ABR

αντήσομαι. || En parl. de deux vaisseaux, ovY-

χρούω, fut. κρούσω, Polyb.

«λακήσονσι, Luc.

ABRÉGEMENT , s. m. ἐπιτομή, ἧς (ἡ) : συν-

συμ-πλέχομαι, fut.|rour, ἧς (à).

ABRÉGER, υ. a. ἐπι-τέμνω, fut. τεμῶῶ, acc. :

ABORIGÈNE, 5. m. ὁ αὐτόχθων, ονος (α!,] ἐπι--τέμνομαι, fut. τεμοῦμαι, acc. : συν-τέμνω,

pl. αὐτοόχθοσι).

ABORNEMENT, 5. m. ὁροθεσία,, ας (n).

ABORNER, v. a. ὁρίζω, fut. ὁρίσω, acc. : opeϑετέω, ὦ, fut. now, acc.

ABORTIF , ve, adj. ἐκτρωματιαῖος, &, ον.

APBOUCHEMENT , s. m. ἔντευξις, eus (n).

ABOUCHER, v. a. — une personne avec un: autre , τινὶ πρός τινα, ἔντευξιν ποιέω, ὦ, fut. “ca. {| S’aboucher avec quelqu'un, τινὶ ἐν-τυγ- - ἄνω, fut. τεύξομαι, ou ouu-Gilu, fut. Galë, Où συν-έρχομαι, fut. ελεύσομαι, ou εἰς λόγους ἔρ- Lo , fut. ἐλεύσομαι.

fut. τεμῶ, acc. Abrége, sois succinct, σύν-τεμινε (impér. de συν-τέμνω), Mnésim. Pour abréger συν-τεμόγτι OU συν-ελόντι εἰπεῖν (συν-αιρέω, ©, fui. αιρήσω : εἰπεῖν, infin. aor. 2. de λέγω, fut. ἐρῶ). Chemin qui abrége, ὁδὸς σύντομος, ou (ἡ), Χόη.

ABREUVER, v. a. ποτίζω, fut. ίσω, acc. :

ἄρδω, fut. ἄρσω, acc. : ἀρδεύω, fut. εὐσω, acc. Ι Au fig. Abreuver d'amertumes, ἀλγηδόνων ἐμπίπλημι, fut. πλήσω,, acc.

S'ABREUVER, V. 7. ἐμ-πίνω, fut. πίομαι. — de sang, τοῦ αἵματος. || Au fig. S’abreuver de larmes, en verser beaucoup, δακχρυῤῥοέω, ὦ, fut.

ÉBOUTIR, v. n. se terminer à, xa-nxo ,| Ὥσω.

fut ἡξω : χήγω ou κατα-λήγω, fut. χήξω. — ἃ quelque chose, εἴς τι. Plusieurs chemins y aboutissent, χαθ-ήχουσιν εἰς éxeïvov τὸν τόπον πολλαὶ ὁδοί, Lieu où aboutissent trois chemins , τρίοδος, οὐ (ἡ). Aboutir en pointe, εἰς ὀξὺ λήγω fut. λήξω. | Tendre à, συν-τείνω, fut. τενῶ, avec πρός et l'acc. Où doit aboutir une bonne administration ? πρὸς τί τέλος δεῖ συντείνειν τὴν ἀρίστην πολιτείαν ; Aristt. Faire tout aboutir à, πάντα συν-τείνω εἴς τι, Dém. N’aboutir à rien, οὐδὲν ἀνύτω ou ἀνύω, fut. ävoow , Dém. Qui n’aboutit à rien, ἀνήνυτος, ος, ον, Phil.

ABouTIR, venir ἃ suppuralion, ἐκ-πυΐσχω ou ἐχ-πυέω, ὦ, fut. πυήσω. Faire aboutir, ἐχ-πυόω, &, fut. ὦσω, acc. Abcès près d'aboutir, τὸ aroc. Remèdes pour faire aboutir, τὰ ἀναστομωτιχά, &v(sous-ent. φάρμαχα), Hippocr.

ABOUTISSANTS, 5. m. pl. μεθόρια, ὧν (τὰ).

ABOUTISSEMENT , 5. m.— d'un abcès, ἐχπύησις, εὡς (ἡ).

ABOYER, v. n. ὑλαχτέω, ©, fut. now. — après quelqu'un, τινά. || Au fig. Aboyer contre quelqu'un, τινὸς χαθ-ουλαχτέω, ὦ, fut. “co, Plut.

ABOYEUR , s. m. qui aboie, au propre, ὗλα.χτιχός, ἡ, 0v.|| Au fig. bavard, xpdxrnç , ou (ὃ).

ABRÉGÉ, 5. m. ἐπιτομή, ἧς (ἡ). Faire l’abrégé de... ém-répvoua, fut. τεμιοῦμιαι, acc. Appelant Rome un abrégé des merveilles du monde, λέγων τὴν Ῥωμαίων πόλιν ἐπιτομιὴν τῆς οἰκουμιένης (λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ), Athén. || En abrégé, φυντύμως.

---͵..ΠρΡῸ ΄΄΄ὖὦἝἜ Ξ .....-.-΄΄“΄[Ὃὦ[ὃἅἥὃ7ΞἝ͵ἕ.͵... TT οο-ς..

ABREUVOIR, 5. m. ποτιστήριον, cu (τὸ).

ποτίστρα, ας (ἡ). Mener à l’abreuvoir, ἄρδω, fut. ἄρσω, Hérodr.

ABRÉVIATEUR, 5. m. ὁ ἐπιτεμνόμιενος, OÙ (part. aor. 2 mou. α΄ ἐπι-τέμινω). — des ouvrages d’Aristote, τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους, Hiérocl. |

ABRÉVIATION, 5. 7. τὸ σύντομον σημιεῖον, ou.

Écrire par abréviation, σημειογραφέω, ὥ, fut. ἥσω. Qui écrit ainsi, ὁ σημειογράφος, ou.

ABRI, s. m. oxémn, Ὡς (ἡ), Phil. : σκέπασμα, τος (τὸ), Aristt. Abri contre le froid et la chaleur, πρὸς χειμῶνας xat καύματα, ἀλεξητύήριον, οὐ (τὸ), Plat. Qui est ἃ l’abri, ἐπισχεπής, ἧς, ἐς, Aristt. Sans abri, ἀσχεπής, ἧς, ἐς : ἀσχέποιστος, ος, ov. À l'abri du vent, ἀπήνεμος, ος, ον. Abri pour les vaisseaux, ὅρμος, cu (6). || Au fig. Être à Pabri de... ἀσφαλῶς ἔχω, fut. ἕξω, πρὸς... ACC. Je suis à l'abri des événements, ἐν ἀσφαλεῖ εἰμὶ τοῦ μὴ παθεῖν (εἰμί, fut. ἔσομαι : πάσχω, fut. meiσομιοι). Être à l'abri des revers de la fortune, Mettre ἃ l’abri, ἐν ἀσφαλεῖ τίθημι, fut. θήσω, acc. Mettre quelqu'un à l'abri de l’insulte, ἔξω τῆς ὕδρεώς τινὰ ποιέω, © , fut. now

τὴν ὕόριν τινὶ ἀμύνω, fut. υνῶ.

ABRICOT , 5. m. τὸ ἀρμενιαχὸν μῆλον, ou.

ABRICOTIER, 5. m. ἡ ἀρμενιαχκὴ mia, ας.

ABRITER, v. a. σχεπάζω, fut. ἄσω. — (0Ὲ tre le froid, πρὸς τὸ χρύος. On tourne mieux, τὸ χρύος τινὶ ἀμύνω, fut. uvw. S’abriter contre le froid, τὸ χρύος ἀμύνομαι. Jut. υνοῦμαι. Bien abrité, εὐσχεπής,, ἧς, ἐς, Théophr. Abrité de toutes parts, meptoxenvis, ἧς, ἐς. Den. Hal,

ABS ABS 7 ABROGATION, s. f. ἀκύρωσις, εὡς (ñ) : κα΄ [τικῶς, || Sans rapport, non relatif, ἄφετος, os, τάλυσις, εως (ἡ) : ἀθέτησις, εὡς (ἡ) : ἀναίρεσις Où | ον. Ce mot est pris dans un sens relatif et non καθαίρεσις, εὡς (ἢ). [τὸ τὸ ῥῆμα τῶν πρός τι λεγομένων ἐστί, καὶ. ABROGER, υ. a. éxpdo-s , Ju: ὥὦσω, ACC. !

κατα-λύω, fut. λύσω, acc. : ἀθετέω, ὦ, fut. âne | acc. : ἀν-αιρέω où καθ-αιρέω, ©, fut. apr , ACC. Abroger par un vote contraire, ἀπο-χειροτογέω, ὦ, ᾿ fut. now, acc. : ἀπο-ψηφίζομαι, Jul. APE acc. | λέγω, fut. ἐρῶ). ABRUTIR, v. a. ἀγριόω ou ἀπ-αγριόω, ὦ » fut. | ABSOLUTION, 5. f. ἀπόλυσις., eus (ἡ) : ἄφε-ὡσῶ, aec: | ewç (ἡ). Donuer l’absolution des péchés, À |

οὐκ ἄφετον, Grég.

ABSOLUMENT , adv. entièrement, τελείως. Il Souverainement , δεσποτικῶς. || Absolument parlant, χυρίως : ὥστε χυρίως εἰπεῖν (ἐπ. aor. 2 de

ABRUTISSEMENT, 5. m. ἀπαγρίωσις, εὡς (ἡ). | τὰς ἁμαρτίας ἀφ-ίημι, fut. ἀφ- ἥσω.---ἃ quelqu'un, ABSENCE , 5. f. ἡ ἀπουσία, ας. En votre |.

absence, σοῦ ἀπ-ύντος (partic. α' ἄπ-ειμι, fut. ἀπ΄). ABSOLUTOIRE, αὐ). ἀπολύσιμος, ος,,, ὃν. ἐσομαι). Absence hors du pays, ἀποδημία, as, | Sentence absolutoire, ἡ ἀφιεῖσα ou σώζουσα ψῆ- (ἡ). Il a fait trois mois d'absence, τρεῖς μῆνας &m=| pos, ou (partic. prés. αἱ ἀφ-ίημι, fut. ἀφ-ἥσω, Où de εδήμιησεν (ἀπο-δημέω, à, fut. now). Absence | σώζω, fut. σώσω). d'un an, ἀπενιαύτησις, εως (ἡ). Faire une ab-| ABSORBANT, ANT, adj. ἐφελχυστικός, ἡ, ὄν. sence d'un an, ἀπ-ενιαυτέω, ©, Jul: ἤσω :| ABSORBER, v. a. s'imbiber de, συμ-πίνω, ἀπ-ενιαυτίζω, fut. ίσω. Faire une absence de fui. πίομαι, acc. Théophr. || Aitirer à soi ou en trois ans, τριετεῖς ἀπενιαυτήσεις δια-τελέω, &,|soi, ἐφπέλκομαι, fut. Eur, acc. || Dépenser, fut. τελέσω, Plat. Adoucir les peines de l’absence, | consumer, ἀναλίσχω ou xar-avakioxw, fut. αν-tournez, charmer la solitude, τὴν ἐρημίαν xnkéo , | wow, acc. || Occuper toute l'attention de: quel- ©, fut. now. || Absence d'esprit, παράνοια, ας qu'un, xar-éyo, fut. καθ-έξω,, acc. Le soin de (ἡ). Π ἃ des absences, ἔστιν ὅτε παρατφρονει, l'État l’absorbe tout entier, τοῖς δημοσίοις πράγμαou παρα-χόπτει (παρα-φρονέω, &,/ful. now : παρα- σιν ὅλος κατ-έχεται. Être absorbé tout entier dans κόπτω, fut. κόψω). une occupation, ὅλος εἰμὶ περὶ τὸ πρᾶγμα (fut. ABSENT , τε, adj. ἀπών, οὖσα, ov (part. pr. | ἔσομαι). α᾽ ἄπ-ειμι). Être absent, ἄπ-ειμι, fut. ἔσομαι. ἢ ABSORPTION, s.f. καπάποσις,, ewç (ἡ). y ἃ quatre mois que je suis absent, τέσσαρας ἤδη ABSOUDRE, v. a. ἀπο-λύω, fut. λύσω, acc. : μῆνας ἄποειμι. Être absent une année entière, ἀφ-ίημι, fut. ἀφ--ήσω, acc. — de l'accusation, ἀπ-ενιαυτίζω,, fut. ίσω. — un jour entier, ἀφ- -τοὔ ἐγχλήματος, Dém. Il fut absous par senἡμερεύω, fut. εύσω. ὩΣ toute la nuit, ἀπο-νυ-- ᾿ ence des juges, ψήφῳ τῶν δικαστῶν ἀφεείθη,, χτερεύω, fut. εὐσω. Etre absent de son paf | ὦ Gaz. Absoudre quelqu'un d'un crime capital, ἀπο-δημέω, ©, fut. now. Qui est. absent de son ὑάνατόν τινος ἀπο-ψηφίζομαι, fut. ίσομαι, Antiph. pays, ἀπόδημος, 06, Ov. Je ne vous prierai pas de m’absoudre, οὐ den- S'ABSENTER , v. r. ἄπ-ειμι, fut. ἔσομαι. — σομαι ὑμῶν ἀπο--ψφηφίζεσθαί pou (δέομαι, fut. δεή- Tun lieu, τόπου. σομαι), Plat.

ABSINTRE, 5. f. ἀψίνθιον, ou (ro). Vin d’ab-| ABSOUTE, 5. f. ἡ τῶν ἁμαρτιῶν ἄφεσις, eu. sinthe, ὁ ἀψινθίτης οἶνος, ov. ABSTÈME, adj. ἄοινος, 06, ον, Xén. ABSOLU , ve, adj. entier, complet, parfuit,| s ABSTENIR , v. r. ἀπ-έχομαι, fut. ἀφ-έξομαι, τέλειος, 06, ον : συντελής, ἧς, éç. || Souverain qui | gén. — de tous les plaisirs, πασῶν ἡδονῶν. — ὦ commande absolument, αὐτοχρατοριχός, m,. dv : | faire quelque chose, τοῦ ποιεῖν. ou ὥστε: μιὴ ποιεῖν δεσποτικός, ἡ, ὅν. Maître absolu, αὐτοχράτωρ, [οἷ μὴ ποιεῖν τι. Ne pas s'abstenir de faire quelopos (ὃ) : δεσπότης, ou (ὁ) : μόναρχος, ou (ὁ). Mo- que chose, oùx ἀπ-έχομαι τὸ μὴ οὐχὶ ποιῆσαί τι. narchie absolue, μοναρχία, ας (ἡ). Autorité ab- | Je ne pus m’abstenir d’entrer, οὐκ. ἀπ-εσχόμιην τὸ solue , ἡ ἀνυπεύθυνος ἀρχή, ἧς. Être maître absolu, un οὐκ εἰσ-ελθεῖν ( εἰσ-τέρχομαι,, fut. ἐλεύσομιαι). δεσποτέω, &, ful. now, gén. : δεσπόζω, fut. dou, | ABSTERGER, υ. a. ouryo, fut. σμιήξω,, occ. gén. : μονοαρχέω, ὦ, fut. ñow, gén. Avoir sur ses | ABSTERSIF, 1vE, adj. ounxrixds, ἡ ὁνalliés une autorité absolue, τῶν συμμάχων δεσπο- | ABSTINENCE, 5. f. vertu de s'abstenir, ἔγ- , Jut. dow, Dém. D'un ton absolu, deomc- [xpdretx, ας (ἡ). || Privation volontaire de cer-

8 ABUÜ

tains aliments, ἀγευστία, ας Jour d’abstinence, ἡ abstinence de. ἀπ-έχομαι, fut. ἀφ-έξομιαι,, gén. || Diète sévère, ἡ σκληρὰ δίαιτα, Ὡς. Ordonner l’abstinence à un malade, τὸν νοσοῦντα σχληρῶς διαιτάω, ©, fut. διαιτήσω.

ABSTINENT, τε, adj. ἐγκρατής, ἧς, ἔς.

ABSTRACTION, s. f: ἀφαίρεσις, εὡς (ἡἦ), 4τἱδίί. Par abstraction , ἐξ ἀφαιρέσεως, Aristt.

ABSTRACTIVEMENT , adv. ἐξ ἀφαιρέσεως, Aristt. ἀφαιρεματικῶς,, Néol.

ABSTRAIRE, v. a. ἀφ-αιρέομαι, οὔμαι, fut.

αιρήσομαι, ACC.

ABSTRAIT, 4e, adj. ἀφαιρεματικός, ἡ, ὅν,

(ἡ), avec le gén.

ἀπόκρεως ἡμέρα, ἂς. Faire

Néo:. Les choses abstraites, τὰ ἐξ ἀφαιρέσεως ou

ἐν ἀφαιρέσει, Aristt. || Sciences abstraites, abs- Iruses, αἱ ἀπόχρυφοι ἐπιστῆμαι, ὧν. || Être abstrait, distrait, ἀλλοφρονέω, à , fut. ἥσω.

ABSTRUS , use, adj. ἀπόκρυφος, cç, ον.

ABSURDE, adj. ἄτοπος, ος, ον (comp. ὦτερος, sup. τατος) : ἄλογος, ος, ον (COMP. ὦτερος, SUP. ὦτατος). Ν᾽ 651-11 pas absurde de. ᾿ πῶς οὐκ ἄλογόν ἐστι;

Dém. Il faut être bien absurde, pour penser... πάν-

τῶν ἀλογώτατον πεπόνθασιν, ὅσοι νομίζουσι (πάσχω, parf. πέπονθα : νομίζω, fut. icw), Isocr.

ABSURDEMENT , adv. ἀτόπως : ἀλόγως.

ABSURDITÉ, s. f. caractère de ce qui est absurde, ἀτοπία,, ας (à). || Chose absurde, ἄτοπον ou ἄλογόν τι (neutre α᾽ ἄτοπος ou α᾽ ἄλογος, 06, ον). Ce serait le comble de l’absurdité de... ἀλογώ»τατον πάντων ἂν εἴη (εἰμί, fut. ἔσομαι), avec l'inf. Dire des absurdités, παρα-ληρέω, ©, fut. now. ABUS, 5. m. mauvais emploi d'une chose, ἀπόχρησις, ἕως (ἡ) : παράχρησις, εως (ἡ). L’abus des richesses, τὸ τοῖς χρήμασιν ἀπο-χρῇσθαι ou παρα-χρῆσθαι (infinit. de παρα-χράομαι εἰ α᾽ἀπο-χράομαι, ὥμιαι). Abus de confiance, ἀπιστία, ας (ἡ). Abus de la force, βία, ας (ἡ). Abus de pouvoir, ÜGous, εως (à). || Abus de mots, κατάyonots, εὡς (ἡ). Employer un mot par abus, χαταχρηστικῶς ῥῆμα τι ἐχεφέρω, fut. ἐξ-οἴσω.

Aus, désordre, mal, χακόν, οὔ (ro). Le pius souvent on n'exprime pas ce mot, et l’on se seri d'un adjectif ou d’un participe neutre. Le plus grand abus c’est que, πάντων δὲ χείριστον, ὅτι... Ïl y a surtout deux abus très-nuisibles, δύο ἐστὶ τὰ. βλαδερώτατα, Dém. Il ἃ remédié à tous ces abus, ταῦτα πάντα δι-ώρθωσε (διπορθόω, ὦ, fut. wow), Isocr. Réformer ies abus dans le gouvernement, τὰ τῆς πόλεως

ἐπαν-ορθόω, ©, fut. wow, Isocr. Telle est la force des abus, τοσοῦτον σθένει τὸ χάχόηθες (σθένω, sans

fut. : κακόηθες, neutre de κοικούήθης).

ABus, erreur, ἁμάρτημα, ἅτος (τὸ). C’est un abus que de croire, tournez, il n’est personne qui en son bon sens croie, οὐκ ἔστιν, ὅστις φρῦ- 22 # , - ΄ # 3 / νῶν οἴεται (φρονέω, ©, fut. row : οἴομαι, fut. vinσομαι). || Peine perdue, paraucmovia, ας (n). Ce serait un abus, μάταιος ἂν εἴη πόνος (εἰμί,

fut. ἔσομαι). || Tromperie, ἀπάτη, nç (ἡ). Ce n’est

qu’abus et tromperie, δόλος ἐστὶ πάντως xai ἀπάτη. || Jugement rendu sans compélence, ἡ περὶ τῶν μὴ καθ-ηχόντων χρίσις, εὡς (καθ-ήχω,

fut. ἡξω). Appeler comme d’abus, τὸν χαθ- ἥκοντα

χριτὴν ἐπι-χαλέομαι, οὔμαι, fut. καλέσομαι.

ABUSER, v. n. faire mauvais usage, ἀπὸοχράομαι OÙ παρα-χράομαι OU χατα-χράομαι, ὦμαι, fut. χρήσομαι, dat. — d’une confidence pour accuser quelqu'un, τῷ πεπιστευμένῳ εἰς où πρός τινος διαδολήν. Si nous en abusons, ἐὰν un δικαίως τούτῳ χρώμεθα (subj. de χρᾶομαι, ὥμαι). Usez, mais n’abusez pas, χρῶ, μὴ ἀποχρῶ. || Abuser de son autorité sur quelqu'un, τῇ ἐξουσία κατά τινος καταχύρως χράομαι, pa, Phil, : τινὸς εύὐσω, Bibl. | Abuser d'une femme, γυναῖκα δια-ῳθείρω, fut.

φθερῶ, Lys.

χατα-χυριεύω, fut.

ÀBUSER, V. a. (tromper, ἀπατάω OU ἐξ-απατάω, à, fut. now, acc. : σφάλλω, fut. σφαλῶ, ACC. : Tape χρούω, fut. χρούσω, acc. : φενακχίζω͵. ful. (ou, acc. Abuser par de belles paroles, δολίοις λόγοις βουχολέω, ὦ, fut. now, ou παρ-ἄγω, fut. ἄξω, acc. Abuser par des prestiges, χατα-γοητεύω,

fut. εὐσω, acc. Facile à abuser, εὐεξαπάτητος, ce,

ον. Se laisser abuser, ἀπατάομαι, ὥμαι, fut. n0x-copat : σφάλλομιαι, ful. σφαλήσομαι : παρα--χρούομαι, fut. χρουσθήσομαι : βουχολέομαι, οὔμαι, fut. θήσομαι. — par quelqu'un, ὑπό τινος. || S'abuser. se tromper, γνώμῃ σφάλλομαι, ou simplement σφάλλομιαι, fut. σφαλήσομαι : ἁμαρτάνω, Jul. auroτήσομαι. Vous vous abusez tellement &ue….

τοσοῦτον τοῦ ἀληθοῦς ἡμάρτηκας, ὥστε... S’abuser dans ses espérances, τῆς ἐλπίδος σφάλλομαι, fut. σφαλήσομαι. Si je ne m'abuse, à ce qu'il me semble, ἐμοὶ δοχεῖν : ὡς ἐμοὶ δοκεῖ

ABUSIF , ᾿νε, adj. employé par abus, xaraχρηστιχός, ἡ, ὅν. || Aufig. qui n'est pas bien, οὐχ ὀρθός, ἡ, ον. || Anjuste, ἄδικος, oç, ον ( comp. ὦτερος, SUP. ὦτατος).

ACC

ABUSIVEMENT , adv. par abus, xaraypnomuxos.]| Mal, à tort, οὐκ ὀρθῶς. || Injustement, ἀδικῶς.

ACABIT, 5. πηι. φύσις, ewç (ἡ). D'un bon acabit, εὐφυής, ἧς, ἐς. Du même acabit, ὁμο- EURE» NE» ἕς:

ACADÉMICIEN , 5. la secte académique, dxadnmaixos, οὔ (ὃ). || Mem- “e d'une académie, ἐκ τῆς ἀκαδημίας (sousenr. ὦν, ὄντος, partic. d’etut).

ACADÉMIE, s. 0. société savante, ἀκαδυμία,, ας (ἡ). || Académie d'armes, παλαίστρα, ας (ἡ). Académie de jeu, χυδευτήριον, cu (τὸ).

ACADÉMIQUE, adj. qui est de la secte académique, &xadnpaixos, ἡ, ὅν. || Qui est du style ou du genre académique, ἐπιδεικτικός, ἡ, dv.

m. philosophe. de

Style académique, ἡ ἐπιδειχτικὴ λέξις, eus. Dis cours académique, ὁ ἐπιδειχτικὸς λόγος, © ACADÉMIQUEMENT , adv. Luis ACADÉMISTE, 5. m. πὰ atotpirne, οὐ (ὁ).

ACANTHE, 5. f. plante, ἄκανθος, οὐ (ἡ).

ACARIATRE, adj. δύσκολος, ος, ον (comp. ὦτε- 206) SUp. τατος): δυσχερής, ἧς, és (COM. έστερος, sup. ἐστατοςῚ) : χαλεπός, ἡ, CV (COMP. ὠτερος, Sup. ACCABLANT, ἐπαχθής, ἧς, ἐς : δυσφόρητος, ος, ον: δυσθάσταχτος, ὃς, ν : βαρύς, εἴα, ὑ (comp. ύτερος, sup. ὑτατος) : χα-λεπὸς, ἡ, ὅν ( COMP. ὦτερος, SUP. ὡτατος).

TE, adj. δυσαχθής, ns, ἔς :

ACCABLEMENT, s. m. état du corps abattu | vement

par la maladie, ἀσθένεια, ας (ἡ) : ἀδυναμία, ας (ἡ). Être dans l’accablement, ἀσθενέω, ὦ, fut. fow : ἀδυναμέω, &, fut. now. || État de l'esprit abattu par la douleur, ἀθυμία, ας (ñ). Être ou tomber dans l’accablement, ἀθυμέω, &, fut. now. Tous les esprits sont dans l’accablement, πάντες τὸν γοῦν εἰσὶ xaru-GeGanévor (χατα-Οάλλω,, fut. Cao) ou χατα-πεπληγμιένοι (κατα--πλήσσω, fut. πλήξω). || Accablement d’affaires, πραγμάξων ὄχλος, ou (6). Dans l’accablement d’affaires où je suis, ἐμοῦ πράγμασιν οὕτω περι-σπωμένου (περι-σπάω, ὦ, fut. σπάσω).

ACCABLER, v. a. faire succomber par trop de charge, κατα- αρύνω ou xara-6apéo, ὦ, fut. ἥσω, acc. — d'un fardeau, τῷ φορτίω. || Accabler de COUPS, πληγαῖς συν-τρίθω, fut. τρίψω, acc. Accabler d’injures, χατ-ονειδίζω, fut. ίσω, acc. Accabler de mauvais traitements, καθ-υδρίζω, fut. iso, acc. Accabler par l'excès du travail, xara-

ACC πονέω, ©, fut. now, acc. Être accablé sous ἴδ poids dutravail, πόνοις ἀπο-χάμνω, fut. καιμιοῦ μισι, Être accablé d’affaires, μυρίοις πράγμασι περί σπαομιαι, ὥμαι, fut. σπασθήσομαι, Etre accablé de chagrin, τῇ λύπῃ κατα-δύομαι, fut. δύσφομωαι. Être accablé de mille douleurs, περιωδυνίαις πιέζομαι, fut. πιεσθήσομιαι. Être accablé de sommeil : cablé de dettes, d'honneurs, de louanges, μυρίαις τιμαῖς, μυρίοις ἐγκωμίοις ἀπο--σεμινύνω, fut. υνῶ, acc. Accabler

χατ-ενεχθήσομαι. Àcκατάχρεως, ὡς, ων. || Accabler

de bienfaits , μεγάλα ou τὰ μέγιστα εὐπεργετέω, ὥ, fut. now, acc.

ACCAPAREMENT , 5. m. μονοπωλίο,, ας (ἡ).

ACCAPARER , v. a. συν-ὠγέομαι, οὔμαι, fut.

ὥ, fut. ἥσω, acc. Strab, Accaparerles denrées, μονοπωλίαν Aristt. || Au fig. Accaparer les suffrages, τὰς ψήφους ou-oxeuxζω, fut. ἄσω.

ACCAPAREUR, 5. m. tournex par le verbe.

ACCÉDER ; v. n. προσ-τίθεμαι, fut. θήσομαι,

dat. Plut. : συν-αινέω ou συγκατ-αἰινέω, ὦ, fut.

ὠνήσομαι, acc. Hérodn.: μιονοττωλέω,

πὰ SO 2 , τῶν ὠνίων χατα-σχευαζω, ful. ἄσω,

auvéoow , dat. Xén.

ACCÉLÉRATION, 5. f. — du mouvement, ἡ τῆς χινήσεως ἐπίτασις, εὡς. — des affaires, tournez par le verbe.

ACCÉLÉRER, v. a acc. : ἐπείγω OU χατ-επείγω, fut. ἐπείξω, acc. : ἐπι-σπεύδω, fut. σπεύσω, acc. Accélérer le mou-

ἐπι-ταχύνω, ful. υνῶ,

ACCENT 5. m. inflexion de la voix , φθόγγος, ou (6). Avoir un accent étranger, ξενικόν τι φθέγvoue, fut. φθέγξομαι. Le plus souvent on tourne pr voix, φωνή, ἧς (ἡ). Aux accents de sa voix, πρὸς τὴν αὐτοῦ φωνήν. || Parler avec accent, avec force, ἐν-τείνω, fut. τενῶ :

| Accent grammatical , τόνος, οὐ (δ) : προσῳδία, ας (ἡ). Mettre l’accent sur une syllabe , συλ- AaËny τονόω, ὦ, fut. wow.

ACCENTUATION, 5. f. ἡ προσῳδία, ας. Les règles de l’accentuation, οὗ προσῳδιαχκοὶ κανόνες, ὧν, Gramm.

ACCENTUER, υ. marquer l'accent, το vdw, & , fut. ce, acc. || Énoncer fortement, τείνω, fut. τενῶ, acc.

ACCEPTABLE , adj. δεχτός, n, ἐν : ἀπόδεχτος, 06, ὧν : εὐπρόσδεχτος, ος, ον. Qui π᾿ 68, pas acceptable , ἀναπόδεχτος, ος, ὃν.

ACCEPTATION, 5. f. ἀποδοχή, ἧς (ἡ). Pro<

δια-τείνομαι, fut. τενοῦμαι.

ΤΌ ACC ACC

poser une loi à l’acceptation du peuple, νόμον] eus (ἢ) : συγκαταίνεσις, ewç (ἡ). || Accroissement, εἰσ-φέρω, fut. εἰσ-οίσω. addition, προσθήχη , Ὡς (ἡ) : ἐπιθολή, ἧς (x).

ACCEPTER, v. a. δέχομαι ou ἀπο-δέχομαι. ACCESSOIRE , adj. πάρεργος, ος, ον. L Subst. οἱἱπροσ-δέχομαι OÙ ἀνα-δέχομαι,, fut. δέξομαι, acc. | πάρεργον » Ὁ (τὸ), Aristl.: προσθήκη» Hs (ἡ), Qui est accepté, δεχθείς ou ἀπο-δεχθείς Où προσ- | Dém. Etre regardé comme un accessoire, ἐν δεχθείς, ou ἀνατδεχθείξ, εἴσα 5 ἐν. Accepter Ta) προσθήκης μέρει εἰμί, fut. ἔσομαι, Déne Regarder paix, τὴν εἰρήνην ὁμολογέω,, & , fut. fow. Accepter | comme un accessoire, ἐν παρέργου. μέρει OU ev des conditions, ὁμολογίαις συν-τίθεμαι, fui. θή- παρέργῳ τίθεμαι, fut. θήσομιαι., oumorécuat, vücor pat, fut. ἥσομαι, acc. Les autres choses ne sont

ACCEPTION, 5. f. sens , signification , onpu- | que des accessoires, τὰ δὲ ἄλλα προσθῆχαι, Arisil. σία, ας (ἡ) : ἑρμηνεία, ας (ἡ) : νοῦς, où (0). Avoir telle! ACCESSOIREMENT , adv. ἐκ παρέργου : ἐν ou telle acception, τοῦτο ἢ éxeivo σημαίνω, fut. | παρέργῳ : παρέργως. ανῶ. Avoir une acception différente, ἄλλο rt on=| ACCIDENT, 5. m. cos fortuit, συμφορά, ἂς (ἡ). μαίνω. Avoir la même acception , ταὐτὸ σημαίνω. | Les accidents qui sont arrivés, τὰ συμ.-Οάντα. — Mots qui ont la même acception, λέξεις συνώ-- qui arriveront, τὰ μέλλοντα συμ-Θαίγειν (συμ-Θαίνυμοι, ὧν (ai). Ces mots sont employés dans 18 vo, fut. Θήσομαι). Il lui est arrivé ua accident même acception, συν-ωνυμεῖ ταῦτα (συν-ωγυμέω, | fâcheux, δεινόν τι αὐτῷ συν-ἔδη. S'il lui arrivait &, fut. fow). Qui a deux acceptions, διπλοσή- | quelque accident, s’il mourait, εἴ τι πάθοι (πάμαντος, 06, ον, Arisit. σχω, fut. πείσομαι). Par accident, ἐκ τύχης. {1,68

Acceprion de personnes , προσωποληψία, ας (ἡ), | accidents, en termes de philosophie, τὰ συμδεθη-- Bibl. Faire acception des personnes, προσωπο-͵ κότα, ὧν. ληπτέω, ©, fut. fou, Bibl. : τὰ πρόσωπα λαμθάνω,͵] ACCIDENTEL, exe, adj. qui arrive par hafut. χήψομαι, Bibl. Sans acception de personnes , | Sard, τυχηρός, &, dv. || En termes de philos. συμἀπροσωπολήπτως, Bibl. δεθηκώς, υἷα, de.

ACCÈS, 5. m. facilité d'approcher, πρόσοδος, ο}] ACCIDENTELLEMENT, adv. par hasard, (ἡ). Donner accès à quelqu'un, πρόσοδον τινι ἐχ τύχης. || En termes de philos. συμιδεθηκότως. δίδωμι, fut. δώσω. — dans un lieu, εἰς ou πρὸ] ACCLAMATION, s. f. ἐπιφώνησις, eus (ἡ) : rôrov.—auprès de quelqu'un, πρός τινα. D'un ac-|émipovaux, aros (τὸ) : ebpnuia, ας (ἡ). Pousser cès facile, εὐπρόσοδος, ος, ον : εὐπρόσιτος", oç, ov. | des acclamations, ἐπι-φωνέω, ©, fut. now : ἔπι D'un accès difficile , δυσπρόσοδος, ος, ον : δυσπρό- | God, &, fut. Θοήσομαι : ἐπ-ευφημιέω, ©, fut. co, σιτος, ος, ον. Avoir accès auprès de quelqu'un, | Hom. Recevoir avec de grandes acclamations, τινὶ πλησιάζω, fut. ἄσω. μετὰ μεγάλης εὐφημίας ὑπο-δέχομαι, fut. δέξομαι,

Accès d’une maladie , καταδολή, ἧς (ἡ), Dém. : | acc. Hérodn. εἰσθολή, ἧς (ἡ), Gal. Accès avec redoublement,! ACCLIMATER, υ. a. οἰκειόω, &, fut. dc, ᾿ποροξυσμός, où (6), Gal. Avoir un accès de fièvre, | acc. — dans un pays, χώρᾳ τινί, S'acclimater πυρετῷ ἁλίσχομαι, fut. ἁχώσομας ἡ Luc. Π n'a eu | sous un ciel humide et froid, δγρῷ καὶ χειμερίῳ qu'un accès, ἅπαξ χατεελήφθη (χατατλαμξάνω, | ἀέρι ἐν--εθίζομιαι, fut. εθισθήσομαι, Hérodn.

Jut. κατα-λήψομαι). || Accès de folie, ὁ τῆς μανίας] ACCOINTANCE, 5. f. κοινωνία, ας (à); Ρίαι. παροξυσμός, οὔ. Avoir un accès de folie, τοῦ | — avec quelqu'un, πρός τινα. Avoir des accoinφρονεῖν ἐξείσταμαι, fut. ἐκ-στήσομαι. || Accès de | tances, τινὶ κοινωγέω, ὦ, fut. now, Plat.

colère, ὀργή, ἧς (ἡ). Dans un accès de colère, δι} ACCOLADE, 5. f. περιθολή, ἧς (n), Plus. ὀργῆς. Avoir un accès de colère, ὀργίζομαι ou] Donner l’accolade, περι-θάλλω, fut. Gal, Plut. παρ-οργίζομαι, fut. ισθήσομιαι : παρ--οξύνομιαι, fut. | — à quelqu'un, τινά,

υνθήσομαι. || Par accès, par intervalles, x δια.λείψεως. IL ἃ des accès de libéralité, ἔστιν ὅτε με- Ὑαλοπρετπὴς φαίνεται (φαίνομαι, fut. φανήσομαι). | ἅψω, acc. : προστάπτω, fut. ἄψω, acc.

ACCESSIBLE , adj. προσιτός, ἡ, ὄν. Très-ac- | ACCOMMODABLE adj. εὐδιάλλακτος,, 06, ον. cessible, εὐπρόσιτος, 06, ον : εὐπρόσοδος, ος, ον. ACCOMMODAGE, 58. m. — des viandes, ἡ

Peu accessible, δυσπρόσοδος, ος, ον. τῶν χρεῶν ἄρτυσις, ewç. || Accommodage des ACCESSION , s. f. consentement, συναίνεσις, | cheveux , ἡ τῆς κόμης διοκόσμησις, soc. *

ACCOLER , v. a. embrasser, περι-δάλλω, fut, Gao, acc. || Joindre, assembler, συν-ἄπτω, fus.

ACC ACCOMMODANT, anre, adj. εὐσύμιδολος,, ος,

ον : εὐσυνάλλοικτος, 06, ον : εὐάγωγος, 06, SUP. τατος): ἔπιει--

ΟΝ « εὔκολος, ος, ον (οοηῖρ. ώτερος, χής, ἧς » ἐς (COMpP. ἐστερος; Sup. ἐστατος).

ACCOMMODEMENT, 5. m. ajustement, . δια.κόσμησις, eus (ἡ). || Tempérament, moyen terme, μέτρον, οὐ (6). || Gonciliation , συναλλαγή, ἧς (ἡ). En venir à un accommodement , εἰς συναλλαγὴν συμ--Οαίνω, fut. Enoouar.

ACCOMMODER, v. a. arranger, apprêter, παρο-σχευάζω, fut. dow, acc. : εὐτρεπίζω, fut. {ow, acc. || Assaisonner, ἀρτύω, fut. dou, acc. || Mettre en ordre, δια-χοσμέω, ©, fut. now, acc. : δια-τάσσω, fut. τάξω, acc. : δι-οικονομέω, ὦ, fut. n5®, acc. ὦ, fut. now, acc. Accommoder ses affaires, τὰ πράγματα δι-ορθόομαι, οὔμαι, fut. ὠσομαι. || Mettre en rapport avec, προσ-αρμόζω, fut. αρμύσω, acc. : προσ-οιχειόω, à, fut. dcw, acc. Accommoder son discours au goût des auditeurs, πρὸς χάριν λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ. 1! Satisfaire, convenir, χοιρίζομιαι, fut. looua, dat. Pour vous accommoder, πρὸς χάριν τὴν σήν. Tout ce qui peut vous accommoer , 664 σοι πρὸς χάριν ἔστι : ὅσα o0t συμ--φέρει (συμ--φέρω, fut. συν-οίσω). Cela m’accommode, ταῦτά μοι χαλῶς ἔχει Vu fut. ἔξω). Facile à accommoder, εὔχολος, cc, Difficile à accommoder, δύσκολος, ce, ον. ΠΝ modez-moi de cette maison, tournez, vendez-la-

moi, τήνδε μοι τὴν οἰκίαν ἀπό-δοσο (ἀπο-δίδομιαι, fut. déco). Ce marchand vous accommodera au mieux, ῥᾷστα ἐχείνῳ δια-πράξῃ ( δια-πράσσομαι, fut. πράξομαι). || Terminer à l'amiable, δια-τίθεμαι, fut. θήσομαι, acc. : δι-αλλάσσω, fut. αλλάέξω, acc. : δια--λύω, fut. Now, acc. — un différend, une querelle, διαφοράν, ἔριν.

s’Accommoner, prendre ses commodités, τὰ ἐμαυτῷ συμ-φέροντα ζητέω, ὦ, fut. now (συμ.φέρον, ovros, partic. neutre de συμ.-φέρω). || S'accommoder de, se contenter, &pxéomat, οὔμιαι, fut. ἀρχεσθήσομαι, dat. : στέργω, fut. στέρξω, acc. ou dat. : ἀγαπάω, ὦ, fut. vcw, acc. ou dat. S’accommoder de peu , ὀλίγῳ ἀρχέομιαι, οὖμαι. || S’aecommoder à, se conformer, ἀχολουθέω, ©, fut.

“so , dat. S’accommoder aux circonstances, τοῖς καιροῖς OÙ τοῖς πράγμασιν ἀκολουθέω, ὦ, fut. now: τοῖς παροῦσι συμ-φέρομαι, fut. συν-ενεχθήσομαι, Plut. S'accommoder aux désirs α᾽ δαίγαϊ, ταῖς ἄλλων ἐπιθυμίαις χαρίζομαι, fut. ἰσομαι. || {1558 sont accommodés, arrangés, συναλλαγὰς ἐποιήσαντο (ποιέομιαι,, dar, fut. foot).

ACC 12

ACCOMPAGNATEUR , s. m. tournez par Le verbe.

ACCOMPAGNEMENT, δ. m. action d'ac.

compagner , &xokoubla , ας (ἡ). | Suites, conséquence, παρακολούθημιο;, ατος (τὸ). || Accompagne. ment de musique , προσῳδία;, ας (ñ). Chanter avec accompagnement d flûte, de guitare , πρὸς αὖλόν, πρὸς χιθάραν ἄδω,, fut. ἄσομαι. — d’instruments quelconques, ὁ ὀργάνοις προσ-άδω, fut. daepou.

ACCOMPAGNER , v. a. aller avec, ἀκολουθέω ou συν-ακολουθέω ou παρ-αχολουθέω, ὥ, f. now, dat. I les accompagnait dans leur marche, συν-ἐπορεύετο αὐτοῖς (συμ-πορεύομιαι,, fut. εὐσομιαι), Bibl. Les Arcadiens qui accompagnaient Évandre, οἱ map Εὔανδρον Ἀρχάδες, wv, Plut. Accompagner per honneur, παρα-πέμπω, fut. πέμψω, acc.

Plut.— pour servir de garde, δορυφορέω, ὦ, fut. now, acc. Thuc. Se faire accompagner d’une troupe d'esclaves , ὑπὸ πολλῶν οἰχετῶν δορυφορέομαι, οὔμαι, fut. ηθήσομαι. Accompagné de plusieurs personnes, σὺν πολλοῖς, || Acheter une maison accompagnée de son jardin, οἰκίαν αὐτῷ τῷ χήπῳ ὠνέομαι, οὔμιαι, fut. ὠνήσομαι. || La douleur accompagne ordinairement la volupté, ἕπεται τοῖς τερπνοῖς τὰ λυπηρά (ἕπομαι, fut. ἕψομαι), Plat. || Accompagner un présent de paroles obligeantes, προσφιλεῖς λύγους δώρῳ ἐπι-τίθημι Ou προσ-τίθημι,, fut. θήσω. Il accompagna cette action de paroles violentes, xparepèv δὲ μῦθὸν èxἔτελλε (ἐπιτ-τέλλω, fut. τελῶ), Hom. || Accom= pagner , en 1. de musique, προσ-τάδω, fut. &ooμαι, dat. — avec la flûte, προσ-αὐλέω, &, fut, “co, dat. Accompagner sa voix d’un luth, ox s'accompagner, πρὸς χιθάραν ἄδω, fut. ἄσομαι. Instruments dont on s'accompagne, τὰ προσῳδὰ ὄργανα, ὧν.

ACCOMPLIR, v. a. ἀπο-τελέω», ©, fut. τελέσω, acc. : τελειόω, ©, fut. wow, acc. Accomplir une promesse, un désir, τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ἐπιθυμίαν ἀπο-πληρόω, ©, fut. dou. Si mes désirs s’accomplissent , ἐὰν κατ᾽ εὐχήν μοι γένητα! (γίνομαι, fut. γενήσομαι). Cette prédiction s'est accomplie, ἀπο-τετέλεσται τὸ μάντευμα ( ἀπο-- τελέω, ὦ, fut. τελέσω). Ses espérances ne s’accomphrent pas, τῆς ἔλπιδος ἀφ-ήμαρτε ( ἀφ-αμαρτανω, fut. αμιαρτήσομαι).}} L'année étant accomplie, rx ρωθέντος τοῦ ἐνιαυτοῦ (πληρόω, ὦ, fut. dow ). Ha cent sept ans accomplis, ἔτη ἑπτὰ καὶ ἑκατὸν die. τετέλεχε (δια-τελέω, ὦ, f. rekéou).[lAccompli, par