ICH

Lampes > δ. m. fauboc, οὐ (6). Faire des iambes contre quelqu'un , τινὰ iauGito, fut. ἴσω. TAMBIQUE, adj. Poëme iambique , ἰαμιθεῖον, cu (τὸ). Poëte iambique, ἰσυιδογράφος, οὐ (ὃ).

IATRIQUE, adj. ἰατρικός, ἡ, dv.

IBIS , s. m. oiseau d'Égypte, to, 1006 (ἡ).

ICHNEUMON , 5. m. rat d'Égypte, ἰχνεύμων, eos (ὁ).

ICHNOGRAPHIE, 5. f. ἰχνογραφία,, ας (ἡ).

ICHTHYOPHAGE, adj. ἰχθυοφάγος, oc, cv.

νέω, ὦ, fut. co.

ἐπινίκιον ἄσμα,, arcs tonna

Hymne de viclore, τὸ ; rad), ἄνος @.. “a en- Fhymne de la victoire, τοῦ ᾿ἐπινικίου παιᾶνος ἐξ-ἤρχε (ἐξ--ἀρχω, fut. ἄρξω), Plut.

HYPALLAGE, s. f. ὑπαλλαγή, À. ᾿(ἧ..

HYPERBOLE, 5. f. ὑπερθολή, ἧς ὦ...

HYPERBOLIQUE, adj. ὑπερθολικός,, ἡ, ὃν.

HYPERBOLIQUEMENT , ad». ὑπερθολικῶς.

HYPOCAUSTE , 5. m. τὸ ὑπόκαυστον, τὺ HYPOCONDRE , adj. ὑποχονδριαχός., ή, ὁν.

HYPOCONDRES , s. m. pl. ὑποχόνδρια ὧν (τὰ). : '

HYPOCONDRIAQUE , adj. po y ñ, ὃν

HYPOCRISIE , s. ἡ. tros eus (ἡ).

HYPOCRITE, 5. m. Pres οὔ (6).

HYPOGASTRIQUE , adj. oo ce, ον.

HYPOTÉNUSE, 5. f. ἡ ὑπο-τείνουσοι , ἧς (sous-ent. ἡραμμιή). C'est le partic. de ὑποτείνω, fut. Teva. | HYPOTHÉCAIRE, adj. ὑποθηκιμαῖος, a, ον.

HYPOTHÈQUE, s. f. ὑποθήχη, ns (ἡ)..

HYPOTHÉQUER, v. a. Te fut.

θήσομαι, acc. Hypothéqué , ée, ὑπόχρεως, ὡς» ὧν. HYPOTHÈSE, 5. f. ὑπόθεσις, eu (ἡ).

HYPOTHÉTIQUE, adj. ὑποθετικός, ἡ, ὅν, HYPOTHÉTIQUEMENT , ααν. ὑπυθετικῶς.

HYPOTYPOSE, s. f. ὑποτύπωσις, εὡς (à).

HYSOPE, s. f. plante, MEN Qu (ὃ).

Vin d'hysope, ὁ ὑσσωπίτης οἶνος, ou.

HYSTÉRIQUE, adj.

ICO

ICI, adv. de lieu, sans mouvement, ἐν-ταῦθα : avec mouvement, ἐνταῦθα ou δεῦρο.

Vous resterez ici, ἐνταῦθα μενεῖς (μένω, fu.

μενῶ). Je viens ici, ἐνταῦθα ἀφ-ικνέομιαι ᾽: οὔμαι, fut. ίξομαι. Viens ici, δεῦρό μοι. D'ici. »/ rev dev. L'un d'ici, l’autre de là, ὁ μὲν ἔνϑεν, ὁ δὲ ἔνθεν. Par ici, ταῦτῃ. Jusqu'ici, jusqu’à ce lieu, μέχρι A — jusqu'à celle époque, μέχρι τοῦδε : péyot νῦν.

ICONOCLASTE, 5. m. το τς οὐ (δ).

ICONOGRAPHIE , 5. f. εἰκονογραφία,, ας (ἡ).

IDÉAL , ae, adj. qui est dans l’idée, ᾿γοούμενος, ", Cv (partic. prés. passif de νοέω, ù , fut. Fa). Ι Chimérique à

CN et IDÉE » S. 7. conception d'une chose, en termes de philosophie, ἰδέα, ας (ἡ) : dans. l'usage ordinaire, ας (ἡ). Se former l’idée d’une chose, ἔννοιάν τινος λαμθάγω, fut. χήψομαι. Se former une idée du tout par. les parties, ἀπὸ τῶν μερῶν τοῦ ὅλου. ἔννοιαν λαμ.-θάνω. Pour vous en former, une. idée ,. {vx τοῦτο τύπω Adônre.

ÉvVOLX ,

cela, τοῦτο πράσσειν ἔννοιά, τις αὐτὸν εἰσ-ῆλθε (εἰσπέρχομαι, fut. ἐλεύσομαι). || Opinion, δόξα, Ὡς. (ἡ). Avoir une haute idée. de quelqu'un, δόξαν καλὴν περί τινος ἔχω, fut. ἕξω. Il donnait aux Grecs une haute idée de sa justice, τοῖς Ἕλλησι χαλὴν τῆς αὐτοῦ δικαιοσύνης δόξαν παρεἶχε (imparf. de παρ-ἐχω). Vous avez une fausse idée de la vertu, περὶ τῆς ἀρετῆς καχῶς γινώσχεις (γινώσχω, fut, γνώσομαι).

IDENTIFIER, v. a. εἰς τὸ. αὐτὸ συμ-φύω, fut. φύσω, acc. Je veux vous identifier si bien que vous ne formiez plus qu'un, θέλω ὑμᾶς ᾿συμ--φῦσαι δύο ὀντας, ἕνα γεγονέναι (θέλω, fut. θελήσω : γίνομαι, fut. γενήσομαι). S'identifier avec, oup-qooua, fut. φύσομαι, dat. Identifié, 66, συμ-πεφυχώς, vi, ὅς (partic. parf. de συμ.-φύομαι).

IDENTIQUE, adj. ὁ αὐτός, ἡ αὐτή, ταὐτό.

IDENTITÉ, s. f. ταυτότης,, .nros, (ἡ). Prouver l'identité de deux choses, δύο πράγματα τὰ αὐτὰ ἀλλήλοις εἶναι ἀπο-δείκνυμι, fut. δείξω. IDÉOLOGIE, s. f. ἡ περὶ τὰς ἰδέας φιλο-σοφία, ας : ἰδεολογία, ας (ἡ), G. M.

IDÉOLOGUE, δ. m. ὁ περὶ τὰς ἰδέας φιλοσοφῶν, obvros (partic. de φιλοσοφέω, ὦ, fut. ἡσω).

IDES, 5. f. pl. division du mois chez les Romains, εἰδοί, ὧν (ai).

᾿ ΙΡΙΟΤ, OTE, adj. ἀναίσθητος, ος, ον.

| IDOLATRE, adj. εἰδωλολάτρης, ou (6). Au jm. εἰδωλολάτρις, 1906 (ἡ). Ville idolâtre, ἡ χατείδωλος πόλις, εως. | Au fig. Être idolâtre de quelqu'un, τινὶ ἐπι-μαίνομαι, ful. μανήσομαι. Être idolâtre de la musique, μουσομανέω,

ὧν fut.

Il lui vint l’idée de faire

: IGN οἶδ

IDOLATRER , v. n. adorer les idoles, εἰδωλολατρέω, &, fut. ἥσω. [[υ. a. aimer éperdument, ëni-paivouar, -ful. μανοῦμαι où μαvncouat, dal.

IDOLATRIE, s. f. culte des faux dieux, εἰδωλολατρεία, ας (ἡ). Folle idolâtrie, eidwacμανία, ag (ἡ). || Amour excessif, ἐρωτομανία, ας (ἡ). Aimer jusqu’à l’idolâtrie , ἐπι-μαίνομαι, fut. μανοῦμαι ou μανήσομαι, dat. :

à, fut. now, avec ἐπί et le dat.

: IDOLE, s. ἢ. εἴδωλον, οὐ (τὸ). Templk d’idoles, εἰδωλεῖον, cu (τὸ). Adorer les idoles, εἰδωλολατρέω, ©, fut. now. || Au fig. Faire son idole de la gloire, δοξομάνέω, ©, fut.

ἥσω. Son fils était son ἰάο016.. πάντα αὐτῷ ἦν ὁ υἷος.

IDYLLE, 5. f. εἰδύλλιον, ou (τὸ).

ΙΕ, 5. m. arbre, σμίλαξ, αχος (ἡ). D'if, de bois d’if, σμιλάχκινος, n, ov. :

IGNARE, adj. ἀμαθής, ns, és (comp. ἔστε-

POS, SUP. ἕστατος).

IGNÉ, ἕξ, adj. ἔμπυρος, 06, ον.

IGNITION, ς. f. Tone εως (ἡ):

IGNOBLE, adj. ἀγεννής, ἧς, ἐς Ἐπ ἐδτε- POS, Sup. ἑστατος).

IGNOBLEMENT, adv. ἀγεννῶς.

IGNOMINIE, 5. f. ἀτιμία, ας (ἡ) : αἰσχύνη, ᾿ς (n)-: ὄνειδος, οὺς (τὸ). Vivre au sein de l’ignominie, ἐν ἀτιμίᾳ δι- ἄγω, fut. ἄξω. Couvrir quelqu'un d’ignominie , αἰσχύνην τινὶ περιτάπτω, fut. ἄψω,, οἷν περι-ποιέω, à, fut. now. Il nous ἃ couverts d’ignominie, εἰς μεγίστην αἰσχύνην fut. κατα--στήσω). Se couvrir d’ignominie, ὄνειδὸς ἐμαυτῷ περιτθάλλω, fut. Ga.

IGNOMINIEUSEMENT, adv. αἰσχρῶς.

IGNOMINIEUX, Euse, adj. αἰσχρός, ἅ, ὅν (comp. αἰσχρότερος OU αἰσχίων, Sup. αἰσχρότα-΄ τος OU αἴσχιστος).

IGNORAMMENT , ααν. ἀμαθῶς.

IGNORANCE , s. jf. l’action d'ignorer, ἄγνοια, ας (ἡ). Ignorance des affaires, ἡ τῶν πραμάτων ἀπειρία, ας. Par ignorance, δι᾽ ἀγνοίας : dt ἀπειρίας. Faute commise par ignorance, ἀγνόημα; ατος (ro). || Manque de savoir, ἀμαθία, ας (ἡ). Être plongé dans l'ignorance, ἀμαθίᾳ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι.

IGNORANT , ἄντε, adj. qui manque d'ins truction, ἀμαθής ἧς, ἐς (comp.

ἔστερος, SUP.

: ἀπαίδευτος, 06, ον. || Ignorant, en