présence.

ԱռԹեմ, եցի va. s'entremettre d'un mariage, chercher en mariage ; négocier, procurer, faire obtenir, gagner, concilier.

Առ Ժսւ ս՞ագի lui a. nouvellement trouvé , récent , tout nouveau.

Առժամայն a. récent, frais, nouveau ; adv. à l'instant même, dans le moment même , tout de suite, sur-le-champ.

Առժամայք s. les choses présentes, passagères; actualité.

Առ-Ժաս՞ա՚եակեայ a. temporaire, momentané, provisoire; provisoirement.

Առ. ի prép. pour; à ; de ; en ; par; dans le but de, afin que, afin de ; — սիրել, pour aimer ; — ձէնշ, de vous; — չգոյէ, à défaut de , faute de ; — չգիաելոյ , par ignorance, à l'insu.

Առիգած, աց s. tablier.

ԱռփԹ, ա il Թաց s. entremetteur ou entremetteuse d'un mariage , négociatrice d'un mariage ; entremetteur, médiateur, intermédiaire , négociateur; cause, motif; auteur; occasion ; —առնուլ, prendre occasion, saisir l'occasion, en profiter; prendre prétexte.

Առ ի՛՜՛մ՛, Առ իմէ՞ adv. pourquoi 1 pour quelle cause ? pour quelle raison?

Առ ի յեսւոյք s. pi. les choses restées derrière ; le passé.

Առ ի՞նչ adv. pourquoi? — իցէ ինձ, que m'importe?

qu'importe ] à quoi me sert \ —

ի ց են այն ամենայն, à quoi Sert

tout cela?

Առիւծ, ու, ng, ուց S. lion ; մատակ — , lionne ; կորիւն առիւծու, lionceau ; մռնչիւն՝

ս՞ռնչել, rugissement, rugir.

ԱռիւՏաբար adv. comme un lion.

Առիւ&ախոտ s. cacalie.

Առիւծակասյիկ S. Singe à

crinière de lion„

Աոփւծակորիւն s. lionceau,

Առիւ&անաւք, ացայ Vil. devenir lion , comme un lion , ressembler à un lion.

Աոփւծաւքարւո լիՆէ.ւՐ, combattre, lutter contre un lion.

Առիւ&անս՞ան a. semblable à un lion.

Առփւծասիրտ a. qui a un cœur de lion.

rendre lion, rendre féroce comme un lion.

peau de lion.

Աո-իւծոսկր s. os de lion.

Աո.լի a. plein , comble , rempli.

Աո|նոսւք, լցի va. remplir, combler.

ԱռխեԹես°, հցի va. heurter, pousser.

Աո կաիւեալ a. suspendu , en suspens.

Առկայծեալ a. qui s'éteint, près de s'éteindre, expirant; — աչք, des yeux presque éteints, mornes, mourants.

Առկայծիս՞, եցայ vn. être prêt à s'éteindre.

Առհասարակ adv. en général, généralement.

arrhes; fig. gage, marque, témoignage, signe, preuve;

donner un gage de tendresse ;

նացն, donner un témoignage de son estime.

Առձեռն a. qui est à la main; manuel, usuel, portatif; à compte 5 s. à-compte; —տալ, donner un à-compte ; — բառարան, dictionnaire portatif, de poche.

Առօեռն պատրաստ a. qui

est sous la main , à la main , tout prêt, disponible; — գրամ՛, argent comptant.

Առն, ռինք, ռանց S. agneau

mâle.

Առնաբար adv. virilement, avec vigueur, courageusement.

ԱռնազԷն s. armes, armure d'homme.

Աքսնակերսլ a. comme un homme , d'un air viril , d'une figure virile.

Առն ակին, կնոշ s. femme mariée.

ԱռնակնուԹիւն s. étatd'une femme mariée.

Աօնակոյս s. fiancée , la prétendue, la future.

Աո֊նաւքոլի a. passionnée pour les hommes.

Աո նասոլուԹ}ււն S. folle

passion pour les hommes.

Առնանոց, աց s. appartement des hommes.

Առն ապա in կեր S. portrait,

statue d'homme.

Առնացի a. viril, d'homme, mâle; — անգաւքք, membre viril, verge.

Առնելի a. celui qui fait»

faiseur; ce qui est à faire, faisable.

Առնելիք, լեաց S. pi. faits,

actions ; avoir , actif.

Առնեմ՝,. արարի va. faire; fabriquer, construire; causer, occasionner ; commettre ; exécuter, accomplir, pratiquer, observer; changer, convertir, rendre; faire, devenir; acquérir, posséder, avoir; agir, se conduire; agir, opérer sur, contribuer à; faire faire; créer; traiter, faire de; զի՜նչ— իցէ quyu, que faire de cela? չգիտեմ՛ զի՜նչ —, je ne sais que faire ; չգիտեմ՛ որսլէս —, je ne sais comment faire, comment m'y prendre; րարի՝ չարիս՝ վնաս — ումեք, faire du bien, du mal, du tort à qn.; ինչ ոչ արարի քեզ, je ne vous ai rien

fait; բարւոք չարւոք աոնէք,

vous faites bien , vous faites mal; ատելի —, rendre odieux.

Առնէտ, նիտաց S. loir.

Առնի a. Viril; — անգամք,

membre viril, verge.

Առնիւք, արարայ Vp. Se

faire, devenir, être.

ԱռնխօսուԹիւն s. fiançailles.

Առնուլ, աց a. faiseur; celui qui prend, preneur.

ԱռնուԹիւն s. âme virile, bravoure, force d'âme , courage ; vertu.

Առնում՛, առփ va. prendre ; prendre, recevoir, accepter, obtenir, acquérir; percevoir, recueillir; prendre, saisir, s'emparer; enlever, ôter, emporter , dérober ; prendre , fermer ; se servir de , faire

usage de ; prendre pour, pen-l ser, juger, comprendre ; sel prendre à, entreprendre, corn-" mencer, se mettre à; prendre I sur soi, se charger ; յ արքունիս [ — , confisquer; սուգ — , prendre deuil; ծա ո այ —, prendre I un domestique; կին—, prendre I femme , se marier ; օգ -

prendre l'air; — ատամանց, I

s'agacer les dents ; յ— եղել քաղաքն իձայոց , les Arméniens avaient été sur le point de prendre la ville.

Առնչաբար adv. relative* ment.

Առնչական a. relatif.

ԱռնչուԹիւն s. relation , rapport.

Աո-ոգանեմ*, ոգի va. arroser; prononcer.

ԱռոգանուԹիւն s. prononciation .

Աո ոգումն s. arrosement, irrigation.

Առողջ, աց, ից a. sain, bien portant ; entier, complet.

Աո ոդ£ա գործես", եցի va. aS-

sainir.

Առողջամիտ a. saïnd'esprit.

Աո.ողչան"տու13իւն s. santé d'esprit, raison, bon sens.

Առողջանամ՛, ացայ vn. guérir, se guérir, revenir à la santé , recouvrer la santé , se rétablir.

Առողջարար, աց a. saÏD ,

salubre, salutaire.

Աոողջացուցանես", ուցի va.

guérir, rendre la santé.

UUb

ԱռոդօուԹիւն S. santé ; յ — ձեր, ձ YOtre — ; խանգարել

q— , détruire, ruiner, altérer

la — ; պա ք)պ ա՛նել àj— , COnserverla — ; հաստատել յսւր-

գարելզ— , rétablir, raffermir

la — ; ()աստատիլ յաո.ոդ£ու-

Թեան, revenir en— , recouvrer

la — ; քնքուշ տկար յեղյեդուկ

—, — délicate, faible, chancelante; սկսանել դօրանալ յ — ,

entrer en convalescence.

Առոյգ a. jeune, frais, plein de vigueur, qui est dans toute su force, qui est dans sa fraîcheur, VigOUreUX; — մանկու-

Թիւն, \\\e jeunesse.

Ս.ո.ոյգաբարձ a. dont les jambes sont fortes, aux jambes alertes, bien jambe.

Առ.ոյգանաւք, ացայ vn. rajeunir, redevenir jeune, reprendre l'air et la vigueur de la jeunesse, reverdir.

Աո.ոյգանձն a. qui est dans toute la verdeur de son âge , jeune, robuste.

Աո-ոյգացուցանեւք, ուցի VU.

rajeunir, rendre jeune.

ԱռոյգուԹիւն s. jeunesse, rajeunissement, fraîcheur, verdeur, vigueur.

Աո ոշոգի adv. séparément, à part, en particulier.

ruisseau, rivière ; rigole, conduit, Canal; i)nub[ առուս ար-

տասուաց, verserdesruisseaux de larmes; — արեան, ruisseau de Sang; աո-ուիւ խաղալ, ruisseler.

Առու ակ, աց S. petit ՈՈՏ-

seau.

Առոււս()անք, քյանաց S. Canal, aqueduc.

Աո ուամէ£ք s. tranchée , fossé, canal.

Առումն s. prise, possession; acception, sens.

Առունկնաճառ a. qui dit

du mal du prochain à l'oreille, délateur, dénonciateur.

Աո-ուոյտ, ուտից s. luzerne.

Առտնին a. de la maison, domestique, de chez soi, intérieur; adv. chez, à la maison, dans la maison, dans les maisons ; — ուսուցանել, enseigner à la maison; — Տաշհսցուք, nous dînerons chez nous; — հանդերձ, vêtements de maison; — իրք, les affaires domestiques ; — պատերազմ՛ , guerre intérieure, intestine, civile ; — անկարգուԹիւնք, désordres des familles.

éphémère, d'un jour, d'un seul jour; éphémère, de courte durée ; journalier, quotidien.

Առօրին adv. le même jour, le jour même.

a. locution, diction, discours, langage, expression.

s. aiguille; ծակ աս դան, chas, trou d'une aiguille; մագնիսեալ —, aiguille aimantée;

ասդան, enfiler une aiguille.

Աս եւք, ասացի va. dire ; par-

1er; réciter, débiter; dénoter,

indiquer, signifier ; juger, penser, croire; c'est-à-dire, je veux dire; ասի, ասեն, on

dit, dit-ՕՈ; բարիս՝ չարիս —

զումեբէ, dire du bien, du mal de qn.; ասա ինձ, dis-moi ;

պարտ է — , il faut dire ; որպէս

ասացաք, ainsi que nous l'avons dit; 1)աւքաո-օտ — , pour

le dire en un seul mot, en peu

de mots, bref; չգիտես՞ գի՛ն չ

-֊, je ne sais que dire ; զիԴնչ ասիցեն զքէն , que dira-t-օո

de toi? ան1)իմն է զոր ասեսգ,

ce que tu dis là n'est pas fondé ;

չգիտէ զոր ինչ աս է, il ne Sait ce qu'il dit; ցանգ օնոյն —, dire toujours la même chose, rabâcher; — գկարօփս իւր զիմեքէ, dire son opinion, son avis sur qch.; սուտ —, dire des mensonges, mentir; — գՅշս՞արտուԹիւն, dire la vérité;

այո՝ ոչ —, dire OUi, ՈՕՈ ; զիԴնչ

կա մի ց ի — այս, que veut dire cela! que signifie cela? — յաո ա£ագոյն, prédire; — վերստին, redire, répéter; այլ զի՛նչ ասեմս, mais que dis-je ՛! րստ

ասելոյ իլրաքանչիւր, au dire

de chacun; — րնգ միտս, se dire, dire en lui-même ; — ի i.-րտի, dire soi-même; զի այսr-!;u ասացից, pour ainsi dire; ([tuju իթրեւ ասաց , quand il a dii cela, à ces paroles; զայս

ւսսացեալ, Cela dit.

Ասիական a. asiatique; —

պելւՅուԹիւն, luxe — .

Ասիւք, ասաց այ vp. se dire.

Ասղանի , անսոյ , անհաց s, fil à coudre.

Աալանդց, աց S. aiiMlillier,

étui à aiguilles.

Ասղնագործ, աց a. brodé ;

s. brodeur, brodeuse.

Աս դնա գործեմ՝ va. broder.

Ասղ^յագորձուԹիւն s. broderie.

Սւսզնանի , նեաց s. amulette.

Ասով, աց s. diseur, diseuse.

Ասղնեգործ, etc. \ . Ասղնագործ, etc.

Ասորեակ, եկի, կաց S. TO-

quette.

Ասորերէն a. s. syriaque.

Ասուեայ, էից a. de laine.

Ասուեղ a. laineux.

Ասուեգէն a. de laine; s. lainage.

Աս n ւի, ուոյ, ուեաց a. fait

de laine; s. flanelle.

Ասուն, ասնոց a. qui est doué de la faculté de parler, doué de raison, raisonnable.

Ասուպ s. étoile filante, tombante.

Ասսլագէն s. barde, armure de cheval; a. bardé.

Ասպազինեւք , եցի va. barder.

Ասպականի, անեաօ S. C'haS-

seur à cheval.

Ասպա1)ապետ . աց S. général

de cavalerie.

աց s. étrier.

Ասպաստան, աց S. . écurie.

Ասպաստ անիկ a. (cheval)

nourri dans l'écurie.

Ասպատակ, աց S, COUreur,

maraudeur ; marauderie , excursion, incursion; — առնել գնել տալ արձակել սւիռ ել,

marauder, aller ou envoyer en maraude, faire des incursions, infester, ravager.

Ասսլատակաւոր, աց s. maraudeur.

Ասպաւոակու!(>|ււ1! s. maraude . excursiou , incursion , irruption.

adv. en courant.

Ասպար, աց s. bouclier.

Ասպաբաբեկ, iug S. pelte,

petit bouclier.

Ասպարակիր, կրաց S. armé

d'un bouclier.

s. stade, hippodrome; carrière, champ, arène; stade : j— |wiu- 1յել՝ ելանել, descendre dans l'arène ; գիմէո անդրէն յ— , il revenait à la charge ; յ— անդ.

ա()աւորագոյս ւքրցանաց , ail

milieu des épreuves les plus effroyables.

Ասպետ, աց 8. chevalier; cavalier.

ԱսպետուԹիւն s. chevalerie

reçoit les étrangers, hospita-

lier; réceptacle; — լինհլ.;ք*տ»

eevoir.

Աս պնջա կանես՞, եցի VU.

exercer l'hospitalité envers qn., le recevoir.

ԱսպնցականուԹիւն s. hospitalité.

Ասպուզան s. souci (fleur).

Աստ adv. ici, en ce lieu-ci;՛ — Է, il est ici ; չէ —, il n'est pas ici; նիստ գու — , assois-toi ici; — էր, il était ici; ici-bas, dans ce monde ; — անգ , ça et là, par-ci par-là; a. ce, cet,

Cette; ի պարտիգի՝ ի սենեկի

աստ, dans ce jardin, dans cette chambre.

Աստանգեւք , եցի va. trôler, mener ou promener çà et là; détourner, distraire.

Աստանդիս", եցայ VU. tl'Ô-

ler. courir çà et là, errer de çà et de là, rôder; se distraire, se détourner.

Աս տանգում ի ւն s. distraction d'esprit, dissipation.

Աստանօր adv. ici , ici même.

Աս տաս-, աց s. doublure.

Աստեդաբաշխ, ից s. astronome.

tronomique.

tronamie?

Աստեղագէտ S. astrologue.

Աս տեղագիտական a. astl'O-

logique.

Մ . ոևւլսւգիտուԹիւն s. astrologie.

Աստեղագէտ s. observateur des astres.

Աստեղագաբգ a. Orné OU

parsemé d'astres, étoile; — կկինք, ciel—.

Աստ եղա կերպ a. comme un astre.

Աստեղաճաճանչ a. brillant

comme un astre , étincelant , radieux.

constellation.

Աստեղական a. sidéral; — en, jour ֊.

Աստեւլեայ a, astral, d'astre.

Աստ էն adv. ici ; d'ici, a. ce qui est ici, présent.

Աստի adv. d'ici, de ce côté, par ici, à partir d'ici ; a. ce qui est ici7 présent; — անտի,

de tOUS les CÔtés ; — bu անտի,

de côté et d'autre , de deux *ôtés.

Աստի, տւոյ, տւո£ s. jeunesse, fraîcheur, vigueur, force; a. ferme , sûr; fort, véhément; յաստա?, dans la force, dans la vigueur.

Աստիճան, աց S. degré,

marche, graaln échelon: degré: grade, dignité, distinction ; աս տի՜տան է յ աստիճան,

de degré en degré; աստի-

Յանաւ, graduellement, par

degrés; — ք աշխարքյացուցից,

échelle ; — ք աւագուԹեան, distinction.

Աստի՚&անասոբ, աց Ha gradué ; dignitaire.

Ասսփ-Զանեալ a. gradué.

Աստիճանեւք, bah va. graduer.

Աս տ իճ ան ի if, եց այ vn . monter de degré en degré, aller par degrés.

Աս տիք, տեաց S. les choses

d'ici-bas, les choses mondaines; fleur de l'âge, jeunesse, fraîcheur ; յասւոիս ւքանկոսԹեան,

à la fleur de l'âge; յաստիս

եբիտասաբգոսԹեան , dans

toute la vigueur de la jeunesse; չես յաստիս լեալ, en

bas âge, sans avoir encore toute sa force.

Աստղ, տեգ, եոլսւց, bnop S.

astre , étoile ; astérisque ; — գիշերոյ, l'astre de la nuit, des

UUitS, la lune ; — տոսընչեան,

l'astre du jour, le soleil; — ■ աո.աւօտին, Vénus , Lucifer ;

— սլացեալ. Թոփ s — , étoile

filante; ռեւեո.ային —, étoile polaire; հաստատուն — , étoile

fixe ; մին չես յաս տեղս սսքբաո-նալ բաբճբացոսցանել, élever

jusqu'aux astres , louer excessivement; տժգունեցաս՝ նսեifuiguiu — նորա, ՏՕՈ étoile pâlit; աստեղք; les iëux de îa nuit, les étoiles.

խոսԹիւն , etc. \ . Աւստեւ)ա.

բաշխ, etc.

Աստղադիտակ, ի S. tcl?5-

cope.

Աստ ղալ[՚ց a. rempli ou parsemé d'étoiles, étoile.

Աս տղա կերպ a. comme une étoile, stelliforme.

Աստղաք)մսւյուԹիւն S. astlO-

mancie.

astérisque.

Աստղիկ, տղկան S. YénilS,

Lucifer ; Vénus, déesse de la beauté.

Աստղկեան a. de Vénus.

Աստուած, տուծոյ S. Dieu ,

TÈtre suprême; — իս°, mon Dieu ! bon Dieu ! grand Dieu !

Dieu des armées, de la miséricorde; կեալյ—, vivre en Dieu; fig. — նորա է ար&աԹն, l'argent est son Dieu.

Աստուածք, ածոց S. les

dieux, les divinités, les idoles.

Աստուածաբան, ից S. théologien.

Աստ ուա ծա բան ական adj.

théologique.

faire de la théologie , faire le théologien.

théologie.

théoiogiquement.

Ա՛յտ ուա ծա բա բբ աո. a. prononcé par Dieu.

Աստ ուա ծա բեր a. apporté

par Dieu.

Աստուածաբնակ a. ou demeure Dieu, habité par Dieu.

Աստուածաբուղիւ a. émané

de Dieu.

Աստուածաբուն a. de la nature de Dieu, propre à Dieu, divin.

Աւտտուածագէտ a. qui a la connaissance de Dieu.

Աստուածագիր a. écrit ,

gravé par Dieu.

Աստուածագնաց a. qui conduit à Dieu.

Աստուածագործ a. fait de Dieu; qui rend Dieu; divin, sacré.

Աստուածագիր a. établi par Dieu.

ԱստուածագրոշՅ. empreint de Dieu , qui porte une empreinte divine , marqué d'une empreinte divine.

ծաղգեստ a. qui porte Dieu , divin ; inspiré de Dieu.

ԱստուածագգեցիկՅ. inspiré

de Dieu.

inspiration de Dieu, inspiration divine.

Աստուածազօր a. qui a ԱՈ6

force divine.

Dieu.

Աստուածախնաւք a. SOïgné,

pourvu par Dieu; — տեսչու- Թիլն, la Providence divine.

Աստուածախւյգ adj. qui

cherche Dieu.

u u u՝. n ւա ծ ա խ լւ ա էս nj ս a . animé d'un courage divin.

Աստուածախրատ a. instruit

par Dieu.

Աստ ուա ձախ ou a. qui parle de Dieu; prononcé par Dieu.

Աստուածածա՚եօԹ, ից a. qui

a la connaissance de Dieu; connu de Dieu.

connaissance de Dieu.

Աս m n lui ծածին , ծնի, իւ S.

mère de Dieu.

ԱսւոուածակաւՐ a. voulu de

Dieu, cui annonce la volonté de Lieu.

Ասւոոււսծակալքար S. Iris;

arc-en-ciel.

Աստուածական a. divin ; աստուածականն S. Dieu.

Աս տ ուա ծա կարգ a. établi

de Dieu.

Աստուածակերսլ a. qui ressemble à Dieu, en forme de Dieu, d'une manière divine.

Աստուածակէւրւո a. Construit

de Dieu.

Աստուաճակիո a. qui porte Dieu.

Աոտուածակից a. qui est

également Dieu.

ԱստուածակողմՆ S. le CÔté

de Dieu; Dieu, la divinité.

Աստ ուա ծա կոյս կոգմն Voy.

ԱստուածակոՀ a. appelé ÛQ

Dieu.

ԱստուածակոօՆ a. pieilX ,

religieux.

Աստուածա^ա^ոյ a. agréable à Dieu.

Աստուածաք)այր, ^on S. père

de Dieu.

Աստուածաք^աշտ a. qui réconcilie Dieu.

Աստուածաքյալւ a. frappé

de Dieu.

Աստ ուա ծանրաման a. commandé de Dieu.

Աստ ուա ծաք) pu՛ շ a. divin ,

miraculeux, prodigieux.

Աստուածաք)ոաւԷո a. invité de Dieu.

Աստուածաձիո a. donné

par Dieu

li.umnLwkiSuja a. qui traite de Dieu.

Աս տո lui ծա մ՛այր , մօր S»

mère de Dieu.

ԱստուածաւՐարդ, nj S. Dieu

fait homme. l'Homme-Dieu.

qui combat contre la Divinité.

combat contre la Divinité.

Աստուածամերձ a. qui est

près de Dieu ; qui approche de

oublie ou fait oublier Dieu.

Աստ ուա ծա մուխ a. qui est

près de Dieu, initié.

Աստ ուա ծա մուտ a. OÙ entre

Dieu.

épiphanie,

Աս տ ո ւ ա 6- այ ի ս ad j . divin ; աստուա&սւյինն, la Divinité.

ԱստուածտՆաս*1, ացայ vn .

devenir Dieu, se déifier, se diviniser.

Աստուսւ&անսսւն adj. qui

ressemble à Dieu.

Աստուա&աշէն a. Construit

par Dieu.

Աստուսյ&սւշ՚սոոք) a. donné

cîe Dieu ; donné de la grâce de

Աստուածանուէո a. Offert à

Dieu.

Աս տ n լա ծա շունչ a. inspiré de Dieu ; s. la sainte Écriture, la Bible.

Աստուածսյպաշտ S. pieux,

religieux.

noré de Dieu.

Աս innLuj6unnuj[^bLa. donné

par Dieu.

Աստուա^ասլԷս adv. comme Dieu, divinement.

Աստուաձասյսակ a. COU-

ronné de Dieu.

Աստուաձաո.աք a. envoyé

de Dieu.

Աստուածասաստ a. menacé

de Dieu, qui vient de la colère de Dieu ; — բաոկուԹիւն , la colère divine.

Աստուա&ասէր a. qui aime Dieu, pieux.

Աստուսւծսւսս|սւ1ւ a. qui tue

Dieu, déicide.

Աստոա5՝աստեւլծ a. créé

de Bien.

ւոոսսւ ծա fi ուսշ.

Աս տ ուա ծա վայել a. digne

de Dieu.

ԱստուաՏ՜ատեաց a. quihait

Dieu.

Աստուա&ատես , ից a. qui

a tu, qui voit Dieu.

Աստուաձատեսիլ a. semblable à la Divinité, divin.

ԱստուածւստեցուԹԷււն Slll.

haine de Dieu.

Աստուա&ատուո a. donné

par Dieu; s. Dieu-donné.

Ասւոուաճաոաո a. fait de Dieu ; qui divinise.

ԱսւոուածաոաոուԹհւս SU).

apolhéose, déification.

Ասւոուա&աոեալ a. déifié,

divinisé; divin, saint; — fjuijp ասպետ , saint pontife.

va. déifier, diviniser ; — <լոք, taire un dieu, une divinité de qn.

UuLnnuu&ujLUj'L^a, transmis par Dieu.

Աստուածաքաոոգ adj. qui

prêche Dieu.

connaissance de Dieu , iliéo-

dic:e.

Աստոււսծեան a. divin; S.

déiste.

Ասաուա&եդէն a. divin.

Աստուածըսպելի S. boisson

des dieux, nectar.

Ս.ստուածըն1|սւլ a. qui reçoit, qui a reçu Dieu.

Աս in ուա ծի մաս in, Աստուա-

ծիմաց a. instruit dans les choses divines, qui a la sagesse de Dieu, théosophe.

Աստուածիւո^ու.ԹիւՍ s. contemplation.

Աստու՚ա&խօսուԹիւն S. t'héo-

logie.

Աստ ուա ծոր դի, գւոյ S. lils

de Dieu.

Աստուա&ուԹիւն S. divinité ;

divinité, Dieu.

Աստուա&ուքյի sf. déesse.

Աստուա&ուսոյց a. instruit

de Dieu.

Աստուածուրաց, ից a. qui

renie Dieu, apostat.

culte divin, piété, religion.

Աստ ուա ծա ետ tu կան a. théo-

cratique.

théocratie.

amour de Dieu, charité.

Աստուա&տեսուԹիւն S. YÎ-

sion de Dieu, intuition divine.

Աստուա&օրէն adv. divinement, comme Dieu; a. divin, digne de Dieu.

Աստուա&ոյք s.-pl. leschoses divines, les saintetés.

Աստուստ adv. d'ici.

Աստստին adv. d'ici ; ici.

Ասր, բու, րոյ , OU սու S.

toison, laine.

Ասոաբեր a. lanifère.

Ասրսոից a. laineux.

Ասոեայ , Ասոեւլէն a. de laine.

UiUg V. Ասացուած.

Ատակ a. capable ; — լի՚^լ?

être capable.

եցայ vn. être capable , pouvoir.

Ատաղձ, ից s. bois de charpente, charpente.

ԱտաոօագոոՏ՜, աո S. C-iar-

pentier.

Ատամացես", եցի va. mordre.

Ատ ա մա ց ի \ . Ատ ա սն ա fj ի . Ատամ՛ն, ման, ւքուն|>, ման g

s. dent; — ածել, mordre;

առնուլ ատաւՐանց, agacer les

dents; քյանել q— , extraire, arracher une dent; ցա« ատաման g, mal de dents; ցաւէ —

իմ՝, j'ai mal aux dents ; փուտ

—, dent cariée; մաքոելզատա-

ս°ունս, nettoyer les dents.

Ատամնաբոյմ S. dentiste.

Ատ ա մնա Թափ a. édenté, brèche-dent.

arracher des dents.

Ատամնաբան S. dentiste.

Ատամնաձbւa. denté, dentelé.

Ատամն առու a. qui agace les dents.

Ատամնաո-ուԹիւն s. agacement des dents.

Աւոայնացաւ տու, mai de dents, odontalgie.

Ատ ա մնաց ի adv. avec les dents.

Ատամնաւոո a. denté.

Աւոեան, տ են ի g S. tribunal ;

auditoire; séance, assemblée,

Conseil ; COIir ; յ — մսւտնել,

traduire devant le tribunal, le

Conseil; գումարել զ— , COn-

voquer , réunir l'assemblée ;

Ատելի, ելեաց a. Odieux,

haïssable, détestable; haï, détesté; haineux; — լի՛նել, être odieux, détesté, s'attirer la haine de; — առնել, rendre odieux, faire délester.

ԱտելոսԹիւն s. haine, aversion, animosité, horreur.

Ատեմ՝, եցի va. haïr, détester, prendre en aversion, avoir en horreur, prendre de la haine pour qn.

Ատենաբան a. harangueur, orateur.

Ատենաբանական a. oratoire.

Ատենաբանեւք, եցի vn. haranguer, prononcer un discours.

ԱտենաբանուԹիւե s. harangue, discours, allocution.

Աաենագրեւք, եցի va. faire un ou le compte rendu.

ԱտենագրուԹիւն S. Compte

rendu.

Ատենադպիր, պբաց s. secrétaire.

ԱտենագպրուԹիւն s. secrétariat, fonction de secrétaire.

Ատ են ախ ou Y. Ատենաբան.

Ատենակալ, աց S. magistrat.

ԱտենակալուԹիւն S. magis

trature.

Ատենական a. de tribunal,

juridique, judiciaire.

Ատենասյետ, աց S. président du tribunal , du conseil.

Ատենաքարշ լին իմ՛ Vil. être

cité, traduit au tribunal.

Ատլաս, ից S. atlas.

Ատ no a. grenu, plein, rempli, mûr; ֊֊ 1)ասկ, épi grenu.

Աաոբաքյատ a. bien grenu.

Ատոքանամ՛, ացայ vn. gre-

ner, s'emplir, être mûr.

քյասկք, jaunes épis.

Ատոքացուցանեմ', ուցի VS.

faire grener, emplir, rendre mûr.

ԱտոքուԹիւն s. maturité.

a. atlique.

Ատ րա գոյն a. de couleur de feu.

ԱտրաշԷկ a. incandescent, ardent, brûlant, tout rouge.

Ատրճանակ, աց S. pistolet.

Ատրուշան , աց S. temple

du Feu.

Արագ, ունք, ագք a. vite, prompt, rapide, expéditif; adv. vite, rapidement, promptement; արագ արագ, trèsvite, rapidement, rondement, vivement.

Արագագիր, գրի, աց a. qui

écrit vite, tachygraphe.

ԱբագագրուԹիւն S. tachy-

grapliie.

Արագագնաց a. qui marche, aui va vite.

délivrer promptement.

ԱրւսգաԹեւ a qui a des ailes rapide?, aux ailes rapides.

Աբագա1}ոփչ a. au vol rapide, qui vole rapidement.

Արա գա խաղա g a. qui marche, qui se remue vite.

Արագ ա խ ամուր â. qui se

flétrit vite.

Արագախօս a. qui parle ! vite.

Արագա Btuu a. qui arrive vite.

Արագա միտ a. quial'esprit vif. pénétrant, spirituel.

Արագա մտուԹիւե s. présence d'esprit, sagacité.

Արագաշարժ a. qui se meut rapidement, très-agile.

ԱրագաշարմուԹիւն S. agilité, souplesse.

Արա գա վախ Հան adj . qui

meurt, qui finit vite, de peu de

durée; — ելան ել յ աշխարք] է,

ne pas vivre longtemps.

Արագափոխ adj. qui S6

change vite.

Արագաքայլ a. qui marche vite.

ԱրագեւՐ, եցի vn. se hâter.

se presser, s'empresser.

ԱրագընԹաց a. qui va , qui court vite ; prompt à la course.

Արագիլ, գ[աց S. CÏgOgîie.

Արագոտն a. qui a les pieds agiles, aux pieds rapides, ingambe.

ԱրագուԹիւն s. m. vitesse, promptitude , célérité, vélocité, rapidité.

Արագուսումն adj. qui apprend vite.

ԱրաՑ-, ոց , ից s. cicatrice , tache.

va. paître, faire ou mener paître : fîg. — գք)ոգմս , se repaître de vent . de chimères, d'espérances vaines.

Արա&իմ, Mrguij vn. paître, se paître, se repaître, pâturer.

Արական a. mâle.՛ gram.

masculin.

Արահետ, ի g s. chemin fréquenté, rue passante: — փաո-աց. chemin de la gloire.

Արամ՚աօնեայ a. arménien.

Արամբի, բւոյ, բեաց a. mariée ; — առնել, violer une fille.

Արամեան a. arménien.

Արաստոյ a. dlU՝.

Արատ, ոց s. tache, macule ; fig. tache, souillure, flétrissure : vice, défaut.

Արատաւոր, աց a. taché ;

vicieux , défectueux.

Արատեմ, եցի va. tacher, maculer, faire une tache ; tacher, entacher, souiller: — զվսսո ս, souiller sa gloire.

Արար, ոց s. œuvre, action, ouvrage; façon: production, produit: biens, fortune.

Արարած, ոց a. Créé : S.

créature; action, ouvrage, œuvre : création.

Արարատեան a. d'Ararat ; արշալոյս —, l'aurorede 1'—.

Արարիչ s. créateur.

urp

UPP

U.p ա րուլա պետ, ա g s. maître de cérémonie.

ԱրարոդուԹիւն s. action de taire ; cérémonies.