PAL

PALÉE, 5. f. rang de pieux, χαράκωμα, atog (ro) : χάραξ, αχος (6).

PALEFRENIER , 5. m. immoxouos, ou (ὁ).

Être palefrenier, ἱπποχομέω, &, fut. co.

PALEFROI, 5. m. ἵππος γενναῖος, οὐ (ὃ).

PALÉOGRAPHIE, s. f. παλαιογραφία,, AS (ἡ), G. Μ.

PALERON , 5. m. ὦμος, ou (6).

PALESTRE, 5. f. maïuiorpa, ας (ἡ).

PALESTRIQUE, adj. παλαιστριχός, ἡ, dv.

PALET, 5. m. δίσκος, οὐ (ὁ). Jouer au palet, δισχεύω, fut. εύὐσω. || Jouer au petit palet, στρεπτίνδα παίζω, fut. παιξοῦμαι.

PALETTE, 5. f. de peintre, πυξίς, ἰδὸς (ñ) : πυξίδιον, ou (τὸ). || Plat pour recevoir le sang, ὄστραχον, cu (τὸ). || Instrument aplati du bout, σπάθη, nc (ἡ).

PALEUR, 5. f. ὠχρότης, nros (ἡ). La päleur de la mort, τὸ ὑπὸ τοῦ θανάτου χλωρόν, οὗ.

PALIER, 5. m. — d'escalier, διάζωμα, ατὸς (τὸ).

PALIMPSESTE ; adj. παλίμψηστος, ος, ον.

PALINGÉNÉSIE, s. f. -“παλιγγενεσία, ας (ἡ).

PALINODIE, 5. f. παλινῳδία, ας (n).

Chanter la palinodie, παλινωδέω, ὦ, fut.

PALIR, v. n. ὠχρὸς γίνομαι, Jul. γενήσομαι : ὠχριάω, D, fut. ἄσω. || v. α. ὠχραΐνω, fut. avo, acc. : ὠχρόω, à', fut. wow, acc.

PALIS, 5. m, petit pal, χάραξ, axos (ἡ).

PALISSADE , 5. f. χαράκωμα, ατὸος (ro) :

PALISSADER, υ.

ὦσω,, acc.

PALISSER , τοίχῳ παροα-πετάννυμι, ul. πετάσω, acc.

PALLADIUM, 5. m. statue de Minerve, παλλάδιον, ou (τὸ). || Défense, protection, σω-τήριον, cu (τὸ).

PALLIATIF, 1vE, adj. παρηγοριχός, ἡ, ὄν.

PALLIATION, 5. f. παραχάλυμμια, ατος (τὸ).

PALLIER , v. a. παρα-χαλύπτω, fut. χαλύψω, acc. Pallier sa cruauté, καλοῖς ὀνόμασι τὴν ὠμότητα χλέπτω, fut. χλέψω. Pallier un mal, τὸ χαχὸν λόγῳ povoy douar , ὥμαι, ul. ἰάσομαι.

PALMA-CHRISTE, 5. m. plante, xix, εὡς (τὸ).

PALME, s. J. branche de palmier, Bac, οὐ (τὸ). Qui porte une palme ou des palmes, βαϊοφόρος, ος, ον. || Prix de la victoire, ἄθλον, ou (ro). Remporter la palme, τὸ ἄθλον χο-

a. χαρακόω, ὦ, fut.

νυν. a meltre en espalier,