SCEPTICISME

GLS) εὡς.

SCEPTIQUE, adj. en termes de philoso-

ἀπορητιχός, Ms OV ©

phie, σχεπτικός, ἡ, Ov :

ἐφεχτικός, ἡ, OV © πυῤῥώνειος, ος OU &, ον.

| Naturellement disposé à douter , ἀπορητιχός, ἡ, ὁν : δυσπειθής͵, ἧς, ἔς. Esprit sceptique, διάνοια, ἀπορητιχή, ἧς (ἢ). En sceptique , ἐφεχτικῶς.

SCEPTRE , 5. m. σχἥπτρον, οὐ (τὸ).

SCHALL, 8. m. στρόφιον, ou (τὸ).

SCHISMATIQUE , adj. σχισματικός, ἡ, ὅν.

SCHISME, 5. m. σχίσμα, ατὸος (τὸ)

SCHISTE , 5. m. sorte de pierre, ὁ σχιστὸς λίθος, ou.

SCHISTEUX, EuSE, adj. σχιστός, ἡ, ὅν.

SCHOLIASTÉE, 5. m. voyez SCOLIASTE.

SCHOLIE, s. f. voyez Score.

SCIAGE, 5. m. πρίσις, εὡς (ἡ). Bois de sciage, τὸ πριστὸν ξύλον, ou.

SCIATHÉRIQUE, adj. Cadran sciathérique, σχιάθηρον, ou (τὸ).

SCIATIQUE, adj. ou 8. f. Goutte sciatique, ou simplement sciatique, ἰσχιάς, ἄδος (ἡ). Qui a la goutte sciatique, ἰσχιαδικός, ἢ, Cve

SCL

SCIE, s. f. πρίων, ονος (δ). Dentelé en|

forme de scie, πριονώδης, ἧς, ἐς : πριονωτός, ἡ, OV

SCIEMMENT, adv. εἰδότως. Qui agit sciemment, εἰδώς, υἷα, de (partic. αἱ οἶδα). Agir sciemment , εἰδώς τι ποιέω, ὦ : ἐπίτηδες Ou ἐξεπίτηδες ou ἐκ προνοίας τι ποιέω, ὦ, fut. ἦσω.

SCIENCE , 5. f. connuissance, avantage de savoir, ἐπιστήμη, ἧς (ἡ) : γνῶσις; εὡς (à).

La science de l'avenir, à τοῦ μέλλοντος πρόposts, ec. || Branche de connaissances, ἔπιστήμη, ns (#). La science du barreau, ἡ περὶ τὰς δίχας ἐπιστήμη, nç, OU simplement ἡ διχανική, ἧς. Les sciences, μαθήματα, ὧν (τὰ). Aimer les sciences, φιλομαθέω, ὦ, fut.

ñoo. L'amour de la science, φιλομάθεια, ἂς (ἡ) : τὸ φιλομαθές, οὖς. [| Instruction étendue, παιδεία, ας (ἡ). Qui ἃ beaucoup de science, πολλὴν παιδείαν ἔχων. ουὐσα, ον (partic. αἰ ἔχω, fut. ἕξω), ou χεχτημένος, ἢ, ον (partic.

parf. de χτάομαι, ὥμαι, fut. κτήσομιαι) : πεπαιδευμιένος, Ἢ, ον (partic. parf. passif de παιδεύω, fut. εὐσω) : σοφός, %, dv (comp.

WTEOO6, SUP, ὦτατος : πολυμαθής, ἧς, ἐς (comp. écrepoc, sup. ἐστατος).

SCIENTIFIQUE , adj. μαθηματικός, ἡ, ὁν.

SCIENTIFIQUEMENT , adv. μαθηματιχῶς.

SCIER, v. a. πρίω, fut. πρίσω, acc. Scié, ἔθ. πριστός, ἡ, &

SCIEUR , 5. m. πρίστης, οὐ (δ). Scieur de pierres, λατόμος, ou (δ). Scieur de long, ξυλοτόμος, οὐ (6). Scieur de blé, θεριστής, où (ὁ) : ἀμητήρ, ἦρος (ὃ).

SCILLE, s. f. sorte d'oignon, σκίλλα, ns (ἡ).

SCILLITIQUE, adj. σχιλλιτικός, ἡ, ὁν. Vin scillitique, οἶνος σχιλλίτης, ou (6).

SCINQUE, 5. m. animal, oxiyyos ou σχίγκος, ou (ὁ).

SCINTILLATION, s. f. σπινθηρισμός, οὔ (6).

SCINTILLER , v. a. σπινθηρίζω, fut. ίσω.

SCION, 5. m. rejeton, θαλία, ας (ἡ).

SCISSILE , adj. σχιστός, ἡ, ὅν.

SCISSION , 5. f. σχίσμα, ατος (τὸ). aire scission , σχίζομαι, fut. σχισθήσομαι : ἀφ-ίσταμαι, fut. ἀπο--στήσομαι. Être en scission, σχίζομαι,