RACCOURCISSEMENT
RACCOUTREMENT, 5. m. ἐπισχευή, ἧς (ἡ).
RACCOUTRER , v. a. ἀχέομαι, οὔμαι, ful.
ἀκέσομαι, acc. : ἐπι-σχευάζω, fut. dow, acc.
RACCROC, s. m. Par raccroc, συντυχίας : τυχηρῶς.
RACCROCHER , υ. a.
veau, πάλιν ἀρτάω ou ἀν-ταρτάω, ὥ, fut. ἥσω, acc. || Ressaisir, rattraper, ἀνα--λαμθάνω, jut. λήψομαι, acc. : dva-xréquat, pat, Jul. χτί-sua, acc. Se raccrocher à une branche, χλάδου ἀντ-έχομαι, fut. ἀνθ--ἔξομαι. Se raccrocher à un espoir, εἰς ἐλπίδα κατα--φεύγω, fu. φεύξομαι.
RACE, 8. f. γένος, οὺς (τὸ). Toute la race a péri, πᾶν τὸ γένος ἀπ-ώλετό (ἀπ-εόλλυμαι, fut. ἀπ-ολοῦμαι). De même race, ὁμιογενής; ἧς, ἐς. D'une race illustre, ἐκ γένους περιφα- VOS γενόμενος, Ἢ), OV (γίνομαι, fut. γενήσομαι). Être de la race de quelqu'un, ἀπό τινὸς γέqova (parf. de γίνομαι) ἔχ, τινος τὸ γένος ἕλχω, fat. ἕλξω. Il se disait de la race des dieux, ἐκ θεῶν τὸ γένος ἥχειν ἔλεγε (λέγω, fut. λέξω : ἥχω, fut. ἥξω). [| Maladie de race, νόσημα συγγενικόν, où (ro). || du fig. Chasser de race, imiter son père ou ses ancêtres, πατριάζω, fut. dou.
RACHAT, 5. m. λύτρωσις, εὡς (à).
RACHETER, v. «a. acheter de nouveau, ἐξ-ὠγέομαι, cpu, fut. ἤσομαι, acc. — de
accrocher de nou-
ἀπὸ τινος. OU