FEN

ns (ἦ), nymphe, ou par φαρμαχίς, ίδος (ñ),) envoyèrent des députés pour le féliciter, &x-

magicienne.

FÉERIE, 5. f. μαγεία, ας (ἡ).

FÉERIQUE, adj. μαγικός, ἡ, ὁν.

FEINDRE, v. a. faire semblant, mpcoποιέομιαι, cat, fut. ἤσομαι, ACC. : ὑπο-χρίνομαι, fut. χρινοῦμαι, acc. : πλάσσομαι, fut. πλάσομαι, acc. Il feignait de ne pas les voir, προσ-εποιεῖτο μηδὲ ὁρᾷν αὐτούς (προσ-ποιέομαι, οὗμαι, fut.

ἥσομαι : ὁράω, &, fut. ὄψομαι). Feindre la joie, Ja tristesse, χαίρειν, λυπεῖσθαι προσ-ποιέομαι, οὔμαι. Il feignit la démence, μανίαν ὑπἐχρίνοατο (ὑπο-χρίνομαι, fut. χρινοῦμαι). Il feint de haïr les enfants, πλάσσεται τοὺς παῖδας μισεῖν (πλάσσομαι, fut. πλάσομαι : μισέω, ὦ, fut. ou), Lycurg. Feint, feinte, part. προσποίητος, ος, UV: πλαστός, M, OV : πεπλασμένος, “, ὧν (parlic. parf. passif de πλάσσω ou πλάσcou). Amitié feinte, ἡ προσποίητος εὔνοια, ac. Tout cela est feint et controuvé, πλάσμα καὶ σχευώρημα ὅλον τοῦτό ἐστι, Dém. : ἔστι ταῦτα πάντα πεπλασμένα χαὶ χατ-εσχευασμένα (πλάσσω, fut.

ἄσω), Dém. || Hésiter, ὀχνέω, ©, fut. ce.

Je ne feindrai point de le dire, οὐχ ὀχνήσω χαὶ ταῦτα εἰπεῖν (εἶπον, aor. 2 de λέγω), Luc. | Boiter tout bas, ὑπο-χωλεύω, fut. eco : bmo-

σχάζω, fut. σχάσω.

FEINTE, 5. f. προσποίησις, eus (ἡ) : πλάσμα, ares (ro). Voyez ἘΈΙΝΒΒΕ.

FÉLER, v. a. σχίζω, fut. σχίσω, acc. || Au fig. Avoir le cerveau fêlé, παρα-χύπτω, fut, κόψω.

FÉLICITATION, s. f. tournez par le verbe -féucrer. Écrire une lettre de félicitetion, tournez, féliciter par une lettre, δι᾿ ἐπιστολῆς τινι συγιχαίρω, fut. χαιρήσω. Recevez mes félicitations, tournez, permeltez-moi de vous féliciter, ἕα μέ où συγ-χαίρειν (du, ὦ, fut.

FÉLICITÉ, 5. 7. εὐδαιμονία, ας (ἡ). Vivre au sein de la félicité, εὐδαιμονίᾳ συ-ζάω, ©, fut. ζήσομαι.

FÉLICITER, v. a. adresser des félicitations, συγ-χαίρω, fut. χαιρήσω, dat. : συν--ἥδομαι, fut. noûnocuat, dat. — quelqu'un , τινί. — de quelque chose, τινός ou ἐπί τινι. Je vous en félicite, συγιχαίρω σοι τούτου, Dém. Ils vinrent le féliciter de ses heureux succès, ἦχον συγ-

χαίροντες αὐτῷ ἐτὶ τοῖς κατορθώμασι. Ils Jui |

ἔστειλαν συν-ηδόμενοι ( αὐτῷ ἀπο-στέλλω, fut. τελῶ : συν-ἤδομαι, fut. γσθήσομαι), Hérodn. || Estimer heureux, μακαρίζω, fut. icw, acc. : eèδαιμονίζω, fut. ίσω, acc. — quelqu'un de quel que chose, τινά τινος. Je vous félicite d’avoir de tels enfants, εὐδαιμονίζω σε τῆς ebrexyias.

se FéLicrrer , se réjouir , χαίρω, fut. χαιρήσω. — de quelque chose, τινί ou ἐπί τινι. Je me félicite d’avoir atteint le but, χαίρω ὅτι τοῦ σχοποῦ ἔτυχον (τυγχάνω, fut. τεύξομαι). || Se vanter, se glorifier, μεγαλαυχέω, ὦ, fut. ἤσω: χαυχάομαι, ὥμαι, fut. ὕσομαι. — de quelque chose, τινί ou ἐπί τινι. Je me félicite d'être le plus brave, ἄριστος εἶναι εὔχομαι, fut. sôξομαι.

FELOUQUE, 5. f. sorte de barque, φάσῆλος, ou (6).

FÉLURE, s. f. oyioua, ατος (τὸ).

FEMELLE, 5. f. ἡ θήλεια, ας (fém. de θῆλυς, et, vu). Éléphant femeile, ὁ θῆλυς ἐλέφας, αντος.

FÉMININ, IE, adj. θῆλυς, ex, υ. | En termes de grammaire, Au féminin, θηλυχῶς.

FÉMINISER, 2. a. ϑηλυχῶς ἐξ--οἵσω, ACC.

FEMME, 5. f. personne du gén. γυναικός (ἡ). De femme, γυναίχειος, ἐς ou α, ον. En femme, ηυναιχείως. Se conduire comme une femme, γυναιχίζομαι, fut. ίσεμιαι.

Se laisser dominer par les femmes, γυναιχος χρατέομαι,, copat, fut. ἡθήσομαι. Appartement des femmes, γυναιχεῖον, ou (τὸ) : γυναικών, ὥνος (ὁ). Vieille femme, γραῦς, gén. puis (5). De vieille femme, paix, ἡ, cv. Femme d'un courage mâle, ἀντιάνειρα, ας (ἡ). || Épouse, γυνή, gén. γυναικός (ἡ). La femme de Socrate, ἡ τοῦ Σωχράτους γυνή. Prendre femme, γυναῖκα λαμδάνω, fut. λήψομαι. Qui se laisse gouverner par sa femme, ὁ γυναιχοχρατούμενος, οὐ (parlic, de γυναικοχρατέομαι, οὔμαι). || Bonne femme, par dérision, γραΐδιον, cu (τὸ),

FEMMELETTE, 5. f. γύναιον, γυναικάριον, ou (τὸ).

FENAISON, 8. f. χορτοχκοπία, ας (ἡ).

FENDEUR, 8. m.— de bois, ξυλοκόπος,

FENDILLÉ, ἕξ, adj. πολυσχιδής, ἧς, ἔς.

FENDRE, v. u. σχίζω ou δια-σχίζω, fut.

3 , “᾽ ἐχτφερο,, Jul

sexe, τυνή,

ou (rc),

FER

σχίσω, acc. Action de fendre, σχίσις, εὡς (ἡ). Que l'on peut fendre, σχ'στός, ἡ, ὄν, Aisé ἃ fendre, εὔσχιστος, cs, ον. Difficile ἃ fendre, δύσχιστος,, 9, cv. Fendu en trois, en quatre, τρίσχιστος, τετράσχιστος, ος, ον. || Fendre la terre, ἄρουραν ἐπι- σχίζω, fut. ice. Fendre Vair, τὸν ἀέρα τέμνω, fut. τεμῶ. Fendre la foule , τὸν ὄχλον δι-ωθίζω, fut. ίσω. || Se fendre, s’entr'ouvrir, dua-cyilouor, fut. σχισθγίσουνοι. Arbres fendus par le froid, δένδρα δια-σχιζόμενα, ὧν (τὰ). || Fendre s'emploie quelquefois aussi dans le sens neutre. La tête me fend, ἀλγῶ τὴν χεφαλήν (ἀλγέω, ©, fut. ou).

FENÉTRAGE, s. m. θυρίδες, ων (ai).

FENÊTRE, s. f. θυρίς, ic (ἡ). Petite fenêire, θυρίδιον, ou (τὸ). Percé de fenètres, θυριδωτός, ἡ, ὄν. Percer en forme de fenêtre, θυριδόω, ©, ful. wow, acc.

FENIL, 5. m. χορτοδολών, ὥνος (6).

FENOUIL, 5. m. plante, μαάραθρον, οὐ Fenouil sauvage, ἱππομάραθρον, ou (τὸ).

FENTE, 5. f. σχίσμα, ατος (ro).

FÉODAL, ace, adj. φεουδικός, ἡ, ov, G. M.

FÉODALEMENT, adv. φεουδιχῶς, G. M.

FÉODALITÉ , s. f. ἡ φεουδικὴ πολιτεία, ας, G. M.

FER, 5. m. σίδηρος, ou (ὁ). De fer, o1δηροῦς, &, οὖν. Qui travaille le fer, σιδηρουργός, de, dv. Qui produit du fer, σιδηροφόρος, 06, ὃν. Garnir de fer, σιδηρόω, ὦ, fut. wow, acc. || Cœur de fer, métaph. τὸ σιδηροῦν σπλάγχνον, cu. Qui ἃ un cœur de fer, σιδηρόφρων, ὧν, ov, gén. cvos. Corps de fer, σῶμα AXAMATOY, οὐ (τὸ).

Fer ἃ friser, χαλαμίς, ίδος (ἡ). || Fer à cheval,

(ro).

χρηπίς, 1006 (ἡ). || Fer de lance, aiyur, ἧς (x). FER-BLANC, 8. m. ὁ λελευχωμιένος σίδηρος, cu. FÉRIR, 2. a. frapper, παίω, fut. παίσω,

acc. Sans coup férir, ἀμαχητί : ἀμαχεί. || Au

fig. Être féru de quelqu'un, en étre épris, τινὸς ἁλίσχομαι, fut. ἁλώσομαι.

FERLER , v. a. — les voiles, les plier, τὰ ἱστία στέλλω, fut. στελῶ.

FERMAGE, 5. m. location, μίσθωσις, εως

(ἡ). || Prix du loyer, μισθός, οὗ (ὁ).

FERMAIL , s. m. πόρπη, ἧς (à).

FERME , 5. f. bail à loyer, μίσθωσις, εὡς

(ἡ). Donner à ferme, μισθόω, ὦ, fut. ὥσω,

acc. Prendre à ferme, μισθύομαι, ua, fut.

socua, acc. Ferme des revenus publics,

FER 473 τελωνείχ, ἂς (x). Prendre à ferme les revenus publics, τελωνέω, ὦ, fut. now. Celui qui ies prend à ferme, τελώνης, cu (ὃ).

Ferue, propriété rurale, ἀγροὺς, cd (6) : χωοἷον, cu (τὸ). || Maison du fermier, ἔπαυλις,

eus (ἡ) : τοῦ ἀγοονόμιου οἶκος, οὐ (δ), où ciχία, ας (ἡ).

FERME, adj. solide, βέθαιος, x, ον (comp.

ὅτερος, SUP. ὁτατος) : σταθερὸς, ἅ., ὅν (comp.

ὥτερος, SUP. ὠτατος) : στερεός, SL, ὁν (Comp.

ὦτερος, SUP. ὦτατος) : στεῤῥῦς, α΄, ὅν (comp EEK 9 P. Us . TON = 9 ͵ D:

στερος, SUP. ὁτατος) : ἐμπεῦος, Ὅς, OV, (COHP. ὦτερος, SUP. ὡτατος). Être ferme, βεβαίως où ἔχω, fut. ἕξω, ou d'un seul mot Béénxa (ραν. de βαίνω, fut. Brown). Renûre ferme, βεύχιόω, ὦ, fut. wow, acc. De pici ferme, ἐμπέδως. Combattre de pied ἴδοιτο, ἰσχυρᾷ μάχῃ διταγωνίζομαι, fut. ίσομαι. Voix

πὲ le continent, ἤπειρος, cu (à). || Au fig. Ἐπε:} ferme, νοῦς BéGaucs, ou (ὁ) : νοῦς βεθηχώς, <<

ferme, ἡ εὔτονος φωνή, ἧς. || Terre fe:xe

Ξ (partic. de BéGrxx, parf. de βαίνω). Voionié ferme, ἡ ἔμπεδος ou βεδηχυΐα γνώμη, rs. Ferme dans les dangers, ποὸς τοὺς χινδύνους ἀχίνητος, 6, cv. Ferme dans ses résolutions, ἰσχυρο- Demeurer ferme dans son

sentiment, τῇ γνώμῃ ou τῇ διανοίο. uv,

fut. μενῶ : ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ διατμιένω, fut.

FERME, aodv. βεθαίως. Fort et ferme, εὖ μᾶλα χρατερῶς. Tenir ferme, ἀνθ-ίσταμαι,, fut. ἀντι-στήσομιαι, — Contre l’ennemi, τοῖς πολεμίοις. Nul n’aurait pu tenir ferme contre lui, cèdes ἂν ἔστη πρὸς τὴν ἰσχὺν τὴν ἐχείνου (ἵσταμαι, Jut. στήσομαι).

FERME ! inter. courage! εὖγε.

FERMEMENT , adv. Becaos.

FERMENT, 5. m. levain, ζύμη, vs ζύμωμα, ατὸς (τὸ).

FERMENTATION , 5. f. ζύμωσις, cos (ἡ) Faire entrer en fermentation, ζυμόω,, ὦ, fut. wow, acc. || Au figuré, ζέσις, ews (à). Être en fermentation, ζέω, fut. ζέσω. Mettre en Fenetre éx-xato, fut. χαύσω, acc. Calimer la fermentation des espriis , τοὺς ὁρμῶντας

FERMENTER , v. n. au propre, Coca, οὔμαι, fut. ωὠθήσομαι. || Au figuré, ζέω, fut. (éco, acc. : οἰδαίνω où οἰδέω, ©, ful.

Levain de guerre qui fermentait depuis long-

FER

temps, 0 de ὑπο--τύφομιαι).

FERMER , v. a. χλείω, fut. χλείσω, acc.

Fermer les portes, τὰς θύρας χλείω ou äncχλείω. — au verrou, μοχλεύω, fut. εὐσω. Fermer une ville de murs, πόλιν τειχίζω, ful.

ίσω. Fermer un lieu de murailles, τὴν χώραν τείχεσι περι-λαμθάνω, fut. λήψομαι. Fermer les avenues , τὰς παρόδους ἐμτ-φράσσω, Jul. φράξω. | Fermer un’livre , βιδλίον πτύσσω,, Jut. πτύξω. Fermer une lettre, ἐπιστολὴν συμ-πτύσσω, fut.

οὐ (partic.

πτύξω. || Fermer la bouche, la tenir fermée, τὸ στόμα po, ful. μύσω. — à quelqu'un, le

faire taire, στόμα τινὸς ἐπι-Ούω, fut. Ούσω.

Fermer les yeux d'envie de dormir ou autrement, χαμμύω, fut. ύσω. Ne pas fermer l'œil de la nuit, ὅλην τὴν νύχτα ἀγρυπνέω à, fut.

how. Fermer Iles yeux sur une chose, semblant de ne pas la voir, «παρ-(ράω, ὦ, fut. ὀψομαι, acc. Fermer les yeux à un mort, τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τεθνηχότος χαθ-αιρέω, &, fut. αἱρήσω. Fermer l'oreille, ἐπι-Ούὐομαι, fut. Ούσομιαι. — aux paroles des flatteurs , τοῖς χολαχεύουσι (χολαχεύω, fut. εὐσω). || Fermer une plaie, οὐλόω, ὦ, fut. ὦσω,, acc. Se fermer, en parlant d'une plaie, οὐλόομαι,

: + τὰ UTC

οὔμαι, fut. ωὠθήσομαι.

FERMER, V. N. OU SE FERMER, V. 7. χλείοpar, fut. χλεισθήσομαι. Qui ferme aisément, εὔχλειστος, ος, ον. Qui ne ferme pas, ἄχκλειστος, 0ç, Ov.

FERMETÉ, 5. f. βεθαιότης, mroc (ἡ) : στεῤδότης, uroçs (ἡ). Fermeté d'âme, εὐστάθεια, ας (ἡ) : χαρτερία, ας (ἡ). Avec fermeté, εὐσταθῶς. Supporter avec fermeté, χαρτερέω, ©, fut. row, acc.

FERMETURE, 5. f. κλεῖθρον, οὐ (τὸ).

FERMIER , 5. m. IÈR€E, δ. f. ομϊυαίειν, ἀγρονόμος, οὐ (à, ἡ). || Qui tient à ferme les revenus de l’État, τελώνης, ou (ὃ).

FERMOIR , 5. m. πόρπη, ἧς (à).

FÉROCE, adj. farouche, ἄγριος, «, ον (comp.

ὠτερος, sup. wrarcçe). Bêle féroce, Go, gén.

θηρός (ὁ). || Cruel, ἀπηνής, ἧς, ἐς (comp. ἔστερος, sup. ἐστατυς) : θηριώδης, ns, es (Comp. ἐςτερος, Sup. ἔστατος). Avoir l'air féroce et terrible, δεινόν τι χαὶ θηριῶδες ἐν τοῖς ὄμμασιν ἔχω, fut. ἕξω. I le regarda d'un œï f6roce, ὑπ-έύλεψε πρὸς abriv γοργὸν (ὑπο- δλέπω,

faire

FER

FÉROCITÉ, s. f. ἀπήνεια, a (à).

FERRAILLE, s. f. oûdrpopara, ὧν (ra):

FERRAILLER, v. n. δια-ξιφίζομαι, fur.

FERREMENT , s. m. σιδήρωμα, ατος (τὸ).

FERRER, v. a. σιδηρόω, ©, fut. ὦσω.

acc. Ferrer un cheval, τὸν ἵππον χρυπιδόω, ὦ, fut. wow. || Au fig. Être ferré à glace sur une certaine malière, ἐπιστήμην τινὰ ἀχριθδόω, ©, fut. ὦσω.

FERRONNIER , s. γι. σιδηροπώλης, ou (6).

FERRUGINEUX, Eu, adj. σιδηροειδής, Des LES

FERRURE, 5. f. σιδήρωμα, aroç (τὸ).

FERS, 5. m. pr. chaînes, δεσμά, ὧν (τὰ):

δεσμοί, ὧν (ci). Mettre aux fers, charger de fers, δέω, fut. δήσω, acc. Être mis aux fers, δέομαι, fut. δεθήσομαι. Fers aux pieds, πέδαι, ὧν (ai). Mettre les fers aux pieds, med, &, fut. “ow, acc. Fers aux mains, χειροπέδαι, ὧν (ai). Les mettre à quelqu'un, χειροπέδαις τινὰ δέω, fut. δήσω. Jeter dans les fers, εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐμ-(άλλω, fut. δαλῶ, acc. Oler les fers à quelqu'un, δεσμῶν. τινα ἀν-ίημι, fut. &v-now. Briser ou rompre les fers, τὰ δεσμὰ ἀποῤ-ῥήγνυμι, fut. ἀποῤδυξω.

FERTILE, adj. εὔφορος, ος, ον (comp.

ὦτερος, SUP. ὠτατος) : γόνιμος, OS OU Ἢ, ον (comp. ὠτερος, sup. ὡτατος). — en quelque chose, τινός. Fertile en fruits, εὔχαρπος, ος, ον. Etre fertile en fruits, εὐχαρπέω, ©, fut. now. Dont le sol est fertile, εὔγεως, ὡς, ὧν. Terrein extrémement fertile, γῇ πλήθουσα χαὶ πολὺν καρπὸν φέρουσα, nc ( φέρω, ful. οἴσω :

πλήθω,, sans fut.). Rendre fertile, γόνιμον ποιέω, ὦ, fut. ἔσω, acc.|| 4u fig. Fertile en inventions, πολυμήχανος, ος, ον. Fertile en grands hommes, μεγάλων ἀνδρῶν γόνιμος, cs, ον.

FERTILISER, v. à. γόνιμον ποιέω, ὦ, fut.

now, acc. C’est ce qui fertilise la terre, τοῦθ᾽ ᾧ γῇ γονιμωτέρα χαθ-ίσταται (χκαθ-ίστημι, fut. χατα-στήσω).-

FERTILITÉ, 5. f. εὐφορία, as (ἡ).

FERU, ue, part, Voyez Férir.

FÉRULE, s.f. plante, vépôrE, nxos (6). || Punition corporelle, πληγή, Ὡς (ἡ). || A4 fig. Vivre sous la féruie de quelqu'un, κατὰ τὸ | δοκοῦν τινι ζάω, ©, fut. Chou.

FEU FERVEMMENT, adv. λιπαρῶς.