PER PES

fou. || Vue, κάτοψις, εὡς (ἡ) : θέα, ας (f).! et celle des hommes, ὁ τῶν χρημάτων ὄλεθρος Être en perspective, πρὸ ὀφθαλμῶν xeluat ,| χαὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων φθορά, Thuc. Causer la fut. κείσομαι. || Attente, προσδοκία, ας (ἡ) :| perte de quelqu'un, τινὰ ἀπ-αόλλυμι, fut. ολέσω. ἐλπίς, δος (ἡ). Avoir une belle, une dt Machiner sa perte, ἀπώλειαν ou ἐξώλειάν τινος perspective, χαλὰ, δεινὰ προσ-δοχάω, à, ful.| συσχευάζω, fut. dou. Courir à sa perte, ἐξώλειαν oo , ou ἐλπίζω, Jul. ίσω. ἐμαυτῷ παρα-σχευάζω, fut. ἄσω. Notre voyage PERSPICACITÉ, s. f. ἀγχίνοια, ας (#).|ne devait pas causer ta perte, οὐκ ἐπ᾽ ὀλέθρῳ Qui ἃ de la perspicacité, ἀγχίνους, ous, οὐν] τῷ σῷ ἦδε ἡμῶν ἡ ἄφιξις ἦν (imparf. αἱ εἰμί, {comp. cbotepcç, sup. οὐστατος). Dont la pers-| fut. ἔσομαι), Hérodn. picacité s'élend à tout, πρὸς ἅπαντα ὀξυδὲερ-- A Perte d'haleine, ἀπνευστί. | À perte de ANS, ἧς, ἕς. vue, πέρα τῆς τῶν ὀμμάτων ἀχμῆς. Se pro- PERSUADER, v. a. πείθω, fut. πείσω, longer à perte de vue, διὰ τὸ μήκος εἰς ἄπειacc. — à quelqu'un de faire quelque chose, |pcv ἐχ-πίπτω, fut. πεσοῦμαι. || Au fig. Raiτινά τι ποιεῖν. Il le persuada de son repentir,| sonner à perte de vue, ἀπεράντως dia-léyoum, αὐτῷ τῆς μετανοίας πίστιν ἔδωχε (δίδωμι, fut. |/fut. λέξομαι. | δώσω). Se laisser aisément persuader, ebnetorws| PERTINEMMENT, adv. “προσηχόντως. où εὐπειθῶς ἔχω, fut. ἕξω. Être difficile ἃ] PERTINENT, εντε, adj. προσ- ἥκων, οὐσᾶ, persuader, δυσπείστως ἔχω. Etre persuadé d'une | ον (partic. de προσ-ήκω, fut. ἡξω). chose, πέπεισμαι ( parf. de πείθομαι, fut. πει-- PERTUIS, 5. γι. πόρος, οὐ (ὃ). σθήσομιαι), avec l’acc. J'élais persuadé que 10] PERTUISANE, 5. f. δόρυ, gén. δόρατος (ro). danger était grand, ἐπεπείσμην μέγαν εἶναι roy] PERTURBATEUR, 5. m. Rice, 5. ἢ. 6κίνδυνον. Persuadez-vous qu'il en est ainsi,|ou@emec, où (ὁ, ἡ). PERTURBATION , 5. f. διαταραχή, ἧς (ἡ).

PERVENCHE, s. 7. plante, χαμαιδάφνη, ns (ἡ).

PERVERS, ERse, adj. πονηρός, ἅ, ὅν (comp.

ὅτερος, SUP. ὁτατος) : μοχθηρός, d, ov (comp.

οὕτως ἔχειν ταῦτα πείθου (impér. de πείθομαι). PERSUASIBLE, adj. πιθανός, ἡ, ὄν.

PERSUASIF, ἵνε, adj. πειστιχός, ἡ, cv (comp. wrepos, sup. ὠτατος) : πιθανός, ἡ, ὅν (comp. ὠτερος, sup. wraros). Discours persuasif, πιθανολογία, ας (ἡ). Parler d’un ton persuasif, πιθανολογέω, ὦ, fut. now. D'une manière peu persuasive, ἀπιθάνως.

PERSUASION , 5. f. πειθώ, οὖς (ἡ). A votre persuasion , τῇ σῇ πειθοῖ χρησάμενος ( partic.

PERVERSION , 5. f. διαφθορά, ἂς (n).

PERVERSITÉ, 5. f. πονηρία, ἃς (ÿ} :

μοχθηρία, ας (ἡ). Avec perversilé, πονηρῶς :

PERVERTIR , v. a. δια-τ-ῳθείρω, fut. φθερῶ, acc. — les jeunes gens , τοὺς νέους, Plat.

Pervertir l'ordre des choses, τὴν τῶν zpaγμάτων τάξιν συν-ταράσσω, fut. ἄξω. Pervertir le sens d'un passage, τῆς γραφῆς τὸν νοῦν δια- στρέφω, fut. στρέψω.

PESAMMENT , ααν. βαρέως (comp. βαρύτερῦν, sup. βαρύτατα). Soldats pesaniment armés, ὁπλῖται, ὧν (ot). Marcher pesamment, βραδυπορέω, ὦ, fut. ἡσὼς

PESANT, ἀντε, adj. βαρύς, εἴα, ὑ (com.

ύτερος, sup. ὑτατος). Charge pesante, τὸ Papi ἄχθος, ous. La fatigue et ses blessures l'avaient rendu pesant, ὑπό τε χαμάτου βαρὺς ἦν καὶ τραυμάτων. Rendre la têle pesante,

de χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι). Être dans la persuasion que, πέπεισμαι ou πέποιθα (parf. de πείθομαι, fut. πεισθήσομιαι), avec l’infinitif ou avec ὅτι et l'indic.

PERTE, s. f. dommage, βλάθδη, ns (ἡ) :

ζημία, ας (ñ). Causer une perte, βλάπτω, fut. Brdÿw , acc. : ζημιόω, à, fut. ὥσω, acc. Faire une perle, βλάδην βλάπτομαι, fut. βλα- Οήσομαι. Nous avons fait une grande perte en lui, πολλῶν αὐτοῦ θανόντος ἀπ-εστερήμεθαι (θνήσκω, fut. θανοῦμαι : ἀπο-στερέομαι, οὔμαι, fut. nou). || Privation, ἀποστέρησις, sw (ἡ). Perle du sentiment, ἀναισθησία, ας (ἡ).

Perte de l'esprit, παραχοπή, ἧς (ἡ). Perte de sang, αἱμιοόῤῥοια,, ας (ἡ). Perte d'une bataille, ñoox, ἧς (ἡ). || Ruine, ἀπώλεια, ας (ἡ) : τὴν κεφαλὴν βαρύνω, μι. βαρήσω. Avoir la ἐξώλεια,, ας (ἡ) : ὄλεθρος, οὐ (6) : φθορά, ἂς] tête pesante, χκαρηδαρέω, ©, fut. now.

(ἡ) : κατάλυσις, εὡς (ἡ). La perte des biens! Prsanr, indécl. Une livre pesant, ἡ ὅλε

oo à + + +

PES λίτρα, ας. Payer une chose son pesant d'or, χρυσῷ ἀντι-σταθμίζω, fut. ίσω, acc. Qui vaut son pesant d'or, χρυσοῦ ἀντάξιος, ος, ον.

PESANTEUR, 5. f. βάρος, ous (τὸ). Qui est sans pesanteur, ἀδαρής, ns, és. || Pesanteur d’allure, Boadürns, τὸς (ἡ). || Pesanteur de têle, χαρηδαρία͵, ας (ἡ). || Pesanteur d’esprit, βραδύνοια,, ας (ἡ).

PESÉE, δ. f. action de peser, orafunots, eus (ñ).|| Ce que l’on a pesé, τὸ σταθμιητόν, οὔ. || Impression d'un corps pesant, θλίψις, ews (ἡ).

PESER, v. a. mettre dans la balance, σταθμάομαι, œuar, ful. ἧσουαι, acc. : ἵστημι, fut. στήσω, acc. : ζυγοστατέω, ὦ, ful. row, acc. Action de peser, στάθμησις, swç (ἡ). || Au fig. examiner, juger, dcuudto, ful. dow, acc. : ἐξ-ετάζω, ful. dow, acc. : σχοπέω, à, fut. now, acc. : σχέπτομαι, fut. σχέψομαι,, acc. Peser ses paroles, τὰ bnuara περι-σχέπτομαι, fut. σκέψομιαι : περιεσκεμμένως λέγω, fut. λέξω. Songe encore à cela et pèse-le bien, ἀλλὰ τοῦτο αὖθις xivnoov χαὶ ζυγώθρισον (κινέω, ὦ, fut. now : ζυγωθρίζω, fut. ίσω), Aristph.

Peser, v. n,. être pesant, ἕλκω, fut. ἕλξω, acc. Il pèse huit drachmes , ὀκτὼ δραχμὰς ἕλχει, Lor pèse plus que l'argent, τὸ χρύσιον τοῦ ἀργυρίου βαρύτερον ἐστι. Qui pèse aulant, ἰσο- Gapns, ἧς, €, dal. : ἰσόσταθμος, 06, ον, dat. : ἰσοτάλαντος, ος, ον, dat. Qui pèse un talent, ταλαντιαῖος, α΄, ον. Qui pèse une drachme, δραχμιαῖος, α΄, ον. — deux drachmes, δίδραχμος, ὃς, ον, etc. || Peser à quelqu'un, lui

être ἃ charge, τινὰ βαρύνω, fut. βαρήσω :

ἐπαχθής τινι γίνομαι, fut. γενήσομαι.