CEN

CÈNE, 5. f. τὸ μυστιχόν δεῖπνον, οὐ,

CÉNOBITE, 5. m. χοινόδιος, ou (ὃ).

CÉNOTAPHE, 5. m. κενοτάφιον, οὐ (τὸ).

CENS , 5. m. estimation du revenu, τίμησις, εως (ἡ). || Le revenu, πρόσοδος, οὐ (ἡ). Donner à cens, μισθοῦ δίδωμι, fut. δώσω, acc.

CENSÉ, ἐξ, adj. νομιζόμενος, n, ὧν (partie, passif de νομίζω, fut. ἰσω). Être censé sage , σοφὸς νομίζομαι, fut. τισθήσομιαι. ἶ

CENSEUR , 5. m. magistral, τιμητής, οὔ (ὃ). Être censeur, τιμητεύω,, fut. εὐσω. || Examinaleur, τοῦ τς οὔ (0), Dém, || Qui blème, ἐπιτιμιητής,, οὔ (ὁ). Censeur impitoyable , ὁ τραχὺς ἐπιτιμητής, où. Répondre à ses censeurs, πρὸς τοὺς ἐπι-τιμῶντας ἀπο-λογέομαι, (ἐπι-τιμάω,, ὦ, fut. now : ἀπο-λογέομαι, ua, fut. ἡσομαι).

CENSURABLE, adj. ἐπιτιμήσεως ἄξιος, &, ον:

ἐπίμομφος, ος, uv: ἐπίψογος, 06, Ὁν.

CENSURE, 5. f. dignité de censeur, rux- Teiæ, ας (ἡ). Réétuer la censure, τιμητεύω, fut. eocw. || Exumen, ἐξέτασις, εὡς (ἡ). || Biâme, ἐπιτίμησις, ewç (ἡ). Encourir la censure, ἐπιτιμιάομιαι, @uat, fut. ηθήσομαι. Qui re: doïne aucune prise à la censure, ἀνεπιτίμητος, ὃς, ον.

CENSURER, v. a. ἐπι-τιμάω, dat. Censurer les fautes ou celui qui les commet, τοῖς ἁμαρτανομένοις OU τῷ ἁμαρτά- VOYTL ἐπισπτιμάω, ὦ, fut. now. Qui aime à censurer, φιλεπιτιμητής, οὔ (6).

CENT, adj. numéral, éxurov, indécl. Deux cents, διαχόσιοι, at, α. Trois cents, τριακόσιοι, αι, α. Quatre cents, τετραχόσιοι. Cinq cents, πενταχόσιοι. Six cents, ἑξαχόσιοι. Sept cents, ἑπταχόσιοι. Huit cents, ὀχτακόσιοι. Neuf cents, ἐνναχόσιοι. Cent et un, ἑχατὸν εἷς. Cent deux, ἑκατὸν δύο. Cent mille, δεχάχις μύριοι, at, α. Cent fois, ἑχατοντάχις. Deux cents fois, διακοσιάκις, etc. Un pour cent, ἑκατοστή, ἧς (ἡ). Cinq pour cent, αἱ πέντε ἑχατοσταί, ὧν. || Un cent, 8. m. ἑχοατοντάς, ἄδος (ἡ). Deux cents d'œufs, ὠὰ διακόσια, ὧν.

Cent, pris pour beaucoup, μυρίοι, αι, α.

J'ai cent choses à vous dire, μυρία σοι εἰπεῖν ἔχω, fut. ἕξω. Il a cent belles qualités, μυρία ou πολλὰ ἔχει ἀγαθά. Il dit cent choses làdessus, περὶ τούτου λόγους πλείους

©, fut. nc,

ἐποιήσατο (ποιέομαι, οὔμαι, fut. ὕσομιαι).

CENTAINE, s. f. ἑκατοντάς, ἀδος (ἡ).

CENTAURE, s. πι. κένταυρος, ou (ὁ). De cen-

|'taure, xevrauptxoç, ἡ, Ἕν.

170 CER CENTAURÉE, 5. f. plante, κενταύριον, ou (τὸ). CENTENAIRE, adj. éxarovraernç, ἧς, ἔς.

CENTENIER, 5. m.

CENTIÈME, αὐ. ἡ, Le

deux centième, διαχοσιοστός, mn, ὄν. Et ainsi de

suite.

CENTON, s. m. χέντρων, ὠνος (τὸ).

CENTRAL, ALE, adj. μέσος, Ἢ, ὃν.

CENTRALISATION , 5. f. ἕνωσις, εὡς (ἡ).

CENTRALISER, ν. a. ἑνόω, ὦ, fut. ὦσω, acc.

CENTRE, 5. m. — d’un cercle, xévrpov, οὐ (τὸ). || Milieu, μέσον, ou (τὸ). La terre est au centre du monde, χατὰ τὸ μέσον τοῦ χόσμμου ἡ ὙΣ συν-ἔστηκε (συν-ίσταμαι, fut. συ-στήσομαι). Qui est au centre, μέσος, n, ον. Au centre de la place, ἀνὰ μέσην τὴν ἀγοράν. Le centre de la terre, ὁ τῆς γῆς ὀμφαλός, où. || Au fig. Athènes était le centre des beaux-arts, εἰς ᾿Αθήνας συν-ἐῤῥουν αἱ ἐλευθέριαι τέχναι (συῤ-ῥέω, fut. δεύσω). Être au centre des plaisirs, ταῖς

CENTRE , position naturelle, στάσις, εὡς (ἡ). Être dans son centre, τὴν στάσιν ἔχω, fut. ἕξω. N’être pas. dans son centre, τῆς στάσεως ἔξω vvouar, fut. γενήσομαι.

CENTUMYVIRS, s. m. pl. οἱ ἑκατόν, indéclin.

Un centumwir, εἷς τῶν ἑχατόν, gén.

CENTUPLE, adj.

ἑχατονταπλασίων, ὧν, OV, Qén.

ἑκατοντάρχης, OÙ (ὃ) :

tuple, τὸ ἑχατονταπλάσιον, ov. Au centuple, ἐφ᾽ ἑχατοστά. Rendre au centuple, en parlant d'un champ, χαρπὸν | ὦ, fut. nov.

CENTUPLER, v. a. ἑχατονταπλάσιον OU ἑχα-rovramhaciova ποιέω, ©, ful. nou.

CENTURIE, 5. f. éxarooruç, ύος (ἡ). Ranger par centuries, els ἑχατοστύας συλ-λοχίζω, ful. Lau.

CENTURION , s. m. ἑκατοντάρχης, ou (ὃ) :

éxarovrapyos, οὐ (ὁ). Office de centurion , ἕχατονταρχία, ας (ἡ).

CEP , 5. γι. pied de vigne, ἄμπελος, ou (ἡ).

{| Au pl. ceps, liens, entraves, πέδαι, ὧν (ai). δεσμά, ὧν (τὰ).

CEPENDANT, adverbe, ὅμως : au commt. d’une phrase : μέντοι après un mot. Pen-

dant ce temps-là, ἐν τοσούτῳ : ἐν τῷ μεταξύ.

CÉPHALIQUE, adj. κεφαλικός, ἡ, ὁν.

CÉRAT , s. m, χηρωτόν, οὔ (τὸ).

Le cen- |

CER

CERCEAU, s. m. jouet d'enfant, τροχός, οὔ (δ). } Pour lier les tonneaux , περίδεσμος, ou (6), CERCLE, s. m. rond, circonférence, χύχλος, ou (ὃ). Fait en forme de cercle, xuxuxde, ἡ, cv. Cercle d’une roue, ὁ τοῦ τροχοῦ χύχλος, ou. Décrire un cercle, Le tracer, χύχλον. γράφο,

μι. γράψω. Décrire un cercle, tourner en cercle,

χύχλον περιτάγω, fut. ἄξω : χύχλῳ φέρομαι, fut. ἐνεχθήσομαι : χυχλοφορέομαι, οὔμαι, fut. ηθήcopat : χύχλῳ ἐμαυτὸν περι-δινέω, ὦ, fut. now. Entourer d’un cercle, χυχλόω, ὦ, fut. ὦσω, acc. En cercle, χυχληδόν : χύχλῳ. Ranger les vaisseaux en cercle, χύχλον τῶν γεῶν τάσσομαι, fut. τάξομαι, Thuc. Former un cercle autour de quelqu'un, ἐν χύχλῳ τινὰ ἀμφ-ίσταμαι, fut. ἀμφι- στήσομαι, Soph. Demi-cercle, ἡμιχύχλιον, ou (τὸ). Disposé en demi-cercle, ἡμιχύχλιος, 06, OV.

CErcLE, assemblée, χύχλος, ou (δ) : ὅμιλος, ou (6). Cercle d'assistants, περίστασις, εὡς (ἡ). Cercle d'amis, φίλων χορός, où (ὁ). Fréquenter ies cercles, εἰς τοὺς χύχλους φοιτάω, © , fut. now

CERCLE, cerceau , περίδεσμος, ou (6).

CERCUEIL, 5. m. oopoç, où (à).

CÉRÉAL, ALE, adj. σιτώδης, ne, ες. Plantes

Lcéréales, σιτώδη, ὧν (τὰ).

CÉRÉMONIAL, 5. m. νόμιμα, ὧν os

CÉRÉMONIE, 5. f. λειτουργία, ας (ἡ). Cérémonie sacrée, heuroupyie, ας (ἡ) : τελετή, Ὡς (ἦ). Grande cérémonie, πομπή, ἧς (ἡ). Habit de cérémonie, ἡ πομπικὴ ἐσθής, ἦτος. En grande cérémonie, μετὰ πολλῆς παρασχευῆς. Les cérémonies d'usage, νόμιμα, ὧν (τὰ). || Politesse superflue , περιεργία, ας (ἡ). Faire des cérémonies, des politesses exagérées , περιέργως. ἀστεῖζομαι, fut. ἴσομαι. — faire des façons, θρύπτο-μαι, fut. θρύψομαι : ἀχκίζομαι, fut. io. Sans cérémonie, ἁπλῶς : ἀφελῶς.

CÉRÉMONIEUX, eus, adj. περίεργος, ος»

ον (COMp. ὅτερος, Sup. ὁτατος).

CERF, 5. m. ἔλαφος, cv (ὁ). De cerf, ἐλάφειος, Bois de cerf, τὰ ἐλάφεια χέpara ou χέρα, pluriel de χέρας, ὡς (τὸ). La chasse aux cerfs, ἐλαφηθδολία, ας (ἡ).

CERFEUIL, 5. m. plante, χαιρέφυλλον, ou (τὸ)

CERF-VOLANT, 5. m. insecte, κάνθαρος, ou (ὁ).