EH

Égarer, v. tr. 1 Détourner du droit che- Min, ἀποπλαν-ᾷν, ἀποπλαν-άω, ὦ, fut. ἀποπλανήστ-ω, acc. || 2 Jeter dans l'erreur, rer et Et, παρατρέπ-ω, fut. παρατρέψ-ω,

Ι 8 Perdre, ἀποθδάλλ-ειν, ἀπούάλλ-ω fut. ἀποθαλ-ὦ, ACC. — s’Égarer, \. pr.

1 S’écarter du droit chemin , πλαν-ᾶσθαι, πλαν-ἄομαι, ὥμαι, fut. πλανήσ -ομαι. Il 2 Tomber dans l'erreur , ἁμαρτάν - εἰν, ἁμαρτάνω, [υἱ. ἅμα HET ; παραλογίζ-εσθαι, παραλογίζ - ομαι, παραλογίσ -ομαι. — Égaré, ée, part. cap: et adj. 1 Qui a perdu le droit chemin, πλανηῦ- -εἰς, εἴσα, έν.

2 Tombé dans l'erreur, σφαλ-είς, éica, έν.

3 Perdu, ἀπούεδλημέν-ος, ἡ, ον.

gayer, v. {r., εὐφραίντειν, εὐφραίν-ω,

fut.

εὐφραν-ῶ, acc. Ξ-- s’Égayer, V.pr., EÙgenie εὐφραίν-ομαι, fut. εὐφραν-οὔῦμαι.

gide, n.f., αἰγίς, αἰγίδ-ος (ἡ).

Églantier, n. m., κυνάς, χυνάδ-ος (ἢ) ; χυνόςόατ-ος, ou (à).

glantine, ἢ. f., κυνόῤῥοδ-ον, ον (té).

Église, n. f, | Assemblée des ‘chrétiens, ἐχκλησία, ας (ñ). [| 2 Temple chrétien, ἱερ- όν, où (τό).

Églogue, n. f., εἰδύλλι-ον, ou (τό).

Égoisme, n.m., φιλαυτί-α, ας (ἡ).

Égoiste, adj., φίλαυτ-ος, oc, ον.

Égorger, v.tr. 1 Couper la gorge, αὐχενίζeu, αὐχενίζ-ω, fut. αὐχενίς-ω, acc.; σφάττ- ELV, σφάττ-ω, fut. σφάξοω, acc. || 2 1 mmoler, {3 Ruiner ἀναιρ- εἴν, ἀναιρτέω, ὦ, fut. ἀναιρήσ-ω, 800. -— Égorgé, ée, part. . passé Ως na » σφαγ-είς, εἴσα, έν; πεφονενμένε-ος,

s'Egosiller, V. pr., ἀναχράζ-ειν, ἀναχράζ-ω, fut. ἀναχράξο-υ.

sue n. m. | Suintement, στολαγμ.-ός, οὔ

I 2 Cloaque, ὀχετ-ός, οὗ (ὁ).

ler x tr., στάζ-ειν, στάζ-ω, fut. στάξ-ω,

grapper, Υ. {r., fayohoy-etv, ῥαγολογτέω, w , {π|. ῥαγολογήστω, acc. ; ῥαγίζ- ειν, ῥαyit-w, fut. ῥαγίστ-ω, acc.

gratigner, v.tr., ἀμύσσ-ειν, ἀμύσσ-ω, fut.

ἀμύξ-ω, ACC. ; δρύπτοειν, δρύπτεοω, fut. δρύψτω, acc.— Égratigné, 66. part. passé el ad).

Égratignure, n. f., ἀμνχ-ἤ, ἧς (ἡ); ἄμνγμα, ἀμύγματ-ος (τό).

grener, v. tr., χοχχίζ-ειν, χοχχίζτω, fut.

χοχχίσ-ω, ACC.

Égrillard, arde, adj., ἱλαρ-ός, &, 6v (comp.

ἱλαρτ-ώτερος, SUP. Ὄ αρ-ώτατος) ; παιγνιώδ-ης, Ὡς, ἔς.

Égrugeoir, ἢ. m., vase pour égruger le sel, ἁλετρίδον.ος, ον (6).

ruger, v.tr., meltre du sel en poudre, ἅλα τρίδ-ειν, τρίδ-ω, fut. τρίψ-ω.

Égueuler, v.tr., casser l'ouverture d’un vase, ἀγγείου στόμα ἀποχλ-ᾶν, ἀποχλ-άω, ῶ, fut. ἀποχλάσ-ο».

Eh! interj. 1 Louleur, El φεῦ 1 || 2 Surprise,