DIV

par portions, ἀναδιδόναι, ἀ αδίδωμι, fut.

ἀναδώσ-ω, acc. || 3 Mettre en ordre, διατάσσ-ειν, διατάσσ-ω, fut. διατάξ-ω.

Distributeur, n. m., διανομ - εὕς, ἕως (6).

Distributrice, ἢ. f., ταμί-α, ας (ἡ).

Distributif, ive, adj., διανεμητιχτός, ἡ, όν.

Distribution, n.f. | Division, Gtavou-#, ἧς (à). |] 2 Action de donner, ἀνάδοσ-ις, εως (ἡ). [3 Ordre, arrangement, διάταξ-ις, ews (À); οἰχονομί-α, ac (ñ).

District, ἢ. m., δῆμτος, οὐ (6); νομ-ός, οὐ (ὁ).

Dit, n. m., parole, λόγ-ος, ον (6).

Dithyrambe, n. m., διθύραμθδ-ος,, ou (ὁ).

Dithyrambique, adj., διθυραμόικ-ός, ñ, 6v

Diurétique, adj., διουρητικτός, ñ, ὄν.

Diurne, adj., ἡμέριτος, α, ον.

Divagation, n. f., διέξοδ-ος, ov (ὃ).

Divaguer, v. intr., ληρ-εῖν, ληρτέω, &, fut.

Divan, n.m. 1 Sofa, #hiv-n, Ὡς (ἡ). [| 2 4ssemblée de notables en Turquie, βουλ-ή, ἧς (ἢ).

Divergence, n.f., διάστασεις, εως (ἢ).

Divergent, ente, adj., διάφορ-ος, ος, ον; διεστηχτώς, υἷα, 66.

Divers, erse, adj. | Différent, διάφορ-ος, ος, ον. || 2 Varié, ποιχίλ-ος, n, ον.

Diversement, adv., διαφόρως.

Diversifier, v.tr., & hot-oùv, ἀλλοι-όω, ὦ, fut. ἀλλοιώσ-ω, acc. — BDiversifié, ce, part. passé et adj., ποιχίλτ-ος, ἡ, ον; ποιχιλτ- 05, ñ, Ov.

Diversion, n.f., ävarpon-n, ἧς (ñ).

Diversité, n.f., διαφορ-ά, ἄς (ἢ); ποιχι)ί-α, ας (ἡ).

Divertir, v.tr. 1 Détourner, distraire, παpatpér-eiv, napatpér-w, ful. παρατρέψεω, acc. || 2 Réjouir , τέρπ-ειν, tépr-w, fut.

τέρψτ-ω, 800. — se Divcer tirs V.Pr., Tail euv, nutt-w, fut. παιξ-οῦμαι.

Divertissant, ante, adj., τερπν-ός, #, όν.

Divertissement, ἢ. m., τέρψεις, εὡως (ὃ); διαγωγ ἡ, ἧς (ἡ).

Dividende, n. m., μεριζόμεν-ον, οὐ (τό).

Divin, ine, adj. 1 D’une nature divine, Set-oc, &, ον (Comp. ϑειτότερος, SUP. ϑειὁτατος). || 2 Merveilleux, admirable, δαιμόνιτ-ος, ος OU α, ον; ϑεσπέσι-ος, ος OÙ α, ον.

Divination, n.f., μαντεί-α, ας (ἡ).

Divinatoire, adj., μαντιχ-ός, ἡ, ὄν.

Divinement, adv. | D'une manière divine, ϑείως. || 2? Par la puissance divine, ϑεόθεν. || 3 D’une manière admirable, δαιμονίως, SEOTEG WE.

Diviniser, v.tr., ἀποθει-οῦν, ἀποθει-όω, &, fut. ànofetwo-w, acc.

Divinité, n. f. 1 Nature de Dieu, ϑεότης, ϑεότητεος (ἡ). || 2 Nature d’une chose divine, ϑειότης, ϑειότητ-ος (à). || 3 Providence divine, Θε-ός, où (6); δαίμ-ων, ovoc (ὁ). {| 4 Dieu ou déesse, Se-6c, où (6 et ἡ).

Diviser, v. tr. 1 Partager, διαιρ-εἴν, διαιρéw, &, fut. διαιρήσ-ω, acc. |] 2 Brouiller,