GLOUTERON

ou (τὸ).

GLOUTON, onne, adj. Auipæpyos, ας, cv:

: AdGpcs, æ&, ον (comp.

pos, sup. ὁτατος). Un glouton, λαίμαργός τις : λαφύχτης, ou (6).

GLOUTONNEMENT, adv. λάθρως. Manger gloutonnement, ἀδδηφαγέω, ©, fut. “co.

GLOUTONNERIE, 5. f. λαιμαργία,, ας (ἡ).

GLU, s. f. ἰξός, où (6). Enduit de glu, ἰξῷ ἀληλιμμένος, mn, ov (partic. parf. cd d'œ-

(GLUANT, ἄντε, adj.

GLUAU, 5. m. ὁ

GLUER, νυ. a. χκολλάω, ©, fut. co, acc.

GLUTEN, 5. m. κόλλα, ἧς (à) :

ous (neutre de χολλώδης, Ὡς, ες).

GLUTINEUX, EusE, adj. κολλώδης, ἧς, ec.

GLYCONIQUE, adj. γλυκώνιος,, ος Ou &, ον.

GLYPHE, 5. m. γλυφίς, doc (ἡ).

GNAPHALE, s. m. plante, ἡναφάλιον, ου (τὸ).

GNOME, 5. m. ὁ ὑπόγειος δαίμων, ovos.

GNOMIQUE, adj. γνωμικός, ἡ,, ὅν.

GNOMON, 5. m. γνώμων, oves (ὃ).

GNOMONIQUE, s. f. ñ γνωμινική, sc.

GNOSE, 5. f. γνῶσις, eus (à.

GNOSTIQUE, adj. γνωστικός, ἡ, “ὁν.

GOBBE, 5. f. μάζα, nc (ñ)

GOBELET, 5. m. χύλιξ, toc (ἡ). Petit gobelet, χυλίκιον où χυλίχνιον, οὐ (τὸ). || Gobelet d’escamoteur, πύργος, οὐ (ὁ). Jouer des go belets, ψηφολογέω, à, fut. “cu. Joueur de gobelet, ψηφολόγος, cv (ὃ).

GOBE-MOUCHES, 5. m. ἀδόλεσχος,, “οὐ (6).

GOBER, v. a. xara-mivo, fut. πίομαι, acc.

se GOBERGER, νυ. r. ὦ, fut.

“so. — de quelque shose, éy-rouvdo, ©, fut.

ñco , dat.

GOBLETIER, 5. m. ὑαλουργός, où (ὃ).

GOBLETTERIE, 5. f. δαλουργεῖον,, ou (τὸ).

GODELUREAU, 5. m. χαλλωπιστής, où (ὁ).

GODET , 5. m. χυάθιον, οὐ .(τὸ) : χυαθίσκος, ou (ὃ).

GOELETTE, 5. f. πλόϊον, οὐ (τὸ).

GOÉMON, 5. m. plante marine, φῦχος, ους (τὸ) -

GOGUENARD, ane, adj. σκωπτιχός, ἡ, OV.

GOGUENARDER, v. n. σκώπτω, fut. oxwÿa.

GOINFRE, s. m. γαστρίμαργος, οὐ (6).

mm. κλωημός, où (ὃ).

χλώζω, fut. χλώξομαι.

πὶ. plante, ἄρχτιον,

ἰξώδης, ns, ες»

ἰξευτιχὸς χάλαμος,, OU.

512 GOR

GOINFRER, v. n. γαστριμαργέω, ὥ, fu.

"co.

GOINFRERIE, 5. f. γαστριμαργία, ας (ἡ).

GOITRE, 5. m. βρογχοχήλη, nç (ἡ).

GOLFE , 5. m. χύλπος, ou (ὁ). Former un golfe dans les terres, τὰς ἠόνας χολπόω, ©, fut. woo.

GOMME, s. ἢ. χύμμις, εὡς (ἡ) : κχύμμις, ιἰδὸς (ἡ) : xcuutr (τὸ), indécl. Avoir la consistance de la gomme, χομμίζω, fut. ίσω.

GOMMER, 2. a.

ἀλείψω, acc.

GOMMEUX , eus, adj. κομμιδώδης, ἧς, ες.

GOND, 5. m. soutien d’une porte, oxpoφεύς, ἕως (ὃ). || Au 9. Sortir de ses gonds, s'emporler , ἐμαυτοῦ ἐξ-ίσταμαι, ful. ëx-orñooμαι : παρα-- φέρομαι, fut. παρ--ενεχθήσομαι.

GONDOLE, ς. f. πορθμιίδιον, ov (τὸ) : χύμθη, ne (ἡ) : σχάφη, ἧς (ἡ).

GONDOLIER, 5. m. πορθμεύς, ἕως (ὃ).

GONFALON, 5. m. φάρσος, os (τὸ).

GONFALONIER, ς. m. φαρσόφόρως, où (ὁ).

GONFLEMENT, 5. m. ὄγκωσις ou ἐξόγχωσις, ces (ἡ).

GONFLER, υ. a. φυσάω, à, fut. now, acc. : ὀγκόω, &, fut. ou, acc. Gonflé, ée, φυσητός, y OV: ὀγχωτός, ἡ, ὅν. Se gonfler, ἐμιπφυσάομαι, ὥμαι, fut. γθήσομαι : ὀγκόομαι ou ἐξ-ογχόομαι, οὔμαι, fut. θήσομαι : οἰδαίνω, fut. οἰδήσω. Avoir les yeux gonflés, χυλοιδιάω, ®, fut. dou. || 4u fig. Se gonfler d’orgueil, εἰς ὕψος ὀγκόομαι, οὔμαι, fut. ὠθήσομαι : τυφόομαι, Vuat, fut. ὠθήσομαι : μέγα φυσάω, ὦ, ful. oo.

GONORRHÉE, s. f. γονόῤῥοια, ας (ἡ).

GORDIEN, adj. Nœud gordien, ὁ τοῦ Γορδίου δεσμός, οὗ. Au fige ὁ ἄφυχτος δεσμιός, οὗ.

GORET, 5. m. χοῖρος, οὐ (ὁ) : χοιρίδιον, οὐ (τὸ).

GORGE, 5. f. gosier, λαιμός, οὔ (ὁ). Nœud de la gorge, λάρυγξ, υγγος (ἡ). Extrémité su-

τῷ χόμμι ἀλείφω, ful.

périeure de la gorge, φάρυγξ, υγγος (ἡ). Prendre |

à la gorge, τῆς φάρυγγος λαμδάνω, fut. λήψομαι, gcc. Couper la gorge, τὸν λαιμὸν Téuvo, ful.

τεμῶ. Se couper la gorge à soi-même, ἐμαυτὸν λαιμοτομέω, ὦ, fut. ñow. Parler de la gorge, λαρυγγίζω, fut. iow. Crier à pleine gorge, &va-xéxoæyx (parf. α᾽ ἀνα-χράζω, fut. ἀνα--χεχράξομαι). Rire à gorge déployée, χαγχάζω, fut.

dou : βρασματῶδες γελάω, ὦ, fut. γελάσομααι.

Qui ἃ beaucoup de gorge, ἡ βαθύκολπος, ou.

Gorce, défilé dans les montagnes, ἄγκος, ους (τὸ). Les gorges des montagnes, τὰ τῶν ὀρέων στενά, &v.

GORGÉE, 5. f. ῥόφημα, ατος (τὸ).

GORGER, υ. α. ἐμ--πίπλημι, fut. ἐμ.-πλήσω, acc. — quelqu'un de mets, de vin, τινὰ τροφῇς, οἴνου. || Se gorger, ἐμ-πίπλαμαι ou ὕπερεμ.πίπλαμαι, ful. πλησθήσομαι, gén. : ἐμ.--φορέομαι, οὔμαι, fut. θήσομαι, gén.

GORGERETTE, 5. f. ornûodeouov, ou (τὸ).

GORGERIN, 5. πηι. περιστήθιον, cu (τὸ). GORGONE, 5. f. Γοργώ, οὖς (ἡ).

GOSIER , 5. m. λαιμός, où (ὁ). Un os 5᾽6tait arrêté dans le gosier d'un loup, λύκου λαιμῷ ὀστοῦν ἐπεπήγει {πήγνυμαι, fut. παγήcoma), Ésop.