AP

FOR gour porter le fardeau du monde, τὸν couv ἀγχθοφορεῖν ἴσχυσε (ἰσχύω, fut vou), Phil.

Font, difficile, χολετός, ἡ, dv (comp. ὠτε-

δος, sup) éruros). Cela est trop fort pour vous, παρὰ δύναμίν σοί ἐστι τοῦτο. || Iniolérable, {ἀcheux, δεινός, ἡ, ὁν (comp. ὅτερος, Sup. ὑτατος). Cela serait trop fort, δεινὸν γάρ (sous-eni. ἐστί), Dém. :

‘Forr; fortifié, ἐχυρός ou ὀχυρός, à, dv (comp. ἐρυμνῦς, ἡ, ὅν (comp.

ὅτερος, Sup. ὁτατος). Vilie forte, πόλις ὀχυρά, äs (ἡ). Lieu fort par son assiette, τὸ

ὦτερος; SUB, .ὠτατος) :

Fort, puissant, ἰσχυρὸς, d, dv (comp. ὅτερος, SUP. ὁτατος) : (comp. γρείο-qu, Sup. Χράτιστος) : δυνατός, ἡ, cv (comp.

ὠτερος, SUP. ὠτατος). Être fort en cavalerie, τῷ ἱππιχῷ ἰσχύω, fut. oo. Être plus fort que. quelqu'un,

‘Forr,

impélueux, violent, βίαιος, x, ον (comp. oTepce, sup. ὁτατος) : σφοδρύς, 4, dv (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος). Fort ouragan, ὁ βίαιος. χειμών, vec. Vent très-fort, ὁ σφοδρὸς ἄνεμος, οὐ, || Forte réprimande, ἡ χαλεπὴ ἐπιaurotc, ews. Faire à quelqu'un une forte réprimande, vaïeros

rw ἐπιπτππλήσσω, ful.

Forr, considérable, πολύς, πολλή, πολύ (comp. πλείων, Sup. πλεῖστος). La plus forte portion, τὸ πλεῖστον μέρος, ους. Une forte armée, ἡ πολλὴ οἷν μιεγάχκη δύναμις, εὡς.

Font, solide, στερεός, &, ὁν (comp. wreoce, διιρ.. ὠτατος) : στεῤῥός, α΄, ὃν (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος). Bois bien fort, ξύλον εὖ μάλα στερεόν, οὔ (τὸ). Drap fort et de bon user, ὕφασμιο, ponorov, οὔ (ro). || Vin fort, οἶνος ἰσχυo0s, οὖ (ὁ). Terre forte, γῇ épiéokos, οὐ (ἡ). Les terres les plus fortes, οἱ πιμελέστεροι ἀγροί, ὧν. || Voix forte, φωνὴ διάτορος, οὐ (ἡ). Parler d'une γοὶχ forte, διάτορον. φωνέω, ὦ, fut.

Fonrr, ‘désagréable, βαρύς, εἴα, 0 (comp.

; sup. “üruros). Odeur forte, ἡ βαρεῖα sun, ἧς. Haieine forte, τὸ δυσῶδες πνεῦμα, οτος. Avoir lhalcine forte, δυσῶδες πνέω, fut. πνεύσω.

Fort, convaincant, persuasif, βέθαιος, «, ον (comp.

(comp. ὠτερὸς, sup. &rarcs) : ἐλεγχτικός, ἡ, ὃν (comp, wregoc, sup. wrarct). Raisonnement assez fort, ὁ ἱκανὸς ἔλεγχος, cu. Les preuves

re005" δ. ὁτοατοῖῦ) : πιθανός, ἡ, ον

1|ὸ5. plus fortes, ἡ βεθαιοτάτη ἀπόδειξις,

ήδη εὡς, Orateur fort en raisonnement, ῥήτωρ ἐλεγχτικός, οὔ (δ). Qui est plus fort en raisonnement que lui ? τίς διαλεχτικώτερος αὐτοῦ ; || A plus forle raison, :oûy, ὅτι : μὴ ὅτι. Inutile aux hommes, à plus | forte raison aux femmes, wa ὅτι ἀνδράσιν, ἀλλὰ

fe

χαὶ γυναιξὶν ἄχρηστος, ος, ον. À combien plus forte raison, πόσῳ μᾶλλον.

Forr, capable. Se faire fort de, ἐπ-αγγέ- Aout, fut. αγγελοῦμαι, où bo-iorauor, fut. brcστήσομαι, avec le futur de l’infin. Je me fais fort de vous apprendre, ἐπ-αγγέλλομαι διδάἕξειν (διδάσχω, fut. διδάξω). Ὁ

LE Forr d’une chose, son plus haut degré, ἀχμή, ἧς (ἡ). Le fort du travail, ἡ τοῦ. ἔργου dun, ἧς. Le fort du combat, ἀχμὴ τῆς μάχης.

Être dans son fort, ἀχμάζω, fut. dce. Dans le fort de l’élé, τοῦ θέρους ἀκμάζοντος. || Le côlé le plus fort, τὸ κρεῖττον μέρος, ous (neutre de χρείσσων, ὧν, cv, gén. ονος). Connaître le fort et le faible d’une affaire, τὰ ἰσχυρὰ χαὶ τὰ éh-keimovre τοῦ πράγματος δια--γινώσχω, fut. γνώσομαι. La marine était Jeur fort, ἴσχυον μάλιστα τῷ ναυτικῷ (ἰσχύω, fut. ὑσω). || Le principal, l'essentiel, τὸ χεφάλαιον, ou: τὸ xuοιώτατον, ov. Le fort de la défense portait sur ce que, ἦν δὲ τὸ χεφάλαιον τῆς ἀπολογίας ὅτι, |

FORT, adv. avec force, ἰσχυρῶς. Parier.

fort, διάτορον φωνέω, ὦ, fut. now. Crier fort, δια--τείνομιοι, fut.

sagréable, βαρέως : βαρύ. Sentir fort, βαρὺ ὀζω, fut. ὀζήσω. || Beaucoup, extrêmement, ἰσχυρῶς. Yeux fort enfoncés, οἱ ἔγχοιλοι ἰσχυρῶς ὀφθαλμοί, &v. Aimer fort les richesses, ἰσχυρῶς χρήμασιν ἥδομαι, fut. ἡσθήσομαι. Être fort effrayé, ἰσχυρῶς φοδέομιαι, οὔμαι, fut. θήσομαι. Au lieu α᾽ ἰσχυ-ρῶς, dans le sens de beaucoup, on peut encore employer plusieurs adverbes synonymes, μάλα, λίαν, σφόδοσ. Fort riche, μάλα πλού-σιὸς, α΄, ov. ἢ s’indigne fort, σφόδοο ἀγανde (éyavaxréw, ©, fut. ïce). On emploie aussi les superlatifs. Fort savant, σοφώτωτος, ᾿ ον. Fort distingué, ἐξοχώτατος, n, ον».

oo EE ΄΄“ἧἰἧἧἰὩ΄΄΄ὖὃὮὃὖὕἣ»"““ἝΖἝἝ“ἝἝἝ ὁ ο΄ΠοΠὅὅ“΄ΠΠΠῤῤῤ΄΄ ὃ δ ᾽᾽ὁΤὁ᾽᾿ῬϑῬ.-

FORTEMENT, adv. ἰσχυρῶς.

FORTERESSE, 5. f. φρούριον, cu (ro).

FORTIFIANT ant, adj. ῥωστιχός, 4, cv.

FORTIFICATION, s. f. ἔρυμα, ατὸς (τὸ).

Entourer une ville de fortifications, ἐρύματα τῇ πόλει περιπδάλλω, fut. Gao.

FORTIFIER, v. a. rendre plus fort, δών-

vout où ἐπιῤ-δώννυμι, fut. ῥώσω,., acc. Se for, FORURE, 5. f. τρύπα, ne (ἡ). ᾿ | tifer, en parlant d’un malade, ἀνοῤ-δώννυμαι,; FOSSE, 5. f. trou dans la terre, βόθρος, fut. ῥωσθήσομιαι. || La bonne opinion que nous|ov (ὁ). Petite fosse, Bobprov , οὐ (τὸ). 1} Temavions de votre mérite se fortife de jour en| beau, τάφος, où (δ). Il est sur le :bord -de jour, ἣν ἔχπαλαι περὶ τῆς σῆς τιμιότητος ὑπό- [1ἃ fosse, ἐγγύς ἐστι τοῦ τάφου : αὐτῷ βίου τέλος ἐπί-χειται ( ἐπί-χειμαι, Jul. κείσομαι). || Cavité dans, le corps humain. Fosses. nasales, μυχτῆmort, πρὸς τὸν θάνατον ἐμαυτὸν θαρσύνω,, fut. υνῶ. | pes, ὧν (οἷ). || Lieu d’aisance, ἀφεδρών, ὥνος (6). ἘΟΆΤΙΣΙΕΒ.», entourer de fortifications, ὀχυρύω, FOSSÉ, s. m. τάφρος, ‘cu (ὃ). Creuser un

ληψιν ἔχομεν, ὁ χρόνος προϊὼν ἀεὶ fPeGauct ©, fut. don, acc. : ἐρυμνόω, ὦ, fut. ἘΞ τάφρον ὀρύσσω, fut. ὑξὼ. Entourer de

δαιόω, ὦ, fut. wca). Se fortifier contre la

acc. : φράσσω où περιτφράσσω, fut. φράξω,, acc.| fossés, περι-ταφρεύω, fut. eco, acc. FOSSETTE, s. f. petite fosse, βύθριον, οὐ (τὸ). || Petit trou au milieu des joues, γελοσῖ- FOSSILE, adj. ὀρυχτός, ἡ, cv.

FOSSOYER, v. a. περι-ταφρεύω, fut. εὐσω, acc.

FOSSOYEUR, 5. m. σχαφεύς, ἕως (ὁ).

FOU, Foie, adj. qui a l'esprit aliéné, μανικός, nm, dv. Fou fieffé, fou à lier, ὁ ὑπὸ

Ville admirablement fortifiée, πόλις τὴν ἐρυ-μνότητα θαυμαστή, ἧς. Qui n’est pas fortifié, ἄφραχτος, O6, ον.

FORTIN, 5. m. φρούριον, οὐ (τὸ).

FORTUIT, πε, adj. τυχηρὸς, &, ov. Les choses fortuites, τὰ ruynoä, ὧν : τὰ m2 τύχης. FORTUITEMENT, adv. ruyrpos.

FORTUNE, 5. f. cours fortuit des événements, τύχη, ns (à). Fortune favorable, τύχη ἀγαθή, ἧς. Avoir la fortune favorable, ἀγαθῇ μανίας παράφορος, ou. Εἴτα fou, μαίνομαι, | fut. τύχῃ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι. La for-| μανήσομαι : παρα-χόπτω, fut, κόψω, Devenir fou, tune qui favorisait ses entreprises, ἡ ouv-ause-| τῶν φρενῶν ἐξείσταμαι, fut. ἐκ-στήσομιαι. Rendre fou, τῶν φρενῶν où τοῦ φρονεῖν ἐξ-ίστημι, fut. ἐχιστήσω, acc. || Déraisonnable, extravagant,

μένη τοῖς ἐχείνου πράγμασι τύχη ( συν-αίρομαι, fut. αροῦμαι). Fortune contraire, δυστυχία, ας (n). Supporter avec courage les revers de| ἄφρων où παράφρων, ὧν, oy, gén. ows (comp. la fortune, τὰς τῆς τύχης μεταθολὰς ῥαδίως ονεστέρος, Sup. ονέστατος) : ἀνόητος, ος; ον ὑπο-μένω, fut. μενῶ, || De fortune, par hasard, | (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος) : μωρός, &, ὅν (comp. ὅτερος, sup. ὅτατος). Al est si fou, εἰς τοῦτο μανίας ἦλθεν (ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι).

Il n’est pas si fou, οὐ γὰρ δὴ οὕτω μαγίας

τύχῃ : ἐκ τύχης : χατὰ τύχην. Courir fortune de la vie, περὶ τῆς σωτηρίας χινδυνεύω, fut. bou. Fortune, biens, richesses, οὐσία, ας (ἡ) : πλοῦἐστὶν ὑπόπλεως : οὐχ οὕτω τετύφωται (τυφόω, ὦ, fut. wow), Dém. || Vain, chimérique, pi- ©, fut. nou : χρημάτων εὐπορέω, ou simplement| Taucs, α΄, ον (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος) : xs-

Π € \ 3 , ’ ‘ τὸς, οὐ (δ): τὰ ἀγαθά, ὧν : χτήματα, ὧν (τὰ) Topo, ©, fut. ἥσω. Il ἃ une grande AA 7, ὅν (comp. drepos, sup. ὁτατος). Fol

χρήματοι, ὧν (τὰ). Avoir de la fortune, πλουτέω,

espoir, ἐλπὶς κενή, ἧς (ἡ). Folle entreprise, ἔργον μάταιον, ou (τὸ). Folle dépense, παρανάλωμα, ατος (τὸ). Faire de folles dépenses, εἰς οὐδὲν δέον χρήματα ἀν-αλίσχω, fut. ἀν-αλώσω. ἢ} Être fou de, aimer passionnément, ἐπι-μιαίνομαι, fut. μανοῦμαι, dat. Il est fou d'amour, ὑπὸ τοῦ ἔρωτος ἔξω ὧν αὑτοῦ τυγχάνει (ὦν, partic. ε᾽ εἰμί, fut. ἔσομαι : τυγχάνω, fut. τεύξομαι). | Rire fou, γέλως &oGeoros, ov (δ), Hom. : γέλως βρασματώδης, ous (ὃ). -

Fou, bouffon, βωμολόχος, οὐ (ὁ). || Rieur , yeλοιαστής, οὔ (δ). || Un vieux fou, un ταῦοteur, τυφογέρων., ovros (0).

FOUDRE, 5.*f. κεραυνός, οὗ (δ). De la foudre, κεραύνειος, ὁος ou ἃ, ον. Le feu

tune, πλείστη αὐτῷ εὐπορία ὑπ-άρχει (ὑπ-άρχω, Jut. ἀρξω). Ceux qui ont de la fortune, οἱ τὰς οὐσίας χεχτημένοι, ὧν (χτάομαι, rat, fut. χτήσομαι), Dém. Ceux dont la fortune est bornée, οὗ μικρὰ κεκτημένοι, ων, Dém. Sa fortune augmente considérablement, μεγίστη τοῖς αὐτοῦ χρήμασιν ἐπίδοσις γίνεται. (γίνομαι fut. γενήσομαι). 1} n’a jamais cherché à faire fortune, πρὸς χρημάτων χτῆσιν οὐδεπώ-ποτε ἐσπούδασε (σπουδάζω, fui. dou). Faire fortune dens le commerce, πολλὰ χρήματα ἐχ τῆς ἐμπορίας ἐργάζομαι, fut, ἄσομαι, ou simplement ἐκ τῆς ἐμπορίας χρηματίζομαι, fut. ἴσομιαι.

FORTUNE, ἔκ, adj. εὐδαίμων, ὧν, ον, gén.

νος (COMpP. ονέστερος, SUP. ογίστατος).