STA

Avec stabilité, στασίμως : ἐμπέδως : βεδαίως.

STABLE, adj. στάσιυος, ἡ, (comp.

ὦτερος, Sup. Graros) : εὐσταθής, ἧς, ἐς : ἔμπεδὸς, ος, ον : βέθαιος, α, ον (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος). Rendre stable, βεθαιόω, ὦ, fut. wow, AC.

STACHIS, s. m. plante, στάχυς, vos (6).

STADE, 5. m. carrière, στάδιον, où (ro).

Courir dans le stade, σταδιόδρομέω, &, fut.

ἥσω. || Mesure de distance, στάδιον, ou (rd): au pl. στάδια, wv (τὰ), ou στάδιοι, wv (ci).

Qui est de la longueur d’un stade, De deux, de trois stades, etc. διστάδιος, τριστάδιος, 06, ον.

STAGNANT, anTE, adj. στάσιμος, ὁος ou Ἢ, ὃν. Nappe d’eau stagnante, λίμνη, ns (x).

Être couvert d'eaux stagnantes, λιμνόομαι, οὗμαι, fut. ὠθήσομαι.

STAGNATION , s. ΚΑ immobilié d'un fluide, στάσις, ews (ἡ). || Gessation des affaires, ἀπραξία, ας (ἡ).

STALACTITE , 5. f. σταλαχτίς, (005 (ἡ).

STALLE, 5. f. ἔδρα, ας (ἡ).

STANCE, s. f. στροφή, ἧς (ὃ).

STAPHISAIGRE, s. f. plante, ἡ ἀγρία σταφίς, ίδος (ἡ).

STAPHYLIN, ou (6)

STAPHYLOME, 5. m. σταφύλωμα,, ατος (τὸ).

STASE , 5... στάσις, εὡς (ἡ).

ΘΤΑΤΙΟΝ, 5. f. στάσις, sw (ἡ). [| Station des planètes, στηριγμός, οὔ (ὃ).

STATIONNAIRE, adj. στάσιμος, Ἢ, ον. {| Être stationnaire, en parlant des astres, στηρίζω, fut. ίξω.

STATIQUE, 5. Jf. oraruwm, ἧς (sousent. τέχνη). Habile dans la statique, στατι-χκος, ἥ, CVe

STATUAIRE, 5. m. ἀνδριαντοποιός ou ἀγαλματοποιός, οὔ (6) : ἀνδριαντογλύφος OU ἑρμογλύφος, οὐ (6). || La statuaire, 8. f. ἡ ἑρμογλυφική, ἧς (sous-ent. τέχνη).

STATUE, 5. f. image en pied d’une divinité, ἄγαλμα, aros (τὸ). Petite statue, ἀγαλμάτιον, οὐ (τὸ). Faire des statues, ἀγαλμα-romotéw , ὦ, fut. ἥσω. Statue de marbre, ἄγαλμα μαρμάρεον, ou (τὸ). Statue de bois, ξόανον, ou (τὸ). || {mage en pied d'une personne, ἀνδριάς, ἄντος (6) : εἰκών, ὄνος (n). Dresser une statue d’or, ἀνδριάντα χρυσοῦν üornpt,