LUM

LUEUR, s. f. αὐγή, ἧς (n). Lueur des étoiles, ἡ τῶν ἄστρων αὐγή. || Au fig. Je vois encore une lueur d'espérance, ἔτι μοί τις ἐλπὶς ὑπο-φαίνεται (bmo-paivouar, fut. φανήσου.α..).

LUGUBRE, adj. πενθικός, ἡ, ὅν.

LUGUBREMENT, adv. πενθικῶς.

LUI, pron. personnel, αὐτός, ἡ, ὁ, gén.

LUIRE, v. π. λάμπω, fut. λάμψω. Le jour commençait à luire, ὑπ-έφαινεν ἡμέρα (ὑποpaivo, fut. φανῶ).

LUISANT , ἄντε, adj. στιλπνός, ἡ, ὅν (comp.

ὅτερος, Sup. orarcs). Rendre brillant, στιλθόω, ©, fut. wow, acc. || Ver luisant, λαμπυρίς, 1006 (ἡ).

LUMIÈRE, s. f. clarté, tout ce qui éclaire, φῶς, gén. φωτός (τὸ). Fuir la lumière, τὸ φῶς φεύγω, fut. φεύξομαι. Paraître à la lumière, vouat, fut. φανήσομαι. Mettre en lumière, εἰς φῶς ἄγω, fut. ἄξω, acc.||Perdre la lumière, devenir aveugle, τὰς ὄψεις πηρύομαι, oùua, fut. ὠθήσομα!. || Perdre la lumière, mourir, τὰ τοῦ ἡλίου φῶς λείπω, fut. λείψω. Si je viens à perdre la lumière, εἰ στερήσομαι τοῦδε τοῦ φωτός (στερέω, ©, fut. nou), Eschin. 8007.

Revenir à la lumière, εἰς φῶς ἀν--ἔρχομαι, fut. ελεύσομαι, Aristph.

Lumière, flambeau, λύχνος, οὐ (ὁ) : φῶς, gén. φωτός (τὸ). Venir au-devant de quelqu'un avec de la lumière , μετὰ λύχνου τινὶ ἐν-τυγχάνω, fut. τεύξομαι, Ayant demandé de la lumière, ©, fut.

row), Bibl,

Lumières, connaissances , instruction , παι-δεία, ας (x). Il a de grandes lumières, πάσης ὑπ-άρχει παιδείας ἀνάπλεως (ὑπ-άρχω, fut. ἄρξω). | Expérience, ἐυπειρία, ας (ἡ). Avoir recours aux lumières de quelqu'un, ἐμπειρία τινὸς χράοmor, ὥμαι, fut. χρήσομαι. || Renseignements uiiles,unviuwarx, ὧν (τὰ). Donner de grandes lumières sur une affaire, πρᾶγμά τι καταφανὲς

ποιέω, ὦ, fut. ἥσω.

Lumière , ornement, φῶς, ὠτὸς (τὸ) : φέγγος, ους (τὸ). Il eût été la seconde lumière de l'État, ἕτερον ἂν φέγγος ἐχεῖνος ἀν-εφάνῃ τῆς πόλεος (ἀνα-φαίνομαι, fut. φανγσομαι), Gaz.

Lumière, petit trou d'un canon, d'une Îxnelle, εἴς. Toma, ατὸς (ro).

LUMIGNON, 5. m. ἐλλύχνιον, ou (τὸ). luth, λυρίζω, fut. ion : χιθαρίζω, fut. ice : LUMINAIRE, 5. m. corps qui éclaire, |rnv γέλυν χρούω, ful. χρούσω. φωστήρ, ἦρος (ὃ). || Cierges qu’on brûle, xnpci,| LUTHIER, s. m. λυροποιός, οὖ (ὃ). ὧν (οἷ) : δαλοί, ὧν (οἷ). LUTIN, 5. m. démon, δαίμων, ονος (δ) : LUMINEUX, εἴθε, adj. φωτεινός, ἡ, dv. | δαιμόνιον, οὐ (τὸ) : ἐφιάλτης, ou (δ) : ἠπίαλος, | Au fig. ἐναργής, ἧς, ἐς (comp. ἕστερος, οὐ (ὁ). || Enfant espiègle, παῖς σκχιρτητιχός, sup. ἔστατος). Esprit lumineux , νοῦς ἐναρ- οὔ (6).

vis , οὖς (δ). Pensée lumineuse, ἡ évapyns| LUTINER, v. a. ἐρεθίζω, fut. low, acc.

pour, ne. LUTRIN, 5..m. GxpiGas, avres (ὃ).

LUNAIRE, adj. σεληνιαχός, ἡ, ὅν. LUTTE, 5. f. exercice gymnastique, πάλη, LUNATIQUE, adj. σεληνιαζόμιενος, Ἢ, ον Ὡς (%). S'exercer à la lutte, παλαίω, fut. αἴσω.

(partic. de σελγνιάζομαι, ful. aoûriocwa). Qui concerne la lutle, παλαιστιχός, ἡ, ὃν. LUNDI, 5. m. ἡ τῆς σελήνης (sous-ent.| Combat, débat, au propre et au fig. ἀγών,

ἡμέρα). ἱ ὥνος (δ). Prix de la luite, ἄθλον, οὐ (τὸ) :

LUNE , 5. f. σελήνη, ns (ἡ). Lune dans βραξείον, ou (τὸ). Juge de la lutte, ἀθλοθέτης. son croissant, pv, ἧς (ἡ). Pleine lune, παν- ou (Ὁ) : ἀγωνοθέτης, οὐ (ὃ). sédmvev, οὐ (τὸ). Nouvelle lune, νεομηνία, as] LUTTER, νυ. n. s'exercer à la lutte, πα- (ἡ). Quartier de la lune, ἡ ἀμφίχυρτος σε- λαίω, fut. αίσω. Lutter avec quelqu'un, τινὶ Anvn, nc. Clarté de Ja lune, σελήνιον, οὐ (τὸ). | συμ.--παλαίω, || Combattre, ἀγωνίζομιοιι, fut. ioc- De la June, qui appartient à la lune, oe2r-| ma. — avec quelqu'un, contre quelqu'un, υἱαχος, M, OV. Éclipse de lune, ἡ τῆς σελήνης τινί ou πρός τινα. ἔχλειψις : ἡ σεληνισχὴ ἔχλειψις, εὡς. || Demi-! LUTTEUR, 5. m. παλαιστής, οὔ (ὁ) : ἀθλυlune, fortification, τὸ μιηνοειδὲς ἔρυμα, ατος. τῆς, où (δ). Fait en demi-lune, μιυνοειδύς, ἧς, ἕς. LUXATION, 5. f. ἐξάρθρωσις, εὡς (ἡ). EUNETTE, 5. f. διόπτρα, ας (ἡ). Lunette, LUXE, 5. m. τρυφή, ἧς (ἡ). Vivre dans d'approche, ἡ τηλεσχόπος διόπτρα, ας. le luxe, τρυφάω, ὦ, fut. fou : τρυφερῶς ζάω, LUPERCALES, s. f. pl. τὰ λύχαια, ὧν. ὦ, fut. ζήσω. Énervé par le luxe, ὑπὸ τῆς LUPIN, s. m. légume, Oésucç, οὐ (δ). “] τρυφῆς ἀν-ειμιένος ou δι-εφθαρυένος, n, ον (partic. LUSTRAL, ace, adj. χαθάρσιος, ος où α΄, parf. passif d'év-inur, fut. äv-now, et de διαον. Eau lustrale, τὸ χαθάοσιον. ὕδωρ, σόη. φθείρω, fut. φθερῶ). ὕδατος. LUXER, v. a. déboîter, ἐξ-αρθούω, ὦ, fut. LUSTRATION, s. f. καθαρμός, οὔ (δ). ὦσω, acc. LUSTRE, s. m. éclat, στίλθη, ve (#).| LUXURE, s. f. ἀσέλγεια, ας (à). Donner du lustre, στιλθύω, ὦ, fut. wow, acc.| LUXURIEUX , EusE, adj. ἀσελγής, ἧς, ἐς Au fig. κόσμος, οὐ (6). Donner un nou-|{comp. ἕστερος, sup. éozuros). veau lustre à la vertu, χαινὸν χόσμιον ἀρετῇ LUZERNE , s. f. plante, ἡ LrÔ un ποα, παραπσχευάζω, fut. ἄσω. Donner du lustre ἃ ας, un discours, τὰ περὶ τὸν λόγον χοσμέω, &,| LYCÉE, 5. m. gymnase, λύχειον, οὐ (τὸ). fut. ce. Perdre son lustre, ἀμαυρόομαι, cé » | LYMPYHATIQUE, adj. où la lymphe pré-

fut. wo. domine, ἰχωρώδης, ns, es. || Maniaque, pa- Lusrre, candélabre, λυχνοῦχος, οὐ (ὃ). γιώδης, Ὡς, ες ? μανικός, ἡ, CV: νυμφόληπτος : LusTRe , espace de cinq uns, πενταετία, | oc, ον.

ας (ἢ) LYMPHE , 5. f. humeur, ἰχώρ, ὥρος LUSTRER, v. a. στιλθόω, ὦ, fut. oo, | (ὃ).

acc. LYNX, s. m. animal, λύγξ, gén. λυγκός LUT, 5. m. enduit, ἄλειφα, aroç (τὸ). Ι (ὁ, ἡ). De Ilynx, λυγχικός, nm, dv. || Au fig. LUTER , v. a. enduire, ἀλείφω ou περι- | Avoir des yeux de Iynx, λυγκιχὺν βλέπω, Jul.

αλείφω, fut. αλείψω, acc. βλέψομαι.

LUTH, s. m. instrument, λύρα, ας (ἡ ] LYRE, 5. f. instrument, λύρα, ἂς (ἡ)

χιθάρα, ας (ἡ) : χέλυς, νος (ἡ). Jouer du! Jouer de la lyre, λυρίζω, fut. ίσω. Celui qui

6ro LYR | LYR

joue de la lyre, λυριστής, οὗ (δ). Le sonf”, cv. Poésie lyrique, ἡ λυριχὴ moine , co.

de La lyre, λυρῳδία, ας (ἡ). Vers lyriques, τὰ λυριχὰ, ὧν : τὰ μέλῃ, ὥν. LYRIQUE, adj. λυρικός, ἡ, ὁν : μελικός, | Poëte lyrique, μελοποιός, où (6).