‹ Dictionnaire de cas de conscience; (volume 2)Chapitre 371 sur 402 · OCCASIO · texte numérisé non relu

OCCASIO

Casus I. pag. 15. Franciscus post peractam confessionem de professione sua interrogatus , respondet : Exerceo professionem periculis plenam, et ut vulgo dicitur : sono contrebandiero. Q. an is a tali exercitio desistere nolens sit capax absolulionis.

R. Negat. Ratio est quia eliam prœscindendo a gahellarum defraudalionc et a notabili periculo tum sui, tum et l'ami lia.' . hujus furfuris homines, experienlia magistra, semper habent pravam volunlatcm, saltem habitualcm , injuste resistendi , et vim, si opus fuerit, inferendi minislris potestatis légitima?, usque ad effusionem sanguinis et mortem ipsam. Sic autem plane sunt indispositi ad gratiam in sacramento reportandam, sicuti qui dumi concubinam habent, quam proplcr ulilitatem nolunt ejicere. lia Navarrus, Bonacina, etc. ' Benc , optime.

Casus II. pag. 33. Petrus et Berlha malrimonium in facie Ecclesiœ contraxerunt. At détecta inlcr ipsos impotenlia perpétua, vellent semper sub eodem tecto cohabitare ut fraler et soror, et lilulo paupertatis in eodem lecto cubare. Q. quid ad hœc confessarius.

R. lis declarandum esse quod possint quidem ut soror et frater cohabitare, si absit inconlinentiai periculum ; at in eodem lecto cubare non possint, tum quia est id a Sixlo V, prohibitum molu proprio an. 1587, tum quia cubatio ba;c vix unquam caret periculo peccandi, saltem per tactus et amplexus, qui inter ipsos prohibcnlur.

Casls l\[,pag. US. Titio se accusanli bis vel ter in hebdomada fere per totum annum rem cum famula habuissc, absolutioncm negavit confessarius, nisi banc primum cjice-

PECCANDI.

ret e domo. Respondit Titius se famulœ suœ muluo dédisse centum nummos, quos si illam ejiciat e domo, recuperare non possit. Q. annon ideo absolvi possit.

R. Negat. Ratio est quia ex una parte occasio peccandi est diuturna, cum per totum ferme annum Titius fréquenter l'emina ea turpiter usus sit. Ex alia vero parte nulium apparet emendationis signum, cum nolens feminam dimiltere ne perdat centum nummos, plus temporali bono quam œternœ suœ saluti consulat, contra illud : Quid prodest homini, etc. Si (amen ex illis centum non recuperatis, Titius redigeretur ad extremam, vel quasi exlremam necessitalem, censent Viva et Cardenas, posse cum tune absolvi, modo promiltat occasionem exterminare, vel saltem debitis remediis proxi- Diiiiii peccandi periculum atténuai c; et tune non urgere proposiliones ab Alexandro >'II cl Innoccntio XI damnatas, quia tune causa ancillam relinendi non esset tanlum ulilis, quo sensu loquuntur damnatie proposiliones, sed esset necessaria titulo moralis impossibilitalis.

— « 11 y aurait plus que de l'imprudence a absoudre, après une habitude si marqui e, un pécheur sur la simple promesse qu il ferait de. prendre de fortes mesures pour ne pas retomber. Ces sortes de promesses, qui ne coûtent rien à faire dans le tribunal, coûtent hors de là beaucoup à exécuter. Au rcsîe il ne faut pas, à beaucoup près, un an, ni des chutes réitérées deux ou trois fois par semaines, pour juger qu'un homme est dans l'habitude du crime et dans l'occasion prochaine d'y retomber. Voyez les autres cas qui regardent celte matière sous les» litres Âbsqlutiq et Co.M ESSARIUS. )'

IMS

Page 1