PLI

(δ. Pli des doigts, du jarret, χαμπή, ἧς (ἡ). || Au figuré. Prendre un bon, un mauvais pli, φαύλην, σπουδαίαν ἕξιν où διάθεσιν λαμδάνω, fut. λήψομαι,

PLIABLE, adj. καμπτὸς, ἡ, ὅν :

oç,ov. Qui n'est pas pliable, ἄκαμπτος, 06, ον.

PLIAGE, 5. m. πτύξις, eus (ἡ) : σύμπτυξις, eos (ἡ).

PLIANT, ἄντε, adj. qui se plie, χαμπτός, n, cv. [| Souple, flexible, εὔχαμπτος, 06, ον :

EUXAUTTNS, ἧς, ἐς : εὔστροφος, ος, ον © ὕγρος, d, ὅν (comp. ὅτερος, Sup. ὁτατος).

PLIER, v. a. mettre en double, πτύσσω, fut. πτύξω, acc. Plier ensemble ou l’un contre

l'autre, συμ--πτύσσω, fut. πτύξω, acc. Plier-

ou replier par-dessus, ἐπι-πτύσσω, fut. πτύξω, acc. Piié, 06, cv. Plié en deux, δίπτυχος, os, ον. Plié à plusieurs plis, πολύπτυχος, os, ov. Plier les voiles, στέλλω Ou fut. στελῶ. || Fléchir, xüurro, fut. xäudo, acc. Plier les jambes, les genoux, τὰ oxén, τὰ γόνατα χάμπτω. Plier une baguette d’osier, τὴν λύγον xäurro. || Au fig. lier son caractère | τὸ ἦθος xéunro , fut. χάμψω :

κάμπτομαι, fut. χαμφῳθήσομαι. Rien ne put la faire plier ni la rendre plus timide, αὐτὴν οὐδὲν ἔχαμψεν, οὐδὲ ἀτολμοτέραν ἐποίη-σε (ποιέξω, ὦ, fut. fow). Homme qui ne sait pas plier, ἀνὴρ plier aux circonstances, πρὸς τὰ τυχόντα ἐμαυ-

LA LA LA ὅδ, πτυχτὸς, M, OV : σύμπτυχτος,

\“ La LA ΄.

τοῦ LOTIX συπστελλω,

ἄχαμπτος,, οὐ (ὁ). Se

τὸν ἁρμόζω, Jul. dou : τῷ καιρῷ δουλεύω, fut. εὐσω.

PLIER, v. n. se courber, κάμπτομαι, fut.

χαμφθήσομαι. Plier sous le poids des fruits, εἰς τὸ χάτω ὑπὸ τῶν χαρπῶν χατα-ς-χάμπτομαι : ou Simplement χαρποῖς βρίθω, fut. βρίσω. Plier sous le joug, ζυγὸν αὐχένι δέχομαι où ὗὑποδέχομαι, fut. δέξομαι, Plier sous le poids de sa fortune, τῆς εὐτυχίας ἥσσων εἰμί, fut. ἔσομαι, OU ἧσσχομαι, ὥμαι, Jul. ἡσσηθήσομαι. Plier sous le poids du malheur, τῶν συμφορῶν | ὅἥσσαομαι, ὥμαι ; ταῖς συμφοραῖς ὑπο-πίπτω, fut. πεσοῦμαι. || En parlant d'une armée, εἴχω, fut. εἴξω : πονέω, ©, fut. “cu. Il s'aperçut que l'aile gauche pliait, ζσθετο τὸ εὐώνυμον πονοῦν. (αἰσθάνομαι, fut. αἰσθήσομιαι), Thuc.

PLINTHE, s. f. terme d'architecture, πλίνϑος, ου (ἡ).

PLU

PLISSURE, 5. f. ῥυτίς, (00e (ἡ).

PLOMB, 5. γι. piu6dc ou μιόλιοδος ow quelquefois povécs, οὐ (δ). De plomb, wc λύδσδινος, Ἢ, ον. Qui ressemble à du plomb, μολυδδοφανής, ms, €. Masse de plomb, po ἧς (ἡ). Ouvrage de plomb, μολύὅδωμα, arcs (τὰ). || Plomb d’ouvrier, pour servir de niveau, μολυῦδίς ou μολιθδίς où μολυίς, ἴδος (ἡ) : péluËdes χάθετος, eu (ὃ). A plomb, χατὰ χάθετον. Qui est à plomb ou qui tombe à plomb, ὀρθός, ἡ, cv. Voyez l’article Arrow.

PLOMBAGINE, 5. f. μολύδδαινα, ns (à).

PLOMBÉ, £e, adj. garni de plomb, poλυύδωτός, ἡ, dv. || Qui a la couleur du plomb, μολυδδόχρους, cus, ouv. || Livide, πελι- OV, ἡ, Ov.

PLOMBER, v. a. garni de plomb, μι6λυόδύω, ©, fut. wcw, acc. || Souder, μολύδδῳ χολλάω, ὦ, fut. ow, acc. || Battre, fouler, πατέω, ©, fut. now, acc.

PLOMBERIE, s. f. art de travailler le plomb, ἡ μολυθδογοϊκή, ἧς (sous-ent. τέχνη).

| Atelier de plombier, μολυδδοχοεῖον, cu (rè).

PLOMBIER , s. m. μολυέδουργός, οὖ (6).

PLONGEANT , anTE, adj. χαταφερής Où χατωφεούς, ἧς, Ge

PLONGER, v. a. βάπτω, fut. βάψω, acc. :

βαπτίζω, fut. ίσω, acc. — dans la mer, εἰς τὴν θάλασσαν. || Au fig. Plonger dans le malheur, συμφοραῖς περι-πλέχω, fut. πλέξω, acc.

Plonger dans la douleur, τῇ λύπῃ περι-ύαλλω, fut. Exo, acc. Se plonger dans les plaisirs, ταῖς ἡδοναῖς ἐγ-χυλινδέομαι, douar, fut. χυλισθήsua. Ceux qui se sont hier plongés dans l'ivresse, ci χθὲς βεθαπτισμένοι, ὧν (partic. parf. passif de βαπτίζω, fut. io), Plat. || Plonger à quelqu'un un poignard dans le sein, ξιφιδίῳ τινὰ δι-ελαύνω, fut. ελάσω:

PLoncer, v. n. s’enfoncer dans l’eau, Χολυμέάω, ©, fut. row : δύνω ou δύομαι où χατα-δύομαι, fut. δύσομαι, Plonger [ἃ tête la première, χυδιστάω, ©, fut. “oo

PLONGEUR, 5. m. xouuGnrne, où (ὃ).

PLOYER, νυ. a. voyez Puer.

PLUCHE, s. f. voyez Perucne.

PLUIE, s. f. ὑετός, où (δ). Grosse pluie, uGocs, o (δ). Une grande pluie étant 50“