GRI

Écorce de la grenade, σίδιον, οὐ (τὸ). Grain

de grenade, xoxxwy, ὠνὸς (6) : ὁ τῆς ῥοᾶς

χύκχος, οὐ. || Espèce de boulet, à πυρφόρος σφαῖρα, ἄς.

GRENADIER, 5. m. arbre, ot, ἂς (ἡ).

Fleur du grenadier, χύτινος, οὐ (ὁ). Fleur du grenadier sauvage, βαλαύστιον, œ (τὸ). || Soldat qui comvat avec des grenades, ὃ πυρο- Οὅλος ὁπλίτης, οὐ, ou simplement ὁπλίτης, ou (ὃ).

GRENER , v. n. monter en graine, σπερ-ματίζω, fut. ἴσω

GRENIER, s. m.—à blé, σιτοδολών, ὥνος (6). Grenier à foin, χορτοδυλών, ὥνος (ὃ). || Grenier à sel, ἡ τῶν ἁλῶν ἀποθήχη, ἧς:

GRENOUILLE, 5. 7. βάτραχος, o (ὃ). De grenouille, βατράχειος, α, ον. Combat des rats et des grenouilles, βατραχομυομαχία,, ας (ἡ).

GRENOUILLETTE, 5. f. herbe, βατρά- -Xtov, οὐ (τὸ).

GRENU, ue, adj. πολύσπερμος, ος,, ον.

GRÈS, 5. m. sorte de pierre, λίθος ψαμμίτης, οὐ (6).

GRÉSIL, s. m. petite grêle, ἡ χεπτὴ χάλαζα, ns.

GRÉSILLER, v. n. el impers. Il grésille, λεπτὴ χάλαζα γίνεται, fut. γενήσεται.

GRÈVE, s. f. rivage, αἰγιαλὸς, οὔ (6): nov, ὄνος (ἡ) : ἀχτή, ἧς (ἡ).

GREVER, υ. a. surcharger, βαρύνω, fut.

acc. : xara-Capso, ὦ, ful. now, acc:

Grever ses sujets d'impôts, δασμοῖς τοὺς ὑπηχόους ἐχ-τραχηλίζω, fut. ίσω.

GRIECHE, adj. Pie-grièche, oiseau, χίσσοι,, ns (ἢ). Ortie-grièche, plante, κνίδη, υς:

GRIEF, 1ève, adj. δεινός, ἡ, dv (comp.

OTEPOG, SUP. ὁτατος),

GRIEF, s. m. sujet de plainte, ἔγχλημα., ατὸς (τὸ). Avoir des griefs contre quelqu'un, τινὲ ἐγχλήματα ἔχω, fut. ἕξω. Les griefs que les alliés ont contre les Athéniens, τὰ τῶν συμμάχων εἰς τοὺς ᾿Αθηναίους ἐγχλήματα, Thuc.

GRIÈVEMENT, ααυ. δεινῶς. Être grièvement blessé, ἰσχυρῶς τραυματίζομαι, fut. ισθήσομαι.

GRIÈVETÉ, s. f. δεινότης, vroc (ἡ).

GRIFFE, s. f. ὄνυξ, υχος (ὁ). Petite griffe, ὀνύχιον, οὐ (τὸ). Donner un coup de grifie, ὄνυξιν ἀμύσσω, Jul. ἀμύξω, acc.