SUC
toute attente, πάσης ἐλπίδος μεῖζον προυχώρησε. Par moi la république ἃ chtenu tant d'heu- TeUX SUCCÈs, πολλὰ χαλὰ % πόλις χκατ-ὠρθωσε δι’ ἐμοῦ (κατ-ορθόω, ὦ, fut. ὦσω), Dém. Avoir des succès à la guerre, ἐν τῷ πολέμῳ ou περὶ τὸν πόλεμον OU τὰ τοῦ πολέμου εὐτυχέω, τ ; fut. ñow. Avec succès, εὐτυχῶς.
SUCCESSEUR , 5. m. διάδοχος, ou (ὁ, ἡ).
Il mourut laissant ses enfants pour successeurs, ἐπὶ παισὶ διαδόχοις ἀν-επαύσατο (ἀνα-παύομαι, Jul. παύσομαι). Plus souvent on tourne par le verbe. Son successeur à l’empire, ὁ τὴν ἀρχὴν μετ᾽ αὐτὸν δια-δεξάμενος, ou simplement à δια--δεξάμενος αὐτόν (δια-δέχομαι, fut. détour). Voyez Succérer.
SUCCESSIF, ἵνε, adj. qui se succède, ἐπάλληλος, ος, ον. || Héréditaire, Χληρονομιχός, n, ὅν : χληρονομιαῖος, æ, ον.
SUCCESSION , 5. f. ordre successif, διαδοχή, ἧς (ἡ). Succession continuelle, ἐπαλλη- Ma, ας (ἡ).
Succession, héritage, χληρονομία, ας (à).
Part qu’on a dans une succession, xAñpoç, ou (ὃ). Recueillir une succession, χλῆρον λαμδάνω, Jut. χήψομαι. Priver d’une succession, ἀπόχληρον ποιέω, ὦ, fut. now, acc.
SUCCESSIVEMENT, adv. ἐκ διαδοχῆς.
SUCCIN, 5. m. ambre jaune, ἤλεκτρον, ou (τὸ).
SUCCINCT, incTE, adj. σύντομος, 0, ον (comp. ὦτερος, sup. wraros) : βραχύς, εἴα, ὑ (comp. repos, sup. ὑτατος). Succinct dans ses discours, βραχύλογος, ος, ον. Être succinct, βραχυλογέω, ὦ, fut. ἤσω : τοὺς λόγους συντέμνω, Ou simplement συν-τέμνω,, fut. τεμῶ :
ὡς συντομώτατα. λέγω, Jul. λέξω ou ἐρῶ. Pour être succinct, συν-τεμόντι OU συν-έλοντι εἰπεῖν (συν-τέμνω, fut. τεμῶ : συν-αιρέω, à, fut. ae ρήσω).
SUCCINCTEMENT , ααὺ. συντόμως.
SUCCION, 5. f. ἐχμύζησις, ewç (ἡ).
SUCCOMBER, υ. a. ὑπο-πίπτω, Jul. πεσοῦμαι. — sous un fardeau, τῷ βάρει. || 48 fig. Succomber à linfortune, τῶν συμφορῶν ἡσσάομαι, ὥμαι, fut ἡσσηθήσομαι. Succomber à la douleur, τῇ λύπῃ ὑπ-είκω, fut. είξω.
SUCCULENT, ENTE, adj. εὔχυλος, 06, ον.
SUCEMENT , 5. m. ἐχμύζησις, eus (ἡ).
SUCER , v. a. μύζω, fut. μυζήσω, acc. :
υυζάω, ὦ, fut. n6w, ace. HExprimer ou épuiser en suçant, ἐκ-μυζάω, ὦ, ful. now, acc.
896 SUF
SUCRE, s. m. växyapov, cu (τὸ) : σάχχαρ, apos (τὸ).
SUCRÉ, “€, part. ou adj. voyez Sucrer.
SUCRER, a. apprêler avec du sucre, σακχάρῳ ἡδύνω, fut. vvo, acc. || Sucré, ée, adouci avec du sucre, σαχχάρῳ ἡδυσμιένος, n, ὃν. — doux , d’une saveur agréable , γλυχύς, εἴα, ὑ :μελιτώδης ,), Ὡς, ες. Il se nourrit d’aliments sucrés , (σιτέομαι, οὔμαι, fut. noue), Luc. || Au fig. Paroles sucrées, λόγοι μειλίχιοι, ὧν (οἷ).
SUCRERIES, 5. f. pl.
SUD , 5. m. peommôoia, ας (ἡ). Vent du sud, νότος, οὐ (ὁ). Vent du sud-est, εὐρό-voros, οὐ (ὁ). Vent du sud-ouest , XŸ, gén.
λιθός (ὁ), Du côté du sud, ἀπὸ μεσημύρίας :
SUDORIFIQUE, adj. ἱδρωτοποιός, de, dv.
SUER , ν. n. idpdw, ©, fut. Faire suer, ἱδρωτοποιέω, &, fut. Qui sue facilement, ἱδρωτιχός, ἡ, cv. || Au fig.
Suer sang et eau, tournez, travailler beaucoup, πολλὰ πονέω, ὦ, fut. nou.
SUEUR , 5. f. ἱδρώς, ὥτος (ὃ). Provoquer la sueur, ἱδρωτοποιέω, ©, fut. nou. Être tout en sueur, ἱδρῶτι στάζω, fut. στάξω.
SUFFIRE, νυ. n. ἀρχέω, ©, ful. ἀρχέσω, dat. Cela me suffit, ἀρχεῖ μοι ταῦτα. Gens à qui pour être sages il suffit de le vouloir, οἷς ἀρκεῖ τὸ θελῆσαι πρὸς τὸ εἶναι σοφοῖς, Grég. || Impersonnellement , on emploie de préférence ἀπό- χρη, Jul. ἀπο-χρήσει, avec l'infin. 1] me suffit de lavoir reçu, ἀπό-χρη pou ταῦτα λαθεῖν (λαμθάνω, fut. λήψομαι). || Suffire au travail, πρὸς τοὺς πόνους δι-αρχέω, ©, fut.
αρχέσω. ἢ] ne peut suflire à tout, οὐχ οἷός τ᾽ ἐστι πάντα δια-πράσσεσθαι (δια--πράσσομαι, fut. πράξομιαι).
SUFFISAMMENT, adv. ἱκανῶς : ἀρχούντως :
ἅλις. J'en ai suffisamment, ἅλις ou ἱκανῶς. τούτου
ἥσω, acc.
ἔχω, fut. ἕξω.
SUFFISANCE, 5. f. ce qui suffit, ixaνότης, τὸς (ἡ). En suflisance, ἱχανῶς : ἀρ--
Présomption, arrogance, οἴημιοι, avos (τὸ) : φρόνημα, aros (τὸ). Plein de suffisance, οἰηματίας, οὐ (ὃ) : φρονηματίας, (6) : ὑπερήφανος, ος, ον (comp. ἔστερος, sup. ἔστατος). Avoir de la suffisance, ὑπερηφανέω, D, fut. now : ἐφ᾽ ἑαυτῷ μέγα φρονέω, ὦ, fut.
ἥσω : οἴομαί τις Jut. οἰήσομιαι.
511} SUFTISANT, ἄντε, adj. qui suffit, γός, M, ὃν: ἀρχῶν, οὖσα, οὖν (partic. d'apχέω, ©, fut. ἀρχέσω) : ἀπο-χρῶν, ὥσα, àv, gén. ὥντος, etc. (partic. αἱ ἀπό-χρη, fui. χρήset). || Présomptueux, ὑπερήφανος, oc, ον (comp. ἔστεοος, Sup. éoraros). Faire le suffisant, ὑπερnpavéo , ὦ, fut. fow. Voyez SATISFAIRE.
SUFFOCANT, adj. πνιγηρός, SUFFOCATION, s. f. mit, πνιγμος, οὔ (δ) : mviyua, aroc (τὸ). | SUFFOQUER, v. a. πνίγω ow ἀπο-πνίγω, acc. || ν. n.
e LXCL =
Jut. πνιξοῦμαι, Jut. πνιγήσομιαι.
SUFFRAGANT , 58. m. ὁ ὑπο-- τεταγμένος, οὐ.
SUFFRAGE, 5. m. ψῆφος, οὐ (ἧ). Donner son suffrage, τὴν ψῆφον φέρω, Jul. οἴσω : ψηφίζομαι, fut. ice. Donner son suffrage à quelqu'un ou en faveur de quelqu'un, ὑπέρ τινος τὴν ψῆφον φέρω, fut. ψῆφον
τινι ἀπο-δίδωμι, fut. ἀπο-δώσω. '
SUFFUSION , 5... ὑπόχυσις, era Ga
SUGGÉRER , v. a. faire venir à l'esprit, map-iorrnut, Jul. εἰς νοῦν ἐμ-π-οάλλω, fut. δαλῶ, acc. Suggérer le désir de, ὁρμὴν ἐμ-ποιέω, ὦ, fut. v“ow, avec τοῦ et l'infin. || Conseiller, συμ.-Θουλεύω, fut. εύσω " acc. : εἰσ--ηγέομιοι, οὔμαι, Jul, nouer, acc. : αινέσω, acc. —, quelque chose à quelqu'un, τί rw.
SUGGESTION, s. f. παραίνεσις, εὡς (ἡ):
προτροπή, ἧς (ἡ). Par la suggestion de quelqu'un, ἔχ τινος προτροπῆς.
SUICIDE, 5. m. action de se tuer, ὃ αὖ-τόχειρ θάνατος, ou. || Qui se donne la mort à
παρα-στήσω, ACC, :
παρ-αἰινέω,, ὦ, fut.
soi-même, αἀὐτόκτονος, OU αὐτόφονος, ος,, ὃν: οὐτόχειρ,, etpos (ὁ, ἡ).
SUIE, 5. f. ι ἀσόύλη, ἧς (ἡ). Couvrir de suie, ἀσδολόω, ὦ, ful. wow, acc. Semblable à de la suie, tout couvert de suie,. ἀσθολώ.--
ONG, NS, εὖ.
SUIF, 5. m. στέαρ, gén. στέατος (τὸ).
SUINT, 5. m.— de mouton, corn, Ὡς
(ἡ). || Suint des oreilles, xuŸékn, ἧς (ἡ).
SUINTEMENT , s. m. σταλαγμός, οὔ (0).
SUINTER , v. n. στάζω ou σταλάζω, fut. ἄξω, SUISSE, 5. m. concierge, πυλωρός, où (ὃ).
SUITE, s. jf. personnes qui suivent, qui
font cortége, ἀκολουθία, ας (à). Les gens de
la suite, ἀκόλουθοι, ὧν (ci). Marcher à la, suite
de quelqu'un, τινὶ ἀκολουθέω, &, fut. 190.
Surre, ordre de choses qui se suivent, διαι-δοχή, ἧς (M) εἰρμός, οὔ (ὁ) : σειρά, ἂς (x) : συνέχεια, ας (ἡ). La suite d’un discours, d’un récit, ἡ τῶν λεγομένων συνέχεια, ἂς. Pendant une longue suite d’années, mept-orpepomévwv ou δια - δεχομένων ἐνιαυτῶν (περι--στρέφομαι, fut. στραφήσομαι : δια-δέχομαι, fut. δέξομαι).
Suite, liaison, συνέχεια, ας (ἡ) : συνάφεια, ας (ἡ). Qui a de la suite, συνεχής, ἧς, ἔς:
συναφής, ἧς, ἔς. Discours sans suite, ὁ ἀσυνἄρτητος λόγος, ou.
SurTE, conséquence, ἀχολουθία., ας (ἡ). Par suite de, ἐκ, gén. Mourir des suites d’une blessure, ἐκ τῆς πληγῆς τελευτάω, ©, Jul. “60.
SuiTE, ce qui vient après, τὸ ἑξῆς OU To ἐφεξῆς, indéclin. La suite de ces événements, τὰ τούτων ἐφεξῆς : τὰ τούτοις ἐφεξῆς : τὰ τούτοις ἑπόμενα, ὧν (partic. de ἕπομιαι) : τὰ ἐχ τούτων OU μετὰ ταῦτα. Faire suite à, ἕπομαι, fut. ἕψομαι, dat.
pe Sure, adv. par ordre, ἑξῆς : ἐφεξῆς. Trois jours de suite, τριῶν ἡμερῶν ἑξῆς. Qui va de suite, qui est de suite ox à la suite, συνεχής, ἧς, €. || De suite, à l'instant, adrixa : παραυτίχα : εὐθύς : εὐθέως. De suite après 16 combat, χατὰ πόδας τῆς μάχης. || À la suite, alernalivement , ἐναλλάξ : παραλλάξ. || À la suite de, μετά, acc. : ἐκ, gén. Par suite de, ἐκ, gén. Par suite ou dans la suite, ὕστερον : μεθύστερον : ἔπειτα : μετέπειτα.
SUIVANT, prép. χατά, acc. Suivant la coutume, χατὰ τὸ ἦθος. || Suivant que, xubs:
χαθ᾽ ὅσον : ou moins atliquement, xalws.
SUIVANT, ANTE, adj. ἑπόμενος, Ἢ, ον (part.
de ἕπομαι, fut. ἕψομαι) : plus souvent, à, ἡ, τὸ ἑξῆς ou ἐφεξῆς, indécl. L'année suivante, ὁ ἑξῆς ἐνιαυτός, où. Le jour suivant, ἡ αὔριον ἡμέρα, aç, ou Simplement, ἡ αὔριον, indéclin. : ἡ ὑστέρα OU ὑστεραία, ας (sous-ent. ἡμέρα).
SUIVANTE , δ. J. femme de la suite d'une princesse, &Goa, ας (ἡ).
SUIVI, τε; part. ou adj. voyez. Suivre.
SUIVRE, v. a. ἕπομαι, Jul. ἕψομαι, dat.
Suivre de près, ἐπ-αχολουθέω, ὦ, fut. oo, dat. Suivre par honneur, παρα-πέμπω, Jut.
πέμψω, acc. Suivre à la piste, ἰχνεύω, fu.
ebcw , acc. || Au fig. Suivre les traces de son père, τὰ τοῦ πατρὸς ἴχνη διώχω,, fut. διώξομιαι. Suivre le parti de quelqu'un, τινὶ ἀχολουθέω, à, fut. ἥσω : μετά τινός εἰμι, Jul. ἔσομαι : τὰ
SUJ 899
τοῦ δεῖνος φρονέω, ὦ, fut. ncw. Suivre les ordres de quelqu'un, τινὶ πείθομαι, fut. πείσο-μαι : τινὶ πειθαρχέω, ὦ, fut. now : τὸ προστεταγμιένον τινὶ ποιέω, ©, fut. now. Suivre son inclination , τῷ θυμῷ χαρίζομαι, fut. ἰσομιαι. Suivre ses passions, ταῖς ἡδοναῖς ἐν-δίδωμι,
Jut. ἐν-δώσω. || Suivre une affaire, s’en oc-
cuper aclivement, τῷ πράγματι ἔγτχειμαι, fut. Χεισομαι.
Suivre , succéder ἃ, ἕπομαι, ful. ἕψομαι, dat. : δια--δέχομαι ou ἐκ--δέχομιαι, fut. δέξομαι. La pauvreté suit l’oisiveté, τῷ ἀργεῖν ἕπεται τὸ ἀπορεῖν. La nuit suit le jour, ἡ νὺξ τὴν ἡμέραν δια- δέχεται ou ἐχ-δέχεται. Le châtiment suit le crime, παρὰ τὸ ἀδικεῖν ἡ τιμωρία. Dans l’année qui suivit la révolte, ὑστέρῳ ἔτει μετ᾽ ἀπόστασιν.
SE SUIVRE, avoir de la suite, ἐπαλλήλως ἔχω, fut. ἕξω. Se suivre sans interruption, συν-ἔχω, ful. ἕξω.
SUJET, εττὲ, adj. soumis ἃ, ἔνοχος, ος, ον : ὑπο-χείμενος, n, ov (partic. de ὑπό-ςχειμαι, ον. — de quelqu'un ou à quelque chose, τινί. || Subst. Les sujets, οἱ ὑπήχοοι, ὧν. On tourne plus souvent par le passif du verbe oo, fut.
ἄρξω, et on l’emploie surtout au pluriel. Les princes et les sujets, οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ ἀρχόμενοι, ὧν. Un sujet, εἷς τῶν ἀρχομένων.
ΒΤ, enclin ἃ, εὐχατάφορος, ος, ον : εὖἐμπτωτος, ος, ον. --- ἃ l’intempérance , πρὸς ἀχο-λασίαν. — à la colère, πρὸς ὀργήν.
SUJET , 5. m. terme d'une proposition, τὸ ὑπο-χείμενον, ou. || Occasion, motif, αἰτία, ας (ἡ) : ἀφορμή, ἧς (ἡ). Sujet apparent, πρόφάσις, εὡς (ἡ). Vous n'avez pas sujet de vous fâcher, cdx ἔχετε τῆς ὀργῆς ὑπόθεσιν (yen, fut. ἕξω). Nos fautes vous ont donné sujet de vous défier de nous, ἔχει μὲν πρόφασιν τὰ ἡμέτερα, ὥστε ἀπιστεῖν ὑμῖν. Donner à ses ennemis sujet de se réjouir, χάρμα τοῖς. ἐχθροῖς παρ-έχω, fut. ἔξω. Il y a sujet de craindre, δέος ἐστὶ un : ἄξιόν ἐστι δεδιέναι μή, avec le subj. I n'y à aucun sujet pour, οὐδέν ἐστιν ἐφ᾽ ὅτω, avec le futur de l’indic. Avec sujet, ἀξίως : εὐλόγως : εἰκότως. Sans sujet, ἀλόγως. Pour quel sujet? τίνος ἕνεχα dix τί; Pour ce sujel, τούτου. ἕνεχα. : διὰ τοῦτο.
Suser, matière d’un discours, ὑπόθεσις, εὡς (ἡ). Loin de son sujet, πόῤῥω τῆς ὑποθέσεως.
; 900 SUP S’élever à la ñauteur de son sujet, πράγματος λέγω, fut. λέξω.
SUJÉTION, s. f. dépendance, ὑποταγή, ὃς (ἡ. Être dans la sujétion, τινὶ τέταγμαι (parf. passif de bro-raoow, μι.
τάξω) ou ὑπό-χειμιαι, Jul. κείσομαι : ὑπὸ τινός εἶμι, fut. ἔσομαι. S’afiranchir d’une odieuse sujétion, χαλεπῆς δουλείας ἀπ-αλλάσσομαι, fus. αλλαγήσομαι.
- SULFUREUX , eus, adj. θειώδης, Ὡς, ες. ‘SUMAC, 5. m. arbrisseau, ἐρυθρός, où (ὁ).
SUPERBE, adj. orgueilleux , ὑπερήφανος, 06, ov (comp. ἕστερος, sup. éotaroc). || Somptueux , magnifique, μεγαλοπρεπής, ἧς, ἐς (comp. éorepos , sup. ἕστατος) πολυτελὴς.
ἧς, ἐς (comp. éorepos, sup. ἑστατος) : λαμπρός, &, ὁν (comp. ὅτερος, sup.
3PY 22 ἄξιως τοῦ
ὁτατος). || Beau,
admirable, κάλλιστος, nm, ον : ὑπερφυής, ἧς, ἐς : δια-φέρων, ouox, ον (parti. de διαφέρω, fut. di-cicw).
SUPERBE, s. f. orgueil, arrogance , ὑπερὴ-pavia, ας (ἡ).
SUPERBEMENT , orgueilleusement , ὑπερηφάνως. || Magnifiquement, μεγαλοπρεπῶς : πολυτελῶς : λαμπρῶς.
- SUPERCHERIE, 5. f. ἀπάτη, ns (ἡ
δόλος, οὐ (6). Par supercherie, δόλῳ : μετὰ δόλου. User de supercherie avec quelqu'un, δόλῳ τινὰ παρτάγω, fut. ἄξω &, fut. now, ou
adv.
TX ἀπὰα- TA , παρα-χρούω, Jul.
SUPERFÉTATION, 5. f. ἐπικύημα, ατος (τὸ).
SUPERFICIE , s. f. ἐπιφάνεια, ας (ἡ). A la superficie, ἐπιπολῆς. Ce qui est à la superficie, τὸ ἐπιπολῆς.
SUPERFICIEL, eEiLe, adj. ἐπιπολαῖος, α, ον. Connaissance superficielle , ἡ μάθησις, εὡς.
SUPERFICIELLEMENT, adv. ἐπιπολαίως, Traiter une chose superficiellement , ἀκχροθιγῶς τινος ἅπτομαι, fut. ἅψομαι. Étudier superficiellement, παιδείας ἐπὶ βραχὺ γεύομαι, fut.
SUPERFIN , NE, adj. λεπτότατος, Ἢ, ὧν.
SUPERFLU, ue, adj. περισσός, ἡ, ὁν (comp. ovepos, sup. draroc). Il est superflu d'écrire là-dessus, περισσὸν περὶ τούτων γράgety (γράφω, fut. γράψω). Discours superflu, περισσολογία,, ας (ἡ). Dire des choses superflues, περισσολογέω, &, Jul. now. || δικά. Le su-
9 DEN αὑτοσχέδιος