VIOLE

λόντων ποιέομαι, οὔμαι, fut. ἥσομαι : ἔχ τινος τὰ ψέχλοντα, τεχμαίρομαι, Jul. αροῦμαι, OU στοχέζομαι, fut. ἄσομαι.

AUGURER, ν. a. τεχμαίρομαι, ful. αροῦfut. ἄσω, acc. Autant qu’on peut augurer, ὡς Ύ LA ΕἸ LA » LA ἀπ-ειχάσαι., Sous-ent. ἐστί (ἀπ-ειχάζω, fut.

äcw ), ϑδορίιοοί.

AUGUSTE, adj. impérial, royal, σεθαστός

> 56 , “εν ; ñ, ὅν. || Noble, imposant, respectable,

ὄν Ὁ CHA

ῥαστός, ἡ, AOUIOS, 05, OV : σέμνος, ἡ, ὧν (Comp. ὅτερος, Sup. ὁτατος).

AUJOURD'HUI, adv. ce jour-ci, σήμερον :

τήμερον. Le jour d'aujourd'hui, ἡ σήμερον ἡμέρα, ας : ἡ παρ-οὔσα ἡμέρα, ας : αὕτη OÙ ἥδε ἡ ἡμέρα: ἡ νῦν ἡμέρα, ας. Dès aujourd'hui, ἀπὸ τῆς νῦν ἡμέρας. Jusqu’aujourd'hui, μέχρι τῆς σήμερον

------- ὁ“. ὁ ὃ ὃ —"——————————————— ———————Zà ὁ.--ὄΆ ν.. -.--.- - -- --ς-ς-ςς-.͵.-

ΑΌΡ ἡμέρας : εἰς ταύτην τὴν ἡμέραν. || À présent, νῦν : τανῦν : τὸ νῦν ἔχειν : τὸ τῦν εἶναι. Jusqu'aujourd’hui, μέχρι τοῦ νῦν. Les hommes d’aujour-

d'hui, οἱ νῦν ἄνθρωποι, ων.

AULIQUE, adj. αὐλικός, ἡ, ὅν, Ως AUMONE, 5. f. ἐλεημοσύνη, ns (ἡ), Eccl.

On tourne mieux par le verbe. Demander l’aumône aux passants, τοὺς ἐν-τυγχάνοντας προσαιτέω, &, fut. now. Donner l’aumône, τῷ προσαἰτοῦντι δίδωμι, fut. δώσω. Vivre d’aumônes, προσ-εαιτῶν δια-ζάω, ὦ, fut. θιώσομαι. Mendiant qui vit d’aumônes, προσαίτης, οὐ (6). Les aumônes qu'il ἃ répandues dans le sein des pauvres , ὅσα τοῖς δεομένοις ἐπ-ήρχεσεν { ἐπ΄-

αρχέω, ὥ, fut. ἀρχέσω). ον

AUMONIER, 5. m. prêtre, ἱερεὺς, ἕως (ὃ)...

AUMONIER, ἐκε, adj. libèrai envers les pauvres, ἐλεήμων, ὧν, ον, gén. ovos, Eccl.

AUNAGE, 5. m. μέτρησις, εὡς (ñ).

AUNE, ou Auixe, δ. m. arbre, κλήθρα, ας (ἡ).

AUNE, 5. f. mesure inconnue des Grecs, vaut à peu près deux coudées, δύο πήχεις, εων (ci). Long d’une aune, δίπηχυς, us, u, gén. εος : dirnxvaics, &, ον. Longueur de deux aunes, ὀργυιά, ἄς (ἡ). Long de deux aunes, ὀργυιαῖος, æ, ον. —de quatre aunes, διόργυιος, ος, ον. Εἰ ainsi de suite. || Prov. Mesurer tout le mende

à SON aune, ἐμαυτῷ τοὺς ἄλλους παρα--μετρέω, D, fut. ro.

AUXNÉE, 5. f. plante, ἑλένιον, cv (ro).

AUPARAVANT, adv. πρότερον : πρίν. Un an auparavant, ἐνιαυτῷ πρότερον. Le jour d’auparavant, τῇ προτέρα : τῇ προτεραίᾳ. Ils, sortirent de la ville auparavant, προ-έφθασαν ἐξ-ελθόντες τῆς πόλεως (προ- φθάνω, fut. φθάσω : ἐξ-έρχομαν, μι. ἐλεύσομαι). 115 moururent auparavant, πρόσιται ἔθανον (de προαπο-ϑγήσχω, fut. θανοῦμαι). El lui demandait auparavant, προ-ἥρωτα (imparf. de προπερωτάω, ©, ful. now). Ainsi se composent avec la préposition πρό une infinilé de verbes.

AUPRES, adv. ἐγγύς : ἀγχοῦ : πλησίον. Tout auprès, ἐγγυτάτω OÙ ἐγγύτατα : ἄγχιστα : MANb) σιαίτατα.

AUPRÈS De, prép. sans mouvement » παρά avec le dat. : ἐγγύς ou πλησίον, gén. Être assis auprès du roi, παρὰ τῷ βασιλεῖ χάθημαι, où τῷ βασιλεῖ παρα-χάθημαι, imparf. παρ-εχαθήμιην Se tenir auprès de quelqu'un, παρ -τίσταμαί,

fut. παρα’ στήσομαι, dat. Marcher auprès de | οὕτως. Le que suivant se rend par ὡς. Ex. Aussi. quelqu'un, πὰρ-αχολουθέω, ©, fut. now, dat, ΠῚ 5886 que Socrate, οὕτω σοφὸς ὡς ὁ Σωχράτῃς. y ἃ ainsi une infinité d’autres verbes que l’on | Mais il y a mille autres tournures entre lesquelles