CUV

ὦ , fut. now. || Amateur, ἐραστής, où (δ). Curieux de nouveautés, φιλόκαινος, ος, cv. Curieu des beaux-arts, φιλότεχνος, ος, ον. On formé ainsi un grand nombre de composés. Être curieux de quelque chose, περί τι σπουδάζω, Κμι. ἄσω. N’en être pas curieux, ἀμελέω, ὦ, Fe ἤσω, gén.

Curieux, digne d’être connu, σπουδῆς loc, ον (comp. ὠτέρος, sup. ὠτατος). Spectacle curieux, χαλὸν θέαμα χαὶ σπουδῆς ἄξιον. Livre curieux, τὸ ἐξαίρετον βιδλίον, ὁυ. Curieux à voir, ἀξιοθέατος, os, ον. Curieux à entendre; ἀξιάxouoros, ὃς, ον. Qurieux à lire, ἄξιος ἀγαγνὼσθῆναι (ἀνα--γινώσχω, fut. γνώσομαι). ͵

Curieux, singulier, étrange, παράδοξος, ος, ον (comp. ὅτερος, sup. draros). Cela serait curieux, παράδοξον à ἂν εἴη τοῦτο. |

CURIOSITÉ , s. f. empressement. curieux, éptepyia, ας (ἡ). Il a la curiosité de! savoir tout ce qui se passe sur la terre et dans les cieux, περιπεργάζεται ζητῶν τά τε ὑπὸ Υἦν καὶ τὰ ἐπουράνια. (περι-εργάζομαι, fut. ἄσομαι), Plat. || Désir d'apprendre des nouvelles, φιλοπευστία ou φιλοπυστία, ας (ἡ). || Désir de s’instruire, φι-λομάθεια ou φιλομαθία, ας (ἡ).

CuriosiTÉ, chose rare et singulière, θαῦμα, ατος (τὸ) : παράδοξόν τι (neutre de παράδοξος). Les curiosités de la nature, τῶν ὄντων τὰ φύσει θαυμαστά, ὥν.

CURULE , adj. Chaise curule, ὁ ἀγωλόπους δίφρος, gén. ἀγκυλόποδος δίφρου.

CURURES , s. f. pl. καθάρματα, ὧν ti.

CUSTODE , 5. f. περιπέτασμα, ατὸς (τὸ).

CUTANÉ, ἕξ, adj. ὁ, ἡ, τὸ περὶ τὸ δέρμα :

δερματικός, ἡ, Ov.

CUVE, 5. f. ληνός, οὔ (6).

CUVEAU, 5. m. πιθάριον, ou (τὸ).

CUVÉE, s. f. le contenu d’une cuve. Cuvée de vin, ὁ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ληνοῦ οἶνος, cu.

CUVER, v. n. fermenter, ζέω, fut. ζέσω.

| v. a. Cuver son vin, ἀπο-χραιπαλίζομαι ;

fut. ίσομιαι. Dormir pour cuver son vin, xpat-

πάλην ὕπνῳ ἐξ-αιρέω, ὦ, fut. «prow, N'ayant pas encore cuvé son vin de la veille, χραιπαλῶν ἔτι Ex τῆς προτεραίας (xpatraæ)wv , part. de xpatπαλάω, ὦ, fut. now), Plat, CUVETTE, 5. f. ἀπόνιπτρον, ou (ro).

CUVIER, 5. m. πλυνός, οὔ (0) : πλυντὴρ, pos (6) : πλυντήριον, ou (τὸ). |