f. κεράσιον, ou (τὸ), ÆAthén
CER
CERISIER , 5. m. arbre, χέρασος, οὐ (ὃ); Théophr. : χερασέα, ας (ἡ), Géop.
CERNE, 5. m. χύχλος, οὐ (6). Cerne autour des yeux, ὑπώπιον, ou (τὸ). — autour d’une plaie, μώλωψ, wmos (ὁ), Arisit.
CERNEAU, 5. m. noix fraîche, τὸ νεαρὸν χάθυον, ou.
CERNER , v. a. couper en rond, περι-τέμνω, fut. seuo, acc. || Entourer, κυχλόω, &, fut.
ῴσω, acc. Cerner une place, πόλιν περι-χαθέδομαι, ou περι-χάθημαι, fui. καθεδοῦμαι. Il cernait la ville avec une nombreuse armée, πολλῇ δυνάμει τὴν πόλιν. περιπεχάθητο. Cerner les ennemis, τοὺς πολεμίους χυχλόω», ὦ, fut.
ὥσω ou περι-λαμδάνω, fut. λήψομαι. Craignant d’être cernés, δείσαντες μή mors περι-ληφθῶσι (δείδω ou δέδοικα, fut. δείσω).
CERTAIN, Ame, adj. positif, hors de doute, ἀνενδοίαστος, 06, ον : ἀναμφίθολος,, 06, ον : ἀκρι- Gns, ἧς, ἐς (comp. ἕστερος, Sup. ἕστατος) :
ἀτρεκής, ἧς, ἐς (Comp. ἔστερος, sup. éoraros): ἀσφαλής, ἧς, ἐς. (COMpP. ἔστερος, Sup. ἕστατος) : βέθαιος, α, ον ( comp. ὄτερος, Sup. ὁτατος), Thuc. Signe certain, τὸ ἀχριδὲς σημεῖον, ou.
Notion certaine, ἡ ἀτρεχὴς δόξα, ἧς. Savoir d'une manière certaine, ἀτρεκῶς ἐπίσταμαι, fut. ἐπιστήσομαι. Acquérir sur une chose des connaissances certaines, ἀχριθῶς τι. χατα-μανθάνω, fut. μαθήσω. Il est certain que, δῆλον ὅτι, avec l'indic. Pour qui cela peut-il être certain? τίνι τοῦτο δῆλον; Qui n’est pas certain, ἄδηλος, ος, ον. Sacrifier. le certain pour l'incertain, τὰ φανερὰ τῶν ἀδήλων Évexx καταν-
CerTAIN, qui sait: d'une manière certaine, bou σαφῶς εἰδώς, via, dé (partic: αἱ οἶδα ).
Être certain d’une chose, εὖ οἶδα, où σαφῶς οἶδα, fut. εἴσομαι,. acc. Étant bien certain l'avoir le dessous, εὖ εἰδὼς ὅτι ἔλασσον ἕξει ἔχω, fut. ἕξω). Certains de son arrivée, σαφῶς εἰδότες ὅτι ἤδη ἀφ-ῖχται (ἀφ-ιχνέομαι, οὔμαι, fut. ἰξομαι). Il disait n’en être pas certain, x ἔφη ἀτρεχὲς εἰδέναι (φημί, fut. φήσω). On n’est pas encore certain si, οὐδέπω δῆλον εἰ, avec l’indicat.
CerTan, fixe, déterminé, rerayuévos, n, ον (part. parf. passif de τάσσω, fut. τάξω):
ὡρισμένος, Ἢ, ὃν (partic. parf. passif de ὁρίζω, fut. iso). À la guerre- on. n’a point de nour-
riture. certaine et régulière, ὁ πόλεμος où τε-
finie, vis, vis,
CER 17
ταγμιένα σιτεῖται (σιτέομαι, οὔμαι, fut. ἤσομαι), Plut. || Certain, employé d’une manière indéτί, gén. τινός. Un certain homme, ἀνήρ τις, gén. ἀνδρός τινος. Certaines choses, ἄττα τινά. (Certain jour, à certaine époque, ποτέ. D’une certaine manière, πώς.
En certain lieu, πού. Tous ces mots sont enclitiques, et se placent après un autre mot.
CERTAINEMENT, adv. d’une manière certaine , ἀνενδοιάστως, ἀκριοθῶς, ἀτρεχῶς OU ἀτρεχές, σαφῶς. Savoir certainement, ἀτρεκὲς ou σαφῶς οἶδα, fut. εἴσομαι. || Certes, sans doute, ἀμέλει, δηλονότι.
CERTES, adv, pour affirmer, ἀμέλει : ἀτέχνὼς : δηλονότι : δηλαδή : δή. Ce dernier ne se place qu'après un mot. Et certes, χαὶ δή.
CERTIFICAT, s. m. τὸ ἔγγραφον μαρτύρημα, ατος.
CERTIFIER , sw, acc.
CERTITUDE, 5. f. qualité d’une chose cer taine, &xpioeux, ας (ἡ) : ἀτρέκεια, ας (ἡ). Avec certitude, ἀτρεχῶς ou ἀτρεχές. || Connaissance certaine, mAnpopopia , ας (ἡ). Avoir la certitude d’une chose, περί τινος πληροφορέομαι, οὔμαι, fut. ηθήσομαι. J’en ai la certitude, ἀτρεχὲς ἐπίσταμαι τοῦτο, fut. ἐπιστήσομαι. Acquérir la certitude d’une chose, σαφῶς τι μανθάνω, fut. μαθήσομαι.
CÉRUMEN, s. m. χυψελίς, ίδος (ἡ).
CÉRUMINEUX.,, euse, adj. χηροειδής, ἧς, éç.
CÉRUSE, s. f. ψίμυθος ou ψίμμυθος, ου (6):
ψιμύθιον, οὐ (τὸ). Farder avec de la céruse, ψιμμυθιόω, ὦ, fut. wow, acc,
CERVEAU, 5. m. ἐγκέφαλος, ou (6). || Au fig.
Cerveau creux, qui n’a point de raison, ἄφρων, ὧν, ον, gén. ovos. Je crois que vous avez le cerveau timbré, παρα -χόπτειν μοι δοχεῖς : τὸν ἐγκέφάλον σεσεῖσθαί μοι δοκεῖς ( παρα-χόπτω, fut. χόψω : σείω, fut. σείσω : δοκέω, ©, fut. δόξωλ,
CERVELAS, 5. m. ἀλλᾶς, ἄντος (6).
CERVELET, 5. m. παρεγχεφαλίς, ίδος (ἡ).
CERVELLE, s. f. ἐγκέφαλος, ou (δ). Belle tête, dit-il, mais de cervelle, point, ὦ οἷα χεφαλή, ἐγχέφαλον οὐχ ἔχει (ἔχω, fut. ἕξω), Ésop. Faire sauter la cervelle à quelqu'un, ἐγκέφαλόν τινος ἐχ-ραίνω, fut. pavo, Soph. || Au figuré. Renverser la cervelle à quelqu'un, τοῦ φρονεῖν τινὰ ἐξ-ίστημι, fut. éx-ornow. Qui a une bonne cervelle, χαρτερόφρων, ὧν» 0v,
μαρτυρέω, ὦ, fut.
s72 CES
gén. ονος. Qui n’en a point, ἄφρων, ὧν, ὃν, gén. ονος. Mettre quelqu'un en cervelle, lui inspirer de l'inquiétude, φροντίδα τινὶ ἐμτ-άλλω, μι. Gao.
CERVOISE, 5. f. boisson, ζύθος, ou (ὃ).
CÉSARIEN , xnne, adj. Opération césa- #ienne, évroun, ὥς (ὃ)-
CESSATION, 5. f. παῦσις, sus (ἡ). Cessation momentanée, διάπαυσις, εὡς (ἡ). Cessation définitive, κατάπαυσις, ews (x). Cessation ‘hostilités, ἀναχωχή, ἧς (ἡ) : ἀδορατία,, as (ἡ). Cessation d’affaires ou de commerce, ἀναχώpnats, εὡς (ἡ).
CESSE, 5. f. διάλειψις, εως (ἡ). Sans cesse, ἀδιαλείπτως : ἀκαταπαύστως : συνεχῶς : διηνεχῶς : διηνεχές. Il y travaille sans cesse, συγεχῶς περὶ τοῦτο σπουδάζει (σπουδάζω, fut. dou). Il p’aura point de cesse que, οὐ παύσεται (παύομαι, fut. παύσομαι) πρὶν #, indicatif, ou πρὶν ἄν, subjonctif, ou πρίν, avec l’infinitif.
CESSER, νυ. a. et n. παύομαι, fut. παύσο-pat, gén. : χήγω, fut. λήξω, gén. Cessez vos travaux , παῦσαι Ou λῆγε τῶν πόνων. Lorsqu'il est suivi d'un verbe, on met ce dernier au participe présent. Elle cessa de pleurer, ἐπαύσατο δαχρύουσα. Ne cesser de, οὐ παύομαι, fut. παύcouat, οὐ δια-λείπω,, fut. λείψω, avec le parficipe. Je ne cesserai point d'étudier la philosophie, οὐ μὴ παύσομαι φιλοσοφῶν. Il ne cesse de discourir avec ses amis, οὐδένα χρόνον δια-λείπει τοῖς φίλοις δια--λεγόμενος (δια--λέγομαι, fut. λέξομαι). Je n'ai jamais cessé de chercher, où πώποτε διπέλιπον ζητῶν (ζητέω, ὦ, fut. now). EH ne cesse ΑὟ penser, οὐδέποτε τοῦτον ἡ ἔννοια ἐπι-λείπει ( ἐπι-λείπω, fut. λείψω). On tourne aussi par continuer, δια--τελέω, ὥ, fut. τεχέσω, avec le partic. Il ne cesse d'écrire, πάντα τὸν χρόνον δια--τελεῖ γράφων (γράφω, fut. γράψω). Faire cesser, παύω, fut. παύσω, acc, — la guerre, τὸν πόλεμον. ---- l'irrésolution, τὴν ἀπορίαν. J'ai fait cesser son insolence, τῆς ὕδρεως αὐτὸν ἔπαυσα. Je fais cesser les maux de la ville, δυστυχοῦσαν παύω τὴν πόλιν (δυστυχέω, ©, fut. “ow), Isocr. |
CESSION , 5. f. mapaywpnots, εὡς (ἡ), Faire cession de ses droits, τῶν δικαίων παρα--χωρέω, ©, fut. now. Faire cession de biens, τῶν ὄντων ζ-ίσταμαι, fut. ἐχ--στήσομαι.
CESTE , 5, πὶ, gantelet, χεστός, οὔ (0).
CÉSURE ; 5. 7. τομή, ἧς (ἡ).
fut. now).
CET, Czrre, pronom, adj. Voyez Gx, οἱ
CÉTACÉ, ἔκ, adj. κητώδης, nc, ες, NES célacé, 5. m. χῆτος, ous (τὸ), :
CÉTÉRAC , s. m. plante, ἄσπληνον, οἱ: fr
CHABOT , s. m. poisson , xwGirnç, οὐ (ὃ).
CHACAL, 5. m. animal, 6wç, génit. θωὸς (ὃ).
CHACUN , uxe, pronom, ἕκαστος, ἡ, ον. Un chacun , εἷς ἕχαστος. Tout chacun , πᾶς ἕχαστυς. Autant que chacun le pouvait, ὡς ἕκαστος ἐδύvaro (δύναμαι, fut. δυνήσομαι), Thue. "Ils Sen
retournaient chacun dans sa tente, ὁ μὲν εἰς
τὰς σκηνὰς ἕκαστος ἐπαν--εσὰν (ἐπάν-ειμι., fui. εἰμι), Hérodn. Apportant chacun ce qu'il avait de plus digne, φέροντες ὅ,τι ἕκαστος ἄξιον εἶχε, (ἔχω, fut. ἕξω), Xén. Chacun des deux, ἐκάτερὸς, ἄ, ον. Chacun des deux partis ou chacune des deux armées, ἑκάτεροι, ων (ci). Chacun en particulier, ὁ καθ᾽ ἕκαστον : ὁ καθ᾽ ἕνα. Il les interrogeait chacun en particulier, αὐτοὺς χαθ᾽ ἕχαστον ἐπ-ηρώτα {ἐππερωτάω, ὦ,
CHAGRIN , s. m. douleur, ennui, λύπη,
ns (). Chagrin cuisant, ἀνία ἃς (ἡ) : ἄλγος,
eus (τὸ) : ἀλγηδών, ὄνος (ἡ) : ὀδύνη, ἧς (ἡ). Causer du chagrin à quelqu'un , τινὰ λυπέω, ὦ, fut.
150 : OU ἀνιάω, ©, fut. now. Il m'a fait bien du chagrin , μεγίστην ἐμοὶ λύπην παρ-ἐσχε (παρ-ἔχω, fut. tu). Se faire du chagrin, τὸν θυμὸν αἰκίζομαι, fut. ίσομαι. Avoir ou ressentir du chagrin, λυπέομαι, οὔμαι, fut. θήσομαι :
ἀνιάομαι, ὥμαι, fut. ἀθήσομαι. Avoir de grands chagrins, μεγάλαις ἀνίαις δια--τείνομαι, μι. Taθήσομαι. Partager les chagrins de ses amis; τῇ τῶν φίλων λύπῃ ἀλγέω OU συν-ἀχγέω, ὦ,
fut. ἤσω. Adoucir le chagrin de quelqu'un;
τινὸς λύπην ou τινὰ τῆς λύπης χουφίζω, fut.
ίσω. Dissiper les chagrins, τὰς ἀνίας Ad, fut. λύσω. S'abandonner au chagrin, éxdorov ἐμαυ -τὸν τῇ λύπῃ ποιέω, &,.fut. now. Mourir de chagrin, ὑπὸ τῆς λύπης ἀπο-θνήσχω,, fut. θανοῦμαι. Accablé de chagrins, ἐσχάταις ἀνίαις συν ὧν, οὖσα, dv (part. de σύν-ειμι, fut. ἔσομια!).. 86 par le chagrin, τετρυμιένος, : M1 194 (partic. parf. pass. de τρύχω,, fut. τρύσω» ti CHAGRIN , ne, adj. triste, affligé, χυπού-μένος, Mn, οὐ (partic, passif de λυπέωψ ), Rendre chagrin, λυπέω, ©, fut, mow,. acc.
Être chagrin, λυπέομαι, οὔμαι, fui. ηθήσομιαι. Cela me rend tout chagrin, ἰσχυρῶς τῷ pa ματι ἀνιάομαι, ὥμαι, fut. αθήσομαι. || De mau-
22 Le τῇ ἀνιᾷ
CHA vaise humeur, σχυθρός; &, dv : σχυθρωπός, 9, ἐν. | Avoir l'humeur chagrine, φύσει σχυθρωπός slt, fut. ἔσομαι. Prendre un air chagrin, σχυθρωπάζω, fut. dou.
CHAGRINANT , anTe, adj. λυπηρός, ἅ, ἦν (comp. ὅτερος, Sup. ὅτατος).
CHAGRINER , v. a. λυπέω, ὥ, fut. now, acc. Se chagriner , λυπέομαι, οὔμαι, fut. ηθήcoma : ἀλγέω, ©, fut. fou. — de quelque chose, τινί OU ἐπί τινι.
CHAINE, 5. f. pour attacher, ἄλυσις, εὡς (ἡ) : δεσμός, où (6). Porter une chaîne, ἄλυσιν popéo , ὦ, fut. now. || Chaînes ; au pluriel, δεσμοί, ὧν (oi) : δεσμά, ὧν (τὰ). Délivrer quelqu'un de ges chaînes, τῶν δεσμῶν τινὰ ἀν-ίημι, fut. ἀν-ἥσω. Rompre ses chaînes, τὰ δεσμὰ ἀποῤbout, fut. ῥήξω. Il le fait charger de chaînes, τοῦτον κελεύει ἀλύσεσι δεθῆναι, où simplement τοῦτον χελεύει δεθῆναι (κελεύω, fut. εύσω: δέω, fut. δήσω). Attaché avec une chaîne, ἀλυσίδετος, «06, ον. || Chaîne, ornement que l’on porte au cou, ἀλύσιον, ou (τὸ).
Cuane, enchaînement, εἷρμός, où (δ) : ouvεἰρμιός, οὔ (6). Former une chaîne de plusieurs choses, πολλὰ ouv-etpo, sans futur. Choses qui forment ensemble une chaîne, τὰ συν-ειρόμενα, ὧν. Ainsi les générations forment une chaîne non interrompue, οὕτω συν-είρεται τὰ γένη.
Elles se tiennent de manière à former une chaîne qu’on ne saurait rompre, ἀλύσεως τρύπω σὺνἡρμοσμένα, ἐστὶν ὥστε μὴ δια-χεκόφθαι ( ouvαρμόζω, fut. ὅσω : δια--κόπτω, fut. κόψω), Luc.
Cane de montagnes , ὄρος, οὺς (τὸ). || Chaîne d’une étoffe, στήμων, oves (δ).
CHAINETTE , s. f. ἀλύσιον, οὐ (τὸ) : ἀλυσίδιον, οὐ (τὸ).
CHAINON , 5. m. χρίκος, οὐ (6).
CHAIR, s. f. partie molle et sanguine du Corps, σάρξ, gén. σαρχός (ἡ). Corps sans chair, τὸ ἄσαρχον σῶμα, ατος. Qui ἃ la chair férme, πυχνόσαρχος, ας, ον. Qui ἃ la chair molle, i-£:σαρκὸς, ος, ον. Qui ressemble à de la chair, σαρχώδης, Ὡς, ες. Dépouiller les os de leur chair, τὰ ὀστᾶ σαρχάζω, fut. ἄσω. Excroissance de chair, σάρχωμα, ατὸς (ro).
Cnam , viande, xpéuc, gén. χρέως (τὸ). Chair de bœuf, τὸ βόειον χρέας, où simplement τὸ βόειον, cu. — de cochon, τὸ ὕειον, οὐ. — d’agneau, ἄμνειον, ov. Chair salée, χρέας ταριγγρὸν, οὔ (τὸ). Chair fumée, χρέυς καπνιστόν,
-CHA 173 οὗ (τὸ). Chair bouillie, χρέας ἑφθόν, οὔ (τὸ) Qui se nourrit de chair, χρεωφάγος, oc, ον.
Dont la chair est agréable au goût, ἡδύχρεως, ὡς, ὧν. La chair d’une jeune chèvre est excellente, χαλὸν τὸ τῆς χιμάρου xpéas, Théocr.
Cam, opposée à l'esprit, σάρξ, gén. σαρχός (ἡ). Attaché à la chair, σαρκικός, ἡ, ὁν. Avoir des pensées de chair, τὰ τῆς σαρχὸς φρονέω, ©, fut. now. Les plaisirs de la chair, ai περὶ τὸ σῶμα ἡδοναί, ὧν."
CHAIRE, s. f. siége élevé, χαθέδρα, ας (ἡ).
| Tribune sacrée, ἄμδων, wvos (6), Eccl.
CHAISE , 5. f. δίφρος, οὐ (ὁ). Chaise curule, ὁ ἀγχυλόπους δίφρος, gén. ἀγκυλόποδος δίφρου. || Chaise à porteurs, φορεῖον, ou (τὸ). Porteur de chaise, φορεαφόρος, cv (6). || Chaise roulante, que l’on tire à bras, χειράμαξα, ns (ἡ), Orib. || Chaise percée, σχαφίον, ou (τὸ).
CHALAND, 5. m. ovnrns, οὔ (ὁ).
-CHALCÉDOINE, 5. f. Voyez Cazcévome.
CHALCITE, 5. m. minéral, ὃ χαλκχίτης, cv, sous-ent. λίθος.
CHALCOGRAPHE, 5. m. χαλχογράφος, οὐ (6).
CHALCOGRAPHIE, s. f. χολχογραφία, ας (ἡ).
CHALEUR, s. f. état physique des corps, θερμότης, nros (ἡ) : θερμόν, où (τὸ). Chaleur naturelle, τὸ ἔμφυτον θερμόν, οὔ. Chaleur de l’âge, τὸ τῆς ἡλιχίας θερμόν, οὔ. Envoyer de la chaleur, θερμότητα ἐξ ἐμαυτοῦ ἀνα-δίδωμι, fut. δώσω. Chaleurs qui montent à la tête, αἱ τῆς χεφαλῆς θερμαΐί, &v. Chaleur de la fièvre, καῦμα, ατος (τὸ). Être dans la chaleur de la fièvre, χαυματίζομιαι, fut. ισθήσομαι.
CuaLeur, température de l'air, θάλπος, οὺς (τὸ). Il fait une grande chaleur, θερμότατός ἐστιν ὁ ἀήρ. Quand la chaleur sera diminuée, ἐπειδὰν ἀπο-ψύξῃ (ἀπο-ψύχω, fut. ψύξω), Plat. Les chaleurs de l'été, ἡ τοῦ θέρους ἀχμή, ἧς. Durant les grandes chaleurs, τοῦ θέρους ἀχμά-ζοντος. Chaleur excessive du soleil, τὸ τοῦ ἡλίου ὑπερ-(ἀλλον πῦρ, gén. πυρός, Hérodn.
Chaleur étouffante, πνῖγος, ous (τὸ). La chaleur est moins étouffante, τὸ πνῖγος ἠπιώτερον γέγονς (γίνομαι, fut. γενήσομαι), Plat. Chaleur brü- Jante, χαύσων, wvoc (ὁ). Se mettre à l’abri de la grande cChaieur, τὸν τοῦ ἡλίου ἰσχυρὸν. καύσωνα δια-φεύγω, ful. φεύξομαι.
ἀπλιεῦκ, ardeur, ὁρμή, ἧς (ἡ) : σπουδή, ἧς (ἡ). Avec chaleur, ὁρμῇ : σπουδῇ. Se mettre avec plus de chaleur à son ouvrage, τῆς δια-
χονίας ϑερμότερον ἅπτομαι, fut. ἅψομαι, Plut. Se porter à quelque chose avec chaleur, δεινῷ πόθῳ ἐπί τι φέρομαι, fut. ἐνεχθήσομαι. La chaleur du combat, ἡ τῆς μάχης ἀχμή, ἧς. La chaleur du débit, ἡ ἐν τῷ λέγειν θερμότης, τος, Athén.
Crazevr, rut des animaux, oxôta , mc (ἡ). Être en chaleur, σχυζάω, ©, fut. ἥσω.
CHALEUREUX, euse, adj. θερμός, ἡ, ὁν (comp. drepoç, sup. ὁτατος).
CHALIT, 5. πὶ. χλίνη, ἧς (ἡ).
CHALOUPE, s. f. σκάφη, ns (ἢ).
CHALUMEAU, s. m. κάλαμος, où (6). Jouer du chalumeau ou fredonner sur un chalumeau, χαλαμίζω, fut. isw. Qui joue du chalumeau, χαλαμαυλητής, οὔ (ὃ).
CHAMADE, 5. f. Battre la chamade, :capituler, εἰς ὁμολογίαν ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι.
se CHAMAILLER, v. r. se battre, διαμάχομαι, fut. μαχοῦμαι. || Disputer, :se quereller, φιλονεικέω, ©, fut. oo : ἐρίζω, fut. law. Ils se chamaillent sans cesse, συνεχῶς ἐρίζουσιν ἀλ-
CHAMARRÉ, ἐξ, adj. ποιχίχος,, n, ον. Vêtu d’habits chamarrés, ποιχιλείμων, ὧν, ον, gén. ονος.
CHAMARRER, v. a. δια-ποιχίλλω,, fut. ποικιλῶ, acc, || Chamarrer de ridicules, δια--σύρω, fut. oup®, acc. : πλύνω, fut. πλυνῶ,, acc.
CHAMARRURE, 5. f. ποίχιλμα, ατος (τὸ).
CHAMBELLAN, 5. m. χλειδοῦχος, ou (ὃ).
Les chambellans du roi, οἱ ἐπὶ θύραις τοῦ βασιλέως.
CHAMBRANLE, 9. m. πρόσπηγμα, «ἅτος (τὸ). Montants du chambranle, παραστάδες, ων (ai).
CHAMBRE, 5. f. οἴκημα, ατος (τὸ) : δωμά-τιον, ou (τὸ). Chambre retirée, μυχός, où (ὁ). Chambre à coucher, χοιτών, ὥνος (ὁ). Garder la chambre, ἐν τῷ χοιτῶνι διπημερεύω, fut.
εὔσω : οἴκοι δια-τρίθω, fut. τρίψω. Valet de chambre, εὐναστής, οὔ (6) : χοιτωνίτης, cu (6).| Assemblée législative, συνέδριον, ou (τὸ).
CHAMBRÉE, 5. f. συσκήνιον, ou (τὸ), Xén.
Camarade de chambrée, σύσχηνος, ou (6), Xén.
Être camarade de chambrée, ovoxnvéo, 6, fut. now, Xén. : ὁμοσχηνέω, ©, fut. now, Xén.— de quelqu'un, τινί,
CHAMBRER, v. n. habiter dans une chambre, σχηνόω, ©, fut, waw, Chambrer ensemble, συ-
CHA σχηνέω, ©, fut. row, Xén. ἢν. a. Tenir enfermé, εἴργω ou χαθ-είργω, fut. είρξω, acc. ἢ Tirer à l'écart, ἀπ-άγω, fut. ἄξω, acc. -
CHAMBRETTE, s. f. οἰκημάτιον, οὐ (τὸ).
CHAMBRIÈRE, 5. f. servante, ἄξρα, ας (ἡ).
[| Espèce de fouet, ὕσπληγξ, gén. πγγος, ou ὕσπληξ, gén. nyos (ἡ).
CHAMEAU, s. m. κάμηλος, οὐ (ὁ). De chameau, xzwnhetos, «, ον. Conducteur de οἶδα Meaux, χαμηληλάτης, οὐ (ὃ).
CHAMELIER, 5. m. χαμηληλάτης, οὐ (6).
CHAMOIS, 5. πι. αἴγαγρος, οὐ (δ, ἡ).
CHAMP, s. m. pièce de :terre labourable, ἀγρός, οὔ (ὁ). Cultiver un champ, ἀγρὸν γεωργέω, ὥ, fut. oo. Petit champ, ἀγρίδιον, οὐ (τὸ).
Champ labouré, ἀρούρα, ας (ἡ).
CHawP, campagne, ἀγρός, οὔ (6). Habiter aux champs, ἐν ἀγρῷ ou mi τῶν ἀγρῶν οἰχέω, ©, fut. ἥσω. Revenir des champs, ἐξ ἀγοοῦ ἐπαν-ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι. Aller aux Champs, εἰς ἀγρὸν εἶμι, fut. εἶμι. A travers champs, διὰ τῶν ἀγρῶν. La vie des champs, ἡ ἐν ἀγρῷ δίαιτα, Ὡς. Passer la nuit dans les «champs, ἀγραυλέω, ©, fut. now. Qui y passe la nuit, ἄγραυλος, ος, ον. || Courir les champs, vagabonder, ἀλάομαι, ua, Jul. ἤσομαι : πλανάομαι, @uar, fut. nooua.
Cæawp , plaine, πεδίον, ou (τὸ). Champ de Mars, τὸ Ἄρειον πεδίον, ou. Champ de bataille, ὁ τῆς μάχης χῶρος, οὐ. Ils demeurèrent maîtres du champ de bataille, τοῦ χώρου ἐν ᾧ ἐμάχοντο ἐχράτησαν (μάχομαι, fut. μαχέσομαι : χρατέω, ὦ, fut. ce). Combattre en champ ‘clos, μονομαχέω, ὦ, fut. now. En plein champ, ἐν ὑπαίθρῳ. Dormir en plein champ, αἰθοιοχοιτέω, ©, fut. “now. Qui se fait ox qui a lieu en plein champ, ὕπαιθρος, ος, ον : ὑπαίθριος, ος» ov. || Les champs de l'air, αἰθήρ, ἔρος (6).
Crawr, matière, ὑπόθεσις, ews(n). Beau champ pour discourir, ἡ ἄφθονος λόγων bmobeats, ewç. Ouvrir à quelqu'un un beau, un vaste champ, χαλὴν, ἄφθονον ὑποθεσίν τινι παρτέχω, fut. ἕξω. Beau champ pour exercer son courage, τὸ καλὸν τῆς ἀρετῆς ἄσχημα, ατος.
Sur-LE-CHAMP, de suite, αὐτίκα : παραυτίκα:
Parler sur-le-champ, improviser, ëx τοῦ rupaχρῆμα λέγω, fut. λέξω. || A tout bout de champ, πάντοτε : ἑχάστοτε.
CHAMPÉÊTRE, adj, ἄγροικος, ὃς ou ἢ, ον
(Comp. ὄτερος, Sup. ὅτατος) : ἄγριος, 06, ον (comp. ὦτερος, sup. ὠτατος).
CHAMPIGNON, 5. m. μύχης, nroç (ὁ). Les champignons qui se forment à la chandelle, οἵ περὶ τὸν λύχνον μύχητες, ὧν.
CHAMPION, 5. m. guerrier, ἀγωνιστής,, οὗ &). || Défenseur, προαγωνιστής, οὔ (6).
CHANCE, 5. f. coup de dé, χύθος, ou (6). La chance en est jetée, πᾶς ἐῤῥίφθη χύθδος (ῥίπτω, fut. ῥίψω). || Fortune, τύχῃ, nç (ἡ). Avoir une heureuse chance, εὐτυχέω, ὥ, fut. now. La chance ayant tourné, πάλιν χατα-πεσούσης τῆς τύχης (κατα--πίπτω, fut, πεσοῦμαι). Faire tourner la chance, τὴν τύχην μετα-τρέπω, fut. τρέψω.
Courir la chance de, χινδυνεύω, fut. εὐσω, acc. — de faire quelque chose, ποιεῖν τι.
CHANCELANT , anTe, adj. ὑπο-φερόμινος, n, ov (partic. de ὑπο--φέρομαι) : παράφορος, Ὃς, ον : σφαλερός, G, Ov (COMP. ὠτερος, SUP. ὦτατος). Le parti chancelant de Marius, ἡ τοῦ Μαpiou ὑπο-φερομένη στάσις, eus, Plut. Raison chancelante, ἡ παράφορος διάνοια, ας. :
CHANCELER , v. π. ὑπο-φέρομαι, fut. ὃπενεχθήσομαι. IL chancelle en marchant, σφαλερὸν μαι). || Son esprit chancelle irrésolu, ἡ ψυχὴ δεῦρο χἀχεῖσε νεύει (νεύω, fut. νεύσω).
CHANCELIER, s. m. σφραγιδοφύλαξ, ακος (δ) : ὁ ἐπὶ τῶν δημοσίων γραμμάτων.
CHANCELLERIE, 5. f. ραμματοφυλάχιον ou (τὸ).
CHANCEUX, εὐξε, adj. heureux, εὐτυχής ἧς, és (comp. ἕστερος, sup. έστατος. || Malheureuæ, χαχοδαίμων, ὧν, ον (COMP. ονέστερος, SUP. ονέστατος).
CHANCIR, v. n. ou se CHANCIR, v. r. se moisir, εὐρωτιάω, ὦ, fut. dow. Chanci, ie, εὐρώδης, ne, ἐς.
CHANCISSURE, s. f. εὐρώς; ὥτος (6).
CHANCRE, 5. m. xapxivos, οὐ (6) : καρχί- Jopa, ατος (τὸ).
CHANCREUX , EusE, adj. χαρχινώδης, ἧς, ες.
CHANDELEUR, s. f: fête de la Présentation, n Ὑπαπαντή, ἧς, G. M.
CHANDELIER, 5. m.xnpomnyuv, os (τὸ). Chandelier à branches, candélabre, \vyvoüyos, ou (6).
CHANDELLE, s. f. κηρίον, ou (τὸ), G. M.
CHANGE, 5. m. troc, ἀλλαγή, ἧς (ἡ) : με- Ted χγή, ἧς (ἡ) : ἀμοιδή, ἧς (ἡ). || Au Jig.
Perdre au change, ἔλασσον ἔχω, fut. ἕξω. Vous
CHA 175 ne perdrez rien au change, οὐδὲν ἂν ἔλασσον ἔχοις. Rendre le change, τοῖς ἴσοις ἀμείδομαι, fur. ἀμείψομαι. — à quelqu'un, τινά,
CHANGE, apération de commerce, ἡ τοῦ ἀρ-- ᾿γυρίου uaën, ἧς. Agent de change, ἀργυραμοιθός, οὔ (6). Lettres de change, ra χολλυδιστικὰ σύμοολα, wv. Ce que l’on paye pour le change, χόλλυδος, οὐ (δ). Bureau de change, τράπεζα, nç (ἡ). Faire le change, τραπεζιτεύω, ΓΜ, εύσω.
Caance, erreur. Donner le change ἃ quelqu'un, τινὰ παρα-χρούομαι, fut. χρούσομαι. Ne vous laissez pas donner le change, μὴ mapaχρούσθητε, Dém. Prendre le change, ἁμαρτάνω ou δι-αμαρτάνω, fut. ἀμαρτήσομαι : σφάλλομαι, fut. σφαλήσομιαι. Il ἃ pris le change , ἐσφάλη τῆς γνώμης. Qui ne prend pas facilement le change, δυσαπάτητος, ος, ov.
CHANGEANT, ἄντε, adj. εὐμετάθολος, cc, uv : EÜMETAOÂNTOS, 06, OV : εὐμετάλλακτος, ος, ὃν: εὐαλλοίωτος, 06, Ov: εὐμετάστατος, ος, ον. Cas réctère changeant, τὸ τοῦ τρόπου εὐμετάθφολον, ou, Basil, La fortune est changeante, ὀξεῖαι ai τῆς τύχης μεταθολαί, ὥν, Isocr.
CHANGEMENT, 5. m. μεταθολή, ἧς (ἡ). Changements fréquents, πυχνόταται μεταθολαί,, &v. Le changement qui survint, ἡ ἐμ- πεσοῦσα μεταθολή, ἧς (ἐμ-πίπτω, fut. πεσοῦμαι), Thuc.
Faire ou apporter de grands changements , moxλὰς χαὶ μεγάλας μεταθολὰς ἐν-εργάζομαι, fut.
ἐργάσομαι. --- dans quelque chose, τινί. Faire aux lois de grands changements, πολλὰ γόμων μετα-ποιέω, à, fut. now, Dém. Il éprouva un si grand changement, τοσαύτης ἐπειράθη μεταθολῆς (πειράομαι, ua, fut. αθήσομαι), Diod. Passer par tous les changements, 7äoxv μετα- Goxny μετα-Οάλλομαι, fut. Θαλοῦμαι,, Plut. Sujet au changement, εὐμετάθολος, 06, ον : εὐμετά-- Gxnroç, ος, ον. Être sujet à des changements et à des vicissitudes , τροπὰς χαὶ μεταδολὰς δέχομαι, fut. δέξομαι, Phil. N’être pas sujet au changement, ἀχινήτως ἔχω, fut. ἕξω. Qui n’est point sujet au changement, ἀμετάδλητος, ος, ον. Changement de pays, μετοιχία., “ας (ἡ). Changement de demeure, μετανάστασις, εὡς (ἡ). Changement d'avis, μετάγνωσις, eus (ἡ).
CHANGER, v. a. troquer, donner en échange, ἀλλάασω ou μετ-αλλάσσω, fut. ἄξω, acc. : ἀμείδω, fut. ἀμείψω, acc. — de l’argent pour de Por, ἄργυρον χρυσοῦς — avec quelqu'un, τινί. ©
bien l'on tourne par le moyen en renversant la phrase. Il ne changerait pas la liberté pour la royauté, tournez, il ne prendrait pas la royauté en échange de la liberté, oùx ἄν ἀλλάξαιτο τῆς ἐλευθερίας τὴν βασιλείαν, Plut. || Changer de Pargent, le convertir en pelile monnaie, τὸ ἀργύριον χερματίζω, fut. ἰσὼ.
CraAncer, modifier en tout ou-en partie, μετα βάλλω, fut. δαλῶ, acc. Si nous changeons le gouvernement, ἐὰν μετα-δάλλωμεν τὴν πολιτείδιν. Changer les lois, τοὺς νόμους μετα-ποιέω, à, fut. ἥσω. Changer la face des affaires, τὰ πρᾶν quaro χαινοποιέω, ©, fut. 00. Changer le nom de quelqu'un, τινὰ per-ovoudto, fut. ἄσω.
Cuancer, mélamorphoser, pera-Gélo, comme ci-dessus, ou μετατμορφόω, à, fut. wow, acc.
— quelqu'un en bœuf, en poisson, τινὰ εἰς Se changer en taureau, τὸ εἶδος εἰς ταῦρον ἀμείδομαι, fut. ἀμείψομαι.
Cuancer, υ. n. faire échange de, ἀμείθομιαι ou δι-αμείθομαι, fut. αμείψομαι, acc. Il changea d’habits avec lui, Odi-npel@ero πρὸς αὐτὸν τὰ ἱμάτια, Plut. Xs en changent entre eux, àαμιείθονται ἀλλήλοις OÙ πρὸς ἀλλήλους.
Cnaxcer de quelque chose, en prendre d’une autre espèce, pera-Cio, fut. Galw, ou μεταἄξω, ou μετ-αλλάσσομαι, fut. déc, acc. : ἀμείδω, fut. ἀμείψω, ou duelcoua, fut. ἀμεί-- Joua. Si nous changeons de mœurs, ἢν μετα- Galwpelx τὸν τρόπον (μετα--Οάλχλομαι, fut. Gaλοῦμιαι), Isocr. Changer de pays, τὴν χώραν ἀλλάσσω, fut. ἀλλάξω : μεταν-ἴσταμαι; fut. μετανα- στήσομαι. En changer souvent, ἄλλην γῆν ἐξ ἄλλης ἀμείδω, fut, ἀμείψω, ou ἀμείδομαι, fut. ἀμείψομοιν : ἄλλοτε ἄλλην γῆν ἀλλάσσω, fut. “tw, Luc. Ils ont changé de pays, et non de mœurs, οὐ τὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν τόπον μετἤλλαξαν ( μετταλλάσσω, fut. αλλάξω), Eschin.
Changer de couleur à tout moment, ἄλλας ἄλλοτε χρόας μεταπτλαμδάνω, fut. λήψομαι, Grég. Changer de forme, μετα-μορφόομαι, οὔμαι,, fut. οϑήσοόμαι. Changer de face, τὸ εἶδος μέτα-Θάλλω, fut. Gao. La ville avait changé de face, ἑτέρα τις ὄψις ἐφαίνετο τῆς πόλεως (φαίνομαι, fut.
φανήσομαι). Changer de discours, ἑτέρωσε τὸν λόγον τρέπω fut. τρέψω. Changer de résolution, μεταΞΟοὐλεύομαι, fut. εὐσομαι. Changer d'avis, μετα-γινώσχω, fut. ἡνώσομαι. Tout d’un coup j'ai changé d'avis, ἐξαίφνης pera-CeGanuor (μετα-
= CRE δύ GUY 9 εις tx Ὁν.
δάλλομιαι, fut. Θληθήσομαι). Faire changer d'avis, μετα- πείθω, fut. πείσω, acc. : τῆς OURS Lee (ornut, fut. ἀπο-στήσω, acc. Pi
Cancer , devenir tout autre, &\Actocuot , da, fut. ὠθήσομαι. Changer avec la fortune, τοῖς καὶ pois συμμετα-τοάλλω, fut. δαλῶ. La fortune ayant changé, τῆς τύχης μετα-πεσούσης (mer πίπτω, fut, πεσοῦμαι), Isocr. Le mode de gouvernement changea tout à fait, μετ-έθαλεν À τάξις πᾶσα, τῆς πολιτείας, Arislt. Il a tellement changé, εἰς τοσαύτην μεταθολὴν ἦλθε (ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι), Isocr. Changer en mieux, ἐπανορθέομαι, οὔμαι, fut. ὠθήσομαι : ἀμείνων Ex, χείpcvoe γίνομαι, fut. γενήσομαι. Changer en pis,
CHANGEUR, 5. m. ἀργυραμοιύός, où (ὃ).
CHANOINE, 5. m. κανονίκός, où (ὁ), G. M.
CHANSON, 5. f. doux, aroç (τὸ) : ὠδή, ἧς (ἡ). Petite chanson, ἀσμάτιον, ou (τὸ) : ὠὡδάρίον, οὐ (τὸ). Chanson amoureuse, ᾷἄσμα ἐρωτικόν, οὔ (τὸ). — ἃ boire, βαχχιχόν, οὔ. --- indécente, αἰσχρόν, οὔ. Faire une chanson, doux Toto, ὦ, fut. now. Mettre une chanson er musique, ἄσμα μελοποιέω, ὦ, fut. ἥσω. || 4u fig. Vous chantez toujours la même chanson, τὸ αὐτὸ ἄδεις ἄσμα (ἄδω, fut. cou). Chansons que tout cela! λῆροι. |
CHANSONNER, v. a. — quelqu'un, τινὰ ἄδω, fut. ἄσομαι. On le chansonnait par toute la ville, πολλοὶ ἦδον ἄσματα καὶ σκώμματα εἰς αὐτὸν κατὰ τὴν πόλιν (ἦδον, imparf. α' ἄδω).
CHANSONNETTE, 5. f. ἀσμάτιον, ou (τὸ).
CHANSONNIER , ς. γι. recueil de chansons, τὸ λυρικὸν ἀνθολόγιον, cu. || Faiseur de chansons, ἀσματοποιός, où (ὁ).
CHANT , 5. m. action de chanter, dd, Ὡς (n). Le prix du chant, τὰ τῆς ὠδῆς πρωτεῖα, ων. Le chant du rossignol ,.ñ τῆς ἀηδόνος φωνή, ἧς. Le chant du coq, ἡ τοῦ ἀλεχτρυόνος φωνὴ ou ᾧδή, ἧς : ἀλεχτροφωνία,, ας. (ἡ). AU “premier chant du coq, περὶ τὰς τῶν ἀλεχτρυόγων dx:
Étourdir par ses chants, περιτάδω, fut. ἄσομαι, acc. || Ce que l’on chante, ᾧδή, ἧς (ἡ) : ἄσμα,, avoç (τὸ). Chant de départ pour les guerriers, τὸ ἐμδατήριον ἄσμα,, aroç. Chant de victoire, τὰ ἐπινίκιον ἄσμα, «vos. Ils le célébraient dans leurs discours et. dans leurs chants, αὐτὸν διὰ ord= ματος εἶχον χαὶ ἐν τῷ λόγῳ, χαὶ ἐν ᾧδαῖς (ἔχω, fut. ἕξω). || Air de musique, μέλος, οὺς !(rà). Mettre des paroles en chant, λόγους peko=
(ΗΑ ποιέω, ©, fut. now. || Livre ou partie d’un poème, ἔπος, ous (ro) : βιθλίον, ou (τὸ). Les chants de l’iliade, αἱ τῆς Ἰλιάδος ῥαψωδίαι, “Ὧν.
CHANTANT, axTE, adj. μουσικός, ἡ, cv.
CHANTEAU, 5. m.— de pain, πύρνος, οὐ (6).
CHANTER, v. a. &dw, fut. ἄσουμαι, acc.
Chanter bien, μουσικῶς ἄδω. Chanter mal, ἀμούσὼς ἄδω. Chanter faux, ἀπ-ἄδω, fut. douar.
Chanter aux oreilles de quelqu'un, τινὶ ἐπἄδω, fut. ἄσομαι, acc. Inviter à chanter, ἄδειν χελεύω, fut. εὔύσω, acc. || Célébrer, ὑμνέω, ©, fut. fow. Chanter les louanges de quelqu'un, ἐγκώμιον εἴς τινα do, fut. cour. Socrate dont tout le monde chante les louanges, Σωχράτης ὁ παρὰ πάντων ἄδομενος, OU. [| Chanter la palinodie, παλινῳδέω, ©, fut. ñow. Chanter toujours la même chanson, voyez Cuaxson. || Pain à chanter, ἀρτίσχος, οὐ (ὁ).
CHANTERELLE, 5. f. corde d'instrument, ἡ ἐσχάτη χόρδη, nc. || Oiseau qui sert d'appeau, ἡ παλεύτρια, ας, SOUS—ent, ὄονις,
CHANTEUR, s. m. Celui qui chante, ὁ ἄδων, cvros (partic. prés. d'ädw, fut. cou).
Habile chanteur, ὠδιχός, ἡ, dv. Plus habile chanteur que les cygnes, ᾧδιχώτερος τῶν χύχνων. Mauvais chanteur, ὁ xaxos ἄδειν ἐπιστάμενος, οὐ. || Chanteur de profession, ὡδός, οὔ (ὃ) : λιστής, οὔ (ὁ) : ψάλτης, cu (6). Chanteuse, 5. f. ψάλτρια, ἃς (ἡ).
CHANTIER, 5. m. lieu où l’on serre le bois, Evxcôwen , ns (ἡ). || Morceau de bois qui sert d’appui; τὸ ξύλινον ἔρεισμα, aros. || Alelier pour la construction des vaisseaux, νεώριον, οὐ (τὸ). || Au fig. Mon ouvrage est encore sur le chantier, tournez, sur l'enclume, ἔστι mot τὸ ἔργον ἐπ᾽ ἄχμονι.
CHANTOURNER, TE, acc.
CHANTRE, 5. πι. ψάλτυς,, οὐ (6). || Le chantre d'Achille, ὁ τὸν Ἀχιλλέα ὑμνήσας où ποιήσας, αντος (purtic. aor. 15: de ὑμνέω, ©, fut. 50, ou de ποιέω, ὦ, fut. ἤσω). |
CHANVRE, 8. M, κάνναθις, εως (à). Fait de ‘hanyre, χαννάθινος, ", OV.
CHAOS, 5. m, χάος, cvs (τὸ). Dieu débrouilla le chaos, ὁ Θεὸς τὴν πονδεχῇ φύσιν διτεχόσμησε (δια -κοσμέω, &, fut. ἡσω). Le monde rentrera dans le chaos, ἔσται χύσυος ἄκοσμος (etui, fut.
ἔσομαι), Sibyll, || Désordre, ἀταξία, ας (ἡ). Tirer
V, 4. περιπτέμνω, ful.
une chose du chaos, εἰς τάξιν τι ἐξ ἄγω, fut. ἄξω, Phil.
CHAPE, 5. f. ornement de prêtre, ἁλουργίς,
(es (ἡ). || Couvercle d'un alambic, πῶμα, ατος (τὸ).
CHAPEAU, 5. m. coiffure à bords plus ou
méracos, οὐ (δ). Arrondi en πετασώδης, τς, ες. Cha-
moins larges, forme de chapeau, peau à larges bords pour garantir du soleil, xavoix , ας (ἡ). Chapeau de feutre, d’une forme quelconque, πῖλος, οὐ (δ). Qui porte un cha- Petit chapeau, z:xcv (τὸ). Sans chapeau, γυμνῇ τῇ χεφαλῇ. Qui va sans chapeau, γυμνός, ἡ, Oter son chapeau, τὴν χεφαλὴν γυμνόω, ὦ, fut. sw. Mettre son chapeau, τὴν χεφαλὴν χαλύπτω, fut. ύψω. || Chapeau de fleurs, στέœavos, ou (6).