EGA

ἐχφοδήσ-ὦ, 800. --- s’Æffrayers V. ῬΥ., περιφοῦ - εἶσθαι, περιφοῦ -έομαι, où, fut.

περιφοθήσ-ομαι. S'effrayer de quelque chose, περιδεῶς ἔχειν, ἔχτω, ut. ἕξ-ω πρός τι. — E ffrayé, ée, part. passé et adj., φοδυϑ-είς, etc, έν; ἐπίφοῦ -ος, 06, NV; περίφοδ-ος, 0€, ον.

Effréné, 66, adj., ἀχάλιν-ος, oc, ον. Dési effréné, ἀκρατ-ὴς ἐπιθυμί-α, ας (ὃ). Les deux mots se déclinent. Plaisirs effrénés, ἀχόλαστ-οι ἧδον-αί, ὧν (ai). Les deux mots se déclinent.

Effroi, ἢ. m., φόδ-ος, ou (δ). Qui est sans effroi, ἄφοδ-ος, ος, ον. Qui est plein d'’effroi, περίφοό-ος, ος, ον. Causer de l'effroi, φόδον ἐμδάλλ-ειν, ἐμιδάλλ-ω, fut. ἐμιδαλ-ῶ.

Effronté, 66, adj., ἀναίσχυντ -ος, ος, ον; ἀσελγ-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἀσελγ-έστερος, Sup.

Effrontément, adv., ἀναισχύντως, ἀσελγῶς.

Effronterie, ἢ. ἴ., ἀναισχυντί -α, ας (ñ); ἀσέλγει-α, ας (ñ).

Effroyable, adj., φοδερ-ός, ά, ὄν (comp. φο- Θερ-ώτερος, SUP. φοδερ-ώτατος); δειν-ος, ἡ, όν (comp. δειν-ότερος, sup. δειν-ότατος).

Effroyablement, adv., δεινῶς, τερατιχῶς.

Effusion, n. f., épañchement, ἔχχυσ-ις, εως (ἢ). Effusion du cœur dans Ia joie, τῆς Ψυχῆς διάχυσ-'ς, εως (à). Sans effusion de Sang, ἀναιμωτί OU ἀναιμαχτί.

Egal, 416, adj. 1 Pareil, ὅμοι-ος, α, ον; 16-06, Ἢ, OV. | 2 Uniforme, ὃμαλ-ός, ἡ, 6v (Comp. ὅμαλ - ώτερος, SUP. ὁμαλ-ώτατος, OÙ ὁμαλ-έστερος, ὁμαλ-έστατος). || 3 Indifférent, ἀδιάφορ-ος, ος, ον. Cela m'est égal, οὐδὲν τοῦτό μοι μέλει. |] 4 Plane, ἰσόπεδ-ος,

Egalement, adv., ὁμοίως, ἴσως, ὁμαλῶς, ἐξ ἴσου, ἐπίσης, ἀδιαφόρως.

Égaler, v. tr. 1 Rendre égal, ἐξισ - οὖν ἐξισ-όω, ©, fut. ἐξισώσ- ω, acc. || 2 Etre égal, ἐξισ-οὔσθαι, ἐξισ -ὄομαι, οὔμαι, fut.

ἐξισωθήσ-ομαι, avec le dat. de la personne et l’acc. de la chose.

Egalisation, n.f., ἐξίσωσ-ις, ewc (ἡ).

Egaliser, v.tr. 1 Rendre égal, ἐξισ-οὖν, ἐξιστόω, ©, fut. ἐξισώσ-ω, acc. [ 2 Rendre uni, ὁμαλίζ-ειν, ὁμαλίζ-ω, fut. ὁμαλίσ-ω, ACC.

Egalité, n. f., ἰσότης, ἰσότητ-ος (ἢ) ; ὁμαλότῆς) ὁμαλότητ-ος (ἢ). Egalité en droits, ἰσονομί-α, ας (ἢ). Egalité d'âme, ἐπιείχει-α, ας (ἢ); εὐγνωμοσύν- ἡ, ἧς (ἢ).

Égard, n. m. 1 Prise en considéralion, λόγ-ος, nu (δ). Avoir égard à, λόγον ποιεἴσθαι, ποι -ἔομαι, oùuat, fut. ποιήσ -ouou ; λόγον ἔχ-ειν, ἔχ-ω, fut. ἕξτω, gén. de la chose. Ϊ 2 Déférence, ϑεραπεί-α, ας (ἢ).

A l'égard de, χατά, πρός, περί, acc. Eu égard à, κατά acc.; ἐκ. ἐξ, gén.

Egarement, n. m. | Action de perdre son chemin, πλάν-ἡ, ἧς (ἢ); ἀποπλάνησ-ις, εως (ἡ). |] 2 Déréglement de mœurs, ἀχολασί-α, ας (ὃ); ἁμάρτημα, ἁμαρτήματ-ος (τό).