CHAPITRE PREMIER
DE DIEU CRÉ.4.TEnR DE TOUTES CHOSES.
La sainte Eglise catholique, apostolique, romaine croit et confesse qu'il y a un seul Dieu vrai et vivant. Créateur et Seigneur du ciel et de la terre, tout-puissant, éternel, immense, incompréhensible, infini en intelligence et en volonté, et en toute perfection; qui, étant une substance spirituelle unique, absolument simple et immuable, doit être prêché comme réellement et par essence distinct du monde, très heureux en soi et de soi, et indiciblement élevé au-dessus do tout ce qui est et peut se concevoir eu dehors de lui.
Ce seul vrai Dieu, par sa bonté et sa vertu toutepuissante, non pas pour augmenter son bonheur, ni pour acquérir sa perfection, mais pour la manifester par les biens qu'il distribue aux créatures, et de sa volonté pleinement libre, a créé de rien, dés le commencement du temps, l'une et l'autre créature, la spirituelle [et la corporelle, c'est-à-dire l'angélique et la mondaine, et ensuite la créature humaine formée, comme étant commune, d'un esprit et d'un corps.
Or Dieu protège et gouverne par sa providence tout ce qu'il a créé, atteignant avec force d'une fin à l'autre et disposant toutes choses avec suavité, car toutes choses sont nues et ouvertes devant ses yeux et même celles qui doivent arriver par l'action libre des créatures.
CONSTITUTION DEl FILIUS
GAPUT II.
DE RETELATIONE.
Eadem sancta Mater Ecclesia tenet et docet Deum, rerum omnium principium et finem, natiirali humanœ rationis lumine rébus creatis certo cognosci posse: « invisibilia enim ipsius, a creatura mundi, per ea » quœ facta sunt, intellecta.conspiciuntur i »; attamen placuisse ejua sapientiœ et bonitati alia, eaque supernaturali via seipsum ac aeterna voluntatis suae décréta humano generi revelare, dicente Apostolù : « Multifariam multisque modis olim Deus loquens » patribus in prophetis, novissime, diebus istis lo- » cutus est nobis in Filio 2. »
Huic divinae revelationi tribuendum quidam est ut ea, qu«e in rébus divinis humanae rationi per se impervia non sunt, in praesenti quoque generis humani conditione ab omnibus expedite, firma certitudine et nullo admixto errore, cognosci possint. Non Lac tamen de causa revelatio absolute necessaria dicenda est, sed quia Deus ex inflnita bonitate sua ordinavil hominem ad finem supernaturalem, ad participanda scilicet bona divina, quse humanœ mentis intelligentiam omnino superant: « siquidem oculus non vidit, » nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae » preeparavit Deus iis qui diligunt illum 3. »
Hsec porro supernaturalis revelatio, secundum universalis Ecclesiae fidem, a sancta Tridentina Synodo declaratam, continetur in libris scriptis et sine scripto traditionibus, quae ipsius Christi ore ab Apostolis acceptas, aut ab ipsis Apostolis, Spiritu sancto dictante, quasi per manus traditœ, ad nos usque pervenerunt ■». Qui quidem veteris et novi Testament! libri integri cum omnibus suis partibus, prout in ejusdem Goncilii décrète recensentur, et in veteri vulgata latina editione habentur, pro sacris et canonicis suscipiendi sunt. Eos vero Ecclesia pro sacris et canonicis habet, non ideo quod sola humana industria concinnati, sua deinde auctoritate sint approbati; nec ideo duntaxat quod revelationem sine errore contineant; sed propterea quod Spiritu sancto inspirante conscripti Deum habent auctorem, atque ut taies ipsi Ecclesise traditi sunt.
Quoniam vero, quae sancta Tridentina S}'nodus de interpretatione divinae Scripturae ad coercenda petulantia ingénia salubriter decrevit a quibusdam hominibus prave exponuntur. Nos, idem decretum rénovantes, hanc illius mentem esse declaramus ut in rébus tidei et morum, ad sedificatiouem doctrinae christianae pertinentium, is pro vero sensu sacrœ Scripturœ habendus sit, quem tenuit ac tenet sancta
i. Rom., I, 20. — 8. Hebr., I, 1-î. — 3. I Cor. II, 9. — 4. Csjc. Trid.. scss. IV. Decr. de Can. Scripl.