CHI

viouat, oùpat, fut. ἥσομαι. Chicaner pour une!

bagatelle, tournez, sur l'ombre d'un âne,

CHI 189 CHIFFONNER , v. a. τρίδω, fut. τρίψω, ace.

CHIFFRE , 5. m. τὸ ἀριθμητιχὸν σημεῖον, cu.

περὶ σχιᾶς ὄνου ἐρίζω, fut. iso. | v. a. Chi-|]|| Écriture secrète, σύνθημα, ατὸς (τὸ). Les chif.

caner quelqu'un, lui chercher querelle, τινὶ φιλονειχέω, ©, fut. now. Chicaner un ouvrage, le critiquer minutieusement, τοῦ συγγράμματος δια-σύρω, fut. συρῶ.

CHICANERIE, s.f. στροφή, ἧς (ἡ).

CHICANEUR, eus, adj. plaideur, διχοῤ-ῥάφος,, ou (ὁ, ἡ) : φιλόδικος, οὐ (ὁ, ἡ). || Plaideur de mauvaise foi, ὁ στρεψοδικῶν, οὔντος, Jém. ἡ στρεψοδικοῦσα, ns (parlic. prés. de στρεψοδιχέω, ὥ, fut. ἡσω).

CHICANIER, tre, adj. μικρολόγος, οὐ (ὁ, ἡ)»

CHICHE , adj. φειδωλός, ἡ, ὄν (comp. ὅτερος, sup. ὅτατος). Être chiche de quelque chose, τινὸς φείδομαι, fut. φείσομαι.

CHICHEMENT , ααν. φειδωλῶς.

CHICORÉE, 5. f. κιχώριον, ou (τὸ). || Ghicorée sauvage, πιχρίς, (00ç (ἡ).

CHICOT , 5. m. tige de chou, de laitue, χαυλός, où (6). || Morceau d’une dent cassée, τὸ τοῦ ὀδόντος χλάσμα,, ατος.

CHIEN, 5. m. κύων, gén. χυνός (ὁ). Jeune chien, σχύλαξ,, αχος (6). Petit chien, χυνίδιον, ou (τὸ) : χυνάριον, ou (τὸ). Chien bichon, τὸ μελιταῖον χυγάριον, ou. Gros chien, dogue, ὁ βολοσσός, οὔ, sous-ent. χύων. Chien de cour, ὁ χύων oixoupoc , gén. χυνὸς οἰχουροῦ. — de chasse, ὁ χύων θηρευτιχός, où. — de berger, ὁ χύων ποιμενιχός, où. Consultez le dictionnaire pour les autres épithètes. De chien , χυνιχός, ἡ, ἦν. Dresser des chiens, τοὺς χύνας ἀσχέω, ὦ, fat. now. Les lâcher après leur proie , τοὺς χύνας ἐπαφ-ίημι, fut. ἐπαφ-ἤσω. Être aussi effronté qu’un chien, χυνὸς ὄμματα ἔχω, fut. ἕξω, Hom. Vivre comme un chien, χυνίζω, fut. ίσω. A la manière des chiens, xvyndcv. || Faire le chien couchant devant quelqu'un, τινὰ σαίνω, fut.

savo. || Entre chien et loup, le matin, ὑπ᾽ ἀμιφιλύχῃ. — le soir, περὶ δείλην.

CHIENDENT, s. m. plante, ἄγρωστις, εως (ἡ).

CHIENNE , 5. f. κύων, gén. κυνός (ἡ). Petite thienne, xuvioxn, ἧς (ñ), ou plus souvent χυνάριον, Où χυνίδιον,, οὐ (τὸ).

CHIER , υ. π. χέζω, fut. χέσομαι.

CHIFFON;, 5. m. vieux morceau de linge, Baxoç, οὺς (τὸ). || du plur. menus objets de toilette, γρυτάρια,, ων (τὰ) : γρύτη,, ἧς (ἡ). Qui sert à serrer dgs chiffons, γρυτοδόχος, ος, ον, Anthol.

τὰ xx?

fres d’une lettre, σημεῖα, ὧν (τὰ). Écrire en Chiffres, διὰ σημείων γράφω, fut. γράψω. Qui écrit en chiffres, σημειογράφος, ou (6). || Chif fres entrelacés, ὀνόματα, συμ.-πεπλεγμιένα, ὧν (partic. parf. pass. de συμ.-πλέκω, fut. πλέξω).

CHIFFRER , v. a. numéroter, τὸν ἀριθμὸν ἐπι-γράφω, fut. γράψω, dat. || Écrire en chiffres, σημειογραφέω, ὦ, fut. ἥσω.

CHIGNON , 5. m. le derrière du cou, αὐχήν, ἕνος (ὁ) : μεταυχένιον, cu (τὸ). || Touffe de cheveux noués par derrière, ἡ ὀπισθόδετος χόμη, ἧς.

CHIMÈRE, 5. f. monstre fabuleux, Xiμαιρα, ας (ἡ). || lusion, φαντασία, ας (ἡ) :

χενοδοξία,, ας (ἡ). Se repaître de chimères, χεvais ἐλπίσιν αἰωρέομαι, οὔμαι, fut. ηθήσομαι. Les 8015 ont la tête remplie de chimères, xevot χενὰ λογίζονται (λογίζομαι, fut. ἰσομαι), Sol. La vertu n’est pas une chimère, οὐ γὰρ μάταιόν ἐστι τῆς ἀρετῆς ὄνομα.

CHIMÉRIQUE, adj. χενός, ἡ, ὁν (comp. ὦτερος, Sup. ὁτατος) : μάταιος, α΄, ον (COMpP. ὅτερος, sup. ὁτατος). Opinion chimérique , χενοδοξία,, ας (ἡ). Projet chimérique, κχενοδουλία ou ματαιοθουλία, ας (ἡ). Rempli d’espérances chimériques , χενῶν ἐλπίδων μεστός, ἡ, ὁν, Îsocr. Se forger un bonheur chimérique, κενὴν uaχαρίαν ἐμαυτῷ ἀνα-πλάσσω, fut. πλάσω, Las.

[| Esprit chimérique, χενόφρων ou ματαιόφρων, ων, ὃν, gén, ονος.

CHIMIE , 5. f. ἡ χυμική, ἧς, sous-ent.

CHIMIQUE, adj. χυμιχός, ἡ, ον.

CHIMISTE , 5. m. ὁ περὶ τὴν χυμιχὴν σπου δάζων (partic. de σπουδάζω, fut. ἄσω).

CHIOURME , s. f. troupe de rameurs, ἐρέται, ὧν (οἷ) : κωπηλάται, ὧν (oi).

CHIQUENAUDE, s. f. σκανθαρισμιός, οὗ (δ).

Donner des chiquenaudes à quelqu'un, τινὰ σχανθαρίζω, fut. ίσω.

CHIRAGRE , s. f. χειράγρα, ας (ἡ).

CHIROGRAPHE , s. m. χειρόγραφον, ou (ro).

CHIROMANCIE , ς. f. χειρομαντεία, ας (ἡ).

CHIROMANCIEN ς. m. χειρόμαντις , τος (δ).

CHIRURGICAL, LE, adj. χειρουργοκός, ἡ» ὄν.

CHIRURGIE , 5. f. ἡ χειρουργική, ἧς (sous ent. τέχνη). Opération de chirurgie, xetpousvi, ας (ἡ). Faire une opération de chirurgie,