RAM

δώδυης, Ὡς, ες. Couper les rameaux d’un arbre, δένδρον χλαδεύω, fut. εὐσω. Le dimanche des Rameaux, ἡ τῶν Βαΐων χυριαχή, ἧς : ἡ βαΐοφόpos ἑορτή, ἧς. || Au fig. ramification, παράρτημα, ατος (τὸ). Rameaux des veines, ai τῶν φλεδῶν διχοτομίοι, ὥν. Rameaux d’une mine, αἱ τοῦ μετάλλου ῥάοδοι, ὥν. Se partager en plusieurs rameaux, εἰς πολλὰ μέρη Oi-aipéouat, οὔμαι,, fut. αιρεθήσομαι.

RAMÉE, 5. 7. branchage, κλάδοι, ὧν (οἷ).

RAMENDER, v. «. améliorer , corriger, χαταορθόω, ©, fut. wow, acc. || Fumer ou engraisser de nouveau, πάλιν χοπρεύω, fut.

εύσω, où χοπρίζω, fut. iow, acc. || Mettre à un plus bas prix, εὐωνίζω, fut. ίσω, acc. || v. n. diminuer de prix, εὐωνότερος γίνομιαις fut. γενήσομαι.

RAMENER, νυ. a. ἐπαντάγω, fut. ἄξω, acc. — au combat, πρὸς μάχην. || Au 5.

Ramener à la raison, σωφρονίζω, fut. ic, acc. Ramener dans le droit chemin, ἐπιστρέφω, fut. στρέψω, acc.

RAMER, v. n. faire mouvoir les rames, ἐρέσσω, fut. ἐρέσω : χωπηλατέω, à , fut.

ñow. || v a. soutenir avec des branchages, στηρίζω, fut. kw, acc.

RAMEREAU , 9. m. petit ramier, φάττιον, οὐ (τὸ).

RAMEUR, 5. m. ἐρέτης, οὐ (6). De rameur, éperixde, “%, cv. Le travail des rameurs, épeoiæ, ας (ἡ).

RAMEUX, eus, adj. χλαδώδης, Ὡς, ες- Très-rameux , πολύχλαδος, 05, ov.

RAMIER, 5. m. sorte Ge pigeon, φάσσα ou φάττα, ἧς (ὃ).

RAMIFICATION , 5. f. partage en plusieurs branches, διχοτομία, ας (ñ) : ἡ els, πολλὰ μέρη διάδοσις, eus. || Branche, partie, démembrement, μιέρος, οὺς (τὸ) : ἀπόσπασμα, arcs (+>). Toutes les ramifications d’une chose, τοῦ πράγματος τὰ χατὰ μέρος, OU τὰ καθ᾽ ἕκαστον πάντα, ὡν.

se RAMIFIER, v. γ. εἰς πολλὰ μέρη δὲαἰρέομαι, οὔμαι, ful. αιρεθήσομαι ou δια--δίδομαι, fut. δια--δοθήσομαι.

RAMOITIR, v. a. διαίνω, fut. av, acc.

RAMOLLIR , v. a. μαλάσσω, ful. dE , acc.

RAMONER , v. a. xaaipo, fut. ἀρῶ, @Cc.

RAMONEUR, 5. m. ὁ τὰ καπνοδοχεῖα χαθαίρῶν, ovros (partic. de xafaipo , fut. ap).