CAPOT XL
De proiêstatione in aliqua» iynodot insertâ, et pet archidiaconum, êpiicopi nomin^ ^ ante ordînationem repetilà , per qnam epi$copu$ ordines cotlaturus proteêlatur $êintentionem non habereordinandiregutares aut canonico impedvnento irretitos : et de ordinatisad majorer ordines ab epiicopo in missà^ non ab ipso celebratâf ied à wcerdote ; de quà re in synodo epi* scopali aliquando disceptatum ett.
1. hï Pontificali Romano habeiur ediclum quo episcopus ordines collaiurus , sub pœnà excommunical'ionis , prœcipit ne quisquam canonico impedimcnlo irrclilus ad ordines suscipiendos accedere audent. Idem soient episcopi in suis synodis clariùs adhuc ediccre ei explicare, ac prsecipuè soient illoruin nudaciam c^nsuris compescere qui, emendicaio et ficto patrimonii tilulo quo reverà carent, ad sacros ordines promoveri pra*sumunt. H:bc omnia laudabililer (iont, neque ulli sunt reprchensioni obnoxia. At plerique episcopi , his diligenliis nequaquàm conlenti , alias nlteiiores adbibent quac non omnibus probanlur : soient quippe , priusquàm sacras ordînalionis cœremonias incipiant,per arcliidiaconum aliumvc publicè denuntiare se intentionem non baberc ordinandi irrefularcs censnris innodatos , carcnies legîliuio pafrijnouio y aut bcneHclo , vel litteris dimissorialibus pi'oprii ordinarii , etc. Quanquàm autem pra^sumcndum .sit unicum ejusmodi pro les ti lion is scopum esse deierrere qui , arr(|U0 ex enuiiiiaiis vilii^i laborans , ad ordines sucrilegé suscipiendos scaccingit; neenim gravis peccali reus Hat « teuclur episcopus absoUitam ' inicnlionein liabere ordinem conferendi homiui pr;csenti , cui inanus impnnit et consneia porrigil inslrunicnui, mieniadmodùin rectè nnimadverlunl Navarrns, consil. 5 , de Jempor. ordinal. ; Gobai , (heolog. . xperini., Iracl. 8 , n. 316 ; et cardinaiis de Lugo , de Sacnuii., disp. 8, sect. 7, n. M9; nihilominus ta^ inen , cùm pra^dictain prolestaiionem ordinalioni prciiiiliit , iniiunieris scrupulis et animi anxieiatibus occasionem praibet , et quandoque etiam probaliilis cl pnidens dubitatio exinde excita tur num reverà quis fucrit légitimé ordinalus, eè quèd aliqijo ex fuunliaiis impedimemis e^set obslricius. Quare » ne cum maximo lolius christianae reipublicx detrimento et perturba tione dubii atque incerli minlstri sacris mintsteriis addicantur, prrstat omninô ut episcopus ab illi geaerali protestaliona abslineat : quod opportune monel citatus de Lugo , bis verbis : Ego quidcm
Uium lalît vrote$tation\$ nuHo fnodo probo ; tum qm in riiibui ecclemiticis fuudamenlum non habet , nam . licèt in Pontipcalîbus aniiquis et modemiê appomiiur formula quà ordinandi monentur ex parte episcopi ne ullus accédât irregulnris, ubsque œtate , vel fncultute légitima , etc., in nullo tamen Poniificnli invemtur tulit
profestatio de defectu inlentiomt ; tum etiam quk ,
lick exiatcnle gravissimà causa , posset aliquando episcopus liabere intentionem sub conditione Cœierum
ejusmodi voluntas condilionata universalis cum omnibus haberinon potest absque ^ravissimis inconvenientibns,
Sropler dubia qiue inae onuntur circa valorem Ordims. linùs 1 laque decct aliquid synodo inscri quod pra*diclam prolestaiionem contineat, aut eideni opqiiivalcat : clenim , cùin synodales sanctiones sinl de se slaiîiles et perpétua! , simile ediclum in synodo proinulgatum îricerlos rcddercl eliam ordines ab episcopis sucées* soribus confercndos : quamvis enim isii nihil fortassè dicant quo significent se non babere intenlionem quomquam iniiiandi qui canonico delineatur impcdimcnto , scmper nihilominus dubîtari pnteril au suani inlcnllunem conforma vérin t synodali statuto nondùm revocalo.
II. At quid facjcndum, si rcipsà contingnt aliquem canonico iinpedinRfo ligatum ordines récépissé ab episcopo qui camselcnmL'm prolestaiionem sacraccx*remoni;e prxttisil? Fusé de bac quieslione à noLis aclum esl in noslro traclalu de Sacrificio raissic, sect. % § 70, ubi ex sacrse congregationis concilil sentenlià diximus inlcrrogandnm episcopuin, si sil siiper?:ics, à quo ordines sunt collati ; el si is a^serat suani intentionem verè alligâsse praemis.s.'e protestatioiii, ordinalionem diximus absolulé ilerandam ; si verô dubia el incerla«rcmaneal episcopi intcniio, eo quod non satis consiel mià mente eam protcsiaiionem émisent, el an illi rêvera suam aplaverit inicntionoin, ordinalio eril sub condilione repelcnda. Quare, ad consnlcndum conscienliaruin securilati el quieti, ontnemque dubilalionem de re s;)nè gravissimà roniovendara, cavere ulique debel episcopus ne ullus nd ordines suscipiendos admiualnr, qui, diligenli prxhabilà inquisiiione, non fuerit dignus el idoneus reperlus, omnibusque ornatus qualilaiibus quae à sacris canonibus requirunlur; a(, in ipso actu collatioius ordinum, opus esl ul absolnlam babeat inteniioirem iniiiandi oinnes et singulos, sive à se anlea approbatûB» sive quo(|uo modo intruses, qui ad illos susc'piendos accedunl, et per consuelam maieriaî exhibilionem formirque prolaiionem voti compotes Hunt : ncquo expedit ut aliquid, ne ad terrorem quidem, lune dical, unde fas sil ejus intenlionis dcfcctum conjicero aut levitcr suspicari.
NI. Aliam ob causam non semel dubitatum fuit de coUalorum ordinum validilate. Quidam episcopus Gneci rilûs, cui, ob ingravescenlem xlatem et ndversam corporis valetiidinem laboriosum erat nii.^sani celebrare, cîim essel ordines coUalurus, eam pcr alium sacerdoiem fîeri curabut, coque sacrum peragenlo, ipse consuelo rilu ordines conferebat. Dubitatimi fuii de ordinalionis iia peracue validilate, el (|uid de eà senlicnduni ab Apostolicà Sede quaesitum. Rei examen comtnissum fuit sacnu congregationi sanclî OHicii, nobisque, qui ejusdem consultons ofïiciuiu lune gerebanius, demandalum ul in scriplis s<'nsui:i n(»sirnni pandcrenius. Mandate obseqnenies dissertationem elucubravimus, quà prxdiclam ordinatioDrni illicilam quidem, sed validam osiendimus. Illiciia quèd fueril, saliem quoad ordines sacros, nnllo lahor^ demonslravimus : elenim, 9i anliquam Ëcclesia; di^ sciplinam respicimus, indubitatum esl, primis dun* t:)xat exceptis temporilnis quibus ob ferventes perse cuiiones iniegrum non erat fidclibus in unum lociu^ congregari, ordinalîones non alibi, nisi inlra eccle siani fuisse celebrafas : quocirca S. Gregoriiis Nazian zenus, Garm. de vilâ suâ, Maxime Cynico, Constan linop(ditanae sedis invasori, exprobravit, quôd Eccte siâ exclusus, in œdibus cujusdam Âulœdi fuerj
COXPRBNAIIT r
l*^IJni MSCIIIJBS PRÉLmiNAIRB
ftlMniAlIT L^HISTOIRB ÛENiRALE DE L'ASCiTlSMB DEPUIS l'oRIGIHB DU MONDE II^SQU'A
NOS jours; t» L*BXP<MÉ ET LA SOLIJTIOIi
Ml TOUTES LES QUESTIONS SPéCULATIYES ET PRATIQUES DE LA THiOLOGIB MYSTIQUE )
r MJBM NOTIGES BIOCBAPHIQirBSIBT BIBUOCnAPHIQIJBS
VRIIIGIPAVX AUTEURS AS€iTIQUBS| ORTHODOXES» DEPUIS J^SUS-CHRIST lUSQO^A NOS JOUIS |
4« L*BMrronui bohbuiiib
