IND

clusion , cupnéeaoua, «roc ΠΝ Tuer de quel que chose une induction, τὶ ἔχ τινος THEN + fut. av.

INDUIRE, v. a. pousser à, ἐν- ἄγω ou ἐπ-ἄγω, fut. ἄξω, acc. : προ-τρέπω, fut. τρέψω, acc. : πείθω, fut. πείσω, acc. — quelqu'un à faire quelque chose, τινὰ ποιεῖν τι. || Faire tomber dans, εἰσ-τάγω, fut. ἄξω, acc. Induire en tentation, εἰς πειρασμὸν εἰστφέρω, fut. εἰσ-οίσω, acc, Bibl, Induire en erreur, πλανάω, &, fut. now, acc. || Conclure, περαίΐίνω ou συμ--περαίνω, fut. «vo, acc.—une chose d’une autre, τὶ ἔχ τινος.

INDULGEMMENT , adv. ἐπιεικῶς.

INDULGENCE, 5. f. ἐπιείχεια, ας (ἡ). Avoir de l’indulgence pour quelqu'un, ἐπιεικῶς πρός τινα διά-χειμαι, fut. χείσομαι. Traiter quelqu'un avec indulgence, ἐπιεικῶς τινὶ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι. Avoir trop d’indulgence pour ses enfants, πρὸς τὰ τέχνα λίαν φιλοστόργως ἔχω, fut. ἕξω. Le plus souvent on tourne par grâce, pardon, συγγνώμη, ns (ἡ). Tout le monde doit avoir de l’indulgence pour mon âge, τῇ ἡλικίᾳ τῇ ἐμῇ δικαίως ἂν ἅπαντες συγἡνώμην fut. ἕξω), Isocr. Cela mérite de l’indulgence, τοῦτο συγγνώμην ἔχει, Plut. S'ils méritaient quelque indulgence, εἰ ἔχοντές τι συγγνώμης εἶεν, Thuc. Réclamer l’indulgence de quelqu'un, συγγνώμης πάρα τινος δέομαι, fut. δεήσομαι, Hérodn. Je crois avoir droit à votre indulgence, ἀξιῶ συγγνώμης παρ᾽ ὑμῶν τυχεῖν (τυγχάνω, fut. τεύξομαι), Isocr.

Qui mérite indulgence, συγγνώμης, ἄξιος, α, OV : συγγνωστός, M, ὁν-

INDULGENT , ENTE, adj. ἐπιεικής, ἧς, ἐ (comp. ἕἔστερος, sup. écraroc) : συγγνώμων,, ὧν, ον, gén. ovos (COMP. ονέστερος, SUP. ονέστατος). Être indulgent pour les fautes d’un ami, τὸν φίλον ἁμαρτάνοντο, περιτοράω, ©, fut. ὄψομαι. Indulgent envers ses enfants, πρὸς τὰ τέχνα φιλόστοργος, 06, ὧν.

INDUMENT , adv. οὐ προσηχόντως.

INDUSTRIE, 5. f. φιλοτεχνία, ας (n) : τέχνη, ns (ἡ). Avec industrie, φιλοτέχνως : τεχνικῶς. Employer son industrie à faire quelque chose, τέχνῃ τι ποιέω, ©, ful. fow : φιλοτεχνέω, ὦ, fut. ñow, acc. : τεχνάζομαι, fut.

Ι Chevalier d'industrie, ὁ πανοῦργος, cu.

d'industrie, πανουργέω, ©, fut. ice.

INDUSTRIEL, ezre, adj. τεχνικός, M, dv.

ἄσομιαι; Acc.

Vivre

ΝΕ INDUSTRIEUSEMENT, ad.

| τεχνιχῶς : ἐντέχνως. INDUSTRIEUX , aus, adj. φιλότεχνος ou

INF 559 INÉRUDIT , 17e, adj. ἀπαίδευτος, 0, ον.

INESPÉRÉ, ἕξ, adj. ἀνέλπιστος, OC, ον.

Événement, inespéré, τὸ παρ᾽ ἐλπίδα συμ- αν,

gén. ouu-Gévros (partic. aor. 2 de συμ.-(αίνω,

τεχνικός, ἡ, OV (comp. üTepos, sup. ὠτατος). | fut. Οήσομιαι).

INÉBRANLABLE, adj. ἀκίνητος, oc, ον:

ἀσάλευτος, ος, ον. Amitié inébranlable, ἡ fe- Gaix ou βεθαιοτάτη ou ἐπίμονος Garder une fidélité inébranlable, πιστὸς ὧν δια-τελέω, ©, fut. τελέσω. Rester inébranlable dans son opinion, fut. ἕξω.

INÉBRANLABLEMENT , adv. ἀκινήτως.

INEFFABLE, adj. ἄφραστος ou ἀνέκφρα-- GTOc, 06, Ov.

INEFFACABLE, adj. ἀνεξάλειπτος, ος, ον.

INEFFICACE, adj. ἀνήνυτος, oc, ον : ἄπρα- XTOS, ὃς, OV : ἀνωφελής, MG, ἔς.

INEFFICACITÉ, 5. f. τὸ ἀνωφελές, oc.

INÉGAL, LE, adj. qui n’est point égal, ἄνισος, 06, ον. || Qui n’est pas uni, ἀνώμαλος, 06, ον. || Changeant, variable, ἀνώμαλος, ος, ον εὐμετάθολος, os, ον. Humeur inégale, ἦθος ἄστατον, οὐ (τὸ). Être d’un caractère inégal, ἀστάτως

INÉGALEMENT, adv, ἀνίσως : ἀνωμάλως :

ποικίλως. Voyez INÉGAL.

INÉGALITÉ, s. f. ἀνισότης, nros (à). Inégalité du terrain, ἀνωμαλία, ας (ἡ). Inégalité de caractère, τὸ τοῦ τρόπου εὐμετάθολον, ου. Telle est l'inégalité de son caractère, οὕτω τὴν φύσιν ἀστάτως ἔχει (ἔχω, fut. ἕξω).

INÉLÉGAMMENT, ado, ἀκόμψως.

INÉLÉGANCE, s. f. τὸ ἄκομψον, ου.

INÉLÉGANT , ante, adj. ἄκομψος, ος, ον.

INÉNARRABLE, adj. ἀδιήγητος ou ἀνεξήτος, ὃς.) OV 2 ἀνέχφραστος, ος, OV.

INEPTE, adj. ἀνόητος, oc, ον : ἀναίσθηἠλίθιος, 06, ov :

(comp. ὅτερος, sup. ὁτατος).

INEPTIE, s. f μωρία, ας (ñ). C’est une grande ineptie de dire, μωρία πολλὴ λέγειν (λέγω, fut. λέξω). Dire des inepties, μωρολογέω, ©, fut. now. Qui en dit, μωρολόγος, 06, ον.

INÉPUISABLE, adj. ἀνεξάντλητος, ος, ον.

INERTE, adj. ἀργός, de, dy (comp. ὅτεδὸς, SUP. ὁτατος).

INERTIE , 5. ἢ, ἀργία, ας (ἡ). Vivre dans lirertie, ἀργέω; ©, fut. ἤσω.

INESPÉRÉMENT , ααν. ἀνελπίστως,

INESTIMABLE , adj. πάσης τιμῆς χρείσσων, ὧν, ον, gén. ovos : πᾶσαν τιμὴν ὑπερ- άλλων, ox, ον (partic. de ὑπερ-Θάλλω, fut. Gao).

INÉTENDU, uw, adj. ἀπλατής, ἧς, és.

INÉVITABLE, adj.

ἀνέχφευχτος, 06, ον. Tomber entre les mains inévitables de Dieu, ταῖς ἀνεχφεύχτοις τοῦ Θεοῦ χερσὶ περι-πίπτω, Jul. πεσοῦμαι.

INÉVITABLEMENT , adv. ἀφύχτως.

INEXACT, acte, adj. πλημμελής, ἧς, ἔς (comp. éotepoc, Sup. ἕστατος).

INEXACTITUDE, s. f. πλημμέλεια, (ἡ). Les inexactitudes d’un ouvrage, τὰ βιόλίου σφάλματα, ὧν.

INEXCUSABLE, adj. ἀναπολόγητος , 06, ὃν.

Cela est tout à fait inexcusable, τοῦτο οὐδεμίαν ἀπολογίαν δέχεται ou ἐν--δέχεται Ou ἐπι-δέχεται (δέχομαι, fut. δέξομαι). Vous êtes tout à fait inexcusable, πάσης ἀπολογίας ἐχτὸς εἶ (εἰμ,

fut. ἔσομαι).

INEXÉCUTABLE , adj. ἀδύνατος, ος, ον.

INEXORABLE, adj. ἀπαραίτητος, oç, ον:

ἀπαρηγόρητος, ος, ov. Il fut inexorable envers EUX, ἀπαραιτήτως τούτοις ἐχρήσατο (χράομαι, INEXORABLEMENT, adu. ἀπαραιτήτως.

INEXPÉRIENCE, 5. f. ἀπειρία, ας (ὃἧ).

Par inexpérience, δι’ ἀπειρίαν.

ἹΝΕΧΡΗΒΙΜΕΝΤΗ͂, ἐπ, adj. ἄπειρος, 06, ον (comp. drepos, sup. ὁτατος). — en quelque chose, τι ou τινός.

INEXPIABLE , adj. ἀνάγνιστος, 06, ον.

INEXPLICABLE , adj. ἀνεξήγητος, 06, ον, INEXPUGNABLE, adj. ἀνάλωτος, 06, ον.

INEXTINGUIBLE , adj. ἄσθεστος, 06, ον.

INEXTRICABLE, adj. ἀνεξέλικτος, ας, ov.

INFAILLIBILITÉ , s. f. ἀναμαρτησία, ας (ἡ).

INFAILLIBLE, adj. qui ne peut errer, ἀναμάρτητος, ος, CV : ἀπλάνητος, 06, ἄπταιστος, ος, ov.|| Certain, dont on ne peut ον : ἀσφαλής, MS»

és (comp. Éarepoç, Sup. ἑστατος).

INFAILLIBLEMENT , ad.

Il gagnera infailliblement son procès, φανερός

douter, ἀνενδοίαιστος, 06,

560 INF ἐστι τὴν γραφὴν αἱρήσων (αἱρέω, ρήσω).

INFAISABLE, adj. ἀδύνατος, ος, ον.

INFAMANT, anTe, adj. ἀτιμοποιός, ὅς, ὅν.

ἹΝΕΑΜΑΤΙΟΝ, 5. f. ἀτιμασμιός, où (ὃ).

INFAME, adj. marqué d’'infamie, dégradé, ἄτιμος, ος, ον. || Honteux, dont on doit rougir,

αἰσχρός, d, ὄν (comp. ὅτερος, Sup. αἰσχρότατος ). || Indigne, abominable, μιαρός,

Mot infâme, τὸ ἄῤῥητον ἔπος, ους. Lieu infâme, πορ-

OU αἴσχιστος).

ζ, Ov (COMP. ὦτερος, Sup. τατος).

INFAMIE, 5. f. flétrissure, dégradation, ἀτιμία, ας (ἡ). Noter d’'infamie, ἀτιμόω, ©, fut. wow, acc. Dee Jut. dow, acc. Se faire noter d’infamie, ἀτιμία περι- πίπτω, fut. neσοῦμαι. Noté d’infamie, ἄτιμος, os, ov.|| Honte, ignominie, αἰσχύνη, ἧς (ἡ). Se couvrir d'infamie, αἰσχύνην ἐμαυτῷ mept-dnro, fut. dVo:

αἰσχύνην ὄφλω ou ὀφλισχάνω, fut. ὀφλήσω. L’infamie dont vous vous couvrirez par une telle conduite, ἡ σαυτῷ γενησομένη ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἔργοις ἀτιμία (γίνομαι, fut. γενήσομαι). || Action infâme, τὸ αἰσχρὸν ou δεινὸν ἔργον, οὐ. C’est la plus grande de toutes les infamies, πάντων δεινότατόν ἐστι.

INFANTERIE, 5. f. τὸ πεζόν, où : ἡ πεζὴ ou πεζικὴ δύναμις, εὡς : οἱ πεζοί, ov. D’infanterie, πεζικός, ἡ, ὅν. Combat d'infanterie, πεζομοαχία,, ας (ἡ).

INFANTICIDE, 5. m. et f. qui a tué son

enfant, madoxrovos, οὐ (ὁ, %).|| Meurtre d'un enfant, παιδοχτονία, ας (ἡ).

INFATIGABLE , adj. ἀκάματος, ος, ον. In-

fatigable à toute espèce de travail, πόνον ἀΐσσητος, ος, ον. INFATIGABLEMENT, adv. ἀχαμάτως.

INFATUER, v. a. προχατα--λαμθάνω, fut.

λήψομαι, acc. — quelqu'un d'une opinion, τινὰ δόξῃ τινί. Étre infatué ou s’infatuer d’une Opinion, δόξῃ τινὶ fut.

ληφθήσομαι. Être infatué ou s’infatuer de quelqu'un, τινὸς ἁλίσχομαι,

fut. ἁλώσομαι : τινὶ προσ-ταρτάομαι, ὦμαι, fut. ηθήσομαι.

INFÉCOND, one, adj. ἄγονος, ος, ov. || AU Λο. ἰσχνός, ἡ, ὄν.

INFÉCONDITÉ, 5. f. ἀγονία, ας (ἡ). [Π 4u fig. ἰσχνότης, ἡτὸς (à).

INFECT, ecre, adj. impur, malsain, ἀχά-

INF

θαρτος, 05, ὃν. || Pestilentiel, contagieux, λοιbons, Ὡς, ες. || Puant, βρωμώδης, ἧς, ες :

δυσώδης, ns, ες. Odeur infecte, δυσωδία, ας (. Bpôuce, ὦ (6).

INFECTER , v. a. δια-φθείρω, fut. φθερῶ, acc. Il infectait l’esprit des jeunes gens d’opinions perverses, τοὺς vécus πονηροτάταις δόξαις

INFECTION, 5. f. contagion, φθορά, ἂς (ἡ) : λύμη, Ὡς (ñ) : λοιμός, οὔ (ὃν, || Odeur in-

fecte, δυσωδία, as (ἡ).

INFÉLICITÉ, s. f. ἀτυχία, ας (ἡ).

INFÉRER , υ. a. περαίνω OÙ συμ.-περαίνω, fut. περανῶ, acc. — une chose d’une autre, τὶ ἔχ τινος.

INFÉRIEUR, EURE, adj. ἐλάσσων, &v, ον, gén. ovos : ἥσσων, ὧν, ον, gén. ovos : ἐνδεέυτερος, ἃ, ον. — à quelqu'un ou à quelque chose, τινός. — en quelque chose, τὶ où τινί. Être inférieur, ἔλασσον ἔχω, fut. ἕξω : ἐλαο-géouat, οὔμιαι, fut. θήσομαι : ἡσσάομαι, ὥμαι, fut. θήσομαι : ἀπο--λείπομαι, fut. λειφθήσομαι : ὑστερέω, ὦ, fut. now. — à quelqu'un, τινός.

— en quelque chose, τὶ ou τινί ou περί τι.

Je ne lui suis inférieur en rien, οὐδὲν τούτου ἔλασσον ἔχω, fut. ἕξω.

INFÉRIEUREMENT, adv. ἐνδεεστέρως.

INFÉRIORITÉ , 5. f. ἐλάσσωμα,, aroç (τὸ).

Donner à quelqu'un de l’infériorité, ἐλασσόω, ὥ, fut. dou, acc. : ἐλάσσονα ou ἐνδεέστερον ποιέω, ©, fut. now, acc. Avoir de l’infériorilé, voyez INFÉRIEUR,

INFERNAL, ἀπε, adj.

ον. Les dieux infernaux, οἱ véprepor Gect, ὧν. | Méchanceté infernale, ἡ πονηροτάτηῃ πανουρηΐα, ας. || Pierre infernale, 6

INFERTILE, adj. ἄφορος, ος, ον.

INFERTILITÉ, 5. f. ἀφορία, ας (ἡ).

INFESTER , v. a. χάχύόω, ὦ, ful. wow,

: λυμαίνομαι, fut. acc. où dat.

Pays infesté de voleurs, χώρα λῃστῶν μεστή,

INFIDÈLE, adj. ἄπιστος, oc, ον (comp. érepos, sup. ὁτατος). || Mémoire infidèle, μνήμη ἀταμίευτος, ou (ἡ). Récit infidèle, ὁ ψευδὴς λόγος, οὐ. || Les infidèles, les païens, οἱ ἄπιστοι, ὧν : ἔθνη, ὧν (ra).

INFIDÉLEMENT , adv. ἀπίστως.

INFIDÉLITÉ, 5. f. ἀπιστία, ας (à).

INFILTRATION, 5. f. ὁ εἴσω σταλαγμός, οὖ.

στύγιος, 06 OU ἃ,

χαυστικὸς λίθος, cu.

-ns

INF

s'INFILTRER , v. r. δια-στάζω, fut. στάξω.

INEIME, adj. ἔσχατος, n, INFINI, πε, adj. ἀπέραντος ;. ος, ον : ἄπειpcs, oz, ον. Un temps infini, mr

c.cMultitude. infinie, τὸ ἀμήχονον πλῆθος, ous

ἢ 5.. πι. L'infini, τὸ ἄπειρον, ov.

ΟἸΝΕΙΝΙΜΕΝΤ., adv. sans bornes, ἀπερᾶνἀπείρως. || Extrémement , Je vous suis infinimentobligé , ὅτι πλείστην σοι χάριν ἔχω, fut. ἕξω. INFINITÉ , 5. f. qualité de ce qui est infini, ἀπειρία, ἂς (ἡ). || Grand nombre, τὸ ἀναρίθμιητον

OVe

ὃ -. a LA Ὀπερφυῶς, : OTL δθλσξά.

πλῆθος, OUS : τὸ μὰ ίον πλῆθος, οὺς. Une 1ηῇnité de.gens, μυρίοι ἀνθρώποις ων. Une infinilé de maux, μυρία xaxx, &ve

INFINITIF, ς. ἡ ARE PAGETO, {sous-ent. ἔγχλισις). Α l’infinitif, so ts

INFIRME, ἧς ,γ.. ἐς (comp.

sup. ἄῤῥωστος, 06, ον: τὸ σῶμα χατ-εαγώς, 06; (part.

parf. de κατ-άγνυμαι). Être infirme, ἀσθενέω, ὧν fut.

fut. κείσομιαι.

.INFIRMER, v. a. ἀχυρόω, ὦ, fut. wow, acc... Infirmer .les décrets du sénat, τῆς βουλῆς γνωσθέντα ἄχυρα ποιέω, &, fut. 160.

INFIRMERIE, 5. 7: νοσοχομεῖον, οὐ (τὸ).

:ANFIRMIER , δ. M IÈRE,. δ. ἢ. νοσοχόμιος eu (δ, ἦ). Être infirmier, νοσοκομέω,, ὦ, fut. au,

INFIRMITÉ, 5..ὄ ἢ. ἀσθένεια, ας (ἡ) : ἀῤῥωστία,, ας (ἡ). Les infirmités auxquelles le corps est sujet, περὶ La veillesse amène les infirmités ; ἄῤδωστον τὸ σῶμα ποιεῖ τὸ γῆρας (ποιέω, ὦ, fut. ἡσω).

L'homme est sujet à bien des infirmités, τὰ πολλὰ χαχοπαθοῦσιν οἱ ἄνθρωποι (xaxom