ÉTYMOLOGISTE
EUCHARISTIE, 5. f. εὐχαριστία, ας (ἡ).
EUCHARISTIQUE, adj. εὐχαριστικὸς, ἡ, cv.
EUCOLOGE, 5. m. εὐχολόγιον, οὐ (τὸ).
EUFRAISE, s. f. herbe, εὐφρασία, ας (ἡ).
EUNUQUE, 5. m. ebvouyos, ou (ὁ). Rendre eunuque, εὐνουχίζω, fut. tow, acc. Efféminé omme un eunuque, εὐνουχώδης, NS, ες.
EUPATOIRE, 5. f. plante, εὐπατόριον, où (τὸ).
EUPHÉMISME, 5. m. εὐφημισμός, οὗ (6). Par euphémisme, κατ᾽ εὐφημισμιόν.
EUPHONIE, 5. f. εὐφωνία, ας (ἡ).
EUPHONIQUE, adj. Le ν euphonique, νῦ παραγωγιχον OU ἐφελχυστικόν, οὔ (τὸ).
EUPHORBE, 5. f. plante, εὐφόρόιον, οὐ (τὸ).
EURYTHMIE, 5. f. εὐρυθμία, ας (ἡ).
EUX , Erzes, pronon. plur. Voyez Lui, 11.
ÉVACUANT , ἄντε, ou ÉVACUATIF , 1e, adj. χενωτιχός, ἡ, dv. Les évacuants, τὰ χενωτιχά͵ ὧν (sous-ent. φάρμακα).
δ. Ὧι. ἐτυμιολόγος, ou (ὃ).