ἕ de, ἀδυνατέω, ὦ, fut

- , , ° rl » 12 3 , GORE τὸς πᾶσιν AOTUILEVOS , CU (partic. perf. passif | now. Hors d'état de, ἀδύνατος, 05, δ᾽, AVEC d'äprôw, fut. Üow). Mettre une ville en élat|l’infin. Hors d'état de porter les armes, ἐπύ-

©, fut.

de défense,

Etat, condition ou profession, ἐπιτήδευμα, ] δικαίωσις, εὡς (ἡ), un état, ἐπιτήδευμα mpc-| grâce, δεδικαιωμιένος, Ὁ, ἦν (partic. parf. passif

Prendre

azce (to).

μᾶχος, 06, Fille en état d'être marite, παρθένος ἀνδρὸς ὡραίχ, as (ἡ). || Etat de gr

Bibl. Qui est en étai

Â58 ÊTE de δικαιύω, ©, fut. dom, Bibl. : καθαρός, à, ὅν, Bibl.

ÉTAYEMENT , 5. m. ὑπέρεισις, εὡς (ἡ).

ÉTAYER, υ. a. ἐρείδω, ou ὑπ-ερείδω,, fut.

ερείσω, acc.

ÉTÉ, 5. m. θέρος, ous (τὸ). D'été, θερινός, , ἡ, dv Passer l'été, θερίζω, fut. ίσω. En été, θέρους. Au fort de l'été, en plein été, dxudζοντος θέρους (ἀχμάζω, fut. ἄσω). À la fin de l'été, θέρους φθίνοντος (φθίνω, sans fut.).

ÉTEIGNOIR, 5. m. τὸ σθεστήριον, cv.

ÉTEINDRE, v. a. σθέννυμι ou ἀπο--σδέγνυμι ou χατα--σθέννυμι, fut. σθέσω, acc. Xén. Qui sert à éteindre, oGeorroues, ος Ou α, ον, Gal. : céecrixos, ñ, ὄν, Aristt. || Yeux éteints, ὀφθαλμοὶ ἀμυδροΐ, ὧν (οἷ). Voix éteinte, φωνὴ ἐπι-λείπουσα, Ὡς (partic. α᾽ ἐπι-λείπω, fut. λείψω). Famille éteinte, γένος ἐλ-λεῖπον, οντος (partic. α᾽ ἐλ--λείπω, fut. λείψω) : γένος πρόῤῥιζον, cu (τὸ). Sa race est éleinte, πρόῤῥιζον ἔφθαρται γένος (φθείρω, fut. φθερῶ) : πᾶν ἀπ-έσξη γένος τε χαὶ ὄνομα (ἀπο-σθέννυμαι, fut. ἀπο-- σθεσθήσομιαι), Xén.

S'ÉTENDRE, 0. r. ἀπο--σθέννυμαι, fut. σόε-σθήσομιαι (aor. ἐσδέσθην ou ἔσθην, parf. ἔσθεσμιαι ou ἔσθηχα). S'éleindre tout à fait, κατα--σθένwua. || S'éteindre, en parlant d’un vieillard qui meurt, σθέννυμαι, fut. σθεσθήσομαι, Anthol.

ÉTENDARD, 5. m. σημαία, ας (ἡ). Arborer les étendards, τὰς σημαίας αἴρω, fut. ἀρῶ.

Porte-étendard, σημαιοφόρος, ou (é). Combattre sous les étendards de quelqu'un, ὑπό τινι στρατεύομιοι, fut. εὐσομιαι. || Lever létendard de la révolte, allumer la sédition, τὴν στάσιν ἐξἅπτω, fut. ado.

ÉTENDRE, v. a. allonger, ἐχ--τείνω, fut.

τενῶ, acc. Élendant les mains, τὰς χεῖρας ἐχ-τείνων. S’étendre en bäillant, σκορδινάομαι, ὦμαι, fut. mou. || Dévloyer, ouvrir, ἀνα.-πετάννυμι, fut. πετάσω, ACC. : ἀνα-πτύσσω, ful. πτύξω, acc.|| Renverser, coucher, στρώννυμι. ou στορένγυμι, κατα--στοώννυμι OU χαιτα--στορέννυμι, fut. στορέσω, acc. Ii les étend sur le carreau, ἐπὶ τοὔδαφος αὐτοὺς κατα-τείνει (κατα--τείνω, fut. τενῶ), Ρίμι. Être étendu par terre, ἐχτάδην χεῖμιαι»γ, Jul. χείσομαι, Luc.

s'ÉtENDRE, se prolonger, en parlant de la durée, διο-πτείνω, fut. τενῶ. Cette éducation s'étendait jusqu'à l’âge de puberté, μέχρι τῶν En parlant de

ἐνηλίχων ἡ παιδεία δὶι-πέτεινε, Plut. | l'espace, παρα-τείνω, fut. τενῶ, Qui s'étend le

ETF

long du port, παρα-τείνων τὸν λιμένα, Thuc.

Plus loin que la vue ne peut s'étendre, ἐχτὸς τῆς τῶν ὀφθαλμῶν βολῆς : πέρα τῆς ὄψεως, ἢ Le mal s'étend, se propage, περαιτέρω moo-Guive τὸ χαχόν (moc-baivo, fut. δήσομαι). || S'étendre sur un sujet, parler longuement, μαγρηγορέω, ©, fut. ñco.

ÉTENDU, σε, adj. large, ample, mhardc, ei, ὕ (comp. Ürepos, sup. ὑτατος). || Long, allongé, μακρός, &, dv (comp. ὅτερος, sup. draroc). J] Voix étendue, φωνὴ εὔτονος, cv (ἡ). Discours trop étendu, λόγος μακρότερος, cu (6). Ce mot ἃ une signification très-étendue, τοῦτ᾽ ὄνομα ἐπὶ πολὺ δια -τείνει (δια-τείνω, fut. evo).

ÉTENDUE, δ. f. en largeur, πλάτος, ou:

(τὸ). — en longueur, μῆκος, ovs (τὸ). — en grandeur, péyelos, ous (τὸ). Grande étendue de plaines, πεδιάς, ἄδος (ἡ). Être d’une grande étendue, ἐπὶ πολὺ δια-τείνω, fut. τενῶ. | Étendue de la voix, εὐτονία, ας (#). Étendue d'esprit, τὸ τῆς φύσεως μέγεθος, ους.

ÉTERNEL, «1x, adj. αἰώνιος, ος ou α΄, ον : ἀΐδιος, ος ou α΄, ον. Gloire éternelle, ἡ αἰώνιος δόξα, ns. Souvenir éternel, ἡ ἀΐδιος uvium, Ὡς. Haine éternelle, τὸ ἄληκτον μῖσος, ους. || L’Éternel, Dieu lui-même, ὃ ἀεὶ Θεός, où.

ÉTERNELLEMENT, adv. ἀϊδίως :

αἰῶνος. Durer éternellement, αἰωνίζω, fut. ίσω.

ÉTERNISER, v. à. rendre éternel, ἀθαινα.τίζω, fut. ίσω, acc. Éterniser son nom, sa mémoire, χλέος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον χατατίθεμαι, fut. χατα--θήσομαι. || Prolonger, faire durer, rupa-reive, fut. τενῶ, acc. Éterniser la gucrre, τὸν πόλεμον ἐπὶ πολὺ παρα-τείνω, fut. τενῶ. Éterniser les procès, τὰς δίκας συν-είρω (sans fut.).

ÉTERNITÉ, s. f. qualité de ce qui est éternel, ἀϊδιότης, nros (ἡ). || Durée éternelle, αἰών, &vos (ὁ). La vie n’est qu’un point par rapport à l'éternité, βίος στιγμαῖός ἐστι πρὸς τὸν ἄπειρον αἰῶνα, Plut. De toute éternité, ἐξ αἰῶνος. Pendant toute l’éternité, εἰς αἰῶνα : δι αἰῶνος. N’avoir en vue que l'éternité, εἰς τοὺς αἰῶνας βλέπω, fut. βλέψομαι. Ils ont rempli de leur gloire toute l'éternité, ταῖς ἑαυτῶν εὐχλείαις τὸν αἰῶνα περιἔξαλον (περι-άλλω, fut. Θαλῶ), Isocr.

ÉTERNUER, v. n. πτάρνυμαι, Jul. πται’ ροῦμιαι.

ÉTERNUMENT, sm. πταρμός, οὔ (6).