GRI

GRIFFON, 5. m. oiseau, γεύψ, gén. ρυπός (ὃ).

GRIFFONNAGE, 5. m. tournez par le verbe.

GRIFFONNER, v. a. πεφυρμένως γράφω, fut. γράψω, acc.

GRIGNOTER , v. a. περι-τρώγω, fut. τρώξομαι, acc.

GRIL, s. m. ustensile, ἐσχάρα, ας (à):

GRILLAGE, s. m. δικτυωτόν, οὔ (τὸ).

GRILLAGER, v. a, δικτυωτῷ περι-φράγνυμι,

: σπερμοφυέω, ©, fut. noce. fut φράξω.

GRILLE, 5: f. garniture en barreaux de fer, κιγκλίς, (006 (ἡ).

GRILLER, v. a. munir d'une grille, χιγ-ὶ χλίδι περι-φράγνυμι,

GRILLER, v, à. faire cuire sur le gril, ἐπὶ τῆς ἐσχάρας ὀπτάω, ©, ful. ἤσω, acc..

Grillé, ée, ὀπτός, ἡ, ὁν. || Brâler, χαίω où

περιπχαίω, fut. χαύσω, acc.

GRILLON, 5. m. insecte, γρύλλος, οὐ (6).

GRIMACE, 5. f. contorsion, ἡ τοῦ προσώποὺ διαστροφή, ἧς. || Façon affectée, ἀχκισμιός, οὔ (ὁ). || Feinte, προσποίησις, eus (ñ) : ὑπόκρισις, ἑως (ἡ). Par grimace, ὑποχριτικῶς.

GRIMACER, v. n. faire des grimaces, τὲ πρόσωπον δια-στρέφομαι, fut. στρέψομαι. || Faire des façons, ἀχκίζομαι, fut. ἴσομιαι : ὑρύπτομιαι, fut. θρύψομιαι. || Faire de faux plis, χολπόομαι, οὔμαι, ful. ὠθήσομαι.

GRIMACIER, 5. m. sorte de bateleur, pince, cu (ὁ). || adj. qui fait des façons, des grimaces, ἀχχιζόμενος, Ἢ, ὃν (partic. εἱ ἀκκίζομιαι).

GRIMOIRE, 5. m. écrit magique, τὸ μια γυκὸν διάγραμμα, ατος. || Discours obscur, Ὑρῖφος, οὐ (6).

GRIMPER, v. n. monter en rampant, &v ro, fut. ἐἔρψω : ἀν-ταῤδῥιχάομαι, ὥμαι, fut.

ἥσομαι. || En parlant des plantes, ἔγ-χισσεύομαι, fut. ευθήσομαι.

GRINCEMENT , 5. m. βρυγμός, où (ὃ).

GRINCER, v. a.—les dents, τοὺς ὀδόντας βρύχω, fur βρύξω.

GRIPPE, 5. 7. manie, μανία, ας (ἡ). || Prendre en βτίρρθ, δι᾽ ὀργῆς ἔχω, fur. ἕξω, acc.

GRIPPER, υ. «4. dérober, ἁρπαάζω ou ὑφαρπάζω, fut. ἄξω, acc. || Se gripper, se retirer en se fronçant, δυτιδόομαι, οὔμαι, fut Hô cop.ar.

GRIS, Grise, adj. de couleur grise, λευχο-φαιος, 06, ον. Gris cendré, σποδιαῖος, ας ον, De