MUT

MUSARD, anve, adj. ἀδόλεσχος, οὐ [δ) = ἀδολέσχης, cu (ὃ). Ἶ

MUSC, 5. m. μόσχος, οὐ (δ).

MUSCLE, s. m. μῦς, gén. μυός (δ). Gros muscle, pov, ὥνος (6).

MUSCLÉ , κε, adj, μυώδης, Ὡς, ες.

MUSCULAIRE, adj. ὁ, ἡ, τὸ περὶ τοὺς μυῶνας,

MUSCULEUX, euse, adj. μυώδης, Ὡς, ες-

MUSE, 5. f. Μοῦσα, ns (x).

MUSEAU, s. γι. ῥύγχος, ους (ro).

MUSEUM, 5. m. μουσεῖον, ou (ro).

MUSELER , v. a. φιμόω, ὦ, ful. wow , acc.

MUSELIÈRE , 5. f. φιμός, οὔ (δ).

MUSER, v. n. ἀδολεσχέω, ©, fut. now : ἀλύω, Jut. ὑσω.

MUSETTE, 5. f. &oxoç, οὗ (ὁ). Qui joue de la musette, ἀσχαύλης, οὐ (6).

MUSICAL, ALE, «dj. μουσικός, ἡ, ὅν.

MUSICALEMENT, adv. pouaxoc.

MUSICIEN, 5. m. ENNE, s. f. μουσιχός, HE MUSIQUE, s. f. μουσιχή, ἧς (ἡ). Toutes sortes d'instruments de musique, πάσης μούσης ὄργανα, ων. Faire de la musique, μουσιχεύομαι, fut. εὐσομαι. || Musique d’un air, μέλος, cuç (τὸ). Mettre en musique, μελοποιέω, ©, fut. row, acc.

MUSQUÉ, ἐκ, adj. qui sent le musc, pooyou ὄζων, οὐσα, cv (partic. αἰὔζω, fut. ὀζήσω). |] Affecté, doucereux, μιειλιχός, mn, “ὄν.

MUTABILITÉ, s. f. τὸ εὐμετάδολον, οὐ.

MUTATION , 5. f. μεταδολή, ἧς (ἡ).

La

MUTILATION , 9. f. ΜὟ ἀχρωτυηριασμός, MUTILER, v. a. couper ‘les ‘extrémités

εἰωθώς, ὅτος (partic. α᾽ εἴωθα), Plut. Homme quel des membres, ἀχρωτηριάζω, fut. ἄσω, acc.

Pâge ἃ müûri, ὁ δι’ ἡλικίαν φρονιμιώτερος ἀνήρ, gén. ἀνδρός. || v. n. devenir mr, πεπαίνω, μι. ανῶ : πεπαίνομαι, fut. ανθήσομαι.

MURMURE, s. m. bruit sourd, μυηγμός, οὔ (ὁ). || Plaintes de mécontents, γογγυσμός, οὔ (ὁ). || Bruit doux et léger, ψιθυρισμός, οὔ δ) : ψιθύρισμα, ατος (τὸ).

MURMURER, v. n. gronder sourdement , μύζω, fut. μύξω. | Se plaindre, ἡογγύζω, μι.

ὕσω. || Faire un bruit doux et léger, ψιθυρίζω, Jut. ίσω.

MUSARAIGNE , s. Je animal, μυγαλῇ ou βυογαλῇ, ἧς (ἡ).

Qui a tous ses membres mutilés,. ἠχκρωτηριασμιένος, n, ον. || Couper un seul membre, estropier, πηρόω, ©, fut. wow, acc. Mutilé d’un pied, d'une main, τὸν πόδα Ou τὴν χεῖρα πεπηρωμένος, ἢ, ὁν. Mutilé d'un membre quelconque, πηρός, ἅ, Ov.

MUTIN, 1€, adj. opiniâtre, αὐθάδης, nc, ες (comp. ἕστερος, sup. ἐστατος). Caractère mutin, αὐθαδία, ας (ἡ). || Séditieux, στασιώδης, Ὡς, ες : στασιαστικός, ἡ, ὅν. Les mutins, οἱ στασιάζοντες, ὧν ( partic. de στασιάζω,, fut. ἀσω). se MuninEr, ὕ. r. στασιάζω, ful. ἄσω.

MUTINERIE, s. f. opiniâtreté, αὐθαδία,