VAS

VAREC, ou Varecn, s. m. plante marine, wdxos, οὺς (τὸ).

VARIABILITÉ, 5. f. τὸ εὐμετάθολον, οὐ.

VARIABLE, adj.

ΕΣ ΄ 5 εὐμετάθλητος, UG, ὧν : εὐμετοαχίνητος, 06, OV :

εὐμετάθολος, 06, CV :

μεταδλητικός, ἡ, OV : ἄστατος, ος, ον : ἀσταθής, ns, ἐς. Être variable, ἀστάτως ou ἀσταθῶς ἔχω, fut. ἕξω.

VARIANTE, 5. f. ἡ διάφορος ἀνάγνωσις, eus.

VARIATION, 5. f. μεταθολή, ἧς (ἡ). Elre sujet à de fréquentes variations, πολλαῖς peταθολαῖς ὑπό-χειμαι, ul. κείσομαι.

VARICE, 5. f. χιρσός, οὔ (ὁ). Qui ἃ des varices, χιρσώδης, Ὡς, ες.

VARICOCÈLE, 5. m. χιρσοχήλη, ἧς (ἡ).

VARIER, diversifier , ποιχίλλω ou δια--ποικίλλω, fut. ᾿λῶ, acc. Varié, ée, ποιχίλος, ἢ, ον (comp. ὦτερος, sup. ὦτατος). Trèsvarié, παμποίχιλος, cs, ον. Choses nombreuses

et variées, χρήματα πολλὰ χαὶ διάφοροι, ων (ra). || Changer, modifier, μετα-Θάλλω, fut. Θαλῶ, acc. : μετ-αλλάσσω, fut. αλλάξω, acc. || v. n. être changé, modifié, μετα--Θάλλομιαι, fut. βληθήσομαι, ou quelquefois μετα--Οάλλω, fut. Gad : uer-aläcoouat, fut. αλλαγήσομαι. Qui ne varie pas, ἀμετάθλητος, 06, OV : ἀμετάστατος, ος, CV: ἀμεταχίνητος, 05, ον. Ne point varier, ἀμεταστάτῶς ἔχω, fut. ἕξω. — dans ses sentiments, dans son opinion, τὴν γνώμην.

VARIÉTÉ, s. f. ποικιλία, ἂς (ἡ). Plein de variété, ποιχίλος, n, ον : παμποίκιλος, ος, ον. Mettre de la variété dans ses récits, τὰς διηγήσεις δια-ποιχίλλω, Jul. ιλῶ.

VARIQUEUX, evse, adj. χιρσώδης, ns, ες.

VARLET, 5. m. παῖς, gén. παιδὸς (6).

VARLOPE, 5. f. ῥυχάνη, ns (ἡ).

VASCULAIRE, où VasCuLEUx, EUSE, adj, ἀγγειώδης, ἧς, ες.

VASE, 5. m. ustensile, ἀγγεῖον, οὐ (τὸ).

Petit vase, ou (ro) Vase d’or, χρύσωμα, ατος (τὸ). Vase d'argent, ἀργύρωμα, atos (ro). Vases sacrés, τὰ ἱερὰ σχεύη, ὥν.

VASE, s..f. limon, ἰλύς, dos (ἡ) : τέλμια, ατος (τὸ) : πηλός, où (ὃ).

VASEUX, εὖὐϑε, «dj. ἰἐλυώδης, τελματώδης; ἧς, ES: πηλώδης, NS, ες.

VASISTAS, s. m. θυρίδιον, οὐ (τὸ).

VASSAL, s. m. ALE, 5. f. ὑπήκχοος, cu (ὁ, ἡ).

VASSELAGE, 5. m. mehareta, ας (ἡ).

Ὡς, Es:

VEG 969 sup. τατος). Qui occupe un vaste espace, εὐρύχωρος, ος, ον. Vaste espace, εὐρυχωρία, ας (ἡ). Vaste étendue de plaines, dits, ddcs. Vaste mer, ἡ ἀπέραντος

ἡ εὐρεῖα πεθάλασσα, ns.

Il Au fig. μιέγας, μεγάλη, μέγα, gén. μεγάλου, Ὡς, ου. Esprit vaste, ὁ μέγας νοῦς, gén. νοῦ. Qui a l'esprit vaste, μεγαλόνους, ous, ouv. Avoir de vastes desseins, μεγάλα βουλεύομαι, fut. εύσομιαι,

A VAU-DE-ROUTE, adv. φύγδην.

VAUDEVILLE, s. m. chanson, σχολιόν, οὔ (τὸ) : ἀσμάτιον où ᾧδάριον, οὐ (τὸ) : μελύδριον, οὐ (τὸ). } Pièce entremélée de chansons, δρᾶμα, μελυδρίοις δι--εστιγυιένον, οὐ (partic. parf. passif de δια-στίζω, fut. στίξω).

A VAU-L'EAU, adv. suivant Le courant, χατὰ ῥοῦν. Aller à vau-l’eau, χατὰ ῥοῦν ou ὑπὸ τοῦ ὕδατος φέρομαι, Jul. ἐνεχθήσομαι. || Au fig. Les affaires sont à vau-l’eau, elles sont perdues, ἔῤῥει τὰ πράγματα (ἔῤῥω, sans futur).

VAURIEN , 5. m. οὐτιδανός, οὔ (6).

VAUTOUR , 5. m,. oiseau, γύψ, gén.

vor (6). De vautour, γύπινος, ἡ, ον. Nid de vautour, γυπή, ἧς (ἡ) : γυπάριον, cu (rè).

se VAUTRER, v. r. χυλινδέομαι, οὔμιαι, Jut. κχυλισθήσομαι. — dans la boue, ἐν τῷ πηλῷ,, ἐν τῷ βορβόρῳ. Qui aime à se vautrer, φιλοθόρθορος, ος, ον. || Au fig. Se vautrer dans les plaisirs, ταῖς ἡδοναῖς ἐγ-χυλινδέομαι, οὖpat, fut. χυλισθήσομαι.

VEAU, 5. m. jeune bœuf, μόσχος, cv (ὁ).

De veau, μόσχειος, α, ov. Cuir de veau, pooxñ, ἧς (ἡ). || Veau marin, phoque, φῶχος, οὐ (6) : qoxn, ns (ἡ).

VEDETTE, 5. f. sentinelle à cheval, ὁ ἔφιππος φύλαξ, ou simplement φύλαξ, ακος (ὁ). Être en vedette, ἱππικὴν φυλαχὴν ἔχω, fut. ἕξω. | Sorte de guérite, σχοπιά, ἃς (ἡ).

VÉGÉTABLE , adj. βλαστητικός, ἡ, dv.

VÉGÉTAL, 4ze, adj. φυτικός, ἡ, dv. Terre végétale, χοῦς, οὔ (ὁ). |] Subst. Les végétaux, φυτά, ὧν (τὰ).

VÉGÉTANT , ἄντε, adj. βλαστάνων, ουσα, ον (partic. de βλαστάνω, fut. βλαστήσω).

VÉGÉTATIF , 1ve, adj. qui fait végéter, βλαστητικτός, ἡ, dv. || Au fig. Ame végétative, ἡ φυτικὴ ψυχή, ἧς. Vie végétative, βίος ἄτονος, cu (ὃ).

VÉGÉTATION , 5. f. βλάστησις, εὡς (ἡ).

VÉGÉTER , v, n. enparlant des plantes, βλαστάνω, fut. βλαστήσω. || Au fig. mener une

VASTE, adj. εὐρύς, εἴα, 0 (comp. repos, | triste vie, ψυχρὸν βίον ἀπο-ζάω, ὦ, fut. ζήσω.