MEDICUS

Casus I. pag. 68. Medicus invisens Tilium gravi morbo laboranlem, nullo facto verbo cum infirmo ipso ut per sacramentum pœnitenliœ saluti suée consulat, de hoc lantummonet infirmi parentes. Q. an sit a culpa immunis.

R. Vel medicus monilis infirmi parenlibus nullo modo expcndit an idem anima) suce consulueiit; vel cerlo crédit monilum suum ad aures infirmi perveniurum ; ita ut paratus sit per se ipsum clare loqui ad infirmum, si ejus parentes hoc prœstare negligant. Si 1°, non excusatur medicus a gravi culpa, cum salis non obediat dccrelis, sive Laieran nsis concilii sub Innoc. 111, cap. Cum in- /ir mitas, 13, de Pœnit. et Iiemiss., sive S. Pii V, in bulia Super gregem, ubi sub gravissimis pœnis prœcipitur ui omnes medici in liujusmoli casibus vocali, ante omnia mon. ant infirmos ut idonco confessori confileanlur, neque ultra diem terlium eus visileni, uisi eis consliteril quod peccala sua confessi fuerint ; quant bullam medici, dum ad doi toralem lauream promovenlur, jurant se observaluros. Si 2", medicus a!) omni culpa immunis est, (iuia «x. régula Juris:()ui per alium facit, perse ipsum facere videtur, Lugo, de Pœnit., disp. 15, n. 58. ' Vide Pont:is hoc verbo, cas. ultM sed ei vide casum scquonlcm.

Casus 11. pag. 91). Medicus infirmum conliieri nolentem non deseruit quia periclilantein. Q. an bene se gesserit.