SEM

ou (ὁ). Faire les semailles, τὴν «fiv σπείρω, λει. σπερῶ.

SEMAINE, s. f. ἑδδομάς, acc (ἡ).

SEMBLABLE, adj. ômoios, α΄, ον (comr.

ὅτερος, Sup. ὅτατος, dat.). Presque semblable παρόμοιος, 06, oy,. dat, Chacun aime à se rapprocher de son semblable, ὁμοῖος ἀεὶ ὁμοίω πελάζει (πελάζω, fut. ἄσω). Être semblable ἃ, ὁμοίως ἔχω, fut. ἕξω, dat. Rendre semblable, ὁμοιόω, à, fut. wow, acc. — une chose à une autre, τί τινι.

SEMBLADBLEMENT , adv. Suotwc.

SEMBLANT, s. m. προσποίησις, εὡς (ἡ). Faire semblant, προσ-ποιέομαι, οὔμαι., 7.

ἤσομαι : ὑπο-χρίνομαι, fut. χρινοῦμαι : mAdoocμαι, fut, πλάσόμαι. Il faisait semblant de se réjouir de notre société, mpos-emoiro χαίρειν ἡμῖν συν-ών (χαίρω, fut. χαιρήσω : σύν-τειμι, fut. ἐσομαι). Faire semblant d'être fou, uaνίαν ὑπο--χρίνομιαι, fut. χρινοῦμαι. Faire semblant de haïr ses enfants, τοὺς παῖδας μισεῖν πλάσσομαι, ‘ fut. πλάσομαι. Ne faire semblant de rien, général resta tranquille sans faire semblant de rien, ὁ στρατηγὸς, οὐ προσ-ποιούμενος οὐδὲν τῶν γε-

où προσ-ποιέομαι, cùma. Le

VLÉVOY , ἡσυχίαν ἦγε (γίνομαι, fut. γενήσομαι : ju, fat. ἀξω). ἣ SEMBLER , v. n. δοχεω, ὦ, fut. δόξω, {dat I me semble que je ne puis pas, δοχῶ μοι ἀδύνατος εἶναι (infin. α᾽ εἰμί͵, fut. ἔσομαι). ΤΆ me semble que vous connaissez cela, δοχεῖς μοι χαὶ αὐτὸς τοῦτο γινώσχειν (Ὑιγώσχω,, fut. ηνώσομαι). À ce qu'il me semble, ὥς ἐμοὶ δοχεῖ : ἐμοῖ δοχεῖν. Il me semble que je pourrais bien ignorer, xwvδυνεύω ἀγνοεῖν (χινδυνεύω, fut. εὐσω : ἀγνοέω,, ὦ, fut. fou). || Si bon vous semble, εἴ σοι Ἰδοχεῖ (δοκέω, ©, fut. δόξω). Il fait tout ce que bon lui semble, ὅ,τ πράσσει, Où simplement τὸ (πράσσω, fut. πράξω). Je vais où bon me semble, ὅπη ἂν θέλω πορεύομαι, fut. εὐσομαι (θέλω, fut. θελήσω).

SÉMÉIOLOGIE, 5. f. ou Βέμειοτιουξ, Ἃ.

f. ἡ σημειωτιχή, ἧς (sous-ent. τέχνη). ' SEMELLE , 5. f. πῶμα, aroç (τὸ).

SEMENCE, 5. f. σπέρμα, aroç (τὸ) :

σπόρος, οὐ (6). ᾿ | SEMER , v. ἃ. σπείρω, fut. σπερώ, acc.

L'homme ne moissonnera que ce qui aure

semé, ὃ ἂν σπείρῃ ὁ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίget (θερίζω, fut. ίσω). || Au fig. Semer des bruits, λόγους δια-σπείρω, fut. σπερῶ. Semer partout la discorde, πάντας εἰς ἔριν ἐμι--Θάλλω, fut. Galà.

SEMESTRE, s. m. ἑξάμηνον, οὐ (τὸ).

SEMEUR, 5. γι. σπορεύς, ἕως (ὁ). || Semeur de faux bruits, λογοποιὸς, οὔ (0).

SÉMILLANT , aAnTE, adj. en parlant des enfants, σκχιρτητικός, ἡ, ὅν. || En parlant de l'esprit, ὀξύς, εἴα, 0 (comp. Ürepos, sup.

SÉMINAIRE , 5. m. φυτευτήριον, ou (τὸ) ἢ

SÉMINAL, ALE, adj. σπερματιχός, ἡ, Ov.

SEMIS , 5. m. φυτευτήριον, οὐ (τὸ).

SEMI-TON, s. m. ἡμιτόνιον, ou (τὸ).

SEMOIR , s. m. θύλακος, ou (ὃ).

SEMONCE , s. f. ἐπιτίμησις, ἑως (ἡ).

SEMONCER , v. «a. ἐπι-τιμάω, ὦ, fut mou, dat. : ἐπι-πλήσσω, fut. πλήξω, dal.

SEMPITERNEL, ELLE, adj. αἰώνιος, ©, ὃν : ἀΐδιος, 06, ον.

SÉNAT , 5. m. βουλή, ἧς (ἡ) : σύγκλητος, οὐ (ἡ) : γερουσία, ας (ἡ). Assembler le sénat, τὴν βουλὴν συγ-καλέω, ὦ, ful. χαλέσω, ou συγ-χαλέομαι, οὔμαι, fut. καλέσομιαι. Le sénat s’assemble, συν-πέρχεται ἡ βουλή (συν-έρχομαι, fut. ελεύσομαι). Faire partie du sénat, βουλεύω, fut. εὐσω. Soumettre à la délibération du sénat, πρὸς τὴν σύγκλητον ἀνα-φέρω, fu.

ἀν-οίσω, acc. Palais du sénat, βουλευτήριον, ou (τὸ). . SÉNATEUR , 5. m. βουλευτής, οὔ (5).

Etre sénateur, βουλεύω, fut. εὐσω.

SÉNATORIAL, ace, adj. βουλευτικός, ἡ, cv. Fonctions sénatoriales, βουλεία, ας (ἡ).

SÉNATORIEN, enne, adj. βουλευτικός, ἡ, dv.

SÉNATUS-CONSULTE, s. m. τὸ τῆς συγχλήτου βούλευμα, ατος.

SÉNÉ, 5. m. arbrisseau, xokoüTéa , ας (ἡ).

| Séné bâtard ου (ἡ).

SÉNÉCHAL, 5. m. δικαστής, οὔ (6).

SENEÇON » $ M. plante, ἠριγέρων,, οντος (6).

SENEVE , s. m. plante, σίναπι , ἕως (τὸ). Grain de sénevé, σινάπιον οἱ σιναπίδιον, οὐ (τὸ),

SENS, 5. m. faculté de sentir, αἴσθησις, εως (ἡ). Le corps de l’homme ἃ cinq sens, εἰσὶ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος αἰσθήσεις πέντε.

Tomber sous les sens, τῇ αἰσθήσει ὑπο-

arbrisseau, χολουτέα ἥμερος,

πίπτω, fut. πεσοῦμαι. Plaisirs des sens, αἱ σωματικαὶ ἡδοναί, ὥν. Se laisser aller aux plaisirs des sens, πρὸς τὰς τοῦ σώματος ἡδονὰς διπολισθαίνω, fut. ολισθήσω. Perdre les sens, λειποθυμέω, ©, fut. “oo. Reprendre ses sens, ἐμαυτὸν Jut. χήψομιαι. Être maître de ses sens, ἐμαυτοῦ χρατέω, &, fut. co. N'en être plus maître, ἐμαυτοῦ ἐξ-iorapor, ful. ἐκ- στήσομαι.

SENS, jugement, intelligence, νοῦς, gén. νοῦ (6) : φρένες, ὧν (ai). Avoir du sens, νοῦν ἔχω, fut. ἕξω : φρονέω, ©, fut. ñow. Perdre le sens, τοῦ φρονεῖν ἐξ-ίσταμαι, fut. ἐχ-στήσομαι. Qui ἃ du sens, φρόνιμος, 06, ον. Les hommes de sens, οἱ φρόνιμοι, ὧν : où φροvobvres, ὧν (partic. de φρονέω, ὦ). Aucun homme de sens, οὐδεὶς φρονῶν, οὗντος. En homme de sens, φρονούντως. Qui manque de sens, ἄφρων, ὧν, Ov, JÉN. ονος : ἀνόητος, 06, ον : ἀναίσθητος, oc, ον. Manquer de sens, ἀναισθητέω, ὥ, fut. now. || Sens commun, ἡ κοινὴ Toy ἀνθρώπων πρόληψις, ες. N’avoir pas le sens commun, πάνυ ἀναισθήτως ἔχω, fut. ἕξω. || Bon sens , opposé à folie, φρόνησις, eus (t). Être dans son bon sens, φρονέω, ὥ, fut. cu. Être hors de son bon sens, ἔξω τοῦ φρονεῖν εἰμι, ful. ἔσομαι : ἐμαυτοῦ ἐξ-στηκα (parf. α᾽ἐξ-ίσταμαι, fut. ëx-oriocμια.) : παρα-φρονέω, à, fut. 160 : παρα-χόπτω, fut. χόψω. Revenir à son bon sens, ἀναφρονέω, à, fut. vou : ἀνατνήφω, fut. νήψω :

ἐμιαυτὸν ἀνα-κομίζομιαι, fut. ίσομαι.

SENS, sentiment, yvoun, ns (ἢ). À mon sens, xar ἐμὴν γνώμην : ὡς ἐμοὶ δοκεῖ : ἐμοὶ δοχεῖν. Étre attaché à son sens, τῇ γνώμῃ ἐμπμένω, fut. μενῶ. Donner dans le sens d’un autre, τινὶ συν- αἰνέω, ὦ, Jul. αἰνέσω.

Sens, signification, νοῦς, gén. νοῦ (ὁ). Vous avez mal pris le sens de cette lettre, σὺ χαχῶς ἐξ-εδέξω τὸν νοῦν τῆς ἐπιστολῆς (ἐκ-δέχομαι, fut. δέξομαι). Quel est le sens de ce mot? τί δύναται τοῦτο τὸ ῥῆμα (duvamat, fut. δυνήσομαι) ; νοῦν δ᾽ ἔχει τίνα (ἔχω, fut. ἕξω); Qui a deux sens, ἀμφίθολος, ὁς, ον.

Donner à une chose un bon, un mauvais sens, εἰς βέλτιον, els χεῖρον τρέπω, fut. τρέψω, acc. Prendre dans le mauvais sens, ἐπὶ τὸ χεῖρον ὑπο-λαμδάνω, ful. λήψομαι, «cc.

Sens, situation, στάσις, εως (ἡ). Etre dans un mauvais sens, χαχῶς χεῖμαι, Jul. χείσομαι-

Dans tous les sens, πανταχόθεν. || Sens dessus dessous, Mettre tout sens dessus dessous, ἄγω χαὶ χάτω πάντα τρέπω, fut.

πάντα ἄγω καὶ φέρω, fut. ἄξω χαὶ οἴσω, SENSATION , 5. f. eos (ἡ).

Objet de la sensation, τὸ αἰσθητόν, οὔ. Impression causée par la sensation, αἴσθημα, ατος (τὸ). || Faire sensation, être remarqué de tout Le monde, πάντας ἐπι-στρέφω, fut.

στρέψω. || Être admiré, θαυμιάζομαι, fun, ασθήσομαι : διὰ θαύματος εἰμι, fut. Écoua SENSÉ, ἕε, αα). φρόνιμος, 06, ΟΝ (eomp.

WTEPOG , SUP, τατος) : φρονῶν, οὔσα,, οὖν (partic. de φρονέω, &). Être sensé, φρονέω, ©, fut.

ñow. Les gens sensés, οἱ φρονοῦντες, ὧν : ci νοῦν ἔχοντες, ων (partic. d'Eyw, fut. ἕξω).

SENSÉMENT, ad. φρονίμως : φοονούντῳς.

SENSIBILITÉ, s. f. action de sentir, τὸ αἰσθητικόν, οὔ. Avoir de Ja sensibilité, αἰσθάνομαι, fut. αἰσθήσομαι. || Compassion , ἐλεημοσύνη, ns (ἡ). Avoir beaucoup de sensibilité , εἰς ἐλεὸν ῥᾷστα προ-άγομαι, fut. αχθή-

»" ἢ , AVC) XAL XATUWe

τρέψω : πάντα χυχάω; &, fut. “oo :

SENSIBLE, adj. qui sent, αἰσθητιχός, ἡ, ὄν. Être sensible au froid, à la douleur, τῆς ψύξεως, τῆς λύπης αἴσθησιν ἔχω, fut. ἕξω. Il fut sensible ἃ ses discours, ὑπ᾽ ἐχείνυ (πάσχω, μι. πείσομαι).

Νὀίγθ pas sensible à quelque chose, ἀναισϑήτως ἔχω, fut. ἕξω, gén. || Compatissant, ἐλεήμων OU οἰκτίρμιων, ὧν, ον, gén. ονος (comp. ὀγέστερος, Sup. ονέστατος). Être sensible aux maux d’un autre, ἑτέρου χαχοῖς συμ-πάσχω,

fut. πείσομαι, ou συν-αλγέω, ©, fut. ro.

SENSIBLE , qui tombe sous les sens, αἰασθη-

τὸς, ἡ, ὅν. Sensible à la vue, à l’ouie, τῇ ὄψει, τῇ ἀχοῇ αἰσθητός, de, dv. || Qu'on res-

sent vivement, ὀξύς, εἴα, ὑ (comp. ὑτερος, sup. τατος) : μέγας, An, & (comp. μείζων, sup.

μέγιστος). Plaisir sensible, ἡ μεγάλη ἡδονή, ἧς. Chagrin sensible, ἡ μεγάλη ou ὀξεῖχ, ἀνία, ας. Douleur ‘sensible, ἡ ὀξεῖα ὀδύνη, ne. 1 ne pourrait rien m'arriver de plus sensible, de plus affligeant, οὐδὲν ἄν μοι χαλεπώτερον γένοιτο (γίνομαι, fut. γενήσομαι). Éprouver un plaisir sensible , θαυμασίαν τινὰ ἡδονὴν ἥδομαι, fut. ἡσθήσομαι. (Cette nouvelle m’a causé un plaisir sensible, τῇ ἀγγελίᾳ περιχαρὴς ἐγενόμην (γίνομαι, fut. γενήσομαι),

SENSIBLEMENT, adv. d'une manière sensible, αἰσθητῶς. || Vivement, Cela m'afllige sensiblement, τοῦτό pe σφόδρα λυπεῖ (Quréo, ©, fut. nco).

SENSITIF, ve, adj. αἰσθητικός, ἡ, ὅν,

SENSORIUM , 5. m. αἰσθητήριον, οὐ (ro).

SENSITIVE, s. f. plante, ἡ αἰσχυνομένη.

SENSUALITÉ, s. f. ἡδυπάθεια, ας (ἡ) : τρυφή, ἧς (ἡ). Se livrer à la sensualité, ταῖς χαταὰ

τὸ σῶμα ἡδοναῖς ἔχδοτον ἐμαυτὸν ποιέω, ὦ, fut. now,

SENSUEL, εἰπε, adj. ἡδυπαθής, τρυφερός, d, Ov (COMP. wTepoç, SUP. ὦτατος :

ἁθρός, dd, dv (comp. ὅτερος, sup.

μαλακός, ἡ, dy (COMP. ὦτερος, Sup. wTaros).

Être sensuel, mener une vie sensuelle, #ôvπαθέω, ὦ, fut. fou :rpupdu , ©, fut. co.

SENSUELLEMENT , adv. τρυφερῶς : μαλαχῶς : ἁδρῶς,

SENTENCE, 5. f. jugement, χρίσις, eus (ἡ) : ψῆφος, ou (ἡ). Sentence d’absolution, ἡ σώζουσα, ψῆφος, οὐ (σώζω, fut. σώσω). Sentence de condamnation, ἡ χατα-γινώσχου σα ψῆφος, οὐ (κατα--γινώσχω,, fut. γνώσομαι), Porter une sentence, ψῆφον φέρω, fut. ciow.— contre quelqu'un, ψῆφον τινι ἐπι- φέρω, ful. ἐπ-οίσω.

SENTENCE , pensée courle, γνώμη, Ὡς (ἡ) :

ἀξίωμα, œros (τὸ). Parler par sentences, γνωμολογέω, ©, fut. now. Recueil de sentences, γνωμολογία, ας (ἡ).

SENTENCIER, νυ.

δικάζω, fut.

χρινῶ,, gén.

SENTENCIEUSEMENT , adv. ἡνωμιχῶς.

SENTENCIEUX, Evuse, adj. γνωμιχός,, ἡ, dv,

SENTEUR , 5, f. ὀσμή, ἧς (ἡ). De senteur, ἀρωματιχός, ἡ, cv. || Pois de senteur plante, ὁ εὔοσμος λάθυρος, cu.

SENTIER ,.s. m. rois, οὐ (ἡ). || Au ἢ.

Suivre le sentier du vice, τὴν τῆς κακίος

gén. :

condamner, χατα-

ἄσω, χοτο-πχρίνω fut.

ὁδὸν τρίόφω, fut. τρίψω.

SENTIMENT , 5. m. action ou faculté de sentir, αἴσθησις, ews (ἡ). Avoir le sentiment de la douleur, ἔχω, fut. ἕξω. Avoir perdu le sentiment de ses Maux, πρὸς τὰ χαχὰ ἀναισθήτως ἔχω.

ΘΈΝΤΙΜΕΝΤ intérieur, σύνεσις, εὡς (ἡ). Avoir le sentiment de son ignorance. ἐμαυτῷ ἀπα'-

SENTIMENT, affection morale, πάθος, ous (τὸ). Plein de sentiment, mabnrixcs, ἡ, ὄν. Parler le langage du sentiment, παθητικῶς λέγω, fut. λέξω. Sentiment d'humanité, φιλανθρωπία, ας (ἡ). Perdre tout sentiment d'honneur, πᾶσαν αἰσχύνην ἀφ-ίημι, fut. ἀφ--ἤσω. Éprouver un sentiment de pitié , ἐλεεινόν τι πάσχω, ful.

πείσομαι. Avoir de grands sentiments, μέγα φρονέω, ὦ, fut. ἥσω. Il n’avait que des sentiments modérés, μέτρια ἐφρόνει. Ëtre dans de bons, de mauvais sentiments pour quelqu'un, πρός τινα οἰκείως ἢ καχῶς διά-χειμαι, fut. χείσομαι, '

SENTIMENT, opinion, γνώμη, ns (ἡ). Nous avons tous le même sentiment sur la justice, περὶ τοῦ δικαίου πάντες τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχομεν (ἔχω, fut. ἕξω). Persévérer dans le même sentiment, τῇ γνώμῃ ἐμπμένω, fut. μενῶ, ou προσ-χαρτερέω, ὦ, fut. now : τὴν αὐτὴν ἀεὶ pour ἔχω, fut. ἕξω : τῆς αὐτῆς ἀεὶ γνώμης ἔχομαι, fut. ἕξομαι. Changer de sentiment, τὴν yvounv uera-Cédo , fut. Gao. Être du sentiment de quelqu'un, τινὶ ὁμιολογέω ou ὁμοςφρονέω, ὦ, fut. ñow. Etre d’un sentiment ©, fut. oo. À mon sentiment, κατ᾽ ἐμὴν γνώμην : ἐμοὶ δὸο-χεῖν. Au sentiment de tout le monde, χατὰ πάντων γνώμην : ὁμολογουμένως.

SENTIMENTAL, ἀπε, adj. παθητικός, ἡ, ov.

SENTIMENTALEMENT, adv. παθητικῶς.

SENTINE, 5. ἢ. ἀντλία, ας (ἡ).

ΒΕΝΈΙΝΕΙΕ, 5. f. φύλαξ, axoç (6). Sentinelle avancée, πρόσχοπος, cu (δ). Poser des sentinelles, φύλαχας χαθ-ίστημι, fut. xuraστήσω. Relever la se:‘tnelle, τὸν πρόσχοπον ἀμείδομαι, fut. ἀμείψομαι || Être en sentinelle,

SENTIR, v. a. recevoir une impression, αἰσθάνομαι, fut. αἰσθύήσομαι; gén. — le froid, le chaud, τοῦ ψύχους, τοῦ θέρους. Sentezvous toute la douceur de ces discours? ἀρ’ αἰσθάνῃ τῆς τῶν Qui ne le gén.

Ne pas sentir, ἀναισθητέω, ©, fut. fou , gén. : ἀναισθήτως ἔχω, fut. ἕξω, gén. Sentir que, αἰσθάνομαι, fut. αἰσθύσομαι, avec le partic.

H sent bien qu’on le trompe , αἰσθάνεται ἀπα-τώμενος (partic. passif d'ärario , ὦ, fut. ou). fi ne sent pas qu'il se contredit, λανθάνει ἑαυτῷ ἀντισπιπτων (λανθάνω, fut. λύσω : ἀντι-πίπτω,

contraire, ἀντι-γνωμονέω,

λόγων ἡδύτητος ; sent Pas, ἀναίσθητος, ος, ὃν, avec

SEP Jut. πεσοῦμαι). || Éprouver, πάσχω, fut. πεί- GO , acc, Ne sentir ni bien ni mal, or ἀγαθὸν οὔτε xaxdv οὐδὲν πάσχω. Plus souvent on tourne par le verbe correspondant au ré gime. Sentir de la joie, χαίρω, fut. χαιρήσω : ἥδομαι, fut. ἡσθήσομαι. Sentir de ia douleur,

ἀχγέω, ὦ, fut. “oo. Sentir de la compas-

sion, ἐλεέω, ©, fut. fou. || Se sentir, avoir le sentiment de son existence, τοῦ εἶναι αἰσθά.νομιαι, fut. οἰσϑέσομιαι. Le malade ne se sent plus, ἤδη ἀναισθήτως ἔχει ὃ νοσῶν (ἔχω, fut.

γενήσομαι. || Se sentir entraîné hors de son sujet, αἰσθάνομαι ἔξω τοῦ προ-κειμένου ἐκ-φερόμενος (ραγίϊο. passif d’êx-pépo, fut. ἐξ--οἰσω). | Ne se sentir coupable d'aucune faute, οὐδὲν ἐμαυτῷ σύν-οιδα, fut. συν--εἰσομαι. Se sentir coupable , ἐμαυτῷ ἠδικηχότι σύν-οιδα (ἀδιχέω, ὦ, fut. ἡσω). prb Sen, flairer, ὀσφραίνομαι, ful. ανοῦμαι,

gén. Faculté de sentir, τὸ ὀσφραντικον, où.

Les violettes se font sentir de loin, τὰ ἴα

πόῤῥωθεν ὄζει (tu, fut. trou), Théophr.

SENTIR, v. n. avoir une odeur, to, fut.

ὀζήσω, gén. Sentir la rose, la violette, δόδων, Où ἴων ὄζω. Qui sent bon, εὐώδης, ἧς, ες :

ἡδὺ πνέω, fut. πνευσοῦμαι, Sentir mauvais, χακῶς ὄζω ou simplement ὄζω, fut. ὀζήσω.

Qui ne sent rien, ἄοσμος, ος, ov.|| Au fig. Les discours de Démosthène sentent l'huile, m. à m. sentent la mèche, οἱ τοῦ Δημοσθένους λόγοι ἐλλυχνίων ὄζουσιν (ὄζω, fut. ὀζήσω), Plut.

se ΒΕΟΙΒ, v. r. voyez S'AssEom.

SEOIR , v. n. être convenable. Voyez τι, Siren.

SEP, 5. m. — de vigne. Voyez Cr.

SÉPARABLE, adj. χωριστός, ἡ, ὅν.

SÉPARATION , 5. f. χωρισμός, où (5). La mort n'est. que la séparation de l’âme d’avec le corps, ὁ θάνατος χωρισμός ἐστι τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος. || Séparation en mariage, διάζευξις,, εως (ἡ). {Δαν de 5έραγδίίοῃ,, μιεσότοιχον : οὐ (τὸ).

SÉPARÉMENT, adv. χωρίς. Séparément les uns des autres, ἀλλήλων χωρίς. || Traiter de chaque chose séparément, τὰ χαθ᾽ ἕκαστον dtἡγέομαι, oùuat, fui. ἤσομαι.

SÉPARER , v. a. χωρίζω, fut, iow, ace. —