TEI

TAUDIS , 5. m. τέγος, ouç (τὸ).

TAUPE, 5. f. petit animal, ἀσπάλαξ, axoc (ὁ). || Taupe-grillon, insecte, γρύλλος, ou (δὴ.

TAUPINÉE ,. ou TauriNiÈRE, δ, f. ὁ τοῦ ἀσπάλαχος φωλεός, οὗ, Géop.

TAURE, 5. f. génisse, πόρτις, τὸς (ἢ) :

δάμαλις, eos {ñ).

TAUREAU, 5. m. ταῦρος, οὐ (ὁ). Petit taureau , ταυρίδιον, οὐ (τὸ). Peau de taureau, ravoñ, ἧς (ñ). Qui a une tête de taureau, ταυροχέφαλος, os, ον. Qui ἃ une: voix de taureau, ταυροφθόγγος, os, ον. Changer en taureau, ταυρόὼ, &, fut. ὦσω,, acc.

TAUTOLOGIE, 5. f. τἀυτόλογία, ας (ἡ).

TAUX, 5. m. tarif, ὅροι, ὧν (οἷ). Mettre le taux aux denrées, τῶν ὠνίων ὅρους τίθεμαι, fut. θήσομαι. || Prix, τιμή, ἧς (ἡ). Mettre ou évaluer au même taux, τῆς αὐτῆς τιμῆς ἀξιόω, ©, fut. ὦὠσω, acc. Vendre à un juste faux, τῆς ὑπαρχούσης τιμῆς πωλέω, ὦ, fut.

now, acc. À quel taux? ris ἡ τιμή; || Cote d’impositions, τίμησις; eos (ἡ).

TAVELER, νυ. a. ποιχίλλω ou δια-ποιχίλλω, fut. λῶ, acc.

TAVELURE, 5. f. ποικιλία, ας (ἡ).

TAVERNE , 5. f. καπηλεῖον, οὐ (τὸ), Pelite taverne, χαπυλίδιον, οὐ (τὸ). Hanter les tavernes, εἰς τὰ χαπηλεῖα φοτάω, ὦ, fut. now.

TAVERNIER, 5. m. IÈRE, 8. f. κάπηλος, cu (δ) : au fém. χαπυλίς, (dos (ñ).:

TAXATION, 5. f. τίμησις:, eus (à).

TAXE , s. f. prix réglé, tiunma, aros (τὸ).

| Zmposition, τέλος, οὺς (τὸ) : φόρος, ou (ὁ).

TAXER, v. a. fixer le prix, ὁρίζω, fut.

ίσω, acc. Taxer les denrées, τῶν ὠνίων ὅρους τίθεμαι, fut. θήδομιαι. || Imposer une taxe, φόρον ἐπι-τίθημι, fut. ἐπι-θήσω. — à quelqu'un, τινί.

|| Aecuser, αἰτιάομαι, ὥμαι, ful. ἄσομαι, acc. — quelqu'un de quelque chose, τινά τινος. On peut dire aussi, τινί τι ἐγτχαλέω, ὦ, fut. χαλέσω.

TECHNIQUE, adj. τεχνικός, ἡ, ôv.

TE DEUM, s. γι. ὕμνος χαριστήριος,, cu (ὁ).

TEGUMENT , 5. m. ὑμήν, évos (ὃ).

TEIGNE, 5. f. pelil ver, σής, gén. σητός (ἡ) : σίλφη, ns (ἡ). [| Sorte de dartre, λειχήν, ñvos (ὃ).

TEIGNEUX , euse, adj. λειχηνιῶν, ou, ὧν (partic. de λειχηγιάω, ©, fut. aou).

TEINDRE, υ. a. βάπτω, fut. βάψω, acc.

Qui sert à teindre, βαπτικός, ἡ, cv. Teint,

g14 TEL

teinte, ou que l’on peut teindre, βαπτός, 5, dv. || Teint de sang, αἵματι πεφυρμένος ou μεμιασμένος, mn, ov(partic. parf. passif de φύρω et de paie) : χκαθ--“μαγμιένος, Ἢ, ον (pariic. parf. passif de χαθ-αιμάσσω, fut. ἀξω).

TEINT, 5. m. manière de teindre, βαφή, fe (ἡ). Bon teint, βαφὴ βέθαιος où μιόνιμος ou ἔμμονος, οὐ (ἡ), Poll. Mauvais teint, βαφὴ ἀδέθαιος ou ἐξίτηλος, ou (ἡ), Poll. Qui est de bon teint, δευσοποιός, ὅς, dv, Plat. Qui est mauvais teint, ἐξίτηλος, oc, ον, Xén.

Ter, coloris du visage, ypat, ἄς (ἡ). Se gâter le teint, τὸ τῆς χροιᾶς ἄνθος ἀμείθω, fut. ἀμείψω, Eschyl.

TEINTE, 5. f. χρῶμα, aros (ro).

TEINTURE, s. f. ce qui sert à teindre, Baux, ατὸς (τὸ). || Art du teinturier, ἡ βαφικῇ, De.

TemnrTure, connaissance légère, στοιχεῖα, ὧν (τὰ). Qui n’a pas la moindre teinture d’une science, ἀστοιχείωτος, 06, ον : πάνυ ἄπειρος, 05, Ὅν, avec le gén. N’avoir pas la moindre teinture de l’art militaire, τοῦ πολέμου ou πρὸς τοὺς πολέμους πάνυ ἀπείρως ἔχω, fut. ἕξω. Prendre une teinture de, ἅπτομαι ou ἐφ-άπτομαι, fut. époux, gén.

TEINTURIER, 5. m, βαφεύς, ἕως (6).

Atelier de teinturier, βαφεῖον, ou (τὸ). Lart du. teinturier,. ἡ. βαφική, ἧς (sous-ent. τέχνη).

TEL, Ἴειμε., adj. τοιοῦτος. τοιαύτη, τοιοῦτο. Ayant un tel caractère, τοιοῦτος ὧν τὴν φύσιν. Puisque les choses sont telles, τοιούτων ὄντων τῶν πραγμάτων (ὦν, οὖσα, ὄν, partic. d'eiui). Le que suivant s'exprime. par οἷος ou ὁποῖος, a, ov, quand il. y a comparaison. Les discours. de cet homme sont tels que son caractère , τοιοῦτός ἐστιν ὁ λόγος τοῦ ἀνθρώπου ὁποία ἡ φύσις. Se montrer tel qu'auparavant, τοιοῦτον ἐμαυτὸν οἶσνπερ ἐν τῷ παρ--ελθόντι χρόνῳ παρ-έχο», fut. ἕξω. Tel maître, tel valet, οἷος ὁ δὲσπότης, τοιοῦτος ὁ δοῦλος (sous-ent. ἐστί ). A un homme tel que vous, οἵῳ σοι ἀνδρί, Il n'est rien de tel que d’entendre la loi même, οὐδὲν οἷον. ἀκούειν αὐτοῦ τοῦ νόμου, Dém. Quand il ny «a point de comparaison, le que s’exprime par ὥστε avec l’infinitif. Nature telle qu'on ne peut la définir, τοιαύτη φύσις ὥστε un δύνασθαι ὁρισθῆναι. (δύναμαι, fut. δυνήσομαι : ὁρίζω, fut. iow). On tourne encure de beaucoup d'autres manières. Je vous dirai la chose

TEM

telle qu'elle est, ἐγὼ ὑμῖν φράσω. τὸ πᾶν ὡς ἐγένετο (φράζω, Jul. φράσω : γίνομαι, fut. γεγήσομιαι). Raconter 165 malheurs tels qu'ils sont, τὰ δυστυχῶς γεγενημένα ὡς ἐπράχθη δι-- Ὠγέομιαι, ou, fut. σομαι ( πράσσω, fut.

πράξω). || Tel , admiratif, τοιοῦτος, αὕτη, οὗτο : τοσοῦτος, αὐτὴ, οὔτο : τηλικοῦτος αὔτη, οὔτο. Courir un tel danger pour si ἃ, de chose, περὶ μιχροῦ τηλικοῦτον χίνδυνον αἴρομαι, fut. ἀροῦμαι, Telle est son impudence À εἰς τοῦτο ἀναιδείας ἦλθεν (ἔρχομαι, ul. ἐλεύσομαι) : οὕτως ἀναιδῶς ἔχει (ἔχω, fut. ἕξω). || Telles choses, telles autres, τὰ μέν, τὰ δέ. De telle ou telle manière, οὕτως ἢ οὕτως, ‘Telle ou telle chose, Un tel, ὁ δεῖνα, gén. τοῦ δεῖνος, dal. τῷ δεινί, acc. τὸν δεῖνα. Une telle, ἡ δεῖνα, gén. τῆς δεῖνος, Je suis fils d’un tel, et une telle est ma mère, ἐγὼ τοῦ δεῖνος, χαὶ ἥ δεῖνα. μοι μήτηρ, Grég. || Tel quel, ὁποιοσδήποτε, fém, ὅποιαδήποτε, neut. ὁποιονδήποτε.

TÉLÉGRAPHE, 5. m. τηλεγράφιον οὐ (τὸ),

TÉLESCOPE, s. m. τηλεσχόπιον, ou (τὸ), M.

TELLEMENT, adv. οὕτω. devant une consonne , οὕτως devant une voyelle, Il était tellement audacieux, οὕτως εὔτολμος ἦν (imparf. α᾽ εἰμί, fut. ἔσομαι). Le que suivant se traduit par Gore avec l'indicatif ou mieux avec l'infiniif. || Tellement quellement, érocôrποτε. Le

TÉMÉRAIRE, adj. audacieux , προπετής, ἧς, ἐς (comp. éorepoc, sup. éoræroc) : θρασύς, εἴα. 0 (comp. ὕτερος, sup. Vraroc). Valeur téméraire, ἡ προπετὴς ῥώμη, ne Action téméraire, τὸ θρασύτερον ἔργον, οὐ. Jeune téméraire, ὁ θρασὺς νεανίας, ou. || Inconsidéré , προπετής, ἧς, ἔς : ἀπερίσχεπτος, 06, OV! ἄπρο- Θούλευτος, os, ον. Conseil téméraire , ἡ ἀπερί.. σχεπτος Bouin, ἧς. Je n'aurais pas fait une promesse si téméraire, οὐχ οὕτω τολμηρὰν ἄν ἐποιησάμην τὴν. ὑπόσχεσιν (ποιέομαι͵, οὗμαι, fut nou), Isocr.

TÉMÉRAIREMENT, adv. hardiment ou imprudemment , προπετῶς. || Légèrement , aveuglément , προπετῶς : ἀπερισκέπτως : εἰκῇ. Groire témérairement les autres, προπετῶς τοῖς ἄλλων λόγοις πιστεύω, fut. εὐσω. Parler témérairement, εἰκῆ λαλέω, ©, ful. row.

τοῦτο ἢ ÉXELVO © TO χαὶ TO,

- TEM

TEM 915

TÉMÉRITÉ, s. αὶ mpoméretx , as (ἡ). Folle ἢ ἰσταμαι, fut. παρα--στήσομαι, OU παρ-ἔχομαι;

témérité, ἡ ἄλογος. θρασύτης, τος.

TÉMOIGNAGE, s. m. déposilion, μαρτυ-giæ, ας (ἡ) : pmaprüpnua, ατὸς (τὸ). Appeler ou citer en témoignage, μαρτύρομαι ou ἐπιμαρτύρομαι Ou δια-μαρτύρομαι, fut. υροῦμαι.

Rendre ou porter témoignage , μαρτυρέω ou δια-μαρτυρέω, ©, fut. ñow. — d'une chose, περί τινος. Rendre témoignage à quelqu'un, τινὲ μαρτυρέω, &. Il ne faut pas faire attention au témoignage d'Homère, οὐχ εὐλα-- Entéov “Ὅμηρον μαρτυροῦντα. Faux témoignage , ψευδομαρτυρία, ας (à). Rendre un faux témoignage, ψευδομαρτυρέω, ὥ, fut. now. || Au fig. Le témoignage de la conscience, συναίσθησις, εὡς (ἡ) : σύνεσις, εὡς (ἡ) :

(ἡ) : τὸ συν-ειδός, ὅτος (partic. neutre de σοὖν-οιδα). Le témoignage d’une bonne conscience est agréable, ἡ τοῦ χαλῶς βεδιωμένου βίου συνείδησις ἡδίστη οὖσα τυγχάνει (βιόω, ©, fut. βιώσομαι : τυγχάνω, fut. τεύξομαι). Le témoignage d’une mauvaise conscience, ἡ modo).

TémoleNAGE, marque, τεχμιήριον, où (τὸ) : ὑπό-δειγμα,, ατὸς (τὸ) : ἀπόδειξις, ews (ἡ). Donner un témoignage de son bon naturel, τῆς εὖquias ἀπόδειξιν παρ-πέχω, fut. ἕξω.

TÉMOIGNER, νυ. a et,n. servir de témoin, μαρτυρέω, ὦ, fut. ἥσω. — en faveur de quelqu'un, τινί. Témoigner dans sa propre cause, αὐτομαρτυρέω, ὦ, fut. no.

TÉMOIGNER, Montrer, δείχνυμι OU ἀπο-δείἐν-δείχνυμι, fut.

Χνυμι ΟἹ ἐπι-δείχνυμι OÙ δείξω, acc. : δηλόω ou φανερόω, ὦ, fut. ὦσω, acc. : σημαίνω, ful. ανῶ, acc. : èu-paivo ou ἀπο-φαίνω, fut. φανῶ, acc. Témoigner ses intentions, τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν δηλόω, à, fut. ὦσω. Témoigner la bienveillance qu’on a pour quelqu'un, εὔνοιαν τὴν ἐμαυτοῦ πρός τινα ἐμ-φαίνω, fuit. φανῶ. Témoigner qu’on est honnête homme, ἐμαυτὸν ἀγαθὸν ἄνδρα παρ-έχω, fut. ἔξω. Ne pas témoigner sa joie, τὴν χαρὰν ἀπο-χρύπτομαι, fut. χρύψομαι.

TÉMOIN, s. m. μάρτυς, υρὸς (6), dat. pl.

μάρτυσι. J'ai des témoins de tout ce que j'ai dit, μάρτυρές εἰσί μοι πάντων τῶν elonuévoy (εἴρημαι, parf. passif de λέγω). Suborner des témoins, μάρτυρας παρα-σχευάζω, fut.

äow. Produire des témoins, μάρτυρας παρ-

fut. ἔξομαι, ou προ-δάλλομαι, fut. Θαλοῦμιαι Prendre à témoin, μαρτύρομαι En présence de témoins, ἐπὶ εἰμι, fut. ἔσομαι). Témoin oculaire, αὐτόπτης, οὐ (6). Témoin auriculaire, αὐτύήκοος, οὐ (δ, #). Faux témoin, ψευδόμαρτυς, upos (6). -

Témoin, spectateur, θεατής, où (6). Etre témoin d’un événement, τῷ πράγματι mapeut, fut, ἔσομαι, ou παρα-γίνομαι, Jul. γε γήσομαι. Devant de nombreux témoins, πολλῶν παρ-πόντων (partic. de πάρ-ειμι). Sans témoins, χωρὶς μαρτύρων : ἰδία καὶ μηδενὸς παρ-ὄντος.

Les richesses sont inutiles quand on [65 possède sans témoins, τῶν χρημάτων οὐδὲν ὄφελος, εἰ ἀμάρτυρος εἴη ἡ χτῆσις.

TEMPE, s. Κ'ὶ xporapos, ou (ὁ). Des tempes, qui appartient aux tempes, xporaφαῖος, α΄, OV.

TEMPÉRAMENT, 5. m. conslitulion du corps, χρᾶσις, εὡς (ñ) : σύστασις, εὡς (ἢ).

Bon tempérament, εὐχρασία, ας (ἡ). Mauvais tempérament, δυσχρασία, ας (ἡ). Tempérament vif et irascible, ἀχροχολία, ας (ἡ).

TEMPÉRAMENT, adoucissement, ἄνεσις, (ἡ). || Moyen terme, μέτρον, οὐ (τὸ).

TEMPÉRANCE , 5. f. ἐγκράτεια, as (ὃ) :

σωφροσύνη, ἧς (ἡ). Tempérance dans le boire, ἡ τοῦ οἴνου ἐγχράτεια, ας. Tempérance dans le manger, ὀλιγοσιτία, ας (ἡ). S'exercer à la tempérance, τὴν σωφροσύνην ἀσχέω, ὦ, fut.

fow. Avec tempérance, σωφρόνως : ἐγχρατῶς.

TEMPÉRANT , anTE, adj. ἐγκρατής, ἧς,

ou ἐπι-μαρτύυροῦμαι, ACC.

ἐς (comp. ἕστερος, sup. ἔστατος) Etre tem-

pérant, ἐγ-χρατεύομαι, fut. εὐσομαι.

TEMPÉRATURE , 5. f. état de Pair, ἡ τοῦ ἀέρος χρᾶσις, ewç, Ou simplement ἀήρ, ἔρος (6). Heureuse température, ἡ τοῦ ἀέρος εὐχρασία,, ας. || Intensité de la chaleur, θερ-uôrne, τος (ἡ) : θάλπος, ous (τὸ). Élévation de la température, ἡ τοῦ θάλπους ἐπίδοσις, εὡς.

Abaissement de la température, ἡ τοῦ θαλποὺς ἄνεσις, εὡς : ἡ τοῦ ψύχους ἐπίδοσις, Eu. TEMPÉRÉ, ἐκ, adj. χεχραμένος, Ἢ, ον (partic. parf. passif de xepdvvom , fut. χεράσωλ) : μέτριος, α, ον (COMpP. GTepos, Sup. WTATOS).

TEMPÉRER , v. ἃ. adoucir par un mé- Lange , κεράννυμι, fut. χεράσω, acc. Tempérer

cie 916 TEM le vin avec de l’eau, τὸν οἶνον ὅδατι χεράνvoue, fut. κεράσω. || Adoucir, affaiblir, ἀνtnt, fut. &v-now, acc. Tempérer la douleur des autres, ἄλλων ὀδύνην ἐπι-χουφίζω,

“ut. too.

τῶν ul.

TEMPÊTE , 5. f. orage, χειμών, ὥνος (6):

ἄελλα, ἧς (ἡ) : ζάλη, ns (ἡ). Une tempête s'éleva, χειμὼν ἐγένετο (γίνομαι, fut. γενήσομια!). Une grande tempête nous assaillit, χειμὼν οὐ μικρὸς ἡμᾶς χαταΐέλαῦε (κατα-λαμοάνω, ful. λχήψομαι), Luc. Agitation des flots par la tempête, κλύδων, ὠνὸς (ὁ). Être battu par la tempête, τῷ χλύδωνι βάλλομαι, fut. βληθήσομιαι, Chrysost. Apaiser la tempêle, τὸν κλύδωνα ou τὸν χειμῶνα χκατα-στέλλω, fut. στελῶ. || Au fig. agitation, trouble, κλύδων, wvos (6). Ceux qui se sont lancés au milieu des tempêtes de la vie, οἱ εἰς τὸν τοῦ βίου σάλον χαὶ χλύδωνα παρἐληλυθότες (παρ-πέρχομαι, fut. ελεύσομαι). Naviguer dans un moment de trouble et de tempête, εὔπλοιαν πλέω, ful, πλεύσομαι, Grég. Souvent on tourne simplement par trouble, agitation, OopuGos, ou (5) : ταραχή, ἧς (ἡ). Tempête de l'âme, ὁ τῆς ψυχῆς GopuGos, ou. Conjurer la tempête, τὸν θόρυδον χαθ-ίστημι, fut. κατα-στήσω. Exciter une tempête, ταραχὰς ποιέω, ὦ, fut. so.

TEMPÉTER, v. n. θορυθέω, ὦ, fut. “ou:

TAYTA χυχάω , ὦ,

ταραχὰς ποιέω», à, Jul. now :

fut. 00.

TEMPÉTUEUX , eus, adj. ἀελλώδης, ἧς, ες.

TEMPLE, 5. m. ναός, où (ὁ), ou Attig.

γεώς, ὦ (6). Enceinte du temple, ἱερόν, οὔ (τὸ). Piller des temples, τὰ ἱερὰ συλάω, ὦ, fut. now : ἱεροσυλέω, ©, fut. now. Temple de Diane, ἀρτεμίσιον, ou (τὸ). — de Junon, ἡραῖον, ou (τὸ). — de Neptune, ποσείδειον ou ποσειδώοὐ (τὸ). — d’Isis, ἴσειον, cu (τὸ). — d'un héros, ἡρῷον, οὐ (τὸ). On forme ainsi un très-grand nombre de substantifs. Qui a beaucoup de temples, πολύναος, ος, ον.

TEMPORAIRE, adj. πρόσκαιρος, 06, ον:

ἐπίκαιρος, CS, ον.

TEMPORAIREMENT, ad. προσχαίρως.

TEMPORAL, aie, adj. χροταφαῖος, α, ον.

Ὑυ06616 temporal, μῦς χροταφίτης, ou (ὃ).

TEMPOREL , exe, adj. relatif au temps, χρόνικος, ἡ, ov. || Qui passe avec le temps, πρόσκαιρος, ος, ον. || Profane, qui n'est point

VELOY ,

TEM sacré , βέθηλος, ος, ον. Les affaires temporelles ν᾽ αἱ βιωτικαὶ μέριμναι, &v. Les hommes attachés. aux choses temporelles, ci βιωτικοὶ ἄνθρωποι, wv. || Subst. Le temporel des églises, τὰ τοῦ χλήρου χτήματα, ὧν.

TEMPORISATION, s. f. et TEMPORISEMENT,.

TEMPORISER , v. n. μέλλω, γι. μελλήσω :

δια-τρίδω, fut. τρίψω : ἀνα-Οάλλομαι, fut. 6α-λοῦμαι. Ne point temporiser, οὐδεμίαν ἀναύολὴν ποιέομαι, car, Jul. ἡσομαι. ᾿

TEMPORISEUR, 5. m. μελλητής, οὔ (ὁ).

TEMPS, 5. m. mesure de la durée, χρόνος, οὐ (ὁ). Combien de temps? πόσος χρόνος; Peu de temps, ὀλίγος χρόνος, cv. En peu de temps, ἐντὸς ὀλίγου. En une minute de temps, ἐν ἀχαρεῖ τοῦ χρύνου. Il reviendra dans peu de temps, μετ᾽ ὀλίγον Émav-née ( ἐπαν--ἥκω, fut. ἡξω). Peu de temps après, χρόνῳ δ᾽ οὐ πολλῷ ὕστερον. Qui vit peu de temps, βραχυχρόνιος, oç, ov. Qui dure très-peu de temps, παντολιγοχρόνιος; ος, ον. Longtemps, voyez ce mot à son ordre alphabétique. Un long temps, μακρὸς χρόνος, OU : πολὺς χρόνος, OU. Pendant un long temps, ἐπὶ πολύ. Un long”temps s’est écoulé depuis que, πολὺς δι- ἦλθε χρόνος ἐξ οὗ (δι- ἔρχομαι, fut. ελεύσομιαι), Mettre beaucoup de temps ἃ délibérer, πλεῖστον χρόνον ἐν τῷ βουλεύεσθαι δια-τρίθω, fut, τρίψω. Passer tout son temps à chercher, ἀνα-ζητῶν (partic. d'avaζητέω, ©) τὸν βίον xaru-rpi6w. Ayoir du temps de reste, σχολάζω, fut. dow, Donner son temps à ses amis, τοῖς φίλοις σχολάζω. Donner son temps à ses affaires, πρὸς τοῖς ἰδίοις σχολάζω. Ménager le temps, τοῦ χρόνου φείδομαι, fu.

φείσομαι. Si j'en avais le temps, εἴ μοι ἱχαγὸς χρόνος γένοιτο (γίνομαι, ful. γενήσομαι), Tsocr. Le temps me manquerait si je disais le nom de tous les traîtres, ἐπιτλείψει με ἡ ἡμέρα τὰ τῶν προδοτῶν ὀνόματα λέγοντα (ἐπι-λείπω, fut. λείψω : λέγω, fut. λέξω), Dém. J Soldat qui a fait son temps de seryice, στρατιώτης τὸν νόμιμον χρόνον στρατευσάμενος, οὐ (στρατεύομαι͵ Jut. εὐσομαι).

Tewes, Loisir, σχολή, ἧς (ἡ). Cette affaire ne m'a pas laissé le temps de m'occuper des choses publiques, ὑπὸ ταύτης τῆς ἀσχολίας οὖ-δὲν τῶν τῆς πόλεως πρᾶξαί μοι σχολὴ γέγονε (πράσσω, fut. πράξω : γίνομαι, fut. γενήσομαι),