C. II. De diOerentia sacramenti pœnilentiae et baptismi
Cœterum hoc sacramentum iDultis ratinnibus a baptismo dîffene dignoscitur. Nam praeteri|iiam quod materia et forma...
n^'issime dissidet, constat
lie baptismi ministrum ju- • licem esse non oportere cum Kcclesia in neminem judi- «ium exerceal qui non priùs in ipsam per baptismi januam luerit ingressus. Qitid enim nùhi, inquit Apostolus, de eis qui foris sunt judicare ? Secus est de domesticis fîdei quos Christus Dominas lavacro baptismi suî corporis membra semel eflecit : nam hos, si se postea crimine aliquo contaminaverint, non jam repetito baptismo ablui, cum id in^EccIesia calholica nulla ratione liceat...
Alius praeterea est baptismi et pœnitentiœ fructus : per baptismum enim Christum in- •duentcs, nova prorsus in illo eflicimur creatura, plenara et inteeram peccatorum omnium remissionem conséquentes...
ut merito pœnitentia laboriosus quidam baptismus a sanctis Patribus diclus fueril. Est au- Icm hoc sacramentum pœnitentiai lapsis post Imptismum
ad s;i
m m-<;e>4sarium, ut ogeneratis ipse bap-
tisii. Mais cette pénitence n'était pas un sacrement avant l'arrivée du Christ, et depuis cet avènement, elle ne l'est pas encore pour ceux qui n'ont pas reçu le baptême.