partie de la journée
Օգտածարաւ a. intéressé, trop attaché à ses intérêts.
Օգտակար a. utile, avantageux, profitable.
ՕգտակարուԹիւն S. Utilité,
avantage, profit.
Օգտասէր adj. qui aime ses intérêts, intéressé.
Օգտացոյց adj. qui montre du profit, du gain.
Օգտես*, եցի vn. être utile à, bon à, servir, aider.
Օգտեցուցանեմ՝ , ուցի VE.
faire profiter, avantager, intéresser.
Օգտիս՞, տեցայ vn. profiter ou tirer parti de, tirer du profit de, retirer du profit, de l'avantage de, trouver son
compte, gagner; ոչ ինչ օգտ իք,
vous ne gagnez rien.
ՕգտուԹիւն s. utilité, profit, avantage.
Օգ, ոյ ou ի sm. air; temps (disposition de l'air) ; brodequin ; յօգս, րնդօդս OU * օդը, en l'air, dans l'air; au hasard ;
parler en l'air; խորէյուրդք րնդ օդս, projets en l'air, châteaux en Espagne ; ձգել ծ&ել զօգ ou օդ կլլել, respirer l'air ;
չէ, օդր վատ է, il fait mauvais, il fait vilain temps ; *օդը կշըտկուի կբացուի, le temps se rassure, s'éclaircit, se met au
beau; *օդրկգոցուի կամսւո-
տի՝ կմԹննա,;, le temps se couvre, se couvre de nuages, se rembrunit, s'obscurcit; * օդը կսլդտ որ ի, le temps se brouille;
o դր կ մեդւքան այ կգովան այ , le
temps s'adoucit, se rafraîchit;
ցրտին եւ աւքպաւքա&օդ, temps
gris; աւքսլոտ օդ, temps chargé,
COUVert de nuages; օդ առնուլ, prendre l'air; օդ փոխել, changer d'air; վնասակարու-
i-Յիւն՝ ալւկած^օգոյ, le? injures I de lair ; անոյչ OU քադցրասիք | !ւա վատ վատառողջ վնասա- | կար զու! տաշ կեն գան ի OU սաստիկ Ւսոնաւ ժանտ ասա՛
կանեալ՝ £ձե>ի օգ, air doux OU serein, bon mauvais, malsain:
délétère, frais, chaud, vif. humide, empesté, corrompu ou vicié, respirable; հանդարտ՝
uiUJI?fL inl' ցՈԼՐտ տաք ^րը՚լ1" կայոյգ լի ո ւի ո խ ա կան ան!սսս-
տ ատ՝ գեղեցիկ—, temps calme, serein, sec. froid, chaud, orageux, variable, inconstant, beau.
Օգաբան, ից s. parleur en l'air, hâbleur; aérologue.
Օգաբան ական ad j . aérolo-
gique.
ՕգաբանուԹիւն s.aérologie.
0 գա բեր a, aérifère.
ՕգագիտուԹիւն s.aérognosie.
Օգագիբ s. aérographe.
Օգագնաց a. qui traverse les airs, qui marche dans l'air.
Օգագոյն a. de la couleur de l'air, d'un azur transparent.
0 գագուն գ,ոյ s. aérosphère ; ballon aérostatique.
Օգագրական adj. aérographique.
ՕգագրուԹիւն s. aérographie.
ՕգագիւԹ, ից s. aéromancien.
ՕգագիւԹուԹիւն sm. aéromancie.
Օգազօրական a. aérodynamique*
ՕգազօրուԼ}իւե s. aérodynamie.
0 գա Թոփ* a. qui vole dans l'air.
Օգախաւլաց a. qui marche, qui se meut dans l'air, qui court à travers les airs.
Օգախաո ն a. mêlé d'air.
Օգախիտ a. condensé d'air, plein d'air.
0 գա նան a. aérien, aérique; élevé dans l'air.
0 գա կերպ a. aériforme.
Օգակաո ոյց adj. fixé dans
l'air.
Օգակչո-ական adj. aérostatique.
Օգակշռ ուԹիւն s. aérostatique.
Օդա(ւան.ի s, machine pneumatique.
0 գա I ե ր à ի կ a. qui i'end l'air.
ՕգաձեւուԹիւն s. métier du cordonnier.
Օգաձիգ a. qui aspire, qui tire l'air; — £ո()ան, pompe aspirante.
ՕգաւքուգՅժյ. qui repousse l'air; — £ր()ան, pompe foulante.
0 գա մ՛ուտ adj. par où entre l'air; sm. fenêtre, croisée, lucarne, trou.
Օգայաձ a. errant dans les airs.
Օգայատակ a. dont le fond
est de l'air.
Օգանաւք, այյսց vn. se chan-
ger en air, être transparent comme l'air.
Օգաէքսյւորգ, աց sm. aéronaule.
Օդանման adj. semblable à de l'air, aériforme.
Օգաշունլ3.գա souffle dans l'air.
0 գա «ափ, ի s. aéromètre; baromètre.
ՕգաչափուԹիւն s. aérométrie.
Օդաչու a. qui voyage dans l'air.
Օդապար, Օդապարիկ adj.
qui danse, qui vole dans l'air.
Օդապարիկ, րկաց S. aérostat, ballon aérostatique.
OïLiun. լիՆել, attraper un coup d'air.
ՕգառուԹիւն s. coup d'air.
, Օգասուն adj. nourri d'air, aérivore.
Օգավախ,ի s. a. aérophobe.
ՕգավախուԹիւն s. aérophobie.
Օդավար, աց adj. pOUSSé,
chassé par l'air.
Օգատեսակ a. aériforme.
Օգափոխ s. ventilateur.
Օգափոխեւք, եցի va. changer d'air; aérer, ventiler.
ՕգափոխուԹիւն s. changement d'air; aérage, ventilation.
Օդաքար, ի s. aérolithe.
Օգեգէն a. d'air, aérien.
Օդենի, նւոյ, նեաց a. bis-
quain, peau de mouton ; a. de peau de mouton.
ՕգերեւոյԹ, ուՕփց sm. météore.
ՕդերեւուԹարան, ից S, mê
téorologue.
0 դե րեւուԹա բանական adj
météorologique.
0 դերեւուԹաբանուԹիւն Sm
météorologie.
ՕդերեւուԹադիտակ, ի sm,
météréoscope.
0 դոն կա լ a. qui reçoit l'air
mouton, brebis, agneau.
Օգիկ s. peau de mouton.
0 գոլուտ, ի s. atmosphère.
Օգոլորտային a. atmosphérique.
ՕԹ, ից s. lieu où l'on passe la nuit, hôtellerie ; l'action de s'arrêter, déloger: օԹ առնել, s'arrêter, loger chez qn.; առ օԹ, le soir, sur la brune.
ացայ vn. s'arrêter, loger chez qn., passer la nuit quelque part.
ՕԹակից լինել, habiter sous le même toit, loger, passer la nuit ensemble.
ՕԹանոց, 0 II արան, աց SU1.
hôtel, hôtellerie.
ՕԹեակ, եկի s. V. ՕԹ ; bivac, bivouac; — u առնել V. ՕԹեվա-
նեւՐ; bivaquer, bivouaquer.
ՕԹեկ, ՕԹեկան a. qui n'est pas frais ou tendre, rassis; — 1)աց, pain rassis.
OBbif V. ՕԹեվանեւք.
ՕԹեվան, ՕԹեւան, աց Sm.
hôtel , hôtellerie : habitation,
demeure; օԹեւանս առնել առնուլ ունել, loger, §e loger,
OâU
demeurer, résider ; ո\ր են — ք քո , où demeurez-vous; երա-
նաւէտ — lupauipnq, heureux
séjour des âmes justes.
OûbLu/ûiuLnns.hôte, maître d'hôtel.
descendre dans une hôtellerie, loger, se loger, demeurer.
ՕԹոց, աց s. manteau ; couverture de lit ; tapis, tapisserie , tenture.
Օժանդակ՛, աց a. qui aide, auxiliaire, subsidiaire ; aide, secours; — բայ, verbe auxiliaire. ,
Օժանդակեի եցի va. aider, secourir, assister, appuyer, favoriser.
\ ՕԺանգակուԹիսն sm. aide, secours, assistance, appui ; — £ նոոա, avec son aide, aidé par lui; j— նորա, en sa laveur.
Օժիտ, ժտհց, ժտաց S. dot;
don, cadeau.
ՕԺտաբեո լինել, apporter une dot, des présents.
ՕԺտական a. dotal.
Օժտեմ, եցի va. doter; faire un cadeau.
Օծանելիք, լեաց S.Onguent,
pommade.
Օծանիս°,\օձի,օ6^. oindre; sacrer, consacrer; — զանձն իւդու| անուշիս, se pommader, se parfumer.
Օ&եալ, ելոց a. oint, sacré ; S, roi; prêtre; — ն Աստուծոյ,
l'oint du Seigneur; 0£bui(fi,le Christ, le Messie.
ՕծելուԹիւն s. l'action d'être oint, onction.
ՕծելուԹիւն ; sacre, consécration; վերջին օծումն, extrêmeonction.
Օձ, ից s. serpent; — շչէ, le serpent siffle.
Օձաբար adv. comme un serpent.
Օձաբնակ a. habité par les serpents.
ՕձաԹոյն a. qui a le venin du serpent.
Օձախած a. mordu par un serpent.
Օձախառն adj. mêlé ou infesté de serpents.
Օձախոփւ a. dont la tête est hérissée de serpents.
Օձակալ„ի a. qui tient un serpent; s. astr. serpentaire.
0 ծա կերպ a. semblable au serpent. .
ՕձակիՏ s. serpentin (marbre).
Օձակոխ adj* qui foule aux pieds les serpents.
Օձակոչ, աց a. qui appelle, qui enchante les serpents.
Օձահալած a. qui chasse les serpents.
Օձաբար, աց a. mordu par un serpent.
Օձաձեւ adj. qui a la forme d'un serpent; serpentant; s.
zigzag.
Օձաձուկն, ձկանց sm. anguille.
on.
Օձաւքարտ, ի g ՏՈ1. ichneu-
mon ; a. qui fait la guerre aux serpents.
Օձանման a. semblable à un serpent.
Օձապաջւոչաց a.quiadore
le serpent.
ՕձապաշտուԹիւն s. adoration des serpents.
Օձապաւոիր a. trompé par le serpent.
Օձապտոյտ a. serpentant, sinueux, tortueux.
Օձաշաւքբ a. donné à manger par le serpent.
Օձասանդր s. mille-pieds, scolopendre.
Օձասպան adj. qui tue les serpents.
Օձեակ, եկի s. serpentin.
Օձի գհղ s. vipérine.
Օձիք, ձեաց sm. Collet; —
շապկի, col de chemise ; դօձիս պատւաւել, déchirer ses habits, sa robe.
ՕձուԹիւն s. nature de serpent; fîg. méchanceté.
Օձուտ a. rempli ou infesté de serpents.
Օձտես՞, եցի va. diviser, séparer, désunir, partager, déchirer; dissiper, disperser ; vn. se diviser, se séparer ; se dissiper, se disperser.
Օձտումն s. séparation, défection; dispersion.
Օդ, ից, աց s. anneau, coulant ; boucle ; — շդԹայի, chaî- ՈՕՈ; — ճարմանդի, bouton-
iiiéro.
Օդա լամբ, աց S. gâche.
Օղակ, ի s. anneau, coulant.
Օդակաւորք, բաց S. pi. an-
nélides.
0 ղա մ ան b ա կ , եկաց S. anneau.
Օդաւոո a. annelé.
Օղի, դւոյ s. eau-de-vie.
05 ան , ի s. aide, secoure, faveur, bien.
Օճառ., աց S. savon.
Օ՚ն, Օ՚ն աո., Օ՜ն iui\.biu|
interj. allons! eh bien! courage! օ՛ն անդր, fl! fl donc!
au diable ! détale ! arrière !
retire ! emmène ! ôte ! par exemple! օն Կւ օն, ainsi, de cette manière; certes, assurément, certainement ; օ՛ն եւ օն
արասցեն ինձ դիք, que les
dieux me fassent périr ! օ՛ն եւ
que les dieux t'accablent de tous les maux si...; օ՛ն եւ օն
եւ օն յաւելցէ եԹԷ, que Dieu me
punisse Si...; օ՛ն եւ օն արասցէ ինձ Սատուաօ՜ եւ օ՛ն եւ օն յաւելցէ եԹԷ ո£ մ*ա()ու մեո ա-
նիցիս, que Dieu m'envoie tous les maux si tu ne meurs ! օ՛ն
արի, allons! օ՛ն արի եբԹի-
ցուք, partons ! օ՜ն արիք, levez-
VOUS! օ՜ն աո.եալ քննեա, ne
te lasse pas d'examiner; օ՜ն իբաց Թո ղցուք, laissons! quittons donc! օ՜ն անդր, իբաց
, կաց , va-t'en ! retire-toi !
Օշ Թէ interj. plût à Dieu! Dieu veuille !
Օշակ, ի s. ammoniaque.
Օշակային a. ammoniacal ; — աւլ, sel ammoniac.
Օշարակ, vu g s. sirop, sorbet.
Օշինդր, գրի s. absinthe.
Օշնան, ի s. soude.
Օսլայ, ի s. amidon.
0 u լայ եմ, ե y ի va. amidonner.
Օտար, աց a. s. étranger; éloigné, lointain; autre; extraordinaire, étrange ; adv. en vain, injustement.
Օտարաբար adv. étrangement ; comme un étranger.
a. qui est d'une autre nalion, étranger.
Օտարալեգու,աց a.quiparle une autre langue, étranger.
Օտարաիյաո-՚նք sm. accouplement avec une autre espèce; տալ գանասունս յօտա-
րախառ-նս, accoupler les animaux avec une autre espèce.
ՕտարախորԹ a. illégitime, bâtard, étranger.
Օտարախոր()ուրգ adj. possédé par un esprit étrange.
Օտարածին , ծնաց a. S. né
d'un étranger; étranger.
Օտարակա՛ն, աց a. s. étranger.
Օտարակերպ a. qui a une autre forme, une autre apparence.
0 ՛տա pui կո՜ղմն կոյս g. CÔté,
pays étranger; étranger; qo-
կուսաց, recruter à l'étranger.
Օտարաոայն, ից a. qui a
un langage différent ; qui n'est pas d'accord; étrange, étranger.
Օտարամնյք) լինել, mourir
dans un pays étranger, à l'étranger.
Օտարամերժ adj. qui n'accepte pas les étrangers, inhospitalier.
Օտարամիտ adj. qui a des idées étranges.
Օտարամ՛ուտ adj. étranger, adventice.
Օտարանալի a. aliénable.
Օտարանամ՝, ացայ vn. devenir étranger, prendre les mœurs étrangères, s'aliéner; s'aliéner, s'éloigner, se séparer, se détacher, se détourner.
Օտարանոց, աց S. lieu OÙ
l'on reyoit les étrangers, hospice.
Օտարաշխարհիկ a. étranger, 'exotique.
Օտարապէս adv. comme un étranger.
hétérogène.
Օտարասէր a. qui aime les étrangers, hospitalier.
Օտարասիրեմ*, եցի va. aimer les étrangers.- ,
Օտարասիրոս!}իւն S. amOLir
des étrangers, amour de l'hospitalité, hospitalité.
Օտարասսլան, ից S. qui tU8
les étrangers»
meurtre des étrangers.
Օտսւրատեաց a. quihaitles étrangers, inhospitalier.
Օւոաուստեսուչ adj. qui se mêle des affaires d'aulrui, curieux.
ՕտարատեցուԹիւն S. haine
contre les étrangers, inhospitalité.
Օւոաոատունվ a. dégénéré, sauvage.
Օտարացեւլ, ից adj. d'une
autre tribu, étranger, hétérogène.
ՕտաբացեւլուԹիւն S. hétérogénéité.
Օտարացուցս/îibif, ուցի va.
rendre étranger, aliéner; aliéner, éloigner, détacher, détourner; — յիւրմէ աշխարհ, dépayser.
0 m ապացուցումն S. aliénation.
Օտաոացուցիչ â. qui aliène
ou qui éloigne, aliénateur; étrange.
Օտարընկալ adj. qui reçoit les étrangers, hospitalier.
Օտաոո1ւկաԼեւք, by ի va. recevoir les étrangers, les hôtes, exercer l'hospitalité envers qn.
ՕտարընկալուԹիւն S. action
de recevoir les étrangers, hospilalilé.
étranger; étrange, extraordinaire, différent.
ՕտարուԹիւն s, qualité d'é-
sm.
tFânger; aliénation, éloignement, séparation; étrangeté; élimination, proscription; l'étranger, pays étranger.
Օտարուհի sf. étrangère.
Օտաոուսումն a. qui enseigne une autre doctrine, sectaire, dissident.
Օտաոուստ OU Յօտաոուստ
adv. par l'étranger, de l'étranger, de dehors.
s. jour, journée ; օր ընդ. մէջ, tous les deux jours; օր ըստ օրէ, jour par jour, journellement, tous les jours; օր յօրէ,
de jour en jour ; օր հասարակ OU *կէս օր, mkli; մինչեւ ցօր ք)ասարակ, jusqu'à midi; օր խօրօս օր յօր առնել, remettre d'un jour à l'autre, ajourner, prolonger, traîner en longueur, reculer ; օր քան դօր, de jour en jour, de plus en plus; աւուրն
adv. par jour ; աւուր աւուր,
աւուրց յաւուրս , journellement, chaque jour; աո. օրին ou նոյն օրին, le jour même, le même jour, au jour le jour ;
գեռ աւուր շատ կայ, il est de
bonne heure encore, il n'est
pas encore ֊tard; մինչ աւուր
կայ, pendant qu'il t'ait jour;
մինչդեռ, աւուր կայր, ail milieu du jour; գօր ամենայն,
toute la journée, tous les jours,
toujours; գօրն ցերեկ, զօրն
իբուն, tout le jour, tout le long du jour, toute la journée, du
matin au soir; յաւուր միում՛
OU իմիոլմ՚աւուրց, ԱՈ JOUI՝, ԱՈ
certain jour, un beau jour;
յերկրորդոււք աւուր , le jour
d'après, le second jour ; յերիր ասուր, dans trois jours; յետ
երկուց աւուրց , deUX յՕԱՐՏ
après; իմիուսում՚աւուր. aprèsdemain; իսմին աւուր, le même jour; ինմին իսվաւուր, le jour
même ; յօրէ յաո ա£նմէ 0Ա~ա-
ո.աջին on էն , depuis le premier jour, dès'le premier jour ;
ք)ետեւեալ օրն, le jour suivant ; օր պաքյոց OU սլացքի օր, jour
maigre; ուտիք օր, jour gras; օր ձննգոց, jour de naissance; — տօն]ւ, jour de fête; — 1)անդիսի, jour solennel ; — գոր-5-ոյ ou "գործի օր, jour ouvrabk ;
համարել զաւուրս OU օրերն
Çiu մրել, compterles jours; յա-
լուրս մերՕԱ մեր օրերը, de ՈՕՏ jours ; յաւուրսնորա, SOUS lui ; րաո-նալգ&անրուԹիւն սււուրն,
porter le poids du jour; գա-
մենայն աւուրս, tOUS les jours, a jamais ; գա մեն այն աւուրս կենաց իւրոց, tOUte Sa Vie; երկայնին կարգին աւուրք, les
jours croissent, diminuent;
իւր, finir ses jours, mourir;
մեո֊անել լի աւուրթք, վախ-aui-
նիլ լցեալ աւուրթր, mourir plein ou rempli de jours ; երեք Ժամ՛ է աւուրն.. il est trois heures; յաւուր յայնմիկ OU՛ այն օրն, ce J0Ur-là; ոչ յետ բագում՝ ինչ աւուրց OU * սակաւ
օր էն, sous peu de jours, bien-
tôt ; յաւուրս յետինս, dans les derniers temps ; օր սա^մ՚անել, désigner un jour ; գեգեցիկ ou
գեղա&ի&ադ օր, beau jour; բարենշան երջանիկ OU երանաւէտ օր, JOUT heureux ; չարագուշակ օր, mauvais jour.
Օրաբեր adj. qui apporte la lumière du jour.
Օրաթնակ լինել, passer la journée dansunlieu.séjourner.
Օրագիշեր sm. espace d'un jour et d'une nuit , vingt-quatre heures.
Օրագիր, գրաց s. journal ; — կարդաք , lire les journaux ;
սայ , j'ai lu, j'ai vu dans un
journal; կարօփք՝ գոյն օրագրի, l'opinion, la couleur d'un journal.
Օրագնաց s. journée (chemin que l'on fait en un jour).
Օրագրագիր, գրաց s. journaliste.
ՕրագրագրուԹիւն s. journalisme.
ՕրագրուԹիւն sm. journal (relation jour par jour) .
ՕրաԹիւ, Թուի s. journée, fonction de chaque jour ; le nombre du jour.
Օրա կան. ի a. de jour, diurne; journalier, de chaque jour; s.
journée; *—ուլաշխատիլ, travailler à la journée.
Օրաք)աշիւ, շուի S. COmptô
du jour; journal.
Օրամուտք, մ՛տից S.Sei՝viC3
de chaque jour.
ont
OPb
Օրան,սւց s. javelle, gerbe.
Օբսւչար sm. jour néfaste, mauvais jour, jour funeste.
Օրապակաս a. qui manqua de quelques jours.
Օլւապաքյակ, աց sm. sentinelle de jour.
Օրապարէն, ենի a. qui vît
au jour le jour.
Օրացի a. journalier, quotidien, de chaque jour.
Օրացոյց, ուցի s. almanach ; *— նայիլ, regarder 1'—.
Օրաւոր adj. diurne, éphémère.
Օրեր s. imprécation, malédiction; *jours.
s. loi; règle, règlement; principe, maxime; usage, coutume, us; institution; mode, façon, manière d'être ; canton, province, district; le saint sacrement, la sainte Eucharistie,
la Communion ; օրէնս առնուլ,
քյաղորգելօրինաց, recevoir la communion, communier; յետ
օրինացն կցորգուԹեան, après la communion; օրէնք կանանց,
règles, menstrues ; օրէնս գնել
կան բնական քաղաքական՝ զինուորական |յին նոր աւետարանական՝ գրաւոր օրէնք, loi
divine, éternelle, naturelle ou de la nature, civile, militaire, ancienne, nouvelle, évangélique, écrite; օրէն է, il est permis, on a le droit de, on peut ; չէ օրէն, il n'est pas per-
mis, on n'a pas le droit ; օրէն էր նւՐա, il lui était permis, on lui permettait; օրէն էր քեզ, vous pouviez; եԹԷ օրէն իցէ ասել, s'il est permis de dire; օրէ՞ն իցէ, իցէ° օրէն, est-il permis de 1 րսւո օրինի, ըստ օրի-
նաց, օրինօք, selonlaloi, conformément à la loi ou aux lois, légalement, légitimement, par les voies légitimes, en forme, selon les lois ; en bon ordre, dûment, avec régularité ; օրէնք
ifinuig, principes; օրէնս իւր
կալեալ էր, il avait pour maxime, pour principe; ընդ օրէնս համարել, poser pour maxime;
օրէնս կարծեցին անձանց, il S
se crurent permis de ; — սրս-
տուոյ, décoration; օրէնս ()ա-
ս՞արել անձին, se faire une loi ;
իլրումն ըւլօից իւրոց, il se sert de toutes sortes de moyens pour satisfaire son désir; օրէնս դնել, dicter des lois; օրէնք
անօրէնք, abus; խոտորել յօ-
րինաց, s'écarter des lois; զանցանել օրինօք, transgresser une loi, violer les lois; օրէնք
ք)(լօրագունին , la loi du plus fort; բառնալ Հնչել զօրէնս,
abolir, abroger une loi ; *()w-
ւատք օրէնք չունի , il n'a ni foi ni loi ; 1)ակաո.ակ OU րնգ-
դէւք օրինաց, contre les lois; օրէնս տալ, donner des lois ; օրէնս գնել, faire des lois; պաքյել զօրէնս, observer les
lois ; այս օրէնք գարձաւ, cela
est passé en loi.
Օրէնսգէտ 9. a. qui connaît bien les lois, légiste, docteur en droit ; — առնել, apprendre à qn. les lois, l'initier aux lois.
դրիչ s. législateur; a. législatif.
ՕլյէնսգրուԹիւն s. législation.
Օրէնսուսոյց s. qui enseigne les lois, légiste, professeur de droit.
Օրըստօրէ adj. de chaque jour, journalier ; V. Op.
Օրինագիրք, գրոց S. Code.
Օրինագիր, գբաց S. légis^
lateur.
Օրինագրեւք, եցի va. établir, faire des lois, être législateur.
ՕրինագրուԹիւն s. l'action d'établir une loi, législation.
Օրինագանց, ից a. S. Celui
qui viole les lois, transgresseur. infracteur, prévaricateur; — լինել, violer les lois, prévariquer.
ՕրինագանցուԹիւն s. transgression de la loi , prévarication, infraction, contravention.
Օրինակ, աց sm. exemple,
modèle; exemplaire, copie; dessin, plan, projet; manière, genre, façon, guise, sorte; échantillon, spécimen, montre; gram. paradigme; prép.
comme, sur le modèle de, à l'instar de, en guise de ; գայս-
պէս գայս —, de cette manière, de cette façon, ainsi ; գայն -
de la même manière, de la même façon, de même ; ojm-֊,
օրինակի ագագաւ, — իմն, par
exemple; ըստ օրինակի, à l'exemple, à l'instar de ; սովին օրինակաւ, de cette manière, par là;' — աո նոլլ, prendre pour exemple, pour
modèle; — գանձն ըն&այեցոլ.
ցան ել՝ կացուցանել, se donner
pour exemple, montrer l'exemple de ; — տալ, donner l'exemple ; — աո-աօի ըն&այել, proposer pour exemple: օրինակաւ իւրուլ քաջալերել, eiiCOU-
ragerpar son exemple ; — եկաց ք^ագաւորաց, il fut le modèle
des rois; նմանել ք)ետեւել— ի
ուրուք, imiter, suivre l'exemple de qil.; որով օրինակաւ եւ
է, de quelque façon que ce soit;
d'une manière divine ; բարի՝
mauvais, illustre ou rare, bel exemple.
Օրինակագիբ, գրաց s. écrivain, auteur.
on
position d'un ouvrage.
Օրին ակ ական a. figuratif.
Օրինակատար, աց a. qui
accomplit la loi.
Օրինակեմ՛, եցի va. offrir comme exemple , présenter comme moJèle ; représenter, montrer; copier, transcrire.
Oti^uuinujf},uigs.quigarde; qui observe les lois.
Օրինաաաէ)ուՕիւն s. observation des lois.
Օրինապատոււք a. s. interprète des lois, légiste.
Օրինապէս adv. conformément à la loi; selon l'ancienne loi.
Օրինաւոր, աց a. légal, légitime, conforme à la loi, à l'usage ; s. légiste, docteur de
la loi; — ցուցանել կացուցա-
նեյ , légitimer, autoriser.
Օրինաւորական a. s. légitimiste.
ՕրինաւորականուԹիւն SDQ.
légitimité.
Օրինաւորեւք, եցի հա. légaliser, légitimer.
ՕրինաւորուԹիւն s. légalité, légitimité; légalisation.
Օրիորգ, աց s. jeune fille, pucelle ; demoiselle; օրիորդն Աննիկ, mademoiselle Annitza.
ՕրիորդուԹիւն sm. état de jeune fille.
Օրք)աս, ի, աւ àiïi, dernier
moment, le jour de la mort, agonie, mort; destinée, fatalité ; j— իւր -Տեսլել, courir à sa
perte ; ժամանել յ — վախճանին, toucher à sa dernière heure.
Օրքյասաբեր a. mortel, fatal; — ք)արուա&, COUp — .
Օրհասական adj. mourant, expirant, agonisant, moribond; fatal.
Օրհասարակ, ի S. midi.
Օրհնաբան, ից a. qui récite des hymnes , qui adresse des louanges au Seigneur.
Օր(յնաո աք a. qui envoie la bénédiction.
Op քնարան, ի S. chapelet.
Օրք)նեալ a. béni; — ջուր,
eau bénite; — ԷՍ»ստուա&,1օս6 soit le ciel ; — դու իՏեաււնէ, béni sois-tu du Seigneur.
Օրհնեմ, եցի va. bénir, donner la bénédiction, appeler sur qn. les bénédictions du ciel ; bénir, consacrer: bénir, glorifier, chanter ae^֊ rymnes, louer; bénir, combler de faveurs, ce biens, taire prospérer; saluer.; maudire; — գոք խերեսս-, maudire qn. en lace.
Չր1)ներգուԹիւն s. hymne, louange, cantique.
Օրէյնիչ s. celui qui bénit, qui loue, qui glorifie.
ՕրքյնուԹիւս s. bénédiction; louange, hymne, cantique ; bénédiction, grande abondance; don, cadeau; /Eucharistie, la communion ; instruments de musique ; — սհւլան ոյ, bénédicité ; — օր^ուԹեանց, cantique des cantiques; յօրք)Նու- Թիւնս ք)աւքարիլ, compter pour ise grand bien; առնուլ— , re-
cevoir ia bénédiction; recevoir i irande
de? présent?; — տալ, donner ta bénédiction.
Օր^նուԹիւնաբնր adj. qui perte ia bénédiction.
Օրոց, uig s. berceau (d'entant).
Gnnnj?, Օր օր s. dodo.
Cginbif Y. ՕձտեԱ'.
Շփրանտ, Օֆրանտ SHUOf*
Ֆ (fé) sm. trente-huitième lettre de l'alphabet et trente et unième des consonnes.
Ֆիզիգա OU Ֆիզիքա S. la
physique.
Ֆիզիկական a. physique.
Ֆիորին, աց S. florin.
Ֆոանսա,այ օսյի s.France.
Ֆրանսացի, ցւոց sm. Fran-
çais ; Ֆրանսուք)ի, Française.
Ֆրա ն սեր էն, րենի a. français; adv. en français; s. le français, la langue française; — գիտել էս ou ի լ, savoir, parler français; — լեզու, la langue française.
Ֆրանր, աց s. franc (monnaie).
ԳԱ^ՆՈ-ԻԱՐԵՆ-ՃԱՅԵՐէՆ. 1 1)ատ. Փարիզ, 1855: ՆՈՅՆ, (յանդերձ հայագիր ք)նլւքամ՝բ գա զղի ականին: ԱՆԳՂ-հԱՐե-Ն-1ԱՅԵՐԷ-Ն. 1 Çiuui. Փարիզ, 1855: ՆՈՅՆ, քյանդերօ հայագիր քյնլմաւքր անգղիականին : ԲԱՌԱՐԱՆ ԳԱԴ Ղ.ԻԱՐէՆ-ՏԱՃԿԵՐե:Ն. Փարիզ, Կաո նիէ
ՊՕՂ. Եհ Վ-ԻՐԳՒՆե". JbS՜ ուԹածալ (յատոր, գեղեցիկ պաս». կերօո. զարղարեալ. Փարիզ, 1856:
<y փ < * &, *^» Deac : : ֊z ֊՛- ՜: :ne Bookkeeper proce
Treatment Date: July 2007
PreservationTechnologies
