SAR

La faiblesse de sa santé; ne lui permettait aucun exercice, διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀῤῥωστίαν ἀσκεῖσθαι οὐκ ἠδύνατο (δύναμαι, fut.

δυνήσομαι : ἀσκέω, ©, fut. cu). || Action de boire à la santé, φιλοτησία, ας (ἢ) : πρόποσις, εὡς (ἡ). Porter des santés, φιλοτησίας προ- πίνω, fut. πίομαι. Boire à la santé de quelqu'un, φιλοτησίαν τινὲ mpo-mivo, Ou simplement τινὶ προ--πίνω.

SANVE, 8. f. plante, σίναπις, εὡς (ἡ).

SAOUL, οὔμξ, adj. voyez ὅ0υι.-

SAOULER, v. a. voyez SOULER.

SAPAJOU, s. m. singe, πιθηχίδιον, ou (τὸ).

SAPE, 5. f. action de saper, ὑποσκαφή, ἧς (ἡ). || Mettre la sape au pied d’un mur, voyez SAPER.

SAPER, v. a. ὑπο-σχάπτω, fut. σχάψω, acc. : ὑπ-ορύσσω, fut. ορύξω, acc. || Au fig. Saper les fondements de la vertu, τὴν ἀρετὴν ὑπ-ορύσσω, καὶ τοὺς αὐτῆς θεμελίους ὑφ-αιρέω, ὦ, fut. αἱρήσω. ;

SAPEUR, 8. m. ὀρυχτής, οὔ (ὁ).

SAPHÈNE, 5. f. veine de la jambe, à σαφηνὴς φλέψ, gén. σαφηνοῦς φλεῦός.

SAPHIQUE, adj. σαπφιχός, ἡ, ὅν.

SAPHIR, 5. m. σάπφειρος, ou (6).

SAPIENCE , 5. f. σοφία, ας (ἡ).

SAPIN, 5. m. arbre, ἐλάτη, ἧς (ἡ). De sapin, ἐλάτινος, ἢ, ov.

SAPINIÈRE, 5. 7. ἡ ἐλατίνη ÜAn, ne.

SAPORIFIQUE, adj. γευστός, ἡ, dv.

SARBACANE, 5. f. σίφων, ὠνὸς (ὃ).

SARCASME, 5. m. σαρχασμός, où (6):

xeoptouia, ας (ñ). Déchirer par des sarcasmes, σαρχάζω, fut. acc. : xeproméo, ὦ, fut.

now, acc.

SARCELLE , s. f, oiseau, φασχάς, δος (ἡ).

SARCLAGE, 5. πὶ. σχάλευσις, εὡς (ἡ):

SARCLER, v a. σχαλεύω, fut. εύσω, acc. : σχαλίζω, fut. iow, acc. Sarcler avec la main, βοτανίζω, fut. ίσω, acc.

SARCLEUR, 5. m. σκαλεύς, ἕως (ὃ).

SARCLOIR, s. m. σχκαλίς, ἔδος (ἡ) λιστήριον, οὐ (τὸ).

SARCLURE, s. f. σκάλευμα,, aroç (τὸ).

SARCOCÈLE, 5. m. σαρχοκήλη, ἧς (ἡ).

SARCOCOLLE, 5. f. σαρχοκόλλα, ἧς (ἡ).

SARCOME, 5. m. σάρχωμα, ατος (τὸ).

SARCOMPHALE, 8. m. σαρχκόμφαλον, ou (τὸ).

e OXO—