BRE

πεπτωχότα ἀν-ίστημι, fut. ἀνα--στήσω. Défendre la brèche, ὑπὲρ τοῦ τείχους ἀμύνομαι, fut.

ἀμυνοῦμαι. Monter sur la brèche, τοῦ τείχους ἐπι-Θαίνω, fut. Eneouau, Hérodn. Combattre sur la brèche, τειχομαχέω, ©, fut. now. Il mourut sur la brèche, τειχομαχῶν ἀπ-έθανε (ἀπο-θνήσχω, fut. θανοῦμαι). Battre en brèche à coups de bélier, χριοχοπέω, ©, fut. ἤσω.

Brècæe, tort, dommage, βλάθδη, υς (ἡ):

λύμη, ἧς (ἡ). Faire brèche à, βλάπτω, fut.

βλάψω, acc. : λυμαίνομαι, fui. ανοῦμαι, acc. où dat. Faire une brèche à sa réputation, τὴν ἐμιαυτοῦ δόξαν χατ-αισχύνω, ful. υνῶ.

BRÈCHE-DENT., 5. m. ou f. νωδός, οὔ (ὃ, ἡ).

BRECHET , 5. m. partie antérieure de la poitrine, θώραξ, axos (6).

BREDOUILLEMENT, 5. m. βατταρισμος, où(é).

BREDOUILLER, νυ. n. βατταρίζω, fut. ίσω :

παφλάζω, fut. «cu.

BREDOUILLEUR , 5. m. βατταριστής, οὔ (ὃ).

BREF , Brève, adj. βραχύς, εἴα, ὑ (comp. ύτερος, sup. üraros). Faire une syllabe brève, τὴν συλλαδὴν βραχύνω, fut. υνῶ.

Brer, adv. brièvement, βραχέως : συντόμως.

Parler bref, βραχυλογέω, ὥ, fut. ἤσω. Qui parle bref, βραχύλογος, ὃς, ον. || Bref, en un mot, ὡς ὦ, fut. αἱρήσω : λέγω, aor. 2 εἶπον).

BREF , lettre d'un pape, ἐπιστολή, ἧς (ἡ) :

BRELAN, 5. m. jeu de hasard, χυθεία, ἂς (ἡ). || Lieu où l'on y joue, κυθδευτήριον,, ou (τὸ).

BRELANDER , v. n. els τὰ χυδευτήρια φοιτάω, D, fut. now : χυδεύω, fut. εὐσω.

BRELANDIER, 5. m. χυδευτής, où (ὁ).

BRELOQUES, 5. f. pl. χρέμθαλα, ων (τὰ).

BRENEUX, Euse, adj. μεμινθωμιένος, n, ον.

BRÉSILLER , v. a. θραύω, fut. θραύσω, acc. :

cuv-tpiGo , fut. τρίψω, acc.

BRÉTAILLER, v. n. ξιφομαχέω, à, fut.

ἥσω : δια--ξιφίζομαι, fut. iooua.

BRÉTAILLEUR, s.m. φιλόμαχος, ov (6).

BRETELLE, s. f. ἱμάς, ἄντος (ὃ) : ἱμαντί--

διον, ou (τὸ).

BRETTE, 5. f. épée, ξίφος, ους (τὸ).

BRETTÉ ou BRETTELÉ, adj. denté, ὀδον- TOTOS, M, Ov.

BRETTEUR, s. m. φιλόμαχος, οὐ (ὃ).

BREUIL, 5. m. taillis, δρυμός, où (ὃ).

BRI 143 BREUVAGE , 5. m. πόμα, ατος (τὸ) : πόσις, ews (ἡ) : πότος, οὐ (δ). Breuvage amoureux, φίλτρον, οὐ (τὸ). Breuvage empoisonné, φάρμᾶχον, οὐ (τὸ).

BREVET, 5. m. δίπλωμα, ατος (τὸ).

BREVETER, v. a. διπλώματος déco, ὦ,

fut. ücw, acc. Breveté, ée, δίπλωμα ἔχων,

oucæ, ov (partic. α᾽ ἔχω, fut. ἕξω).

BRIBE , 5. f. gros morceau de pain, πύρνος, οὐ (6). || Les bribes, Les restes, Aeibava, ὧν (τὰ): dixit, ων (τὰ).

BRICOLE, s. f. bretelle, ἱμάς, ἄντος (ὃ).

BRIDE, 5. f. ῥυτήρ, ἦρος (6) : ἡνία, ας (ἡ).

À toute bride, ἀπὸ ῥυτῆρος. Courir à toute bride, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνω, fut. ἐλάσω. S’enfuir à toute bride, ἀφ-ιππάζομαι, fut. dou. Tourner bride, τὸν ἵππον ἀπο- στρέφω, fut. στρέψω. Tirer la bride, τὴν ἡνίαν ἐππέχω, fut. ἐφ-έξω. Làcher la bride, τὰς ἡνίας ἀν-ίημι, fut. àv-ncu. Lâcher la bride et fouetter les chevaux, ἀπὸ δυτῆρος χαὶ μετὰ μάστιγος ἐλαύνω, fui. dow, Den. Hal. || Au fig. Tenir la bride aux passions, τὰς τῶν ἡδονῶν ὀρέξεις χαλιναγωγέω, à, fut.

now, Luc. Mener quelqu'un la bride haute, μετὰ χαλινοῦ τινὰ χυδερνάω, © , fut. ñow, Plut. Lâcher la bride au peuple, τῷ δήμῳ τὰς ἡνίας ἀνπίημι, fut. äv-ñow. Avoir la bride sur le Cou, πάσῃ ἐξουσίᾳ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι. Qui a la bride sur le cou, αὐτόνομος, ος, ov: αὐτεξούσιος, ος, ον. Aller brideen main, εὐλαδέομαι, οὔμαι, fut. nom. Qui va bride en main, εὐλαθής, ns, ἐς.

Brider l’insolence du peuple, τῷ δήμῳ τὸν τῆς ὕῤρεως χαλινὸν ἐμ-δάλλω, fut. Gao, Plut. Se laisser brider , τὸν χαλινὸν δέχομαι, fut. δέξομαι, Xén. Vous vous êtes laissé brider, τὸν χαλινὸν ἤδη ἔχετε (ἔχω, fut. ἕξω), Aristt

BRIDON, 5. m. χαλινός, où (δ).

BRIÈVEMENT, adv. ἐν βραχεῖ ou διὰ βραχέων. Plus brièvement, μᾶλλον ἐν βραχεῖ. Trèsbrièvement, ἐν βραχυτάτοις. Je vous le dirai le plus brièvement que je pourrai, ταῦτα ἐρῶ διὰ βραχέων ὡς ctovre (ἀγορεύω, fut. ἐρῶ), Lue.

BRIÈVETÉ, 5. f. βραχύτης, nroc (ἡ).

BRIFER, v. n. manger avidement, ἀδδηςφαγέω, ὦ, fut. nca.

BRIGADE, 5. f. compagnie de soldats, λόχος, οὐ (ὃ). || Petit corps d'armée, τάξις, εὡς (x).

BRIGADIER , 5. m. λοχαγός, où (ὃ).