acte (de théâtre

Արարչագործ s. créateur.

créer.

ԱրարչագործուԹէւն s. création.

Ար ար չախն գիր a. qui cherche son créateur.

Արարչական a. qui a la vertu de créer.

Արարչակից a. qui crée ensemble.

Արարչասլաչւո a. qui adore le Créateur.

Արարչապետ s. créateur.

ԱրարչուԹիւն s. création.

Արաց s. ancien sixième mois des Arméniens.

Արբանեակ, նեկաց S. valet,

serviteur; satellite, complice; astr. satellite.

ԱրբանեկեւՐ, եցի vn. servir;

— քյրամ՚անաց ուրուք, agir par

les ordres de qn., exécuter les ordres de qn. ; — ցանկու- Թեանց, servir ses passions.

va. faire servir ; — գիմն իւ|րէԺխնգրուԹիւն իւր , faire servir qch. d'instrument à sa vengeance.

ԱրբանեկուԹիւն s. service ;

— f) արկանես՞, servir, rendre service.

Արբեսդ sa ivre, soûl, gris,

enivré ; fig. — էր սիրուլնորսւ,

il était enivré de son amour, il était passionné pour lui; — խնգուԹեաւքբ, ivre de joie.

Արբելիք, ելեաց s. ivresse.

Արբենամ՛, եցայ vn. s'eni-

vrer, se griser, se soûler; fîg.

s'enivrer; արբեցեալ ի-փա-

ո աց, enivré de sa gloire.

Արբեցող, աց S. buveur.

ԱրբեցուԹիւն sm. ivresse, enivrement; — ախտից, enivrement des passions; — fjpn- ^ուանտց, ivresse de la joie; գլքայլել— f , avoir le transport de l'ivresse.

Արբեցուցանեւք , ուցի Va.

enivrer griser, soûler; abreuver, faire boire; fig. enivrer;

l'orgueil, la prosp rite enivre.

Արբշիռ., շո աց S. buveur,

ivrogne. ,

Արբշո ուԹիւն s. ivrognerie,

ivresse; յ — քյատանել, s'adonner au vin, s'enivrer, se soûler.

Արբումն s. action de boire; breuvage, boisson.

Արբունք, ունց s. âge de puberté, puberté, nubiiité, verte

jeunesse ; յարբունս ք)ասանել,

atteindre l'âge de puberté, être

nubile; չեւ եւս ժաւքանեաԼ

յարբունս, encore en bas âge;

յարբունս ք)ասեալ, pubère.

adulte, nubile.

Արբուցանես", ուցի Va. donner à boire, faire boire, abreuver ; arroser ; enivrer : — գձա-

ոաւ, étaneher, apaiser la soif, désaltérer.

Արբւոյ-յիչ a. qui fait boire.

Աորուցումնտ. action défaire boire, d'arroser.

compassion, pitié, attendrissement.

Արգահատեմ՛ , եցի \Ո. Ta.

compatir, avoir pitié, être touché, ému de compassion pour, s'attendrir à ou sur, plaindre, prendre qn. en pitié, ressentir pour lui de la cempassion ; արգահատեմ՛ ընդ պայման նորա,

son état m'affecte, me touche, j'ai pitié de sa position.

Արգանակ, աց S. bouillon.

Ար գանգ, ի s. sein ou ventre de la mère ; matrice , utérus ; -— եոկրի , le sein de la terre.

Արգասաւոր, աց a. fertile , fécond.

ԱրգասաւորուԹիւն s. fertilité, fécondité.

Արգասիք, գասեաց S. CCU-

vre, ouvrage, action; produit, fruit , production , résultat ; effet, impression, suites

fertile

fécond

Ար գա ւա՚ն գա ք)ոգ a. dont le

sol est fertile.

Արգաւա՚նգուԹիւս s. fertilité, fécondité.

Արգել s. obstacle, entrave, empêchement, embarras, inconvénient; opposition; défense, prohibition, interdic-

tion, interdit; — առնել՝ արկանել՝ լինել, faire obstacle , mettre un obstacle, un empêchement, susciter des obstaclés, empêcher, entraver; j— արկանել, renfermer, cloîtrer; assiéger; mettre aux arrêts.

Արգելական, աց a. CÎOÎtré,

renfermé; détenu, prisonnier.

Արգելան , աց S. maison

d'arrêt . lieu de détention , prison; lazaret, quarantaine.

Արգելավան p , վանի tj S.

cloître.

Արգելոց, աց S. parc , 6Ո-

clos, cloître.

Արգելում1, ելի va. empêcher, mettre obstacle, entraver, intercepter ; défendre, interdire, prohiber; arrêter, retenir.

Արգելումն s. empêchement, défense, prohibition, interdiction ; եկեղեցական — , interdit.

Արգոյ a. précieux, estimable, honorable ; — օր, jour ouvrable.

Արգ, ուց s. m. ornement; forme.

Արգ, bLtu^conj.or,donc.

Արգ adv. maintenant, à présent ; — եւս , dans ce moment même , tout à l'heure , récemment, tout récemment;

— եւս վախ^անեցաւ, il vient

de mourir.

Արգաձին a. nouveau-né.

Ար գա տունկ a. planté depuis peu.

Ար գար, ng a. juste, équita-

ble, loyal, probe; adv. justement, loyalement.

Արդարաբան a. véridique , juste.

գնացիկ a. juste, intègre, loyal,

probe.

Արդարադնացք, ցից S. COn-

duiie pleine de justice.

Ս.րգարսւգոր& a. qui agit justement, probe, juste.

Արդարւսգոո&ոււյիւն S. action ou acte plein de justice , justice, probité.

Արդարադատ a. juge équitable.

ԱրդարադատուԹիւն S. jugement équitable.

Արդարախոհ a. qui voit les choses en conscience, qui est juste, équitable.

Արդարակշիռ, a. qui pèse, qui juge équitablement, juste, équitable.

Արդարակորովդ, très-juste, plein d'équité, probe, intègre.

Արդարանամ՛, ացայ Vil. SC

justifier, s'excuser, prouver son innocence, être justifié; se vérifier, être vérifié.

Արդարապէս adv. justement, de plein droit, à juste titre, loyalement.

Արդարասէր a. qui aime la justice, juste.

de la justice , équité , probité.

Արդարացի a. juste , équi- Uhle.

Արդարացուցանելի a. justifiable, excusable.

Արդարացուցանեւք, ուցի va.

justifier, excuser; vérifier, constater; — գանձն , se justifier, s'excuser, prouver son innocence.

justificatif, constatant.

Աո rj-ւսրա ցուցումն S. justification, excuse.

Արդարեւ adv. en vérité, réellement, véritablement, assurément, en effet, effectivement, sans don te ; a. vrai, réel ; — վարձք, vraie récompense.

ԱրդարուՍիւն S. justice ,

équité; probité, loyauté; la bonne cause.

Արդեօք adv. est-ce que! estce ! est-ce donc que ! si par hasard ; sans doute , à la vérité, certes.

ԱրդԷն , ԱրդԷն իսկ adv.

déjà; à l'instant même.

Արդի, դեաց a. moderne,

récent ; — եքրաժշաուԹիւն , Ja

musique moderne ; ար դիք, les modernes ; adv. tout à l'heure, à présent, maintenant.

Արդիւնաբեր a. qui produit, qui rapporte , productif, fructueux, fertile.

Արդիւն ական a. fructueux, fécond, productif; émérite.

Արդիւնատու, աց a. productif, fructueux, fertile.

Արդիւնարար,աց a. producteur, agriculteur, cultivateur.

urb

- no -

urb

Արդիւնարարու Թիւն 3. agît»

culture.

Արդիւնացուցանեւք \ . Ցարդի ւնս uiSbiT.

Ար դ ! . ւ 1ւ ա ւ ո ր ի ւՐ , եց սւյ vn . mériter; Y. Յարդիւնս գամ.

Արդի ՆաւոբւււԹիւս S. ÎÏ'IU*-

tifîcation , fécondité ; mérite.

Ար դիլեր, nJjiuiitj s. production, produit, fruit; acte, œuvre, ouvrage, fait, effet, réalité ; mérite ; յ արգելես ա&ել, réaliser, effectuer, faire exécuter, accomplir ; գալ յարդիւնս, se réaliser, se faire;

վկայեն, l'effet parle, les faits parlent; — u աւսնել, porter fruit, produire ; — իրւսց? t'ex-

périence ; յարդեանց իրացն,

par expérience ; ջանքն — [ինէին, les paroles s'accomplissaient; սւբգեաւքբք, en effet.

en réalité, réellement.

Արդկեւք, եցի va. repasser;

դկւոաւփս, — du linge.

lance.

Արդնընկէց լինիս՞ vn. combattre avec des lances.

Արդու, աց s. arîabe (me֊ gure de capacité qui vaut.

65 litres).

Արեկուտ. soleil; vie, jour; դ— l)ui տանել, յարեւէ արկանել,

6ter la vie, tuer ; յարեւէ անվանել, perdre le jour, la vie ; j?u-

Արեգ, ի s. soleil; ancien huitième mois des Arméniens; j— վուսէ, du côté d'orient.

Արեգակն , ական , կունր , կանց S. SOleil; ընդ արեգա-

կամբ, sous le soleil, sur la

terre; ամենայն ազգ որ ընդ արեգակամբ, tOUS les peuples du monde; միավ յոյս իս° ընդ

արեգակաւքբ , la seule espérance qui me reste ici-bas; ճագէ՝ ւՐտանէ — > le soleil se

lève, Se COUChe; չեւ խոնարք)եալ արեգական, avant le

coucher du soleil, avant la fin du jour.

Արեգակնակ S. balcon.

Արեգակնակերսլ a. semblable au soleil, comme un soleil.

Արեգավնակէգ a. brûlé par le soleil . hàlé du soleil ; — լինել, être brûlé par le soleil, se h a 1er au soleil.

Արեգակնային a. solaire.

Upbqu^uiuj^uadv. ՇՕՈՈՈւ

un soleil.

Արեգակն ատ ես a. éclairé par les rayons du soleil, exposé au soleil, lumineux.

Արեգակնավւայլ a. brillant comme le soleil , éclatant.

Արեգ գէս՞ a. exposé au soleil.

Արեգներ a. chauffé par le soleil.

guinité , parenté. . Աբեւ, nu s. soleil; vie, jour;

q-— ք)սււոանել, յարեւէ արկանել, ôter la vie, tuer; յարեւէ անվանել, perdre le jour, la vie;

յաշելու, avant le coucher du soleil, avant la brune ; տեսանել զ— , voir le jour, vivre;

իւքտանել — ու, ail COUCher du SOleil; յելանհլ ի&ագելարեւու,

aulever du soleil; — մտանէ՝ ելանէ, le soleil se couche, s'élève ; երգուեալ յարեւն Փա-

բաւոէփ , par la vie de Pharaon ; ըմպել յ — ուրուր, boire

à la santé de qn. , lui porter un toast; յ— ձեր, à votre santé.

Արեւագալ a. aube, le point du jour ; ըեգ — ն, au point du jour, à l'aube du jour, de trèsbonne heure.

Արեւագարօ, ձ|սյ S. tl'O-

pique.

Արեւագէւք, գիժի s. vanille ; héliotrope.

soleil, tournesol.

Արեւածայրթ s. le point du jour, l'aube, l'aurore; ընգ արեւածայլւս adv. au point ou à l'aube du jour; անգէն ընգ սւրհւա&այրս, dèsl'aurore, dès le point, dès l'aube du jour.

Արեւակայք, յ է» c| S. Solstices.

Արեւաք)ար |ի1ւ[ււՐ vn. avoir un coup (le soleil.

Ս.րեւ.ա1)սւրուԹիւՆ s. coup de soleil.

Արեւաս|աշւո, ից, աց s. adorateur du soleil.

Արեւացոյց, ցուցի S. gno-

mon.

Ար եւա ցուցակ. lugS.Cadran,

cadran solaire.

Արեւելագէտ s. orientaliste.

s. le côté d'orient, l'Orient.

oriental; աոեւելայք, les Orientaux.

Արեւելբ, յից s. orient, le levant, l'est; l'Orient, le pays d'Orient; les orientaux; ընգ արեւելս adv. à l'orient , du côté d'orient.

Արեւիշուշտ a. ingrat.

Արեւկայ a. où il y a du soleil, exposé au soleil.

Արեււքուտք , մտից s. occident, le couchant, ouest; l'Occident; les Occidentaux; le coucher du soleil; ընգ արեււՐուտս adv. au coucher du soleil; à l'OCCident; յարեւմուտս

կոյս, à l'occident.

Արեււքտեայ , եայց a. s. occidental ; սւրեււ/՚տեայօ., les Occidentaux.

Արեււքտեան a. occidental.

• ԱրեւշատուԹիւն S. toast ; ըմպել յ— ուրուք, poi ter ԱՈ

toast , boire à la santé de qn.

ԱրԹնուԹիւն s. veille; vigilance , présence d'esprit.

Ար Թուն, Թնոց a. éveillé, qui ne dort pas ; éveillé, avisé ; vigilant; — կալ, veiller.

Արժան, ից a. digne, convenable; à bon marché; s. dignité, convenance; droit, justice; — Է, il convient, il est juste que, il est permis, il mérite, il faut; ոչ է —, il ne faut pas, il ne convient pas, il n'est pas juste que; — Çunfuin^,

juger digne ; daigner ; ոչ — քյամսքոիի ne pas juger digne; dédaigner; — ի՞նչ էր, fallaitil? — եւ իրաւ է, il est juste de ;

j արժանս OU — ասւլ կաՏաո-եւ՝

գնել, donner, acheter, vendre à bon marché.

Արժանն s. ce qui convient, ce qui est convenable.

Արժանագով a. digne de louange, louable.

Արժանաժաո անգ a, digne

héritier.

Արժանա ք)սււատ a. digne de foi, de confiance.

Արժանանաս", ացայ vn. être

digne, se rendre digne, mériter.

Արժանասլատիւ a. digne

d'honneur, très-honorable.

ԱոԺան ասլէս adv. dignement , d'une manière digne , comme il faut.

Արժան ա փայ ել a. qui convient, digne, convenable.

rendre digne.

ԱրԺանաւոր, աց a. qui me»

rite, digne; convenable.

Արժանաւորեւք, եցի va. rendre digne ; juger digne ; daigner.

Արժան ա ւոր ի if, եցայ Vn.

être digne; être jugé digne; mériter.

ԱրժանաւորուԹիւն S. dignité , mérite.

ԱրԺանեւք,եցի va. monnayer, frapper #eîa monnaie.

Արժա՛ն}! , նւոյ , նեաց a. digne, qui mérite; ֊- վաոձուց,

digne de récompense ; — , ըստ

արժանւոյն, յ արժան ի , adv.

dignement, comme il faut; —

Արժանիդ, նեաց S. dignité, mérite; ըստ արժանեաց, adv.

dignement; selon son mérile.

Ալ:Ժանօտ. dignité, mérite; frappe, coin.

Արժես", bcj[i vn. coûter, valoir; qt»"ti| արԺԷ այս, combien cela coûte? combien cela vaut?

այս արժէերեք գաք)ե1լան, cela

coûte, vaut cinq piastres ; չար- ԺԷ , ne vaut pas la peine , ce n'est pas la peine.

ԱրԺէգին s. prix coûtant.

ԱրԺէք, ԱրԺողուԹիւն s. valeur, prix.

Արի, րեաց a. brave, vaillant, valeureux, courageux ; s. Ար[«ք, les Perses.

Արիաբար adv. vaillamment, bravement, courageusement.

Արիական a. mâle, viril, vigoureux, vaillant, courageux; persane; — ազգ, la nation persane.

Արիանաս", ացայ Vil. avoir

de l'énergie, prendre du courage, de la force, déployer ses forces , son courage , avoir le courage, la force de , montrer du courage, du caractère, se signaler, être fort.

Արիանոս, աց s. Arien.

Արիացուցանեւք , ուցի Va.

encourager, inspirer du courage , donner de la vigueur .

ԱրիուԹիւն s. âme virile

vaillance, valeur, courage, bravoure, force d'âme, fermeté.

Արիւն, pbu/եց s. sang ; parenté ; — խ tu դո գոյ՝ որ Թոյ, vin; — Çu/Լւել, saigner, tirer du

Sang; *— քրտինք լինել, SUer Sang et etUl ; — Թավւել (չեղուլ, verser du Sang ; յարեան աււ-

նհլ Համակել, ensanglanter, souiller de sang, plonger dans

le Sang ; V. Ասլա<քոյ<հ

Արի ւև ա գոյն a. de couleur de sang, sanguin.

Ար ի ւն ա զանգ a. couvert de sang, ensanglanté.

ԱրիւնաԹաԹաւ a. qui nage dans le sang , ensanglanté.

Ար ի ւն ալի ց a. plein de sang.

Ար ի ւն ախ անձ a. altéré, affamé ou avide de sang, sanglant, sanguinaire.

sang, sanglant, saignant.

Արիւնակալ, աց S. vase à

sang, coupe du sacrifice.

sanguinaire, sanglant.

Արիւնաքյոս a. dégouttant de sang, saignant.

Արիւնային a. de sang, sanguin, sanglant.

Արիւնանաւք, ացայ YD. S6

convertir, changer en sang.

Արիւնանշան a. marqué de sang.

Արիւնաշատ a. qui a beaucoup de sang, sanguin.

Արիւնասակաւ a. qui a peu de sang.

Արիւնասէր a. qui aime le sang, sanguinaire.

Արիւնարբու a. buveur de sang, sanguinaire.

Ար ի ւն ացայ m a. qui jaillit du sang, sanglant.

Արիւնեւք, եցի va. saigner.

Ար ի ւն երանգ a. de couleur de sang, sanguinolent.

ԱրիւնքյեդուԹիւն s. effusion de sang, massacre, carnage.

Արիւնք)ոաււԹիւն s. hémorragie.

Արիւնոռոգ adj. arrosé de sang, sanglant.

Արիւնոտ a. sanguin, sanglant, saignant.

Արիւնռուշտ adj. sanglant, plein de sang; affamé, altéré ou avide de sang, sanguinaire.

ԱրծաԹ, ոյ s. argent; argent , monnaie , numéraire , espèces; richesse.

Ար&աԹագին a. acheté àprix d'argent; s. esclave.

Ար&աԹագոյն a. de couleur d'argent, argenté.

févre ; a. fait d'argent.

ԱրծաԹագործուԹիւն s. orfèvrerie.

ԱրծաԹագօծ a. argenté.

ԱրծաԹաղօծեւք, եցի va. ar-

genter.

pi. mine d'argent.

ԱրծաԹաձոյլ, սուլից S. fon*

deur d'argent ; a. fondu en argent, d'argent massif.

Ար ձա Սա պա m a. COUYert

d'argent, argenté.

ԱրծաԹասէր , սիրաց a. qui

aime l'argent, cupide, avare.

ԱրծաՈաբար, աց S. Ol'févre.

ԱրծաԹավւայլ a. brillant comme de l'argent, argenté.

ԱրծաԹեդէն, ւլինաց a. d'argent, fait en argent; s. argenterie.

Ար&աԹեւք, b(j(i va. argenter.

ԱրծաԹի, [}եաց a. d'argent, fait en argent; s. pièce d'argent.

Արծաթումն s. argenture.

ԱրծաԹսիրուԹիւն s. amour de l'argent, cupidité, avarice.

Ար S u. p ծան biP , Ս-լւ ծա p ծհ t!\

bgji va. altiser le feu, rallumer ; fig. rallumer, ranimer, relever.

Արծարծումն s. action de rali mer, de ranimer.

Արծնեւք, եցի va. émailler.

Արծուէնշան a. qui a l'enseigne d'aigle; s. l'aigle (enseigne).

Արծուի , ծուեաց S. aigle;

— գ։դկ, V— trompette.

Արծռունգն a. qui a le nez aquilin.

Արկած, ից s. revers, malheur, coup, contre-temps, calamité, in fortune, désastre; acculent, aventure ; — ք բախտի՝ ձմերայնոյ, les rigueurs de la fortune, de l'hiver.

Արկանեցի a. celui qui jette, qui met; mettable, portable; s. vêlement, habillement, habit ; manteau.

Արկանեւք , արկի va, jeter,

lancer ; poser, mettre . étendre . verser, répandre; vêtir, habiller ; porter, s'habiller ; proposer: ôler, enlever, dépouiller, priver, déposer: attribuer, jeter, accuser; faire, fabriquer : fonder, s'établir ; languir; յինոն — , s'attirer, se concilier, gagner, captiver; —

- jo^bg» v- Ւնււ>> etc-; —

զմեւլն իւԼերսւյ ուրուք, imputer,

rejeter une faute sur qn., s'en prendre à lui de la faute.

Արկանիս", արկայ vp. Se

jeter, tomber; s'habiller.

Արկղ, կեւլաց S. Caisse, COf-

fre, malle.

s. coffretier, layetier.

Արկւրսկալ, աց s. caissier.

Ար կ՛լիկ s. cassette, coffret.

Ար1)աւքարքյ a. méprisable, vil . abject.

Ար P) ա if ա ր {) ան ք , ան ա ց S . mépris, dédain, արէյաւքարքյա-

նօք, avec mépris, avec dédain, dédaigneusement; juipÇui ւքար-

ք}անս, au mépris de.

Արհամարհելի a. méprisable.

Ար^աւՐարքյեւք, եցի va. mépriser, faire peu de cas de, dédaigner; narguer, braver, ne pas tenir compte.

Արք)աւքարք)իչ a. méprisant.

ւքար^ոտ a. méprisant, dédaigneux.

Արք)աւքարք)ուԹիւն B. mépris , dédain.

Ս.րք)աւիրթ, աւրաց s. terreur, épouvante, effroi, consternation ; — մաք)ու, les horreurs de la mort; արևալիրս արկանեի répandre la terreur, jeter l'épouvante ; — վալան օնա, յարֆաւիրս րմբօնե-

ցաւ^ il fut saisi de terreur, d'horreur, l'épouvante le saisit.

Արքեպիսկոպոս s. archevêque.

Ար ձա գանգ, աց S. écho ;

contre-coup; — տալ, faire résonner l'écho.

Արձակ, աց adj. délié, libre, dénoué, détaché ; vaste, spacieux ; en prose , prosaïque ; adv. librement ; —

բան, prose; — ֆամաբձակ,

hardiment, ouvertement չարձակի լինել, être en liberté; être à l'aise.

Արձակ արձակ adv. librement, hardiment.

pi. banlieue.

Արձակաքւալաք S. ville ՈՕՈ

close, sans fortification.

Արձակեայն s. femme renvoyée par son mari.

Արձակեմ՛, եցի va. délier, dénouer, détacher; absoudre, délivrer, acquitter; dégager, décharger, expédier, envoyer; lâcher, laisser aller ; décocher ; renvoyer, congédier, licencier, remercier; jeter, lancer, flanquer, tirer; pousser, jeter;

exhaler, répandre, jeter; իբաց — , renvoyer, congédier ; ձայն — , pousser, jeter un cri ; — զկին, répudier; կիցս — , V.

Կիցք; — զոր, donner à qn.

son congé; ժրացան —, décharger le fusil ; քյրետ — , tirer le canon; — ի մեղա g, absoudre; — զատեան, lever la séance; congédier l'assemblée.

délié, libéré, détaché, délivré, absous.

սանակ a. adv. sans frein.

Արձակիչ a. celui qui délie, qui absout, libérateur.

Արձակումն s. délivrance, libéral ion , acquittement; licenciement ; décharge ; répudiation , divorce ; — մեղաց , absolution ; — տալ, donner

l'absolution ; տալ զարձակ-

ս°անն , donner un acte de répudiation.

Արձակուրդ S. V. Արձակումն ; congé, vacances.

Արձան , աց S. Colonne ,

cippe , stèle ; borne ; grand morceau de pierre ; statue , simulacre, idole; կալ— անմ'ոո աց, devenir un monument éternel.

Արձանագիր, գրաց S. inscription, épitaphe; registre; enregistrement ; protocole ; instrument, acte.

Արձանագործ a. en pierre;

Արձանագրեմ՛, եցի va. inscrire, enregistrer, registrer, prendre acte.

Արձանանամ՛, սւցայ VU. se

tenir, se dresser droit et immobile comme une statue, rester immobile ; se convertir en statue ; վկայ — , être témoin ;

rester ou demeurer ferme; գռւս|արայա!լԹ — , demeurer victorieux.

Ար ձանացուց անեմ՛, ուց ի Va.

élever en forme de colonne; dresser, fixer d'une manière inébranlable, rendre immobile ; inscrire , enregistrer ; convertir en statue; — «լոք ընգգէւք ուրուդ, opposer qn. à.

Արձոյլ, ձուլաց S. VerveuX,

rets.

Արմ՛, Jji s. tronc, souche,

tige, collet.

Արմատ, ոց s. racine; fig. racine, source; — առնուլ արձակել, prendre racine, jeter, pousser des racines; արմ՚ա-

uin^V. Արմատաքի.

ւքատախլեմ*,եցի vn. déraciner, extirper.

Արմ՛ատական a. radical.

Արմ՛ատակեր a. qui mange des racines.

Արմ՛ատանամ՛, ացւսյ VH.

s'enraciner, prendre racine, prendre.

Արմատաքի adv. avec les

racines, radicalement;— խլեի déraciner, extirper.

Արմ՚աւ, ոց , ուց S. dalle;

dattier, palmier; phénix.

Ար մ՛ա ւաս տան, աց S. lieu

planté de palmiers.

Արմ՚աւենի, ենեաց s. dattier, palmier; branche de palmier, palme.

Ար մ՛ուկն, մկանց S. COilde ;

խԹելարմկամբ, coudoyer.

Արմ՛տիք, տեաց s. céréales.

լուրշք s. aurore, la messagère > l'avant-courrière du jour;. — կենաց, l'aurore de la vie; նորանշոյլ— , aurore naissant.

Արշաւ s. course.

Արշաւակի adv. à toutes jambes.

course.

Արշաւան, աց S. expédition,

campagne; course, excursion; invasion, incursion, irruption ;

— ձիոյ, lieue; —u դնեի faire une invasion, des excursions.

Արշաւասոյր a. qui court rapidement, rapide.

Արշաւեմ՝, եցի vn. COUrir,

courir à toutes jambes; faire une expédition, une incursion;

— հմ՚արտ, se mettre en campagne, entrer en guerre.

ց անեմ՛, ուց ի va. faire courir, faire faire une excursion.

Արոյր, րուրի s. laiton.

Արա., ուաց a. mâle.-

Ար ուա գ էտ, գիտաց a. Sodo-

miste, pédéraste.

ԱրուագիտուԹիւն S. SOdo-

mie, pédérastie.

Արուակւսե, uig a. mâle, masculin.

ձային a. limitrophe, voisin.

ԱրուաոձաՆ , uig s. faubourg.

Արուարձանեայք, biujcj S. les

habitants d'un faubourg; les faubourgs.

Արուգ a. maigre , frêle , grêle, sec, aride, stérile.

Արուեստ, ից s. art, métier, profession, état; art, adresse; prodige, miracle; ուսել q— , avoir, posséder l'art de; գեղեցիկ ագատ ական մեքենական

■՝- -ք, beaux-arts, arts libéraux, mécaniques.

Աոուեստաբաբ adv. arliste»

ment.

artiste, artisan.

ԱրուեստագիտուԹիւն Vov.

Արուեստագիւտ, աց S. inventeur d'un art.

Արուեստագործ, աց a. fait

avec art, artistement travaillé.

Արուեստ ա գործես", եցի va.

travailler avec art.

vrage fait avec art.

Արուեստաէսաո.ն a. artificiel.

Արուեստական a. artificiel ;

musical ; artificieux; s. artiste?

musicien.

Արուեստակեալ a. affecté }

affété, étudié, trop recherché.

Արուեստակից s. compagnon d'art, de profession.

ԱրուեստակուԹիւն s. affectation, afféterie, recherche.

s. exposition.

Արուեստանոց, աց S. ate-

lier.

Ար ուես տային a. artistique.

Արուեստ աշէն a. fait aveii art, artistement fait.

Արուեստաւգետ, աց S. COn-

tre-maître, chef des artistes.

Արուեստասլէս adv. artistement, avec art.

Արուեստաւոլւ, աց S. artiste,

artisan.

Ար ուես տաս էր a. qui aime les arts, ami des arts, amateur.

ԱրուեսսւգիտուԹիւն S. COn»

naissance de l'art ; artifice.

Ար ուես տեւք, եցի Va. faire, exécuter avec art, inventer.

Արուէգ, իգաց s. hermaphrodite, androgyne.

ԱրուԹիւն s. virilité, âge viril; bravoure, valeur, courage ; semence virile ; — d քաչուԹեանց, exploits, conquêtes, hauts faits; պայծառ. — ք, belles actions.

Արուսեակ, սեկի S. VénUS,

Lucifer, étoile dû berger; diable.

Ար£, ոց,ուց S. ours; — փ»«

ո.ոտայ, 1'— gronde.

Ար յային a. arctique,

Արչապան, աց S. meneur

(Tours.

Ա.ր£առ., ոց s. troupeau de bœufs, bestiaux, gros bétail.

ԼԼբջաո֊ակսւշի, շւոյ s. cuir

de bœuf.

Արօաո-ամաք) s. mortalité des bestiaux, du bétail.

Աոօառ-ասոոԹ, ոյ s. peau de bœuf."

Արջառաջիլ, ջլաց s. nerf de bœuf; fouet, knout.

Արջասպ, ոյ s. vitriol,

Արջնագռաւ, dlcj S. i'01'-

neille.

Արջնագգեստ Voy, Սեւազգեստ .

ԱրչնաԹոյր a. noir.

Արջնգեդ, ոյ s. nielle.

Արօուկ s. ourson.

Արջտակ, ի s. truffe.

Արտ, ոց s. champ, campagne.

Ար տա բերեմ՝, եցի va. proférer, prononcer.

ԱրտաբերուԹիւն S. prOHOH-

ciation.

Արտագրեալ S. produit.

Արտագրեմ՝, եցի va. p]՝0-

duire ; exprimer.

Ար տա գրիչ s. arith. facteur.

ԱրտագրուԹիւն S. prodllC-

tion ; expression.

Արտախոյր, խուրի S. tiare.

mitre, diadème.

Արտախոյր ; voile, cou» erture.

Արտակենգրոն, ւս g â.exoen-

trique.

Արտակե՚ԼյռրոնուՍիւն s. excentricité.

Ար տայ այտ եմ՝, եց ի Vd. énoil-»

cer, exprimer.

ԱրտայայտուԹիւն S. énon*

cialiou. expression.

Արտաշնչեմ՛, եցի va. exhaler ; transpirer.

ԱրտաչնչուԹիւն S. exhalaison; transpiration.

Արտաչափ s. arpenteur.

Ար տա չաւի եմ va. arpenter.

ԱրտաչաւիուԹիւն S. arpeil-

tage.

Արտասանեմ՝, եցի va. dire,

réciter; prononcer, déclamer.

ԱրտասանուԹիւն S. récit.

récital ion; prononciation, déclamation.

Ա ր տ ա ս ո ւ ա բ ե ր a . qu i p r 0duit. cause des larmes, qui fait pleurer.

Աո տաս ուա գոչ a. qilî Cl'ie

en larmes.

ԱրտասուաԹոր a. qui verse des larmes, larmoyant.

լից a. plein de larmes, larmoyant: — աչօք, avec des yeux pleins, baignés de larmes, les larmes aux yeux.

Ար տաս ուա խառն a. mêlé

de larmes.

Ար տաս ուա կա {} >. Ար տ tuun ւաէ՛} որ .

Արտ աս ուա կից լինիս* VU.

pleurer ensemble.

Արտասուայեղց a. noyé de

\armes, tout en larmes, baigné de larmes, larmoyant.

Արտասուեւք, եցի vn. pleurer, larmoyer ; — դոք , pleursr qn.

Արտասուք, սոււսց S.pleurs, larmes; չերմ* արտասուս իչուցանել, լալ չերս° արտասուօք,

pleurer à chaudes larmes ; արտասուօք, avec des larmes, աչք յարտասուս, les larmes

aux yeilX; արտասուօքն Թա- ՛նալ՝ ոո-ոգե;, arroser de ses larmes; ունել Յարտասուս,

retenir ses larmes; — ք)ոսէին յատաց 1արա . les larmes coulaient de ses yeux; արտասուս արէլա՚սել, յարտասուս ^արկա՛նել, fondre en larmes, en pleurs, verser des larmes, donner cours à ses larmes ;

սրբել դարտասուս յաչաս, es-

suyer ses larmes.

Արտավար, աց S. champ

labouré , champ , campagne ; laboureur; arpent.

Ար տա Փայլես", եցի va. reluire, briller.

Արտաքի՛ն, աքնոց a. extérieur, externe; étranger; profane; — արտաքնոցն վէսւք ,

l'histoire protane.

Արտաքնայարդար a. simulé, feint, faux; — աո աքի-

նու&իւն, vertu apparente.

Արտաքոյ prép. hors , dehors, en dehors, de dehors, à l'extérieur; — երեւիլ, paraître au dehors ; — քան , hors de, en dehors de ; par-dessus,

Արտաքուստ adv. de dehors, du dehors, au dehors, à l'extérieur, extérieurement ; a. extérieur ; արտաքուստ արտաքս,

adv. dehors , au dehors, bien loin.

Արտաքս adv. dehors , au dehors; — քան, hors; առ. — , extérieurement, pour le dehors, pour la forme ; — ելան ել, sortir dehors.

Արտաքսես", եցի va. chasser, mettre à la porte; exclure, écarter; — զոք ի տան է, montrer la porte à qn., le chasser de la maison, de chez soi.

Արտեւան, ի s. le sommet d'une montagne.

Արտեւանունք, նանց S. Ie8 Cils; les paupières; ծա՚նրսւբ-

Թուն —, paupières appesanties; բանալ զարտեւանունս ,

j ouvrir les paupières, կափու-

ցանելդարտեւանունս, fermer

les paupières.

Ար տիկ s. mouflon.

alouette; — երգէ, Y— chante.

Արտորայ , ից S. champ,

campagne.

Արտորէք, էից s. pi. campagnes, champs.

Արտուղի a. fourvoyé, égaré;

— շաւիդ, sentier détourné;

ըստ — անկանել մ՛ոլորել, Se

fourvoyer, s'égarer.

Օիւն s. privilège, prérogative;

— ընդունել տալ, obtenir OU

accorder un privilège.

Ար in ou p \ . Արտասուք.

Արտօսրաբու-վխ a՛ qui verse des larmes, fond en larmes.

Ար տ ou ր ալից V. Արտասուալից .

Ալււոօսոաք)ւսո սյչ a. qui SOU-

pire en larmes.

Արփայագնաց լինիս՞ VU.

voyager, courir dans Fair.

Արփե՛նի, Արփիակա՛ն a. solaire, céleste ; ակն —, soleil.

Արփի, փւոյ s. soleil.

Արքայ, ից s. roi, monarque, souverain; արքայից —, roi des rois ; — քաշ, ô grand roi ; կեցցէ՜— , vive le roi!

Արքայաբար adv. royalement.

Արքայ ւսգ ունդ. s. m. garde royale.

prince royal.

Արքայական a. royal.

Արքայակերտ a. royal.

Արքայանիստ a. où réside le roi; — քաւլաք, capitale.

Արքայատուր a. donné par le toi, royal.

Արքայիկ օձ s. basilic.

Արքայորդի , որգւոց S. fils

du roi, prince.

ԱրքայուԹիւն s. royaume , royauté, règne; paradis, ciel; — երկնից, royaume des cieux.

Արքայուհի sf. reine.

Արքեպիսկոպոս, աց S. ar-

chevêque.

Արքեսլիսկուզոսական a. archiépiscopal.

Արքեպի u կուզոս ար tu ն., աց S.

archevêché , palais archiépiscopal.

Արքեպիսկոպոսոլ13փւն S. ar-

chiépiscopat.

Արքիլքանտրիտ s. archimandrite.

Արքունական a. royal; — ■Տանւսւզարք), rue royale, passante.

Արքունատուր a. donné par le roi.

Արքունի, նեաց a. royal.

Արքունիք, նեաց S. la COUr,

le palais; la cour, les courtisans; յ արքունիս առն ուլ, confisquer.

adv. de la cour, du trésor public, par l'État.

Ար ou, ի s. outarde.

Արօսի s. sorbier, alizier՛ sorbe, alizé.

Արօտ, ի g s. pâturage, prairie ; պարարտ —, gras pâturage ; խաշնաւէտ —, prairie pleine de troupeaux.

Արօտ ական, աց a. qui paît;

qui pâture; s. pâtre, berger.

Արօր, ոյ, իւ s. charrue.

Արօրագիր s. laboureur; — առնել, labourer;— լինել, être labouré .

Արօրագրեւի a. arable.

ԱրօրագրեւՐ, եցի va. laboU-

rer, défricher.

Աւագ, աց a. grand (dans

lOUS les Sens); — շաբաԹ, la

semaine sainte; — ուրբաԹ, vendredi saint; — սեզան՝ խորան , le maître -autel ; —

îai —

bnpuii(i իւո, son frère aîné, son aîné.

Աւագախոււքբ a. composé

des grands ; — ատեան, assemblée des rois.

Աէ-ագամե&աբ a. illustre, célèbre ; — մալուլ, assemblée respectable.

Ստււսգս/նաւք, mgwj vn. grandir, devenir seigneur.

Աւագանի , աՆւոյ S. pi. le©

grands, l'es notables, le grand monde.

Աւագափուլ, njs. trombone.

ԱւագելւԷց , ոիցու S. arclli-

prêtre, curé.

Ui u^n)&s.âge mûr, avancé; յ — 1)ասակի, d'un âge mûr, dans un âge avancé.

Աւագոոեաո, ոերոյ S. pi. les

hommes, les grands, les personnages.

ԱւագուԹիւն s. grandeur, dignité, honneur; dignité, place; յ — աւքբաո-Նալ, élever ou s'élever aux honneurs , à

Ulie dignité; V. ԱւագոյԹ.

Աւա գի կ adv. voici, voilà.

Աւազ, ոց s. sable ; poudre.

Աւազաձիր a. entouré de sable.

Աւագակ, աց s. brigand, larron , voleur de grand chemin, assassin, bandit:

Աւազա կա բար adv. à la manière des brigands.

Աւազա կանոց, աց S. repaire

de brigands.

Աւա զա կա սւե in, աց S. chef

de brigands.

Աւազակեւք, եցի va. faire le

métier de brigand, brigander, assassiner.

Աւազա կուԹիւն s. brigandage, assassinat.

Աւազա կուտ a. plein de brigands.

Աւազա ւքան s. poudrier.

Ալազան, աց s. bassin, pièce d'eau; baignoire; abreuvoir; — մկրտուԹեա՚ն, baptistère, fonts de baptême.

Աւազանաձեւ a. en forme de bassin.

Աւազա շէն a. bâti sur le sable.

Աւազեղէն a. de sable.

ԱւազեւՐ, եցի va. sabler, sablonner.

Աւազին, Աւազուտ a. plein

de sable, sablonneux.

Աւա՜ւլաէՑՐյ. hélas ! — ինձ, malheureux que je suis!

Աւադեյի a. à plaindre.

Աւաղեւք, եցի va. plaindre, se plaindre , déplorer , regretter.

Աւաղուկ adj. déplorable, pitoyable.

Աւան, աց S. bourg.

Աւանագիււլ, գ^ղ£ S. b0UT-

gade.

ԱւաՆաՆաւք ացայ \'Ո, de~

venir un bourg.

Աւաէտապետ, աց S. le maire

d'un bourg.

Աւանգ, ից s. dépôt; consignation; tradition; monument;

գնելյսւււսնգի. տալ յ — , consigner, mettre en dépôt; կալ յաւանգի, être en dépôt; ք)իՆ — ք, les monuments antiques.

UKb

Աւանգակիր a. dépositaire ; con signataire.

Աւանգասլաք), iucjj a. dépositaire; cosignataire; sacristain.

Աւս/Սդաո-ու, սւց a. qui a reçu un dépôt , dépositaire ; cosignataire.

Աւանգատու, աց a. qui consigne, met en dépôt.

Աւանգատուե s. sacristie.

Աւանգեւք, եցի va. mettre en dépôt, déposer; consigner; remettre, transmettre, livrer, léguer, confier ; raconter, annoncer ; — <լոգի , expirer , rendre l'âme ; իձեռս քո աւանգեւք <լոգի իս°, je remets mon âme , mon esprit entre vos mains.

ԱւանգուԹիւն s. tradition; dépôt, consignation; —p, traditionnellement.

Աւանիկ adv. voici, voilà.

Աւաչ, ոյ, ի S. VOix , ՏՕՈ ;

mélodie, accords.

Աւասիկ adv. voici, voilà; — եմ՛, me voici.

Աւատ , ոյ s. foi ; crédit ; յ — , à crédit.

Աւար, աց s. butin, dépouille, pillage, proie, sac; — ածել՝

առնուլ (չարկանել, j — ifiuinնել, յաւարի առնուլ տանել,

butiner, piller, livrer ou donner au pillage, en proie; j— ւՐատնիլ, être livré au pillage, devenir la proie; լիաձեռն աալաւ, chargé de butin.

Աւալւաբաշխ a. qui distribue le butin.

Աւաբաբաբ adv.avec pillage.

Աւալւա մ՛ասն S. portion du

butin.

Ս>ւարաո ու, ո ոււսո S. Sacca-

geur, pilleur, pillard.

Ալ արա il ու|()փ<ն S. Sac, Sa(>

cagement, pillage.

ԱւարեւՐ, եցի va. butiner, piller, saccager, faire main basse.

Աւարւո s. fin, terme; bout, extrémité; accomplissement, achèvement; résultat, issue, dénoûment.

Աւար!ոա1)ասակ adj. de la

plus belle taille.

Աւար տեւք, եցի va. finir,

terminer, mettre la dernière main, achever, accomplir.

Աւարտումն s. fin, terme, achèvement.

Աւաքես՞, եցի va. guérir, délivrer; ramasser, rassem-՛ bler; — իբորոտուԹենԷ, guérir de la lèpre.

Աւել, ի, աց s. balai; — ա&ել, balayer; *— մը 'qui pնել, donner un coup de balai.

Աւելաբան, աց a. qui dit

des paroles inutiles, verbeux, redondant, diffus.

ԱւելաբանուԹիւն S. SUpêr-

fluité de paroles, babil, redondance, verbosité.

Աւելազանց a. excessif.

ԱւելազանցուԹիւն S. excès,

Աւելախնգիր a. qui cherche le superflu.

Աւելած s. balayures.

UKb

Uhb

Աւելաձու,աց s. baladeur.

ԱւելածուԹիւե s. balayage.

Աւելաստաց , ից a. Cupide,

avide.

ԱւելաստսւյյօւԹիւՆ s. acquisition des choses superflues, avidité, cupidité.

Աւելի, ելեաց a. plus , le

plus ; excédant, surplus, superflu; adv. plus, en sus, davantage , par-dessus tout ; աւելեաց բանք, exagération.

Աւելորգ, աց a. superflu ; a. le superflu, reste.

Աւելուկ, լկի s. bot. parelle, patience.

Աւելուվյշ s. pi. balayures.

Աւեւլկեյք, եցի va. regretter.

Աւետաբհր s. porteur de bonnes nouvelles , messager ; — Zuijiuumuilibiujg , messager de l'Arménie; — ք գար՛նան, les messagères du printemps, les hirondelles ; — տուընչեան, la messagère du jour, l'aurore.

Աւնտաււլարգեւ a. quidonne de bonnes nouvelle,.

Աւետարան, աց s. Evangile.

évangéliste.

Աւեւո ար տնագործ a. évan-

gélique.

Աւետ արան ական a. évan-

gélique.

Աէ-ետարանեւք, եցի \a. donner une bonne nouvelle, annoncer; évangéliser, prêcher l'Évangile.

Աւեաալսսնիչ s. évangéliste.

րանումն s. annonce d'une bonne nom elle: prédication de l'Évangile.

Աւետաւոր, աց a. porte UT

de bonnes nouvelles; qui a rapport à d'heureuses nouvelles.

Աւետեւք, եցի va. donner une bonne nouvelle, comme une bonne nouvelle, annoncer.

Աւեւոիք, ետեաց S. bonne,

heureuse nouvelle, annonce d'une bonne nouvelle; աւետիս տալ, annoncer, donner une bonne nouvelle ; երկիր աւետեաց , la terre promise ; տօն աւետեաց, l'Annonciation.

Աւետչեայ s. récompense donnée au porteur d'une bonne nouvelle.

Ալեր a. ruiné, détruit, ravagé, désolé; s. ruine, ravage, destruction, dégât, désolation,

dévastation; յ — բառնալ՝ լինել ւՐատնիլ, se ruiner, se détruire,, tomber en ruine; j—

գնել, dévaster, ruiner, rava ger, détruire, infester. désoler.

Աւերած, ից , ոց S. mine,

démolition, destruction.

Աւերակ, աց s. ruine, démolitions, décombres, gravats; a. ruiné, détruit, démoli , désolé, désert; առնել յ— -, réduire en un désert; — ւինել, être désert.

Աւերանք, նաց S. pi. ruine,

désolation, dévastation; խուժան աւերանաց ածելդաշ[սար-

Çuil, causer des ravages dans le pays, le ravager.

Աւերեւք, եցի Va. ՈՈՈ61՝,

détruire , dévaster, démolir, délabrer, désoler; — զաթարիս up, démanteler.

ԱւԹիմոն s. bot. pyrètîire.

Ալիշ, Աւիշկ, Աւիշք s. lymphe, sérosité, humeur, liqueur.

Սււիւն s. fureur, transport, enthousiasme.

Աւոլոց ելանեւք vu. s' échapper, s'en aller.

Ափ, ոյ, ոփ s. la paume de la main, poignée; — ւ!ի գարւոյ, une poignée , un peu d'orge ; — յ ա վայ; adv. à la hâte, à l'improviste, impromptu.

Ավւափայք, այ ի g S. HeUX

escarpés, rocher, roc.

Ավւի բերան աո նես°, Ափիբերան bu, եցի va. clore, fermer la bouche à qn. , mettre à bout, faire taire, réduire au silence, rabattre le caquet de qn., confondre; — լինել, rester hors d'état de répondre, ne savoir que répondre.

Ափիոն, ի s. opium.

Ավւն, փին, վւանց S. rive ,

rivage , bord , côte ; bord , extrémité.

Ափնածիր a. bordé.

Ափն ի s. glane.

Ափշիւք, etc. Y. Ապշիս", etc.

Ափսեայ, ԱփսԷ, էից s. plateau.

Ափրոգիտեան a. vénérien; -ախտ, maladie vénérienne.

Աք, ից s. jambe.

Աքատլաւլ, աց S. COCJ ; —

խ ou է, le — chante.

Աքացես", եցի va. ruer, faire des ruades, lancer une ruade, donner des coups de pied.

Աքացի adv. en frappant du pied, avec le pied, à coups de

pied ; — ծեծել Y. Աքացես՞.

Աքացիք , ցեաց S. pl.pieds,

jambes.

Աքացոգ, աց a. qui rue , donne des coups de pied.

Աքիս, քսաց s. belette.

Աքսոտես", եցի va. sauter,

bondir; Y. Աքացես՞.

Աքսոր s. exil, bannissement, déportation; առաքել j—, envoyer en exil, bannir.

Աքսորեա^. exilé.

Աքսորես", եցի va. exiler, bannir.

Աքցան, աց s. tenailles.

Բ (pén) s. seconde lettre de l'alphabet et première consonne ; deux ou second.

Բա interj. bah!

Բաբախեմ՛, եցի va.vn. frapper, battre, palpiter ; բա բախ է սիրտ նորա, le cœur lui bat.

Բաբախումն s. battement, palpitation.

Բա՜բէ interj. hélas! morbleu! parbleu 1

Բագ s. part, portion.

Բագին, գնաց s. autel (d'une divinité païenne) ; temple.

Բագնասէր a. qui aime les autels, les idoles.

Բաղ., nug s. canard; էգ — y

cane; ձագ—, caneton, canette; — գանչէ, le canard barbote, nasille.

Բագէն, ի s. blouse.

Բազէ, ից S. faucon.

qui tient, qui porte un faucon, fauconnier.

Բագկակից a. aide, coadjuteur.

Բագկաւոաոսւծ a. qui étend ses bras ; adv. les bras étendus, à bras ouverts, les mains élevées vers le ciel.

Բագկարձակ a. qui étend ses branches, branchu.

Բագկեւք, եցի va. abréger, resserrer, résumer en peu de mots.

Բազմաբան a. qui parle beaucoup , babillard , bavard ; verbeux, diffus, prolixe.

Բազմաբանեմ՝, եցի Vil. parler beaucoup, babiller, bavarder ; s'étendre sur un sujet.

Բա զրաբան ու Թիւն S. loqiia-

cité, babil, bavardage ; redondance de paroles, verbiage, prolixité.

Բազմաբաշխ a. qui distribue beaucoup , généreux ; abondant.

Սաղմ արաբ ad v. collectivement, au pluriel.

Բազմաբարբառ, a. de plusieurs langues , polyglotte ; harmonieux.

Բազմա բեղուն a. très-fertile, fécond.

Բազմ՛աբեր a. qui porte ou produit beaucoup , fécond , fertile.

ԲազմսյբերուԹիւն s. grande fertilité.

Բազմաբիւր a. très-nombreux.

Բազմսյգանձ a. qui possède beaucoup de biens , opulent , très- riche , millionnaire.

Բազմ՛ադեզ a. très-beau.

Բազմնւգէւո a. qui sait beaucoup, très-érudit, très -savant.

Բազմ՛ագին, գնի a. de grand prix, très-précieux.

Բազւքագիր a. écrit en plusieurs manières , polygraphe ; qui écrit beamcoup , polygraphe.

Բազմագլուխ a. qui a beaucoup de tête.

de plusieurs couleurs.

Բազմագով a. qui mérite beaucoup d'éloges , très-louable; beaucoup loué.

ԲազւքագուԹ a. très-miséricordieux , très-compatissant , rempli de tendresse.

ԲագւՐագունգ a. de plusieurs troupes, très-nombreux.

Pmq մազուն ի a. de diverses couleurs, divers, varié; — ակն, ambre jaune, succin.

Բազմ՛ա գա բես/ն a. de plusieurs siècles, très-reculé; — քքաւՐանակ, une longue suite de siècles; — ֆնուԹիւն , antiquité reculée.

Բազմ՛ա գէզ a. fort entassé.

qui a plusieurs laces , qui a diverses figures ; divers, varié ; adv. sous plusieurs faces; de plusieurs manières, en plusieurs manières différentes.

Բազմագութն a. qui a plusieurs portes.

Բազմ՛ազան a. très-varié, de plusieurs sortes, où il règne une grande variété.

ԲազմազանուԹիւն S. grande

variété.

Բազմ՚ազարգ a. très-Orné.

Բազմ՚ազաւակ a. qui a beaucoup d'enfants.

Pu^tfuiqpu^a. très-occupé, très-affairé; — լինել, avoir beaucoup d'occupation , d'affaires, être très-occupé, trèsaffairé, s'occuper de beaucoup de choses.

PUS

Բազմազգեսւն a. de plusieurs nations.

a. է lès-abondant, copieux.

Բազմ՚ազուարՏ a. fécond en

plaisirs, très-amusant.

Բազս՞ազօր a. très-fort, trèspuissant ; s. armée nombreuse.

Բազմ՚աԹերԹ a. de plusieurs feuilles; bot. polypétale.

ԲազմաԹիւ a. très-nombreux, bon nombre.

նակեան a. qui dure longtemps; vieux, ancien, antique.

Բազմաժողով a. rassemblé en grand nombre , très- fréquenté , très-nombreux ; s.

grande réunion, grande assemblée, multitude, foule.

Բազմալար a. qui a beaucoup de cordes.

Բազմալեզու a. polyglotte.

Բազմալոյս a. rempli de lumières, fort brillant.

Բազմախաւլաւյ^. très-Calme.

Բազմախաո ն a. mêlé de plusieurs choses, varié ; embrouillé, confus.

Բազմ՛ախիտ a. tl'ès-épais ,

très-dense, très-serré.

Բազմ՛ախնամ՛ a. qui a beaucoup de soin ; plein de soins et d'attentions.

Բազմախողխող a. qui tue,

égorge beaucoup; — երկաԹ, fer tranchant.

Բազմ՚ախոյզ լին ի մ՝, rechercher avec beaucoup de soin,

faire beaucoup de recherches յ être curieux, s'ingérer de tout.

Բազմախոտ a. qui abonde en herbes, herbeux.

Բազմ՛ախորտիկ a. OÙ il y a

beaucoup de plats, beaucoup de mets, splendide, magnifique; — սեղան, repas somptueux, grand repas.

Բազմախուռն a. de grande foule, une infinité, beaucoup.

Բազմ՛ածախ a. dispendieux, coûteux , splendide , somp֊ tueux, magnifique.

Բազմ՛ածաղիկ a. plein de

fleurs , qui a beaucoup de fleurs.

qui enfante souvent, qui met au monde beaucoup d'enfants ou de petits ; fécond . fertile ;

(յայր — ազգատոհմի , père

d'une famille nombreuse; —

աւագ արաս՞բք, fécond en

grands hommes.

Բազմ՛ածուփ a. très-agité.

Բազմակ, lut) S. lumière.

chandelle; chandelier, flambeau.

Բազմակալ, աց S. lumière,

chandelle; mouchettes; bobèche; convive.

Բազմ՛ական S. Convive, invité; table, banquet; siège,

Canapé: բազմ՛ականս ար կա»

էյել, offrir des sièges.

Բազմականատու, ի a. Celui

qui donne un dîner, un banquet.

Բազմակապ a. attaché par plusieurs liens.

Բազւքա1[արօէո a. qui manque de beaucoup de choses, qui a de grands besoins.

Բազս՞ակեո a. qui mange beaucoup, vorace.

Բազմակեոպ a. qui a plusieurs formes, \arié.

Բազմ՛ակի՛ն , կնոջ S. qui a

plusieurs femmes, polygame.

Բազմակնճիռն a. très-Cn-

chevêtré , très- embarrassant, très-compliqué , plein d'anicroches, d'embarras, épineux.

Բազմակն ուԹիւն s. polygamie.

Բազմակոիյ a. foulé beaucoup , SOUVent ;-Muj պա n Ç ,

chemin fort fréquenté.

Բազմակոհակ a. flottant ,

ondoyant, houleux.

Բազմնյկոյտ a. trop entassé ; très-nombreux ; s. grand tas, amas; foule, multitude.

P'jiqdïeiÇujir a, très -savoureux, qui a beaucoup de goût.

Բազւքա թամ՛բալ a. fameux.

Բազմ՛աբան գէս* , V^mpeUX,

solennel.

Բազմահանճար a. qui a

beaucoup de talent , très-ingépieux.

Բազմահառաչ a. qui SOU-

pire beaucoup ; tout à fait lamentable, très -déplorable.

Բազմահատոր a. volumineux.

Բազմահարուստ a. trè-S-

riche, richard.

Բազմ՛ահմ՛ուտ a. très-érudit, très- versé, très-savant.

Բազմսւ()ս՞տուԹիւն S. grande

érudition.

Բազմ՚ա f/նար a. très-Ulgé-

nieux , fort industrieux ; trèsartificieux , fertile en expédients, rusé.

Բազմահոգ a. qui a ou qui donne beaucoup de soucis.

Բազւքա Çn^a. adv.très-nombreux, beaucoup, en foule յ — վտ ականի,՜ mille petits ruisseaux, un nombre infini de ruisseaux.

Բազմ՛ահունձ a. abondant en moisson, qui fait naître d'abondantes récoltes.

Բազմահունչ a. très-reten* tissant, très-sonore.

Բազմահռչակ a. très-célè-

bre, illustre.

Բազմ՛աձայն a. qui a beaucoup de son, de voix, qui rend plusieurs sons, retentissant, sonore.

Բազմաձեռն a. qui a beaucoup de mains; nombreux;

— գունգ, troupe nombreuse;

— օգնականուԹիւն, grands

secours.

Բազ ս՞ա ձ եւ a. multiforme.

Բազմ՚ա զէտ a. très-malheureux, accablé de malheurs, très- funeste.

Բազւքա դի a. qui a plusieurs cordes, qui est monté sur plusieurs cordes.

Բազմաճաճանչ at quî a

beaucoup d'éclat, éclatant, très-brillant.

Piuqiiuit»uiifni lta. de diverses couleurs ; — կերպաս , étoffe façonnée.

Բազմ՚աՏիւդ a. braneh U, rameux.

Բազմամագիլ a. qui a beaucoup de griffes, d'ongles.

նա ա& a. entrelacé, replié, entortillé, tortueux, sinueux; fig. embrouillé, compliqué.

Բազմամասն a. composé de

plusieurs parties, divisé en plusieurs parties.

Բազմամարդ a. très-popu-

leux, très-peuplé.

P ա q մ ա if ա ր դա ցու ց անեմ՛ ,

ուցի va. augmenter la population, rendre très-populeux.

Բագմամարդու.1է)իւն S. multitude d'hommes , population considérable, nombreuse.

Բազմամբոխ a. très-peu-

plé, très-fréquenté ; très-nombreux; tumultueux; s. foule , attroupement.

a. âgé d'un grand nombre d'années , âgé de beaucoup d'années , vieux ; qui dure beaucoup d'années, ancien, antique.

Բազմամեդ, աց a. qui a

beaucoup de péchés, grand pécheur.

Բազմամետաքս a. abondant

en soie.

ԲազմամԹեր a. bien approfiaionné, entassé, beaucoup.

Բազմամուսին a. qui a eu

plusieurs femmes, plusieurs maris, polygame.

ԲազմամուսնուԹիւն s. polygamie.

ԲազմայադԹ a. vainqueur dans plusieurs combats.

ԲագսՂսյ եղանակ a. de plusieurs façons, divers genres.

Բաղմսյյոլոմ a. nombreux ;

ի — ա մ՛ասն ընկճեալ, abattu

par le nombre des années ; — դաբք, plusieurs siècles.

Բազս՞այորդ a. très-abondant.

ԲագւՐայո a. qui a eu plusieurs maris, polygame.

► ԲազմայրուԹիւն s. polygamie.

Բազմայօդ a. qui aplusieurs articulations, articulé.

Բազմանամ՛, ացայ vn. SP.

multiplier, augmenter en nombre , augmenter.

ԲազմանիւԹ, ից, աց a. qui

abonde en matériaux; fig* qui sait faire beaucoup de détours, rusé, tin.

qui a beaucoup d'angles, poly gone; s. polygone.

նակ a. qui a plusieurs significations.

Բազմ՛անուն a. qui a pi Us.

sieurs noms.

Բազմաշա() a. très-lucratif.

PUS

Բազմաշխատ a. très-lati-

gant, ouvragé; très-laborieux.

Բազմաչար a. très-méchant.

Բազմաչարչար a. qui a beaucoup souffert.

Բազմաչեայ a. qui a plusieurs yeux.

ԲազմապաՅոյՅ a.tl՝ès-Orné,

enjolivé.

Բազմապայծառ, a. resplendissant , brillant , splendide , somptueux.

Բազմապատիկ a. multiple ;

divers , beaucoup , plusieurs ; précieux, magnifique; — առնել, multiplier; — լի՛նել, se multiplier ; adv. beaucoup plus, bien davantage.

Բազմապատիր a. qui trompe beaucoup, très-rusé.

Բազմապատիւ a. tl'ès-llO-

noré , très-honorable . comblé d'honneurs.

Բազմա սլա տ կեմ՛ , եցի va.

arith. multiplier.

Բազմապատկելի S. arith.

multiplicande.

Բազմապատկիչ S. arith.

multiplicateur.

Բազմ՛ապատկեր a. qui a

beaucoup de tableaux . de peintures.

Բազմապատկող^ S. arith.

multiplicateur.

arith. multiplication.

Բազմապարգեւ a. qui fait

beaucoup de dons.

Բազմ՛ապարտ a. qui doit

beaucoup; très-coupable.

Բազմապտոյւո a. quiabeau-

coup de sinuosités, tortueui, ténébreux.

Բազմա պտոււլ a. qui porte

beaucoup de fruits, riche en fruits.

Բազմաօան a. très-laborieux, très-empressé, très-diligent.

նեան a. qui a plusieurs branches; — եղչիւր եդչերուի, bois

rameux du cerf.

Բազմաստեղք, դաց S. les

Pléiades.

Բազյմաստուա& , ոց , Բազմա ստ ուա ծետն s. et a. polythéiste.

ԲազւՐաստուածուԹիւե s. polythéisme.

Բազմավա-Յառ. a. très-CODl-

merçant.

ԲագմաՀանգ a. polysyllabe.

Բազմավէպ, վիպի S. poly-

histor.

Բազմավիշտ a. très-affligé :

très-affligeant.

Բազմավնաս a. très-préju-

diciable , très-nuisible; trèsend ommagé.

Բազմա վտանգ a. très-dail-

gereux , entouré de mille dangers.

Բազմատարած՛ a. qui embrasse une grande étendue .

très-étendu . très- vaste , immense.

Բազմատեսակ a. qui est de

différentes sortes, varié.

possède beaucoup de biens.

Ptuqifui m հս ի լտ. de différents aspects.

PiuqiPtu տխուր a. très-triste.

PiuqifuiinnÇif a. de plusieurs espèces.

ԲազւՐաԼւդիւն a. très-fertile; plein de mérite.

Բազմարմատ a. qui a beaucoup de racines.

Բազմարուեստ a. qui possède plusieurs arts, très-industrieux; polytechnique.

Բազմ՚ացրլցանես0, ոլցի Va.

multiplier, rendre nombreux, augmenter.

a. pluriel.

ԲազմաւորուԹիւն S. pluralité.

Բազմափայլի, très-luisant,

très-brillant, splendide.

Բազմ՛ափորձ a. très-expérimenté.

Բազւքաքանդակ a. CJUÎ a

beaucoup de sculptures.

Բազմաքանքար a. qui COÙte

beaucoup de talent , de grand prix.

Բազմաքնին a. très-curieux.

Բազմեք. uitT adj. très-nombreux ; — ք ք)աւուց, un nombre infini d'oiseaux.

Բազմերան a. très-heureux.

Բազմերանգ a. de plusieurs couleurs.

Բագմերփեան a. de mille couleurs différentes.

Բա գմեցուց անեմ՛, Ոէ ցԷւ va.

asseoir, faire asseoir, placer.

Բազմիմ՝, մեց այ Vp. s'asseoir,

prendre place; se mettre à table; — իդալարւոչ, s'asseoir sur l'herbe, sur le gazon.

Բազմիմ՛աստ a. qui a beaucoup d'intelligence, très-sensé.

ԲազմիշխանուԹիւն 3. poly-

archie. '՚

noueux.

Բազմ՛ոտանի a. qui a plusieurs pieds; s. polype. Կ

ԲազւՐորգի a. qui a beaucoup d'enfants.

ԲազմորգուԹիւն S. grand

nombre, multitude d'enfants.

Բազմորոգայթ a. plein de

pièges.

Բազմոց, աց S. Sofa.

ԲազւՐուԹիւն s. multitude, grand nombre, grande quantité; multitude, foule; խուոն — , grande foule, grande affluence de peuple.

Բազմ՛ուսումն, մ ՛անց a. très-

instruit, qui possède de grandes connaissances, très-savant.

grand savoir.

Բագմ՚օրեայ, րէից a. de plusieurs jours ; qui est plein de jours, très- âgé.

Բազմ՛օրինակ, աց a. qui a

plusieurs formes, très-varié; adv. de plusieurs façons ou manières, diversement.

Բազուկ, զկաց S. bras ; bras.

force, pouvoir; branche, rameau; bot. poirée, blette; — ծովու, bras de mer; տարածեի

զ— իշխանուԹեան իւ֊րոյ, étendre sa domination.

Բազում՛, qj[i, զմ՚աց a. beaucoup de, plusieurs, un grand nombre de; adv. beaucoup; բազումս, բազմօք ; adv. beaucoup, de plusieurs manières, sous plusieurs rapports ; — անգամ, plusieurs fois, maintes fois , plus d'une fois , bien des fois, à diverses reprises; — այն է դի, souvent, le plus souvent, la plupart du temps, pour la plupart; յետ ոչ — աւուոց , sous peu de jours ; բազումք, plusieurs, beaucoup de monde, beaucoup de gens; — ք իմ՚աոգկսւնէ, la plupart des hommes; •— ք իճայոց, plusieurs Arméniens , beaucoup

d'Arméniens; իբազմսյց 1)ետէ,

depuis longtemps; ոչ — ինչ

Տխուրս , peu de jours ; — ինչ

*էտք են , il s'en faut beaucoup .

Բ tu qif ա ժա ման ա կե ա յ .

Բազհ ւմոդո nif V. Բազմ՚ագո ւԹ Բազպան , աց S. manipule.

Բազրիք, ոաց s. pi. rampe.

Բսպոոան s. degrés, marches d'un escalier.

Բած, ից s. portion; impôt, droit, taxe.

Բաժակ, աց s. coupe, tasse, verre; calice; bot. calice; fig. ըմպել զթաժակն, boire, avaler

le Calice; ըմպել q— գառնու-

Թեան , boire le calice jusqu'à la lie.

Բաժակես", եցի va. abreuver, arroser; — զծառս, déchausser un arbre, ôter la terre qui est autour du pied.

Բաժակակալ S. SOUCOUpe.

Բաժակիկ s. petite coupe, petite tasse.

ԲաԺանակատ s. héritier.

Բաժանական a. divisible.

ԲաԺանականուԹիւն s. divisibilité.

Բաժանակից adj. copartagéant, participant.

Բաժանաըաը, աց s. arith.

diviseur.

Բաժանելի , լեաց a. divisible, partageable; s. arith. dividende.

Բաժանես", եցի va. diviser, partager, répartir ; désunir, séparer; arith. diviser.

ԲաԺանորգ, աց a. participant, qui a part à, intéressé; abonné; actionnaire; — աո..

սել, faire partager, faire participer; abonner; — լիԳւէլ, participer, avoir part, partager; s'abonner, prendre un abonnement.

action.

ԲաԺանորդուԹիւն s. abonnement; action.

Բաժանումն s. division, séparation; compartiment; arith.

division; fig. division, , discorde.

Բաժին, ժնից s. part, portion , ration ; parti , faction , division; action.

Բալ, ից s. cerise anglaise, brouillard.

Բալաձիգ a. nébuleux, brumeux.

ԲԱխ - . 143 - PU/L

Բակ, ից , աց s. cour; bergerie, bercail; halo; circuit, enceinte, pourtour ; — առնուլ արկանել, entourer, environner, ceindre.

ԲակեղաԹ s. sac , besace, bissac.

Բակլայ, ից S. fève. t

Բաք), ից s. bêche.

Բաղադրեմ՛, եցի va. COni-

poser, combiner.

ԲադադրուԹիւն S. composition, combinaison.

P աղա զանեմ՛, եցի va. conformer, rendre conforme.

P ա ղա զան ուԹիւՆ s. conformité, ressemblance.

Բաղաձայն, ից S. COllSOnne.

սլան , աց s. baigneur, baigneuse.

Բաղանիք, նեաց S. bains,

établissement de bains; bain;

իլսալանիս մ՛ա անել, բաղանիս առն ուլ, prendre ԱՈ — ; ի բաղանիս երԹալ, aller aux — ; գետու՝ ^ոմու —, bain de rivière , de mer.

Բաղարջ, ից s. azyme, sans levain ; s. azyme, pain azyme.

Բաղարջակերյյ, րաց S. pi. la

fête des Azymes.

Բաղբաղայք, յից S. prétexte, excuse, subterfuge.

P աղբ աղես՞, եցի va. prétexter, alléguer ou prendra pour excuse, pour prétexte, donner pour excuse, user de prétextes, de subterfuges.

Բալասան s. baume , bauinier ; baume.

Բալխիր s. traîneau.

Բալուտ s. gland (fruit).

Բախած, ից a. follet, fou ,

timbré, toqué.

ԲախածուԹիւն S. folie.

Բախեմ՛, եցի va. battre, frapper; heurter, choquer; jouer, toucher; — զկուրծս, se frapper la poitrine; vn. Y. Բա-

fcfelf.

ԲախիւՐ, եց այ vu. être battu; engager le combat, attaquer, en venir aux mains, aux prises, se battre, combattre; — ըն դ միմեանս, se choquer, se heurter, s'entre-choquer.

choc, heurt; collision, conflit , engagement , combat , rencontre.

Բախտ, ից s. fortune; hasard, chance; sort, destin, destinée ; bonheur , chance ; ոստ չար բախտին, par malheur, malheureusement; ըստ

— ի, ըստ յաշողուա&ոյ — ի, par

bonheur, heureusement; չեղել ինձ —, je n'ai pas eu le

bonheur; ըստ յա£ողելոյ — ի

եղել ինձ 5րԱյԺԱյոօւ> je fus assez heureux pour pouvoir renoncer à.

Բախտախնդիր a. aventurier; — լինեի chercher fortune.

Բախտաւոր, աց a. fortuné,

heureux, chanceux.

ԲախտաւոոուԹիւն S. bon-

heur.

pinr

ք*ւալբա£անյչ, tiwty ». pi. SOr-

nettes, balivernes.

Բաղդատական a. comparatif.

P tu ւլգա տ bit' V.ZiuJbif ատ bu.

ԲաղգատուԹիւն V. ZuiJbւքատուԹիւն.

Բաղեղն, եղանց s. lierre.

Բաղիստր, ի, tnpuii S. ba-

listre, arbalète.

Բաղկանամ՛, ացայ vn. consister, être composé, se former.

Բաղշտակ s. bot. acore.

Բաճկոն, աց s. habit, manteau; gilet.

Բաճկոնակ, ի s. jaquette, veste.

Բամբ s. mus. basse.

Բամ՛բակ, ի S. COton.

" tonnier.

Բամ՛բաս 8. crime; V. Բամ*սանր.

Բամ՛բասական a. médisant.

Բամ՛բասանք, նաց S. médi-

sauce,, dé traction.

Բալբաս աս էր a. qui aime & médisance.

Բամբասեմ՛, հցի va. médire, détracter, rapporter.

Բամ՛բասող s. médisant, détracteur*

բշան s. reine, madame; princesse.

Բամբիո-ն, բռան s. castagnettes, cliquette.

Բամբոց s. bot. agasyllis.

Բայ, ից S. Verbe; V. Բայոց.

եցայ va. se terrer, se tapir dans une tanière ; se cacher, vivre retiré.

Բայոց s. tanière, terrier, repaire.

Բայց conj. mais ; — եՕԷ, à moins que, si ce n'est que, sinon; — միայն, seulement; — սակայն, cependant, toutefois, pourtant.

Բայց ի, Բայց միայն \<~êï).

excepté, à l'exception &՝hormis.

Բան. ի g s. parole; mot, terme; langue, langage; le Verbe; chose; raison, raisonnement , bon sens ; cas ; intelligence ; proposition ; rapport , proportion ; gland (fruit) ; myrobolan ; myrobolanier ; — առ բան, mot à mot, à la lettre; — իգործ առնել, se mettre à parler; — տալ, donner parole, donner sa parole ; բանս

իկիր արկանել, Causer ; րնգ

— իւ աո-սել , excommunier ;

զբանիւո անկանել, Causer ,

s'entretenir , lier conversation ; ի բան ի առնել, persuader, gagner; ... բանք են, il s'agir il est question de; — bi՝ կա\աւ

on dit , le bruit court que ;

իրա՛նից պատմել, raconter de

vive voix; միոփ — իւ, en un mot, en résumé ; յետ — իցս

այսոցիկ, զոյգ ընդ — իցս , à CCS mois; ըստ — ի նոցա,

d'après leur dire ; ըստ —ի քո, d'après ton dire ; ըստ —ի իմաստնոց, au dire des savants; ըստ — ի ամենեցուն, au dire de tout le monde ; միչդեռ

peine avait-il parlé, eut-il dit

que; բանիւ, — իւ բերանոյ, de

vive voix, verbalement; զի^նչ է — u այս, qu'est ceci? լինել իրանս ուըուք, croire sur la parole de qn., suivre ses conseils; գիտես ընդ ուս° է — դ, vous savez bien à qui vous

avez affaire ; վախ 3 անել զբանս

իւը, achever son discours, ses

paroles; — ինչ է ինձ ընդ քեզ,

j'ai un mot à te dire ; ոչ եւս

ընդ— u ինչ ա&եալ, n'héritant

plus, sans aucune hésitation; ֊— ք անմտուԹեան, absurdités,

bêtises, SOttiseS; աներկմտելի

է բանն, la chose est certaine ; փասն քո բանիդ, sur ta parole ; բարի է — դ, la proposition est

très-bonne; չէ բարի — դ զոր

արարեր, ce que tu as fait n'est

pas bien ; ասել — չսւրուԹեան

զումեքէ, parler mal de qn.,

en médire ; — u բարեաց խօսել

փասն, dire du bien de qn., intercéder pour lui; — u ընդ

իր եւս nu դնել, ի բան ի լինել ուրու ք, — ունել ընդ ումեք, —

կապել աո- ոք, s'entendre, être

entendu; յայտ սւբաբեալ բանիւ բերանոյ [»ւրոյ , de son

propre aveu ; իբանս հրապուրան ա g արկանել, séduire par ses paroles ; — u արկանել, rapporter , faire des rapports ;

որպէս իմ — u է, ըստ իմումս —ի, à mon avis; ի— տանել,

employer, se servir; զբանիւք աււն ել, faire causer, entretenir.

Բանագէտ a. lettré, savant, érudit.

Բանագնաց a. négociateur, parlementaire; — լինել, négocier, entrer en négociation, en conférence, parlementer.

Բանագնաց ուԹիւն S. négociation, intelligence.

Բանագող, աց s. plagiaire.

ԲանագողուԹիւն S. plagiat.

Բանա գտակ լինիմ^՚Ո. alléguer des prétextes, prétexter.

Բանադրանք, նաց S. ex-

communication, anathème Բանադրեա ^.excommunié.

Բանա գրեմ, իցի va. exCOm-

munier, anathématiser.

Բանալի, ւոյ, եաց S. clef; — ժամացուցի, — de montre;

գադտուկ — , une fausse — .

Բանախօս s. orateur.

ԲանախօսուԹիւն S.diSCOUrS.

Բանակ, աց s. camp ; armée ; — ^արկանել, camper, se

camper; բառնալ զ բան ակն 9

lever le camp, décamper.

Բանա կա կից a. compagnon de camp.

Բանակ*սմկ, միշի s. le milieu, le centre d'un camp, d'une armée.

Բանական a. raisonnable, doué de raison; logique; բա- ՛Լականն s. la logique.

ԲանականուԹիւն S. raison,

intelligence.

ետեդ, դաց s. lieu de campement, camp.

Բանակեցուցանես՞, ուցի va.

camper, faire camper.

Բանակիս՛, bgiujvn. camper, se camper, prendre position.

Բանակո-իւ, կո ուաց a. qui

combat en paroles, contentieux, chicaneur ; — լինել, combattre de la langue, se prendre de paroles avec qn., débattre.

ԲանակքսուուԹիւն s. combat de paroles, débat, dispute; logomachie.

Բանակրկիտ S. censeur.

ԲանակցուԹիւն s. conférence, pourparler.

Բանա^իւս, աց s. écrivain, nouvelliste.

Բանաս", բացի va. ouvrir; dénouer, développer, découvrir, déplier; démêler, desserrer; élargir, étendre; &ակ —, percer, pratiquer un trou; — -Տանապարք), ouvrir, frayer, pratiquer un chemin, — ումեք զսիրտ իւր , ouvrir son cœur à qn.; — գա կանչս, ouvrir les oreilles; — զախորժակ, ouvrir Fappétit ; — դաչս ուրուք V. Աչք ; — գմիտս, ouvrir

l'esprit; — ^աշիւ , ouvrir un

compte; — էլգլուխ, se découvrir; — զշիշ, déboucher la bouteille.

Բանամ՝, Բանիս", բացայ vp.

s'ouvrir.

Բանասէլւ S. philologue ; — ք,

les gens de lettres.

Բանասիրաբար adv. 6Ո phi-

lologue.

Բանասիրական a. philologique.

ԲանասիբուԹիւն s. philologie, les lettres.

Բանաստեղծ, ից S. poëte.

Բանաստեղծական a. poétique.

Բանաստեղծես՞, եցի vae poétiser, faire des poésies.

Բանաստեգ&ուԹիւն S. poésie; poème.

Բանարար, աց S. poëtej

obéissant.

Բան ա ւոր, աց a. raisonna ble, rationnel; intelligent, spi rituel.

ԲանաւորուԹիւն S. raison , •

intelligence.

Բանաքաղ a. plagiaire.

ԲանաքագուՕփւն S. plagiai

Բան աքն ին s. critique.

ԲանաքննուԹիւն S. Critique

Բանբեր, աց s. messager.

Բանգ s. jusquiame.

ԲանգիտուԹիւն S. argutis *

connaissance, savoir.

extravagance, rêverie, délire radoterie, rêvasserie, chimère

Բան գա գուշիս0, եցայ VC

PUt

divaguer, délirer, extravaguer, dire des extravagances , radoter, rêver, rêvasser, battre la campagne, déraisonner.

Բանգակ, ի s. gelée ; — l)iuւլարշի, — de groseille.

Բսոնգսւգուշուլ s. rêveur, rêvasseur.

Բանեար s. dispute, querelle. Բանեղ, աց a. verbeux , disert, éloquent.

* Բանեցնես՞, ուցի va. faire fonctionner ou marcher; faire travailler ou broder; employer; բռեուԹիւն —, employer la violence, la force.

Բան ընդ գէս՞ լին ի if vn. contredire.

Բանիբուն s. orateur; savant, instruit, lettré.

* Բանիս՞, եցայ vn. fonctionner, marcher, opérer, agir; travailler; broder.

qui comprend, raisonnable.

Բանկայ a. influent, qui a de l'influence.

Բանջար, ոց, աց S.léglimeS,

herbes potagères.

Բանջարա-Տաշակ a. qui

raange des légumes.

Բանջարանոց , աց S. potager, jardin potager.

marchand de légumes.

Բանշարեւլէն a. de légume; s. légumes.

Բանսարկես0, եցի va. rapporter, faire des rapports, de

faux rapports, tripoter, intriguer.

Բանսարկու, աց s. délateur, rapporteur, intrigant, tripotier; satan, diable.

ԲանսարկուԹիւն s. rapport, intrigue , délation , tripotage , diablerie ; — u առնել, faire des rapports, tripoter, intriguer.

Բանտ, ից S. prison ; գնել

իբանտի, mettre en — ; ի—

արկանել, jeter 6Ո — ; ք)անել

էբանտէ, faire sortir de — ;

ելանել իթանտէ, Sortir de — ;

խոյս տալ իբանտէ, s'évader.

աց a. emprisonné, prisonnier.

Բանտամ՛ուտ a. emprisonné.

աց s. geôlier.

Բան տա պետ, աց S. chef des

geôliers.

Բանտարգել, tenu en prison, prisonnier ; — առնել, emprisonner.

ԲանտարգելուԹիւն s. emprisonnement, prison.

Բանտեմ՝, եցի va. emprisonner, mettre en prison.

Բաշ, ից s. crinière.

Բաշխ, ից s. impôt; sort, destin, destinée ; partage ; charançon, mite.

Բաշխես", եցի va. distribuer, partager, répartir.

Բաշխիշ s. pourboire; — տալ, donner—.

Բաշխոյք, ոյից s. largesse, gratification, don.

Բաշխումն s. distribution répartition , partage.

Բասրես՞, եցի va. blâmer, accuser.

Բարակ, աց a. mince , fin, délié; — ցաւ, phthisie.

Բարակ, աց s. braque, chien de chasse; V. Բոր ակ.

Բարակաւքան , աց a. filé ,

tissé finement, d'un tissu trèsfin; qui file, tisse finement.

Բարապան, աց S. huissier,

portier.

Բարաւոր, աց S. linteau ,

montant d'une porte.

չանր, ՛նաց s. baliverne, sornette, bavardage, radotage.

եցի vn. dire des balivernes, des sornettes, radoter, bavarder.

Բարբառ-, ոց S. VOÎX , ՏՕՈ ,

cri ; parole ; langue , langage ; idiome, dialecte; յօգել —, proférer un mot, parler; ա&ել ի—, faire parler; — արձակել,

S'écrier ; հնչեցին օդք ի—

ցն&ու֊Թեան , les airs retentirent de cris de joie ; il s'éleva dans l'air mille cris de joie;

կերկերեալ գՈքլդո£ ընգքյատ սպառնալից —, VOÎX rauque,

tremblante, entrecoupée, menaçante.

Բարբաո֊իմ1, եցայ vn. parler ; crier, s'écrier ; retentir, résonner; յանձն իւր —, résonner, réfléchir; րնգ ինքն —, parler tout seul.

Բարբարանք, նաց S. bâF-

guignage, hésitation.

Բաշխո, խից s. sort, destin.

Բա£աւլանք, նաց S. baliverne, sornette, bagatelle, niaiserie, bavardage; distraction, inapplication.

Բա£աւլեմ', եցի vn. baliverner, s'occuper de balivernes, dire des sornettes, des balivernes, diyaguer.

Բառ., ից s. mot, terme; — աո. —, mot à mot, littéralement, à la lettre.

Բառաչ s. beuglement, mugissement; bêlement.

Բառաչես՞, եցի vn. beugler,

mugir; bêler.

Բառգիրք, գրոց s. dictionnaire.

Բառնալիք, լեաց S. levier;

crochet.

Բառնաս", բարձի, բարձ va.

lever, élever, soulever; enlever, ôter, supprimer, soustraire; porter, supporter, soutenir; — գգլուխ , décapiter, trancher la tête; — Թողուլ, abandonner, délaisser ; — գամենայն գԺուարուԹիւն, trancher, lever toute la difficulté; — գկեանս ուրուք, arracher la vie à qn.; — Hb£nj> enlever, détruire, anéantir ; աղաղակ՝

pousser, jeter des cris ; -- իլուՅկշռոց, peser.

Բւսսրանք, նաց S. blâme,

répréhension, accusation

Բարբարիւք , եցայ rn. barguigner, hésiter.

Բարբարոս, աց s. a, barbare, sauvage,

Բարբարոսական a. barbare.

ԲարբարոսուԹիւն s. barbarie.

ԲարգաւաՅ , ից a. illustre, glorieux, insigne; prospère, fleuri, fleurissant, policé; — •֊- Ժողովուրդ , peuple policé;

gloire , grandeur, éclat , honneur ; prospérité, progrès, état florissant.

ԲարգաւաՏեւք, եցի va. rendre glorieux ; faire fleurir ou prospérer, policer; — գմիտս, cultiver l'esprit.

ԲարգաւաՏիւք, ե՜ցայ Vn. devenir glorieux, illustre; fleurir, prospérer, faire des progrès.

Բարդ., ից s. tas, amas; botte, meule; a. composé, double.

ԲարգեւՐ, եցի va. amasser, entasser, accumuler ; composer.

ԲարեախորԺ a. bienveillant.

Բարեւսնուն a. qui a un bon nom, qui jouit de crédit.

Բարեասաց a. qui dit du bien.

Բարեատեաօ a. qui hait le bien.

Բարեա gui կաս՞ a. bénévole.

Բարեացապարտ adj. obligeant, bienfaiteur.

Բարեաւ adv. bien ; — եկիք, soyez le bienvenu; — մնա՝ մնաււ^իր, adieu, au revoir; — մնալ ասել, dire adieu , faire ses adieux.

Բարեբախտ a. heureux, fortuné ; — գւոս/ւփցիս եԹԷ, VOUS

seriez trop heureux si, de ; — լինել, être heureux, avoir du bonheur.

Բարեբախտաբար adv. heureusement.

ԲարեբախտուԹիւն S. bon-

heur, chance.

Բարեբան, ից a. qui dit du bien, qui loue.

Բարեբանեւք, եցի va. dire du bien , louer, bénir, rendre hommage à.

ԲարեբանուԹիւն S. louange,

éloge, bénédiction.

a. heureux^ prospère.

Բարեբաստու!3փւն S. boiî-

heur; prospérité.

Բարեբարոյ, ից a. d'un naturel excellent, qui a un bon caractère.

բարուԹիւն s. bon naturel, excellent caractère.

Բարեբեր a. qui produit beaucoup, très-fertile.

Բարեբերում իւն s. grande fertilité.

Բարեգեղի, très-beau, charmant, joli, gentil.

bonté, sensibilité, miséricorde.

Բարեգործ, աց a. qui fait du bien, j'ienfaisant.

Բարեգործես՞, եցի va. faire du bien, des bonnes œuvres,

Բարեգոր&ուԹփւն S. bonne

action, bonne œuvre, bienfaisance.

ԲարեգուԹ adj. miséricordieux, tendre.

Բաըեգկսզ a. bienséant, convenable, propre, à propos.

Բարեդրռւժ a. ingrat.

Բաբեգալւգ a. bien orné,

embelli, enjolivé.

Բարելաւ a. très-bon, excellent, probe; — այր, homme de bien.

ԲարելաւուԹիւն S. bonté ,

probité.

^արեիւառ1յ a. tempéré.

Բարեխառնեմ՝, եցի va. tempérer.

Բարեխաո 1ւու!3փւն s. température : tempérament.

Բարեխնամ՛, ng a. qui a bien soin, soigneux.

P ար b իոն tu J ելք, եցի va. avoir bien soin de, bien soigner.

ԲարԾիյՆաւքոքլ Voy. Բարեխնամ՛.

ԲարեխնամուԹիւն s. grand soin, attention.

Բարեխնդիր a. qui demande, qui cherche de bonnes choses.

ա. qui pense bien, bienveillant ; sensé, sage, prudent.

Բարեխրատ, ից a. qui donne de bons conseils; bien élevé.

Puipbhiou, աց, ից a. intercesseur; — լինել, intercéder, solliciter pour qn.; — արկա= 1i ել, employer un intercesseur, se servir d'un intercesseur.

Բարեխօսեմ՝, եցի vn. intercéder.

ԲարեխօսուԹիւե s. interees-՝ sion.

Բարեկամ՛, աց S. a. ami; մտերիմ՛ անկեղծ -Տշմ՚արիտ անձնանուէր սիրելի սուտ — ^

— intime , sincère , vrai , dévoué , cher ou chéri, faux.

Բարեկամաբար adv. amicalement, en ami.

Բարեկամ՛ական a. amical.

րեկամես°, եցի vn. être, devenir ami.

ԲարեկամուԹիւն s. amitié;

— խառնել, se lier ou s'unir d'— , se prendre d'— ou de 1'—;

— ունեք pli n ումեք, avoir de 1'—

pour qn. ; կապիլ ընդ ումեք

յօգիւ — îî, sè lier, s'unir, prendre qn. en — ; խա՛նգարել

գ— , altérer 1' — ; անդել գօդ

— ե, resserrer les liens de F— ; ի— գալ, devenir ami, se lier.

Բարեկամուհի sf. amie.

Բարեկարգ a. bien rangé, en bon ordre.

Բարեկարգեմ՛, եցի va. mettre en bon ordre, rétablir Tordre, la discipline, réformer.

ԲարեկարգուԹիւն s. bon ordre ; discipline; police; réforme; վրդովել հաստատել q— , troubler, établir l'ordre.

pur

Բայւեկենգւսե, ի s. carnaval.

Բւսրհ1[ե1ւգանու!^լււՆ S. bOîîheUr, félicité , bien-être , vie heureuse ; աղմկել գ— , troubler le bonheur» յար գար ել

<լ— ուրուք, faire le bonheur, la félicité de qn.

Բարեկեցիկ a. qui mène des jours heureux; aisé; — լի՛նել, vivre dans l'aisance, être aisé.

ԲարեկեցուԹիւն s.bien-être, aisance.

Բարեկիր a. bon, honnête.

ԲաբեկիբԹ a. bien -élevé, poli.

ԲարեկրԹոսԹիւե s. bonne éducation, politesse.

Բարեկրօն a. pieux.

Բարե()աՏիւք, £եցայ vn. daigner, agréer, vouloir bien, consentir.

Բարե!)աՏոյ a. qui fait plaisir, très-agréable.

Բարեք)ա$ուԹիւն s. agrément, consentement, approbation.

Բարեկամ՛, աց a. de bon goût, savoureux, agréable.

Բարե^աւքբաւ a. qui a bonne réputation, qui jouit d'une belle renommée, très-célèbre.

Բարեք)աւքբաւուԹիւն S. bonne renommée, réputation, célébrité.

Բարեքյամբոյր a. agréable, aimable, doux, commode, complaisant, obligeant.

Բա րեֆաւան a. docile, obéissant.

Բարեձեւ a. de bonne forme, décent, distingué, gracieux.

Բարեձեւու13փւն s. m. jolie forme , maintien décent , gracieux.

Բարեմասն a. heureux, for-

tuné.

ԲարեւքասնուԹիւն S. bon-

heur, fortune ; bonne qualité, perfection.

Բարեմա րգիկ a. flatteur, cajoleur, adulateur; — լինել, flatter, cajoler, aduler.

ԲարեւՐարգուԹիւՆ s. flatterie, cajolerie, adulation.

Բարեմիտ, մտաց adj. de

bonne foi, naïf, ingénu; bon, bienveillant, indulgent.

Բարեւքոյե a. de bonne humeur, de bonne nature.

ԲարեւՐտաբար adv. naïvement, ingénument.

ԲարեմաուԹիւն sm. bonne foi, naïveté, ingénuité : bonté , bienveillance , indulgence.

Բարեյաչալ a. très-favorable, prospère.

Բարեյարւքար a. bien ajusté, très-bien assorti, propre à, très-convenable.

Բարեյիշատակ a. debomie,

d'heureuse mémoire.

Բարեյոյս a. de bonne espérance ; qui donne de l'espoir.

Բարեյորգոր a. qui exhorte aux bonnes choses ; déclin au bien.

Բարեյօժար a. bien disposé, porté au bien, bienveillant.

Բարենախանձ a. qui a du zèle, zélé; — գրգիռ, émulation.

Բարենշան, ի ci a. de bon

signe; remarquable, distingué; — օր, heureux jour.

Բարեշէն a. bien construit; heureux, prospère.

Բարեշնորք) adj. gracieux , agréable.

Բարևն պատ ակ a. qui a ԱՈ

bon but, un but louable.

pieux, dévot, religieux.

ԲարեպաշտուԹիւՍ S. piété,

religion.

Բարեպաշտոնի sf. pieuse ,

dévote, religieuse.

Բարեպատեհ à, favorable ,

heureux; գի մի՛ տէւցցէ զսոքօք

Ժամն — , pour qu'ils ne perdent pas l'occasion ; — իսկ էր Ժամանակն, le moment était favorable.

Բարեսէր a. qui aime le bien ou les gens de bien, bon, bénévole, bienveillant, obligeant, complaisant; — կամք, bonne volonté.

ԲարեսիրուԹիւն s. amour du bien, bonté ; bienveillance, obligeance.

Բարեսիրտ a. qui a un bon cœur.

Բարեսսուն գ a. bien nourri ; bien élevé.

ԲարեսրտուԹիւե S. m. bon

cœur, bonté de cœur.

a. qui a un bon, joli aspect.

PtupbuinÇif, ից, Բարետոհ-

միկ a. de haute naissance, noble.

Բարետո1)մուԹիւ.ն S. hautO

naissance, noblesse.

Բարերար, աց s. bienfaiteur; a. bienfaisant, qui fait du bien.

Բարերարեմ, եցի va. faire du bien, obliger.

ԲարերարուԹիւն s. bienfaisance, bienfait.

Բարեփաո-, աց a. glorieux,

illustre, majestueux.

Բարեփաո ուԹիւ.Ն s. gloire, éclat, grandeur, magnificence, majesté.

Բարետես՞, եցի va. cacher, voiler, dissimuler, pallier ; — qju/ûgu/uu, pallier une faute.

Բարեքիկ a. qui a bon air, avenant, bien fait, joli, gentil; — ձեւք, manières avenantes, gracieuses.

Բարի , րւոյ , րեաց a. bon

(clans tous les sens) ; s. le bien, un bien , bienfait , faveur ; les biens; — Է, c'est bon, c'est bien; բարի բարի, très-bon;

pour le bien public; — աո նել, faire du bien; — եկիք, soyez

le bienvenu; ճշմարիտ բարիք,

les vrais biens; իսկապէս բարիք, les biens réels, (շամբաւ թարեաց, bonne réputation ;

Բարիասաց a. qui dit du bien.

Բարիոք, աց a. bon ; adv.

bien; — Է, c'est bon, c'est bien c'est très-bien.

Բարկ a. acre, âpre, aigre; fig. aigre, rude, revêche.

Բարկանամ՛, աոայ vn. ՃՇ fà-

cher, se mettre en colère, s'emporter , s'indigner, s'irriter, mettre son bonnet de travers.

Բարկասիրտ adj. irascible, emporté, colère, colérique.

Բարկացայտ a. qui s'élance avec colère, courroucé enragé ; — - աչօք, avec des yeux pleins décolère, d'indignation.

ԲարկացողուԹիւն S. iraSCÎ-

bilité.

Բարկացուցանեւք , ուցի va.

fâcher, mettre en colère.

ԲարկուԹիւն s. colère, indignation, emportement; ցա&-

նուլ իբարկուԹենէ, Se défà-

cher ; Թավւել զ— , décharger sa

COlère; ժրացան—, foudre; ցա-

ծուցանելօյ֊, apaiser la colère.

Բարձ, ի g s. coussin, traversin; fig. dignité, charge, grade; siège, divan; jambe; առաջին —, première place, place d'honneur; — երեսաց, oreiller.

ԲարձաբեկուԹիւն s.fracture à la jambe.

Բարձակից, կցաց S. qui est

à table avec un autre ; collègue.

Բարձակո իւ s. compétiteur.

Բարձապան, աց S. guêtre.

Բարձ արու լին ի if vu. obtenir une dignité.

Բարձերես s. taie d'oreiller.

Բարձերէց s. président; — տեղի ou բարձերէցք, première place , place d'honneur.

Բարձընտիր (ինիւք vn.chpisir

les premières places, chercher la première place.

Բարձի Թողի առնեմ՛ va. laisser à l'abandon, abandonner, délaisser.

Բարձիկ s. petit coussin, coussinet; méd. compresse.

Բարձկնեար,ներոյ S. pi. petits coussins.

Բարձուենեակ s. aurone.

Բարձումն s. levée, enlè ment; soustraction, suppr sion ; déduction, défalcation

Բարձուցանեւք , ոլցի Va.

charger, mettre une charge sur.

a. haut, élevé; élevé, sublime, éminent , grand; — առնել, élever, élever en haut, hausser; exalter, glorifier; — լինիս0, s'élever, être élevé; être glorifié; ի ձայն —, à haute voix; իբարձուէ, de haut, d'un lieu élevé ; — n-S , style élevé ; — քան գա կ, relief, bas-relief.

Բարձունք s. haut, hauteur, élévation, éminence ; ciel.

Բարձրաբարբառ, a. qui a la

voix élevée, qui parle haut; retentissant, bruyant; adv. à haute voix.

Բարձրաբերձ , աց a. très-

haut, très-élevé, sourcilleux.

qui a le sommet très-haut.

Բարձրագաք) a. qui tient la haute, la première place, éminent.

Բարձրագահ s. pi. les premiers sièges, la place d'honneur, préséance.

Բարձրագլուխ a. qui porte la tête haute, qui a la tête éle-

: fier, hardi, glorieux; principal, premier; — գնալ, marcher la tète haute: adv.

hautement, hardiment, glorieiis.-ment.

Բ ա p o p ա գո « a . ad v . à grands cris.

haute taille, d'une taille élevée; très-elevée, sourcilleux.

ԲարձրաԹւ-ւիլ a. qui vole en haut . qui plane au haut des airs; — լինել, voler à tired'aile, planer au haut des airs.

Բարձրակայ a. haut, élevé, suprême.

F ա p o ր lu Ej lu u lu ե , ա g a . de

taille élevée, grand.

Բարձրաձայն a. qui a la voix élevée; adv. à haute voix; — բարբառով, à haute voix, hautement.

Բարձրամիտ , ifmiug a. qui

a de soi une haute idée , hautain,orgueilleux, superbe, fier.

Բարձր lu ւՐուր a. très-haut et bien fortifié.

F ա n ձ ր ա մոռ եմ, ե ց h vn . avoir

une haute idée de soi, être hautain, orgueilleux, préèomer trop de soi.

ԲարձրաւքտուԹիւն S. esprit

élevé, hauteur, fierté, orgueil:

Բարձրւաօն a. sourcilleux, altier, superbe, hautain, fier, orgueilleux.

ԲարձրայօնուԹիւն s. air hautain , hauteur, fierté, orgueil.

Բարձրանամ՜', ացայ vn, S é-

lever, monter; remonter, s՛

hausser; s'élever, monter, être promu: accroître, augmenter,

. aûdir; se gonfler d'or֊ giiril, s'enorgueillir; ցորես/Լն բարձրանայ, le blé monte, hausse de prix.

Բւսրձրւսնշւսն a. très-remarquable, insigne, signalé, étonnant, prodigieux.

Բարձր ա շէ u a . bâti bien haut .

très-élevé,

Բա րձրւսււլատիւ a. très-IlO-

noraLle. très-honoré.

ԲւսրօրւսսլւստոււՐ a. qui raconte des choses sublimes: sublime, élevé.

Բ ա ր օ ր ա upu ր ի ս ււլ a , qui a

des murailles élevées.

Բար ձրւսսսվ; ՜Յան a. de D grade; — պաշտօնակալ.

fonctionnaire.

Բ ա ր ձ ր ա լիզի մ\ bg այ VU . dr É 5-

ser le cou . marcher la tête haute, se rengorger, être fier, hautain, superbe.

ԲարձրավքլուԹիւն s. hauteur, fierté, orgueil.

Բարձրավիզ a. rengorgé, hautain, fier, altier, superbe.

Բւսրձրացուցանելք, ուցի Va.

élever, lever, relever, hausser, exhausser, rehausser; élever^ promouvoir, pousser, avancer :

exalter, illustrer, glorifier; —,

զբւսրբառ՝ զձայն , élever la

voix, le ton ; — զ գին. hausser le prix.

րաւանդակ, աց g& hauteur,

élévation, éminence, promontoire; échafaud; a. haut, élevé.

Բարձրաքանդակ S. bas-FC-

lief.

Բարձրեալ, ելոյ s, le Très- Haut.

Բարձրու&իւն s* hauteur, élévation; hauteur, élévation, proéminence, éminence; haute sse^ altesse.

Բարձք, ձից s. jambe.

Բսւրոյսյգէտ s. moraliste.

îale.

'Բւսրոյախօս a. qui fait la morale, moraliste, V. Բնախօս.

Բ ա ր nj tu խ q u ե iP, եց ի vn . faire la morale, moraliser.

Բաբո; ածին a. naturel.

Բարոյական a. moral; s. la morale ; ընդգէւք գործել —ի, blesser la morale.

ԲաոոյականուԹիւն s. la moralité; le moral.

պէս adv. moralement, au moral.

ԲաոուԹիւն s. bonté- production, produits, fruits.

Բարունակ s. sarment, pampre ; branche , rameau.

s. prétexte; motif, cause.

ԲարսգիտուԹիւն s. volupté. Բարտի, տւոյ s. tremble.

Բա բբանք, նաց S. prétexte.

եցայ vn. prétexter.

Բարաք, ոց a. bon; adv.

bien; — է, c'est bon; c'est bien , c'est très-bien , il vaut mieux; չէ—, ce n'est pas bon,

Ce n'est pas bien ; չէ — ստել,

il est laid de mentir.

Բարքէ ոու«յ s. caractère; mœurs, conduite; habitude; բոյս ոարուց , caractère, nature, naturel; խանգարել եւլծանել զբաբս, corrompre les mœurs; աւՐոքելզբարս , adoucir les mœurs; եղծումն p.

րուց, corruption des mœurs;

— քադցունք, bonnes mœurs ;

անբիծ՝ անարատ — , mœurs

pures; խրոխտ — , caractère fier, fierté.

ԲարօրուԹիւն s. bien-être, bonheur, prospérité.

Բաց a. ouvert, découvert; բացօք երեսօք, à visage découvert; բացաւ աչօք, աչօք բա-

ցօ|), les yeux ouverts, ouvertement; բացաւ գլխով, à tête

ouverte, découvert; ֊է ի բաց adv. loin, au loin, bien loin; de loin ; tout à fait ; ի բա ց գնա՝ bpid, va-t'en, allez vous-en , allez vous promener ; ի բաց գնացէք յինէն, retirez-vous de moi; ի բաց աոնուլ, excepter, exclure, ôter; ի բացի adv. à la campagne , dans la plaine , dans les champs, en plein champ, à découvert; բաց ի բաց adv. ouvertement, évidemment; բացուստ ի բա g adv.

de loin; loin, au loin.

Բաց ի prép. excepté, à l'exception, sauf, outre, hormis ;

— քէն, excepté toi.