MUS

des fruils, πέπων, ὧν, ον, gén. ovos (comp.

πεπαίτερος, SUP. πεπαίτατος) : πέπειρος, 06 OÙ æ, ον: πέποανος, ος, ov. ΜΓ avant le temps, πρώϊμος, oç, ον. Qui n'est pas mür, ἄωρος, ος, ον. || Au figuré. Âge mûr, ἡ τελεία ἡλιtin, ας : ἡ βεθηχυῖα ou χαθ-εστηχυῖα ἡλικία, ας (partic. parf. de βαίνω, fut. βήσομαι, et de χαθ-ίσταμαι, Jul. Mûr pour le mariage, γάμου ὡραῖος, «, ον, Xén.

Déjà mûr, πέπειρος, ος ou «, ον. Déjà un peu trop mûr, πεπαίτερος, ἀν», ον. Qui n'est pas encore mûr, ἄωρος, ©, Qui est d’un âge mûr, τὴν ἡλικίαν τέλειος, &, ον :

χίαν βεθηχώς, υἷα, ds. Qui ἃ l'esprit mr, τὴν γνώμην OU τὴν διάνοιαν χαθ-εστηχώς, υἷα,

ὅς, gén. ὅτος, υἱας, ὅτος (parlic. parf. de καθ-ίσταμαι). Esprit mûr, γνώμη ou διάνοια χαθ-εστηχυῖα ; ἂς (x). L'affaire est

mûre, ἔστιν ἐπ᾽ αὐτῆς τῆς ἀχμῆς τὸ πρᾶγμα, Aristph,

MURAILLE, s. f. voyez Mur, subst.

MURAL, 4ALE, adj. τειχικός, ἡ, ὄν.

MURE, s. f. fruit de la ronce, μόρον, ou æmopov, cv (τὸ). || Fruit du mürier, συχάμινον, οὐ (τὸ) : μόρον où μῶρον, οὐ (τὸ). Au pl.

ἀόρυνα ou ἄδρυνα ; ων (τὰ).

MUREMENT, adv. περιεσκεμμένως.

MURÈNE, s. f. poisson, μύραινα, ἧς (ἡ).

MURER , v. a. entourer de remparts, τειχίζω, fut.

χύω, ὥ, fut. wow, acc. || Au fig. tenir secret, ppiocw, fut. φράξω, acc.

MURIER , 5. m. arbre, συχαμινέα, ας (à):

MURIR, v. a. πεπαίνω, fut. «vo, acc.

Le temps qui mürit tout, χρόνος ὁ πεπαίνειν

ίσω, acc. || Clore d'une muraille, ru-