RENARDEAU

RENARDIÈRE , 5. f. ἀλωπεχία, ας (ñ)P

ὁ τῆς ἀλώπεχος φωλεός, οὔ, au pl. φωλεά, ὧν (τὰ).

RENCHÉRIR, v. a. augmenter le prix, ἀναπτιμάω, ὦ, Jul now, acc. | v. n. se vendre plus cher, ἀνα--τιμιάομαι, ὥμαι, fut.

ηθήσομαι. || Mettre l'enchère, πλειστηριάζω, ful. ἄσω. || Au fig. Faire le renchéri, θρύπτομαι, fut. θούψομαι :

χίζομιαι, fut. ἰσομιαι.

RENCHÉRISSEMENT, \S. M. GVATIMNOIS »

eos (ἡ).

RENCONTRE, 5. f. action de se rencontrer, συνάντησις, ews (ἡ). Plus souvent on tourne par le verbe. Faire la rencontre de μαι, OU ἐντυγχάνω OU παρα-τυγχάνω OÙ συν-

γχάνω Jut. τεύξομαι, acc. Éviter la rencontre de quelqu'un, τινὰ ἐκκλίνω ou mapexχλίνω, fut. χλινῶ. Aller à la rencontre de quelqu'un, τινὲ ἀπταντάω ou ὑπ-αντάω, à, fut. ἥσομαι. Aller à la rencontre de l'ennemi, τοῖς ἐχθροῖς ἀπ-αντάω, ὦ. J'irai à votre rencontre , cu ou quelquefois πρὸς σέ.

ΒΈΝΟΟΝΤΒΕ, hasard, occurrence, συντυχία,, ας (ἡ). Par une rencontre fortuite, συντυχίαν τινά. Choses qui se font ou qui arrivent par rencontre, τὰ συμ.-Θαίνονται, ὧν (partic. de ouu-Guivo , fut. Οήσομιαι).

RenconTRE, conflit, choc, obyxpouou, eus (ñ) : σύῤῥαξις, ews (à). Rencontre de deux

ἁθρύνομαι, fut. υνοῦμαι : ἀχ-

voyelles, ἡἣ τῶν φωνηέντων σύγκρουσις, εως. |] Engagement de deux armées, combat, συμιολή, ἧς (à) : μάχη, ns (ἡ). Dans celte rencontre, ἐν τῷ παρα-τυχόντι. Par une heureuse rencontre, εὐτυχῶς.

RENCONTRER , v, a. trouver par hasard sur son chemin, ἐν--τυγχάνω ou περι-τυγχάνω, fut. τεύξομαι, dat. Ils me rencontrèrent lorsque j'étais près de la maison, περι-ἐτύχον

πλησίον ὄντι μοι τῆς οἰχίας ἤδη. C’est un des hommes les plus éclairés que j'aie jamais rencontrés, οὗτός ἐστι τῶν σοφωτάτων οἷς ἐγώ͵ πότε προσ-έτυχον ἀνδρῶν. || Trouver, εὑρίσκω, μι εὑρήσω, acc. On rencontre rarement des hommes qui, σπανίως ἂν εὕροι τις ἀνθρώπους, οἵ, indic. || Deviner, στοχάζομαι, fut. ἄσου αι, gén. ῬΘΠΟΟΠΙΓΟΓ bien, εὖ ow ὀρθῶς στοχάζο-μαι, fut. ἄσομαι. Vous avez bien rencontré, τούτου ὀρθῶς ἐστοχάσω.

SE RENCONTRER, v. r. Se trouver ensemble, συν-τυγχάνω, fut τεύξομιαι. — avec quelqu'un, τινί, || Penser l’un comme l'autre, συνταντάω, ©, fut. αντήσομιαι. — avec quelqu'un, τινί.

se Rencontrer, s'offrir par hasard, προστυγχάνω OU παρα-τυγχάνω, fut. TebÉQquer : παρα-γίνομαι, fut. γενήσομαι. El s’est rencontré là bien à propos pour nous, εἰς χαῖρόν γε παρατετύχηκεν ἡμῖν (parf. de παρα--τυγχάνω),, Plat. Ils prennent chacun la première arme qui se rencontre, λαμιθάνουσιν ὅ,τι ἑκάστῳ παρα-τυγχάνει ὅπλον (λαμιάνω, fut. χήψομαι), Plat. || Arriver par hasard, τυγχάνω, fut. τεύξομαι : συμ.- Guive, fut. Gnoouar : παρα--γίνομαι, fut. γε- Cela se rencontre souvent , τοῦτο γίνεσθαι. φιλεῖ (γίνομαι, fut. γενήσομαι : φιλέω, ὦ, fut. ἡσω). Il s’est rencontré souvent que; πολλάχις ἔτυχε (aor. de τυγχάνω) : πολλάχις ἐγένετο (aor. de γίνομιοι) : πολλάχις συγ-έἔδη (aor. de ouu-Baive), avec l'infin. Ἢ se rencontre bien des gens qui, πολλοὺς ἂν εὕροις, πολλοὺς ἂν εὕροι τις, πολλοὺς εὑρεῖν ἐστιν (EU ροίσχω, fut. εὑρήσω), avec οἵ οἷ οἵτινες Εἴ l'indic, : πολλοί εἰσιν ci, avec le participe.

RENDEZ-VOUS, 5. m. ἡ συγ-χειμένη ἔντευξις, εὡς (σύγτ-χειμαι, fut. χείσομιαι). Le lieu du rendez-vous, ὁ συγ-χείμενος τόπος, οὐ. L'heure du rendez-vous, ἡ συγπχειμένη ὥρα, ας. Donner à quelqu'un un rendez-vous ; ἔντευξίν τινι συν-τίθεμαι, ou simplement τινὶ ovv-

RENDORMIR, v. a. πάλιν κατα-χοιμίζω, fut. iow, acc. Il ouvre à peine les yeux quil se rendort, μόλις ἀν-οίγων τὰ βλέφαρα, εἰς ὕπνον αὖθις χατα--σπᾶται (κατα- σπάω, ὦ, fut. σπάσω).

RENDRE, v. a. restituer, ἀπο-δίδωμι, fut.

ἀπο-δώσω, acc. Rendre à chacun ce:qui lui appartient, τὸ προσ- ἦχον ἑκάστῳ ἀπο-δίδωμι.

Rendre la pareille, τὴν ἀξίαν ἀνταπο-δίδωμι.

[Je vous rends vos serments,: τὸν ὅρχον ὑμῖν

‘REN &v=tmut, fut. àv-nc0. || Rendre amour pour amour, ἀνταεράω, ©, Jul. ἐρασθήσομιαι, gén.

Rendre injure pour injure, ἀντιπλοιδορέω, ©, fut. now, acc.

Renpre, livrer, παρο--δίδωμι, fut.

δώσω. acc. — une place, πόλιν. — les armes,

RENDRE, rapporter, produire , φέρω, fut. οἴσω, acc. La terre rend bien des fois autant qu’elle a reçu, ἡ ñ ἀντι- δίδωσι πολλαπλάσια ὧν ἔλαδε (ἀντι- δίδωμι, fut. ἀντι-δώσω : AauGévo, fut. λήψομιαι).

ἜΕΝΡΒΕ,, exhaler, ἀνα-φέρω, fut. ἀν-οίσω, acc. Rendre une odeur, ὀσμὴν ἀνα-φέρω. | Rendre un son, ψόφον ἐργάζομαι, fut. doopas. || Rendre l’âme, τὴν ψυχὴν ἀφ-ίημί, fut. äy-fo0.|| Rendre par la bouche, vomir, àv-

RENDRE, représenter, ἀπ-ειχάζω, ful. ἄσω,

acc. : μιμέομαι, οὔμαι, fut. ἡσομαι, acc. || Traduire, ἑρμιηνεύω, fut. εὐσω, acc. Rendre en grec, εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν μετα- φέρω, fut. μετποίσω, acc. |

Rennre, faire devenir, ποιέω, ©, fut. nc, acc. : map-éyo, fut. ἔξω, acc. : ἀπο--δείχνυμι, fut. δείξω, acc. : παρα--σχευάζω, fut. ἄσω, acc. Rendre quelqu'un le plus heureux des hommes, | μακαριώτατον τινὰ παρ-έχω OU ἀπο-δείκνυμι.

On peut aussi tourner par différents verbes.

Rendre sage, σωφρονίζω, fut. ίσω, acc. Rendre fou, τοῦ φρονεῖν ἐξ--ἰστημι, fut. ἐκ- στήσω, acc. Rendre suspect, εἰς ὑποψίαν ἄγω, fut. ἄξω, acc. Se rendre un autre favorable, tournez, acquérir la bienveillance de quelqu'un, εὔνοιαν παρά τινος χτάομαι, ὥμαι, Jul. χτήσομαι.

Rexpre, s'emploie encore darïis un grand nombre d’idiotismes français. Rendre la juslice, διχοιοδοτέω, ©, fut. now : θεμιστεύω, fut. eco. Rendre compte, λόγον δίδωμι, fut. δώσω : εὐθύνας ὑπεέχω, fut. ὑφ-έξω. Rendre grâces, services, honneur, etc. voyez tous ces mots.

55 RENDRE, v. r. se transporter quelque part, πορεύομαι, fut. ebcopar : ἔρχομαι, fut. ἐλεύσο-par: φέρομαι, fut. ἐνεχθήσομιαι : στέλλομαι, fut. σταλχήσομιαι. — dans un lieu, εἰς τόπον. — auprès de quelqu'un, πρός τινα. Se rendre par mer dans le Péloponèse, εἰς τὴν Πελοπόν-νῆσον ἀπο-πλέω, fut. πλεύσομιαι. Se rendre en ambassade à Thèbes, εἰς Θήθας moccéete, μι. εὐσω, Se rendre ensemble dans le même

REN 813 lieu, εἰς ταὐτὸ συν-πέρχομαι, fut. συν--ελεύσομαι. Se rendre dans la mer, en parlant dune rivière, εἰς τὴν θάλασσαν êx-péo , fut. peUow ,

SE RENDRE, se livrer ἃ son vainqueur, ἐμιαυτον παρα--δίδωμι. où ἐχ-δίδωμι, fut. δώσω. ---- à quelqu'un, τινί. Se rendre à discrétion, ἐμαυτὸν ἔχδοτον ποιέω, ὦ, fut. ἥσω. || S’avouer vaincu, τὴν ἧσσαν ὁμολογέω, ©, fut. ἥσω : τὰς χεῖρας χκαθ-ίημι, fut. χαθ-ἥσω, Se rendre à la raison, τῷ λόγῳ πείθομαι, fut. πείσομαι, où εὐπειθέω, ὥ, fut. now. Se rendre au sentiment d’un autre, τινὶ συγχατα-τίθεμαι, fut. ouyxara-bicoμαι, Où ouyrara-Gaivo, fut. Θήσομαι, ou πείθομαι, fut. πείσομαι, où ὑπ-ταχούω, fut. αχούσο-ua. Se rendre aux prières, ταῖς ἱκεσίαις ἐνδίδωμι, fut. ἐν-δώσω.

SE RENDRE, devenir, γίνομαι, fut. γενήσομαι.

Se rendre fort habile dans tous les arts, πασῶν τῶν τεχνῶν ἐμπειρότατος γίνομαι. Se rendre digne, ἐμαυτὸν ἄξιόν τινος καθ-ίστημι, fut. χατα--στήσω. Il se rendit maître du gouvernement, αὑτὸν τῆς πόλεως τύραννον χατ-έστησεν. Se rendre maitre de ses passions, τῶν ἐπιθυμιῶν χρατέω, &, fut. ncw. Se rendre utile, χρήσιμον ἐμαυτὸν rap-éxo, fut. éto. Se rendre coupable d’une mauvaise action, φαῦλόν τι πράσσω, fut. πράξω. Se rendre suspect, εἰς ὑποψίαν ἔρχομαι, fut.

RENDU , vw, adj. épuisé. Etre rendu de fatigue, τῷ πόνῳ dno-xéxunxa (parf. d'aro- &m-cionxa (parf.

χάμνω, fut. χαμιοῦμιαι) ou α᾽ἀπ-ογορεύω, fut. ἀπ-ερῶ) :

μαι (parf. passif de τρύχω, fut. τρύσω).

RENÉGAT, 5. m. ἀποστάτης, ou (6).

RÊNES, s. f. pl. bride, ἡνίαι, ὧν (ai).

Retirer les rênes, τὰς ἡνίας ὀπίσω τείνω, fut. revo. Lâcher les rênes, τὰς ἡνίας ἀν-ίημι, Jul. ἀν-ἴσω, où χαλάω, ©, fut. χαλάσω. || Au fig.

Tenir les rênes de l’État, τὴν πόλιν ἡνιοχεύω, RENFERMER, v. a. enfermer, ἐγ-χλείω ou χατα--χλείω, Jul. χλείσω, acc. : εἵργω où εἴργνυμι ou χαθ--είργνυμι, Jul. εἰρξω, acc. — dans un endroit, ἐν τόπῳ τινί οἱ εἰς τόπον τινά. || Renfermer une ville dans des murailles, τείχει πόλιν περιπλαμδάνω, fut. λήψομαι. || Sentir le renfermé, ταγγίζω, fut. lou : σαπρίζω, fut. ice.

RENFERMER, comprendre, contenir, περι-έχω,,

fut. ἕξω, acc. : περιτλαμθάνω, fut. χήψομαι, acc. Renfermer beaucoup de choses en peu de mots, πολλὰ βραχεῖ λόγῳ περιπλαμθάνω.

RENFERMER, concentrer, Cacher en soi-même, χκατπέχω, fut. καθ-έξω, acc. : xara-x\eto, fut. χλείσω, acc. Renfermer sa haine dans son Cœur, τὸ μῖσος ἐν ἐμαυτῷ XATAXAELGTOY τηρέω, ὦ, Jut. now. Renfermer ses chagrins en soi-même, ἐν ἐμαυτῷ τὴν λύπην στέγω, fut.

SE RENFERMER, 0. r. s’enfermer, ἐμαυτὸν καταχλείω, fut. χλείσω. — dans ses retranchements, ἔρυμα. Se renfermer dans une coquille, ς τὸ ὄστραχον συ--στέλλομαι, Jul. σταλήσομαι. tenir renfermé à la maison, οἰχουρέω, ὦ, Jut. ñ6w. Qui vit renfermé, οἰκουρός, ὅς, ὁν : σχιατραφής, ἧς, ἕς. || Se renfermer en soimême, se recueillir, εἰς ἐμαυτὸν συ--στρέφομιαι, fut. στραφήσομαι.

RENFLEMENT, s. m. ὄγκωσις, εὡς (à) :

ὄγκος, ou (6) : ἀνοίδησις, ews (ἡ) : οἶδμα, ατος (τὸ).

RENFLER, v. a. ὀγκύω, ©, fut. ὦσω, acc. || v. n. οἰδαίνω ou ἀν-οιδαίνω, fut. οἱδήσω.

RENFONCER , v. a. ficher de nouveau, πᾶλιν πύήγνυμι, fut. πήξω, acc.|| Enfoncer da. vantage, ἐπιπλέον βαθύνω, fut. υνῶ, acc.

RENFORCEMENT , 5. m. ἐπίῤῥωσις, cos (ἡ).

RENFORCER, v. a. ἐπιῤ-δώννυμι, fut. δώσω, acc. Renforcer la voix, τὴν φωνὴν ἐπι-τείνω, fut. rev. Renforcer l’armée, τὴν στρατιὰν αὐξάνω, fut. αὐξήσω. Se renforcer, ἐπιῤ-ῥώννυμαι, fut. δωσθήσομαι : ἐπι-δίδωμι, fut. ἐπι-δώσω. La sédition se renforça, εἰς μεῖζον ἡ στάσις ἀν--ἤφθη (ἀν-ἄπτω, fut. ἄψω). Sa haine se renforcera avec le temps, συμπρό-εισιν αὐτῷ ἡ ἔχθρα τῷ χρόνῳ (συμπρό-ειμι, fut. εἰμι).

RENFORT, 5. m. augmentation, ἐπίδοσις, εως (ἡ) : προσθήχη,, ἧς (ἡ). |] Secours d'hommes, βοήθεια, ἄς (ἡ) : ἐπιδοηθεία, ας (ἡ) : δυνάμεως προσθήχη, ἧς (ἡ). Amener du renfort, βοήθειαν ἄγω, fut. ἄξω. Fournir du renfort, ἐπι-δούθειαν τινὶ ποιέομαι, οὔμαι, fut. ἥσομαι. Il lui arriva un ‘puissant renfort, μεγάλη αὐτῷ δύναμις πζῥοσ-εγένετο (προσ--γίνομιαι, fut. γενήcoma).

SE RENFROGNER, v. r. voyez REFROGNER.

RENGAGER, νυ, a. αὖθις ἐμ-πλέχω, fut.

πλέξω,, acc.— dans une affaire, πράγματι. Me voilà rengagé avec un homme de bien mau-

REN vaise foi, αὖθις συμ--πλέκομαι ἀνθρώπῳ γόητι χαὶ πονηρῷ, Eschin.

SE RENGORGER, υ. r. ἀνα-χύπτω, fut. κύψω.

RENGRÉGEMENT, s. m. ἐξαγρίωσις, εως (ἡ).

RENGREGER , v. a. ἐξ-αγριαίνω, fut. ao, acc. : ἐξ--αγριόω, ὦ, ful. wow, acc.

RENIABLE, adj. ἐξαρνητός ou ἀπαρνητύς, ὄν.

RENIEMENT , 58. m. ἄρνησις ou ἐξάρνησις ou ἀπάρνησις, ews (ἡ).

RENIER, v. a. ἀρνέομαι ou ἐξ--αρνέομαι ou ἀπ-αρνέομαι, οὔμαι, fut, ou, acc. Renier son fils, τὸν υἱὸν ἀπ-ααγορεύω, Jul. ἀπ-ερῶ.

Renier son nom, τὴν ἰδίαν προσηγορίαν παραιτέομαι, οὔμαι, Jul. ἥσομαι.

RENIFLEMENT, 5. ηι. tournez par le verbe.

RENIFLER, υ. n. τοῖς μυχτῆρσιν ἀνα--πνέω, fut. πνεύσομαι.

RENNE, 5. m. animal, τάρανδος, οὐ (6), Arislt.

RENOM, 5. m. χλέος, οὺς (τὸ) : φήμη, ἧς (ἡ) : δόξα, Ὡς (ñ). Bon renom, χλέος ἀγαθόν, où (τὸ) : εὔκλεια, ας (ἡ) : εὐδοξία, ας (à).

Mauvais renom, δόξα χαχή où πονηρά, ἂς (ἡ) :

χαχοδοξία, ας (ñ). Avoir un bon renom, εὖ εὐδοχιμέω,

ou καλῶς ἀχούω, fut. ἀκούσομαι :

ὦ, fut. fow. Avoir un mauyais ren°m, χαχῶς ἀκούω, fut. ἀκούσομαι.

RENOMMÉ, ἕξ, partic. voyez RENOMMER.

RENOMMÉE, 5. f. bruit public, φήμη, ns (ἡ). || Renom, réputation, φήμη, Ὡς (ἡ) : κλέος, οὺς (τὸ) : δόξα, ἧς (ἡ). Bonne, mauvaise renommée, voyez RENOM.

RENOMMER, v. a. appeler une seconde fois par son nom, πάλιν évoudto, fut. dou, acc. || Réélire, πάλιν αἱρέομαι, οὔμαι, fut. αἷοήσομαι. || Se faire renommer, s’üllustrer, vo μαστὸς γίνομαι, fut. yevñoquar : ὄνομα λαμδάνω, μι. χήψομαι : εὐχλείας τυγχάνω, fut. τεύξομαι : μεγίστην δόξαν λαμόδάνω ; fut. λήψομαι : ἐλπλαμ.πρύνομαι, fut. υνοῦμαι. Renommé , ée, ὀγομιαιστός, ἡ, OV : περιθσητος, 06, OV περιχλεής, ἧς, ἐς : ἔνδοξος ou περίδοξος, 06, ον (comp. ὅτεpos, Sup. ὅτατος) : εὐδόχιμος, 06, ov (comp.

repos, sup. ὦτατος) : λαμπρὸς, d, dv (Comp.

ὅτερος, sup. ὁτατος) : περιφαν ἧς, ἧς, ἐς (comp.

érepos, sup. éaræroç). Ceux qui sont renommés pour leur sagesse, οἱ ἐπὶ σοφίᾳ περιθόη-τοι, ὧν. Il est le plus renommé de toute la ville, εὐδοκιμεῖ μάλιστα πάντων ἐν τῇ πόλει (εὖδοχιμέω, ©, fut. nou).

RENONCEMENT , 5. m. ἀποόῤῥησις, eos (ἡ). Renoncement de soi-même ou à soimême, ἡ τῶν καταφρόνησις, εὡς (ἡ).

RENONCER, v. n. se désister d’une chose, ἀπο-τάσσομαι, fut. τάξομιαι,, dat. — au monde, τῷ χόσμῳ. — à tout ce qu’on possède, πᾶσι τοῖς ἐμαυτοῦ ὑπ- ἄρχουσι. On tourne mieux par d'autres verbes. Renoncer à tout, πάντων ἀφἵσταμαι, fut. ἀπο-στήσομαι. Renoncer de grand cœur aux affaires, πολλὰ χαίρειν τοῖς πράγμασι λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ :

μᾶτα χαίρειν ἐάω, ἐῶ, fut. ἐάσω. Renoncer à ses droits en faveur d’un autre, τῶν ἐμαυτοῦ δικαίων τιγὶ ἐξ-ίσταμαι, fut. ἐχ--στήσομαι, OU παρα-χωρέω, à, ful. now, Ou εἴχω οἷ παρ-είκω, fut. sito. Renoncer à la guerre, πολέμου παύομαι, fut. παύσομαι. Renoncer à une dignité, ἀρχὴν ἀπο-τίθεμαι, fut. θήσομαι. Renoncer à l’espérance, ταῖς ἐλπίσιν ἀπ-αγορεύω, fut. ἀπ-αγορεύσω ou ἀπ-ερῶ. Il renonça à se rendre auprès d'eux, ἀπ-είπατο moyen οἱ ἀπ-αγορεύω). Faire renoncer , ἐξ- (orme, fut. ἐχ-στήσω, acc. — quelqu'un, τινά. — ἃ ses droits, à ses projets, à son opinion, τῶν διχαίων, τῆς προαιρέσεως, τῆς γνώμης

RENONCER, ὃ.

fut. ἀπ--αγορεύσω qu'un pour son