SAV

sauvages , les peuples non civilisés, τὰ ἄγρια ἔθνη, ὥν. Un sauvage, ἀνὴρ ἄγριος, οὐ" ΝΣ ἀνὴρ ὅλσθιος, οὐ (ὃ). ἢ SAUVAGEON, 5. m. δένδρον ἄγριον, οὐ (τὸ).

SAUVAGIN, mE, adj. θήρειος, ος,, ὃν.

SAUVEGARDE , 5... garde qui veille ἃ la sûreté d’une maison, etc. φυλαχή, ἧς (ἢ).

| Protection, φυλακή, ἧς (ἡ) προστασία, ας (à). Se mettre sous la sauvegarde de quelqu'un , ἐμαυτόν τινι ἐγ-χειρίζω, fut. (ou. Prendre sous sa sauvegarde , εἰς ἐμαυτὸν ἀνα-δέχο-

ur, fut. δέξομαι, acc. La sauvegarde des lois , ἡ διὰ τῶν νόμων ἀσφάλεια, ἂς. ἢ

Exemption de certaines charges, ἀτέλεια, ας 005 ἄδεια, ας (ἡ).

SAUVER , ν. a. σώζω, fut. σώσω, δύομαι, fut. ῥύσομαι, acc. Se sauver, σώζο-

‘acc. :

μαι, fut. σωθήσομαι. Je Tai sauvé la wie, ἐγὼ μὲν σὲ ἔσωσα, ou δι’ ἐμοῦ ἐσώθης. |} Se sauver , échapper au danger, σώζομαι ou

δια--σώζομαι,, fut. σωθήσομαι : σωτηρίαν ἐμαυτῷ περι-ποιέω, ©, fut. now. — faire son salut, σώζομαι, fut. σωθήσομαι. — s'enfuir, φεύγω, fut. φεύξομαι : ἀπο-διδράσχω, fut. ἀπο-δράσο-. μαι. || Au fig. Sauver les apparences, τὸ πρέπον φυλάσσω, fut. φυλάξω. Sauver une contradiction, τὰ ἐναντιούμενα δια-τίθεμαι, fut. dia θήσομαι, ou δι-αλλάσσομαι, fut. αλλάξομαι.

SAUVETAGE, 5. m. ῥύσις, εὡς (à).

ΒΑΌΥΕΤΕ, 5. f. ἀσφάλεια, ας (ὃ). Être en lieu de sauveté, ἐν ἀσφαλεῖ εἰμι, Jul.

SAUVEUR, 5. m. σωτήρ, ἦρος (ὁ)

SAVAMMENT, adv. σοφῶς : πεπαιδεὺυμένως. '

SAVANT, ἄντε, adj. σοφός, , ὃν (Comp.

ὥτερος, SUP. τατος) : πεπαιδευμένος, Ἢ, ὁν (partic. parf. passif de παιδεύω, fut. εὐσὼ).

— dans un art, τέχνην τινά. On peut dire gén.

OVÉGTATOS) : τέχνης ἔμπειρος, 06, ὃν (comp. Sup. στατος).

Être savant, παιδείαν ἔχω, fut. ἕξω. Être véritablement savant , τῆς παιδείας ἀληθῶς τυγχάνω, fut, τεύξομαι. En vrai savant, παιδευμένως. Très-savant, savant en toutes sortes de choses, πυλυμαθής, ἧς, ἔς (comp.

RTC Rp. sup. ἐστατος). || Les savants, οἱ Fi,

sup.

aussi (comp.

OTEPOE ,

TE

SAVANTASSE, s. m, χεγόσοφος, οὐ (ὃ).

Say HSCA 861

SAVATE, δ. f. κάττυμα, ατὸς (τὸ).

SAVETIER, 5. m. πίσυγγος, οὐ (6). Boutiques de saveliers, πισύγγια, ὧν (rx).

SAVEUR, 5. f. χυμός, οὔ (ὁ) : χυλός, où (ὁ).. Saveur agréable, εὐχυλία͵, ας (ἡ).

Qui ἃ une saveur agréable, εὔχυλος, ος, ov.

Sans saveur, ἄχυλος, ος, ον.

SAVOIR , v. a. connaître, οἶδα, fut. εἴσομαι, acc. γινώσχω ou mieux ἔγνωχα, fut. ἡνώσομαάι» acc. : ἐπίσταμαι, fut. ἐπιστήσομαι, acc. Vous savez. cela aussi bien que moi, ὑμεῖς ταῦτα ἐπ᾽ ἴσης ἐμοὶ ἴστε Où ἐγνώκατε Ou ἐπίστασθε.

Sayoir un art, τέχνην ἐπίσταμαι, fut. ἐπιστήσομαι. Ceux qui savent cet art, οἱ τὴν τέχνην ou τῆς τέχνης ἐπιστάμενοι, ὧν. Ceux qui savent monter à cheyal, οἱ ἱππεύειν ἐπιστάμενοι, wv. Il saura bientôt ce qu’il perd en me quittant, τάχα εἴσεται οἷον μὲ ὄντα ἀπο-λείπει (οἶδα, fat. εἴσομαι : ἀπο-λείπω, fut. λείψω). Je sais que je vous suis bien inférieur, οἶδα ἐμαυτὸν ὑμῶν ἥσσονα ὄντα (parlic. d’eiut, fut. Écoua). Je sais qu'on me trompe, οἶδα ἐξ-απατώ-μενος ( ἐξ-απατάω, ὦ, fut. v“ow ). Autant que je sache, ὅσον με εἰδέναι (infin. α᾽ οἶδα). Je sais bien, εὖ οἶδα : σαφῶς οἶδα : ἀχριδῶς οἶδα. Scahe bien, εὖ ἴσθι : σαφῶς ἴσθι. Il ne viendra pas, je le sais bien, οὐχ ἥξει, εὖ οἶδ᾽ ὅτι (ἥκω, fut. ἥξω). Sachez bien que je ne sesserai pas de, οὕτω γινώσκετε ὡς οὐδὲ παυσομένου ἐμοῦ, infin. (γινώσκω, fut. γνώσομαι : παύομαι, fut. παύσομαι). Ne savoir pas, οὐχ οἶδα, fut. εἴσομαι, acc. : ἀγνοέω, ὦ, fut. row, acc. : χανθάνω, fut. λήσω, avec un participe. Il ne sait pas qu'il est riche, λανθάνει πλούσιος ὧν (partic. d’etui, fut. ἔσομαι). Il est parti sans que je l’aie su, λέληθεν ἐμὲ ἀπ-αελθών (λαν-θάνω, fut. Aou: ἀπ-έρχομαι, fut. ἐλεύσομαι), j Ne savoir quel parti prendre, πῶς χρὴ τὸ πρᾶγμα θέσθαι ἀπορέω, ὦ, fut. “ou. Je ne sais que faire de cet homme-là, μηδὲν ἔχω ποιεῖν περὶ τοῦ ἀνδρός (ἔχω, fut. ἕξω :

ποιέω, ὦ, fut. ἤσω). Je ne sais trop que répondre à cetle question, οὐ πάνυ ἔχω πρὸς ταύτην, ἐρώτησιν προχείρως ἀπο-χροίνασθαι (ἀπο-- Χρίνομαι, fut. χρινοῦμαι), Je ne sais que dire, οὐχ, ἔχω τι εἴπω (aor. subj. de λέγω). Ne savoir ce que c'est que de, ἄπειρος εἰμι, fut. ἔσομαι, avec τοῦ et l'infin. Ne savoir pas endurer les outrages, τοῦ ὑθορίζεσθαι ἀπείρως ἔχω, fut. ἕξω, Je ne saurais vous dire, οὐχ

ἂν εἴποιμι (aor. opt. de λέγω). Je ne sais quel, οὐκ οἶδ᾽ ὅστις. Je ne sais quoi, οὐχ οἶδ᾽ ὅ,τι. Un je ne sais qui, εἷς τῶν τυχόντων, Jén. ἑνός, ou simplement à τυχών, ὄντος (partic. aor. 2 de τυγχάνω), fut. τεὐξομαι).

FAIRE SAVOIR une chose à quelqu'un , τί τινι ἀγγέλλω où ἀπ-αγγέλλω où δι-αγγέλλω, Jut. ἀγγελῶ : τί τινι μηνύω, fut ύσω : τινά τι διδάσχω, fut. διδάξω.

SAVOIR , ou À Savom, adv. c'est-à-dire, τοῦτ᾽ ἔστι : δηλονότι : δηλαδή. Ces deux derniers se placent de préférence après un mot.

SAVOIR, 5. m. science, παιδεία, ας (ἡ) :

; παίδευσις, eus (ἡ). Qui ἃ du savoir, πεπαιδευμένος, ἡ, ον. Qui en a beaucoup, πολυμαθής, ἧς, ἐς. Qui n’en a pas, ἀπαίδευτος, ος, ον : ἀμαθής, ἧς, ἕς.

SAVOIR-FAIRE, s. m. ἐμπειρία, ας (ἡ) :

SAVOIR-VIVRE, 5. μι. ἡ τῶν καλῶν ἐμπειρία, ας. Manque de savoir-vivre, ἀπειροχα- Ξ as (ἡ). Celui qui en manque, ἀπειρόχαλος, 06 OV : ἀγροῖκος, ὃς; Ov.

SAVON, 5. m. σμῆγμα, aroç (ro).

SAVONNAGE, 5. m. σμῆξις, ews (x).

SAVONNER , v. a. σμύήχω, fut. σμιήξω, acc.

SAVONNEUX, EUSE, adj. γλίσχρος, α, ον.

SAVOUREMENT , 5. m. γεῦσις, εὡς (ἡ).

SAVOURER , v. «a. ἡδέως γεύομαι ou ἀπογεύομαι, ful. γεύσομαι, gén.

SAVOUREUSEMENT, adv. ἡδέως.

SAVOUREUX, zœuse, adj. plein de sue, de saveur, εὔχυλος, ὃς, ov (comp. oveocc, sup. ὁτατος). || Agréable au goût, γλυχύς, εἴα, 6 (comp. Ürepos, sup. Üraros) : ἡδύς, εἴα, ὕ (comp. ἡδύτερος, sup. ἥδιστος).

SAXATILE, adj. πετραῖος, α΄, ον.

SAXIFRAGE, 85. f. plante, ἔμιπετρον, οὐ (τὸ).

SAYON, 5. m. σάγος, οὐ (6).

SCABIEUSE, 5. f. plante, ψωράνθεμις, ιἰδὸς (ἡ), Apul.

SCABIEUX, Euse, adj. ψωρώδης, ἧς, ες.

SCABREUX , euse, adj. rude, raboteux, τραχύς, εἴα, ὑ (comp. ὑὑτέρος, sup. ὑτατος).

[| Difficile, χαλεπός, ἡ, dv (comp. ὦτερος, sup. ὠτατος) : δυσχερής, ἧς, ἐς (comp. éorepos, SUP. ἕστατος).

SCALÈNE , adj. Triangle scalène, τὸ oxx-

SCALPEL, 5. m. συΐλη, ἧς (ἡ) : σμιλίον, ou (τὸν

662 SCE SCAMMONÉE, 5. f. herbe, σχαμμωνία,,

SCANDALE, 9. m. dans la langue de

. PÉglise, σκάνδαλον, ou (τὸ), Bibl. Sujet de

scandale, σχάνδαλον, ou (τὸ), Bibl. : πρόσxoupa, ατὸς (τὸ), Bibl. || Éclat fâcheux, rumeur, ἐχφορά, ἃς (ἡ). Faire du scandale, de l'éclat, du bruit, τὰ πράγματα ἐκ-- φέρω, fut. ἐξ--οίσω. || Infamie, turpitude, αἰσχρότης, τὸς (ὃ) : δεινότης, τὸς (ἡ).

SCANDALEUSEMENT , adv. αἰσχρῶς.

SCANDALEUX, euse, adj. en stile d'Église, σχανδάλου αἴτιος, α΄, ον. || Honteux, indigne, αἰσχρός, ἅἄ, dv (comp. ὅτερος, sup.

αἰσχρότατος OU αἴσχιστος) : δεινός, A, dv (comp. ὅτερος, SUP. ὁτατος).

SCANDALISER, v. a. en stile d'Église,

σμανδαλίζω, fut. iow, acc. Bibl. || Se scan-

daliser d’une chose, s’en indigner, τι ou

πρὸς τι OU ἐπί τινι ἀγαναχτέω, ὦ, fut. nov.

SCANDER, v. a. — un vers, τὸν στί--

SCAPULAIRE, 5. m. ἐπωμίς, ἰδὸς (ἡ). SCARABÉE, 5. m. insecte, κάνθαρος, ou (6).

SCARE, 5. m. poisson, σκάρος, οὐ (ὃ).

SCARIFICATION , 5. f. σχάσις, eus (ἡ).

SCARIFIER, v. &. σχάω, ὦ, fut. σχάσω, acc.

SCAZON, s. ou adj. m. Vers scazon,

xuMauGos, où (6) : μέτρον χωλιαμδικόν, où (τὸ)..

SCEAU, ou Scez, 8, πὶ, σφραγίς, ἴδος (ἡ).

Marque du sceau, σφράγισμα,, aroç (τὸ). Garde des sceaux, ὁ ἐπὶ τῶν βασιλιχῶν σφραγίδων. Apposer un sceau, τὴν σφραγῖδα ἐπι-τίθημι, fut. ἐπιτθήσω, le régime indir. au dat.

SCÉLÉRAT , are, adj, μιαρός, ἄἅἄ, ὅν (comp. ὄτερος, sup. draroc) : ἀνόσιος, og, ον : πονηρότατος, Ἢ, OV : παγχάχιστος, ἢ, Ov. || δδδί. Un scélérat, λεωργός, οὔ (δ) : ῥᾳδιουργός, οὖ (ὃ).

SCÉLÉRATESSE, 5... f. πονηρία, ας (ἡ).

C'est le comble de la scélératesse, ἐσχάτῃ ἐστὶν ἡ πονηρία.

SCELLÉ, 5. m. σφραγίς, ἴδος (à). Mettre les scellés, mettre sous le scellé, σφραγίζω, fut. low, acc.

SCELLEMENT , 95. me. κόλλησις, εὡς (ἡ).

SCELLER , v. a marquer d'un sceau, σφραγίζω, fut. low, acc. || Ratifier, χυρόω, &, fut. wow, acc. || Consolider, cimenter, βεθαιόω, ὦ, fut. wow, acc.

SCI

ScELLER , fixer dans la pierre, χολλάω, à, fut. oo, acc. : πήγνυμι, fut. πήξω, acc. :

παγιόω, ὦ, fut. wow, acc.

SCÈNE, 5. f. partie du théâtre, σχηνή, ἧς (ἡ). Le devant de la scène, προσχήνιον, cu (τὸ). Paraître sur Ia scène, εἰς τὸ θέατρον παρ-πέρχομαι OÙ προ-έρχομαι, Jul. ελεύσομιαι. Mettre en scène, σχηνοδατέω, ©, fut. ἥσω, acc. : ἀνα-Οιθάζομαι, fut. ἄσομαι, acc. : θεατρίζω, fut. low, acc.

Scène, affaire scandaleuse, tumulte, θόpu6os , ou (ὁ). Faire une scène, θόρυθον ποιέω, ou d'un seul mot θορυθοποιέω, © , fut. #00. || Faire une scène à quelqu'un, lui adresser des reproches, ἐπι-πλήσσω, fut. πληήξω,, dat: — l'injurier , λοιδορέομαι ou δια-λοιδορέομαι, dar, fut. ἥσομαι, dat. : λοιδορέω, ὦ, fut.

co, acc.

SCÉNIQUE, adj. σκηνικός, ἡ, cv. Jeux scéniques, οὗ oxnvixot ἀγῶνες, ὧν : τὰ σχηνικά., OVe

SCÉNOGRAPHIE , 5. f. σκηνογραφία, ας (ἡ).

SCÉNOGRAPHIQUE, αα]. σκηνογραφικός, ἡ, 0v.

SCÉNOPÉGIES , 5. f. pl oxmvomiya, ὧν (τὰ).