END

ot adj., πεπινωμέν-ος, n, ον; ῥνυπαρ-ός, ά, ὄν; αὐχμιηρ-ός, &, ὄν.

Encre, n. f., μέλ-αν, ανος (τό).

Encrier, n. m., μελανοδοχεῖ-ον, ον (τό).

Encroûter, v. tr., enduire de mortier, πλαχ-οῦν, πλαχ-όω, ©, fut. πλαχώσ-ω, acc.

— Encrofité, ée, part. passé et adj.

1 Couvert d’une croûte, πλακώδ-ης, Ὡς, ες.

[2 Rempli de préjugés, χενόδοξ-ος, oz, ον.

s’Encuirasser, v. pr., se couvrir d’une couche de crasse, αὐχυ.-οὔσθαι, αὐχμ-όομαι, οὔμαι, fut. αὐχμωθήσ-ομαι.

Encuver, v. tr., mettre en cuve, πίθῳ ἐντιθέναι, ἐντίθημι, ἐνθήσ-ω, acc.

Encyclique, adj., circulaire, ἐγχύχλι-ος, 06, Ov.

Encyclopédie, n.f., ensemble des connaissances, ἐγχυχλοπαιδεί-α, ας (à).

Encyclopédique, adj., universel, ἐγχύχλι- 06, 06, Ov.

Endémique, adj., particulier à

PRE ἔνδημ-ος, 06, Ov.

ndetter, v. tr., charger de dettes, ὑπέρx ξων ποι-εῖν, ποι-τέω, ὥ, fut. ποιήστ-ω, 800.

adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν. — s’ÆEndetter; V.pPr., δανείζ-εσθαι, δανείζ -ομαι, fut. δανείσ -ομαι; χατάχρεως γίγν -εσθαι, γίγν-ομαι, fut. γενήστ-ομαι. — ÆEndetté, ée, part. passé et adj., χατάχρεὡς, WG, ὧν.

Endêver, v. intr., avoir grand dépit, δυςἀρεστ-εῖσθαι, δυςαρεστ-έομαι, οὔμαι, fut.

Endiabler, v. intr., étre furieux, ὑπεραγαναχτήσ-ω. Faire endiabler, ἐχμαίν - εἰν, ἐχμαίν - ω, fut. ἐχμαν - ὦ, acc.; βασανίζειν, βασανίζ - w, fut. βασανίσ -ω,, acc. — Endiablé, ée, part. passé et adj., méchant, furieux, ἐχμαν-ἧς, ἧς, és.

s'Éndimancher , v. pr., χαλλωπίζ-εσθαι, χαλλωπίζ-ομαι, fut. χαλλωπίσ-ομαι.

Endive, n. f., chicorée, χιχώρ-η, ns (à); χιχώρι-ον, ον (τό).

Endoctriner, v. tr. ! Donner de l’instruction, παιδεύ-ειν, παιδεύτ-ω,, fut. παιδεύστ-ω, acc. || 2 Faire la leçon, παιδαγωγ-εῖν, παιδαγωγ-έω, ©, fut. παιδαγωγήστ-ω,, 800.

Endolori, ie, adj., douloureux, ἀλγειν- -0:, ñ, 6v (comp. ἀλγειν-ότερος, 500. ἄλγεινότατος).

Endommager, v. tr., βλάπτ-ειν, βλάπτοω, fut. βλάψτω, acc.

Endormeur , n. m., enjôleur, Ξωπευτ-ής, ou (ὁ).

Endormir, v. tr. 1 Faire dormir, χαταχοιμ - ἄν, χαταχοιμ -ἄω, ©, fut. καταχοιμήσ-τω, acc. || 2 Calmer, χαταχοιμ - ἅν, χαταχοιμ.- ἄω, fut. χαταχοιμήσ-ω, acc. || 8 Amuser de vaines espérances, ϑέλγεειν, ϑέλγ-ω, fut. SÉ)E-w, 800. — s’Endormir.

v. pr. 1 Commencer à dormir, χαταχοιμ.ἄσθαι, χαταχοιμ-άομαι, ὥμαι, fut xataχοιμηθήσ-ομαι. || 2 S'apaiser, χαταπαύεσθαι, χαταπαύ -ouat, ful. χαταπαύσ-ομαι.

certains

ENF 155 | 3 Négliger une affaire, ὀλιγωρ -εῖν,

ὀλιγωρ-έω, &, fut. ὀλιγωρήσ-ω, gén.; ῥαὰ- Guu-eiv, ῥαθυμ-έω, ©, fut. ῥαθυμήσ-ω. — Endormi, ie, part. passé pris adj., somnolent, paresseux, ὑπνώδ-ης, Ὡς, ες; ῥάθυμτος, ος, ον.

Endos ou Endossement, ἢ. m., signature au dos d’un billet, ὑπογραφ-ή, ἧς (à). |

Endosser, v. tr. 1 Mettre sur son dos, περιδάλλ-εσθαι, περιθάλλετομαι, fut. περι:θαλοὔμαι, acc. || 2 Signer un billet, ὑπογράφetv, ὑπογράφ-ω, fut. ὑπογράψ-ω, ace.

Endosseur, ἢ. m., ὑπογραφ-εύς, έως (ὁ).

Endroit, n.m. ἰ Lieu, place, τόπ-ος, ον (δ). || 2 Passage d’un auteur, χωρί-ον, ον (τό). || 3 Le beau côté d’une étoffe, ἔξωθεν

Τα ae εος, OUS (τό). | nduire, v. tr., couvrir d'un enduit, ἀλείφ-ειν, ἀλείφ-ω.,, fut. &)eth-w , acc.

Enduit, n.m., couche de chaux, de plâtre, etc., ἄλειμμα, ἀλείμματ-ος (τό).

Endurant, ante, adj., patient, καρτεριχ- GG, ἢ, OV.

Endurcir, v. tr. ! Rendre dur, robuste, σχληρύν-ειν, συληρύντω, fut. σχληρυν-ῶ, acc. || 2 Rendre insensible, στερε-οῦν, στερετόω, ὥ, fut. στερεώσ-ω, 806. — Endurei, ie. part. passé et adj., insensible, ἀναίσθητ-ος, 05, ον.

Endurcissement, ἢ. m., insensibilité, σχληροχαρδί-α, ας (ὃ).

Endurer, v. tr., supporter patiemment, ὑπομέν-ειν, drouév -w , fut. ὑπομεν-ῶ, ace.; ὦ πρός, 800.

Energie, n. m. | Vertu naturelle, ἐνέργειa, ας (ñ); δύναμεις, εως (ἢ). |] 2 Force de l'âme, ἀνδρεί-α, ας (ñ).

Energique, adj. 1 Efficace, ἐνεργ-ός, 66, όν (COMP. ἐνεργ-έστερος, SUP. ἐνεργ-έστατος). |{2 Viril, ἀνδρεῖ-ος, à, ον (comp. ἀνδρει- «ὄτερος, SUP. ἀνδρει-ότατος).

Énergiquement, adv., ἐνεργῶς, ἀνδρείως.

Energumène, n.m. | Possédé, ἐνεογούμενoc, ou (6). |] 2 Enthousiaste, ἐνθουσιαστ-ής, οὗ (6).

Enerver, v.tr., affaiblir, ἐχθηλύν-ειν, ἐχθηλύν-ω, fut. ἐχθηλυν-ῶ,, acc.— Énervé, ée, part. passé et adj., ἀνειμέντος, ἡ, ον; μαλαχός, #, OV.

Enfaïter, v. tr., couvrir le faîte d’un toit, τεγάζ-ειν, στεγάζ-ω, fut. στεγάσ-ω, acc.

Enfance, n.f, 1 Période de la vie, depuis la naissance jusqu'à l'âge de puberté, Première enfance, νηπιότης, νηπιότητ-ος (ἡ). Postérieurement à la première enfance, παιδί-α, ας (ἢ); παιδικὴ ἡλικίτα, ας (à). Les deux mots se déclinent. Dès l'enfance, ἀπὸ

παιδός Ou παίδων; ἐχ παιδός OU παίδων.

2 Les enfants, παῖδ-ες, wv (οἷ). || 3 Puérilité , παιδυχ-όν, οὗ (τό). || 4 Commencement, ἀρχ-ή, ἧς (ἢ). :

Enfant, ἢ. m. 1 L'enfant qui vient de naître , νήπι-ος, ou (6); βρέφ-ος, eos, ous (τό). Jusqu'à douze ans, παῖς, παιδ-ός (ὁ, À).

156 ENF Ι Au plur.: Descendants, ἀπόγον-οι, ὧν (oi).

Enfantement, ἢ. m., action d’enfanter, τόχ-ος, ον (6); λοχεί-α, ας (ὃ). Les douleurs de l'enfantement, ὠδῖν-ες, wv (αἷ).

Enfanter, v. tr. 1 Donner le jour à un enfant, τίχτ-ειν, τίχτ-ω , fut. τέξεομαι, acc.

I 2 Produire, γενν-ᾶν, γενν-άω, &, fut.

Enfantillage, n. m., trait d'enfant, παιδικόν Où παιδιῶδες Épy-cv, ou (té). Les deux mots se déclinent.

Enfantin, ins adj , παιδικ-ός, %, ὄν.

Enfariner, 4 tr., poudrer de farine, ἐπαλφιτ-οῦν, ἐπαλφιτ-όω, ὦ, fut. ἐπαλφιτώσω, acc.

Enfer, ἢ. m., Ἅδ-ης, ou (6); ἔρεθ-ος, εος, ους (τό); τάρταρ-α, wv (τά). L'enfer des chrétiens, Ὑέενν-α, ἧς (ñ). -

Enfermer, v. tr. 1 Mettre sous clef, καταχλεί-ειν, χαταχλεί-ω, fut. χαταχλείσ-ω, acc.

Il 2 Serrer, περιείργ-ειν, περιείργ-ω,, fut.

περιείρξ-ω, acc. || 3 Contenir, περιέχ-ειν, περιέχ-ω, fut. περιέξ-ω,, acc.

Enferrer, v.tr., διαπείρ-ειν, διαπείρ-ω, fut. διαπερ-ῶ, 800.

PEN n. f., longue rangée, ὁρμαθ-ός, où (6).

Enfiler, v. tr. 1 Enchaîner à la file, δρμαθίζ-ειν, dpuobit-w, fut. épuabio-w, acc. || 2 Passer un fil dans le trou d'une aiguille, διείρ-ειν, διείρ-ω, fut. διερ-ῶ, acc.

Enfin, adv., τέλος, τὸ τελευταῖον.

Enflammer, v. tr. 1 Mettre en feu, ἐχχαίetv, ἐχχαί-ω, fut. ἐχκαύσ-ω, 800.: φλέγ-ειν, phéy-w, fut. φλέξτω, acc. || 2 Exciter, παροξύν-ειν, παροξύν-ὠ, fut. παροξυν-ῶ,

Enfer, v. tr. 1 Gonfler d'air, φυσ-ἂν, φυσdw, ὦ, fut. φυσήσ-τω, acc. || 2 Grossir, augmenter, dyx-oùv, ὀγχ-όω, ὦ, fut. ὀγχώσw , acC.; αὐξάν-ειν, αὐξάν-ω, fut. αὐξήσ-ω, acc. || 3 Tuméfier, οἰδαίν - εἰν, οἰδαίν- ὦ, fut. οἰδαν-ῶ, acc. || 4 Exalter, ἐπαίρ-ειν, ἐπαίρ-ω, fut. ἐπαρ-ὥ, 800. — s’Enfler, v. pr. 1 En parlant de la mer, οἰδαίν-ειν, οἰδαίν-ω, fut. οἰδαν-ὦ ; χκυμαίν-ειν, κυμαίνw, fut. χυμαν-ῶ. || 2 S'enfler d’orgueil,

ὀγκ-οὔῦσθαι, ὀγχ-όομαι, οὔμαι, fut ὀγκώσ--

ομαι. — HEnflé,sée, pari. passé et adj.

1 Gonflé d'air, πεφυσημέν-ος, ἡ, ον; φυσητὄς, ἡ, όν. |] 2 Boursouflé, ὀγχώμεν-ος, ἡ, ον; ὀγχώδ-ης, nc, ες. || 3 Tuméfié, ᾧδηχwc, via, 6c. || 4 Orgueilleux, ἐπαιρόμεντος, Ἢ. ον. [ὃ Emphatique, àyxwd-nc, Ὡς, ες.

Enflure ,n. f. 1 Gonflement, φύσημα, φυσήματ-ος (τό). || 2 Tuméfaction, οἴδημα, οἰδήματ-ος (τό). || 3 Orgueil, ὑπερηφανί-α, ας (ἢ); χενοδοξί-α, ας (ἡ). || 4 Emphase, ὄγχ-ος, ou (6).

Enfoncement, ἢ. m. 1 Action d’enfoncer, ἔμπηξ-ις, ewc (ñ). || 2 Fond, uuy-6c, où (6). Enfoncer, v. tr. 1 Pousser vers le fond, χαταδύ-ειν, χαταδύ-ω, fut. χαταδύσ-ω, acc.

I 2 Ficher, ἐμπηγνύναι, ἐμπήγνυμι, fut.