‹ Dictionnaire de théologie catholique (volume 5)Chapitre 600 sur 741 · V. ÉnouARD d'Alenion · texte numérisé non relu

V. ÉnouARD d'Alenion

CASTELLINI Luc, né à Faenza où il entra dans I iirdre des frères prêcheurs; maître on tliéologie en 1011, et procureur général de Iniiln': il n mplit à plusieurs reprises les fonctions di m., m- ^, m rai, et fut premier professeur de théoln^i. a riinin i -iS' romaine delà Sapience; évêque de Catan/aiu, 7 iiuMjinlire 1629, il mourut au mois de janvier ,1031. — 1" De eleclione et confirmatione canonica prselalorum qiiorumcumque prseserti.ni regularium Iraclatus, in-fol., Rome, Hr2,"); 2» Tractatiis de cerlilialinr iihn-hi: sniirlunini canonizatomm, in-fol., Rome. liiJS; :; /),' i,ii/iii^ii:-<ii:' miraculo)-um in sanclorum iihirliirum , iin,iiii--nii,iiie, in-4", Rome, 1629; 4» De (liUtlimir m Imiija mnioram tenipnm niagni arduique ncgotii canonizaLionis sanctoruni eliicidatorium theologicum, in-4», Naples, 1630.

Quétif-Echard, Scriptores onlinis prtedicatorum, t. n, p. 471. P. Mandonnet.

CASTILENTO (Jean-marie a), frère mineur conventuel, originaire de Castilenli dans les Abruzzes et religieux de la province de cette région, dite de Saint- Bernardin, où il exerça la charge de lecteur et porta le titre de custode. Hurter le dit mort en 1653 et écrit qu'il publia seulement le premier volume de son ouvrage : Seraphica thcologiœ moralis polijanthea, ordina alphahelico in singularuin materiarum titulos digesta, ijuodlibetarmn pro omnium fere casuuni conscienlise difftcultatuni decisione resoluliones , ex séraphin ordinis doclonim viridariis decerptas complectens, in-fol., Venise, 1652.

Nicolas Toppi, Bibliotecu Napoletana, Naples, 1678, p. 147; Hurter, Nomenclator, t. i, p. 49G.

P. EDOUARD d'Alençon.

CASTILLO VELASCO (François de), religieux franciscain de l'observance, était originaire de Madrid et appartenait à la province monastique de CastiUe dont on le voit custode en 1638, date de l'approbation de l'ouvrage 'qui suit. Il y est encore dit, et il prend le même titre sur le frontispice, qualificateur de la sacrée inquisition en Espagne et lecteur jubilaire d'Alcala. Il publia : Subtilissimi Scoti doctorum super terlium Sententiarum librum, tomus l, De incamatione Verbi divini, et preeservatione Virginis Marise ab originali; tomus II, De tribus virtntibus theologicis fidei, spei et charitatis, 2 in-fol., Anvers, 1641. Sbaralea lui attribue en outre : Cynosura salutis sive patrocinii B. V. Uariss obtinendi praxes oplimx, Ypres, 1644.

Sbaralea, Supplementum et castigalio ad scriptores ordinis minorum, Rome, 1806; Hurter, Nomenclator, t. i, p. 374. P. EDOUARD d'AIençon.

1. CASTRO (Alphonse de), qu'on trouve quelquefois nommé à tort François Alphonse {frater Alphonsiis et non FranciscKS ^4 /p/ioHsus), était originaire de Zamora

DICT. DE TIIÉOL. CATHOL.

dans la province de Léon en Espagne. Entré tout jeune chez les mineurs de la régulière observance dans la province de Saint-Jacques, il fut pendant trente ans lecteur à Salamanque; pendant quarante-trois ans il prêcha avec succès, même auprès de la cour; Philippe II le nomma conseiller royal après l'avoir conduit avec lui en divers voyages, notamment en Angleterre, quand il épousa Marie, lille d'Henri VIII. Le Père de Castro assista, comme théologien du cardinal Pacheco, aux premières sessions du concile de Trente et il rédigea eu particulier un extrait des conciles et des décrétales qui prouvent le péché originel. Archives du Vatican, Concil. Trident., t. L.\ii, fol. 238 sq. Il avait été proposé pour le siège archiépiscopal de Compostelle, mais avant d'avoir été préconisé il mourut à Bruxelles, le 13 févriiT I5,-)IS, à-,' de 0:î ans; il vn avait passé 48 en religiiiii ^~i' .111,1 i i -i.iii |. iir.,iii|N : Adt'ersus

Oninrs / Ii.l . l'ans, 1534,

1541, I..I.; I .il' r ! . Il r.::'i i.in, i;,;:!; Lyon,

15i0, i:.,i. \ I. . i,.ii; i'.;.;. -,,, . , -, ,m ir,-i,a «»-

clor

legis pH'iHilix lihri iliui, in-fol., Salaniani|iie, 1550; Lyon, 1556; Anvers, 1568. Ces trois ouvages réunis parurent à Paris, 1.571, in-fol. Le Père Alphonse avait publié a.ipavavani '?,-; /lomilin- in !>■:. i. in-8", Salamampi.' \''''~ rii'.--', .1 :''i /:,innli:r m /',■.■, \\\l,ibid., 15iO, l.ii.- I;. mil, iii\ huis i.uMMms r.iiiin- les héré-

denl, cordelier : Opéra umniit duobus toniis eoiuprehensa: inter quse 49 Homilise, quibus... Psalmos .ï.v.v; et L... eleganter copioseque explicavil. Accessit appendix ad libros contra hœreses in ires libros dislribula, 2 in-fol., Paris, 1578. Le P. [Feuardent, croyons-nous, avait donné l'édition de 1571 et il est l'auteur de cet appendice où il traite des hérésies omises ou nouvelles. On attribue aussi au P. Alphonse des Commentaria in XII prophetas minores, Majencia; (?), 1617, et une dissertation De validitate niatrimonii Henrici VIll Anglise régis et Catharinx conjugis. Roccaberti, Bibliotheca pontiflcia maxima, Rome, 1698, t. ii, a reproduit le 1. XII, De papa, du traité contre les hérésies; les c. xiii-xv[ du 1. I, De justa punitione : de impia snrlilcfianini. ninU-lininnu <■! htinuirum hxresi, earumqiir irnni mt,.', s,, l'.i luiu riii ilans le Maliens male/iritnnii. Lm.ii, Iiii;',i, I, n. |i, 1.S8-2I9; les c. vi- VII du 1. 111 du uiéiuL' umiaiiu sont dans la Collectio

quori

ndam i

utlwr

qui S. Scripturarum

mlgarem lingiiam Iractalinneni damnarunt, Paris, 1661. Il s'était occupé spécialement de cette question au concile de Trente. Enlin, on trouve dans un libelle protestant un programme de discussion entre Johannes Gottlieb Mûllerus et Nicolas Richter, De démentis Romani 1 ad Corinlhios epislola, Alphonsi a Castro teslimonio de ignorantia paparum, etc., in-4'>, Rostock, 1693, p. 10-19. On devine que c'est un abus de fragments extraits des livres du P. de Castro.

Wadding, Sci-iptores ord. minorum, Rome, 1050; Sbaralea, Supplementum et castigatio ad script, ord. min., Rome, 1806 ; Hurter, Nomenclator, t. iv, col. 1184; Diccionario enciclopedico hispano-americano, Barcelone, 1888; Merkle, Concilii Tridentini diariorum, Fribourg-en-Brisgau, 1901, t. I.

P. EDOUARD d'AIençon.

Page 1